Reader

̓ Εγὼ τοῦ ἀ δελφοῦ μοι ἐ πιστεί λαντος Γρηγορί ου πά λαι βού λεσθαι ἡ μῖ ν συντυχεῖ ν, προσθέ ντος δὲ ὅ τι καὶ σοὶ αὐ τὸ τοῦ το δεδογμέ νον ἐ στί, τὸ μέ ν τι καὶ διὰ τὸ πολλά κις ἀ πατηθῆ ναι ὀ κνηρῶ ς ἔ χων πρὸ ς τὸ πιστεύ ειν, τὸ δέ τι καὶ ὑ πὸ ἀ σχολιῶ ν περισπώ μενος, ἐ πιμεῖ ναι οὐ κ ἠ δυνή θην. δεῖ γά ρ με ἤ δη ἀ πελαύ νειν ἐ πὶ τὸ ν Πό ντον, ἐ ν ᾧ τά χα ποτέ, τοῦ Θεοῦ βουληθέ ντος, τῆ ς πλά νης λή ξομεν. μό λις γὰ ρ ἀ πογνοὺ ς τῶ ν ματαί ων ἐ λπί δων, ἃ ς ἐ πὶ σοὶ εἶ χό ν ποτε, μᾶ λλον δὲ τῶ ν ὀ νεί ρων, εἰ δεῖ ἀ ληθέ στερον εἰ πεῖ ν̔ ἐ παινῶ γὰ ρ τὸ ν εἰ πό ντα τὰ ς ἐ λπί δας εἶ ναι γρηγορού ντων ἐ νύ πνιἀ, κατὰ βί ου ζή τησιν ἐ πὶ τὸ ν Πό ντον ἀ πῆ λθον. ἔ νθα δή μοι ὁ Θεὸ ς χωρί ον ὑ πέ δειξεν ἀ κριβῶ ς συμβαῖ νον τῷ ἐ μῷ τρό πῳ, ὥ στε, οἷ ον πολλά κις εἰ ώ θαμεν ἀ ργοῦ ντες ἅ μα καὶ παί ζοντες τῇ διανοί ᾳ συμπλά ττειν, τοιοῦ τον ἐ πὶ τῆ ς ἀ ληθεί ας καθορᾷ ν.̓́ Ορος γά ρ ἐ στιν ὑ ψηλὸ ν βαθεί ᾳ ὕ λῃ κεκαλυμμέ νον, ψυχροῖ ς ὕ δασι καὶ διαφανέ σιν εἰ ς τὸ κατ̓ ἄ ρκτον κατά ῤ ῥ υτον. τού του ταῖ ς ὑ πωρεί αις πεδί ον ὕ πτιον ὑ πεστό ρεσται, ταῖ ς ἐ κ τοῦ ὄ ρους νοτί σι διηνεκῶ ς πιαινό μενον. ὕ λη δὲ τού τῳ αὐ τομά τως περιφυεῖ σα ποικί λων καὶ παντοδαπῶ ν δέ νδρων, μικροῦ δεῖ ν ἀ ντὶ ἕ ρκους αὐ τῷ γί νεται, ὡ ς μικρὰ ν εἶ ναι πρὸ ς τοῦ το καὶ τὴ ν Καλυψοῦ ς νῆ σον, ἣ ν δὴ πασῶ ν πλέ ον̔́ Ομηρος εἰ ς κά λλος θαυμά σας φαί νεται. καὶ γὰ ρ οὐ δὲ πολὺ ἀ ποδεῖ τοῦ νῆ σος εἶ ναι, ἕ νεκά γε τοῦ πανταχό θεν ἐ ρύ μασι περιεί ργεσθαι: φά ραγγες μὲ ν γὰ ρ αὐ τῷ βαθεῖ αι κατὰ δύ ο μέ ρη περιεῤ ῥ ώ γασι, κατὰ πλευρὰ ν δὲ ἀ πὸ κρημνοῦ ὁ ποταμὸ ς ὑ ποῤ ῥ έ ων τεῖ χό ς ἐ στι καὶ αὐ τὸ ς διηνεκὲ ς καὶ δυσέ μβατον: ἐ κ δὲ τοῦ ἐ πὶ θά τερα τεταμέ νον εἶ ναι τὸ ὄ ρος δἰ ἀ γκώ νων μηνοειδῶ ν ταῖ ς φά ραγξιν ἐ πιζευγνύ μενον, τὰ βά σιμα τῆ ς ὑ πωρεί ας ἀ ποτειχί ζει. μί α δέ τις εἴ σοδος ἐ π̓ αὐ τῆ ς, ἧ ς ἡ μεῖ ς ἐ σμὲ ν κύ ριοι. τή ν γε μὴ ν οἴ κησιν αὐ χή ν τις ἕ τερος ὑ ποδέ χεται, ὑ ψηλό ν τινα ἐ πὶ τῆ ς ἄ κρας ἀ νέ χων τέ νοντα, ὥ στε τὸ πεδί ον ἐ κ τού του ὑ φηπλῶ σθαι ταῖ ς ὄ ψεσι καὶ ἐ κ τοῦ μετεώ ρου ἐ ξεῖ ναι καὶ τὸ ν ποταμὸ ν περιῤ ῥ έ οντα καθορᾷ ν, οὐ κ ἐ λά ττονα τέ ρψιν, ἔ μοιγε δοκεῖ ν, παρεχό μενον ἢ τοῖ ς ἐ κ τῆ ς̓ Αμφιπό λεως τὸ ν Στρύ μονα καταμανθά νουσιν. ὁ μὲ ν γὰ ρ σχολαιοτέ ρῳ τῷ ῥ εύ ματι περιλιμνά ζων, μικροῦ δεῖ ν καὶ τὸ ποταμὸ ς εἶ ναι ὑ πὸ τῆ ς ἡ συχί ας ἀ φῄ ρηται: ὁ δὲ ὀ ξύ τατα ὧ ν ἐ γὼ οἶ δα ποταμῶ ν ῥ έ ων βραχύ τι τῇ γεί τονι πέ τρᾳ παρατραχύ νεται: ἀ φ̓ ἧ ς ἀ ναχεό μενος εἰ ς δί νην βαθεῖ αν περιειλεῖ ται, ὄ ψιν τε ἡ δί στην ἐ μοὶ καὶ παντὶ θεατῇ παρεχό μενος, καὶ χρεί αν τοῖ ς ἐ πιχωρί οις αὐ ταρκεστά την, ἰ χθύ ων γε πλῆ θος ἀ μύ θητον ταῖ ς δί ναις ἐ ντρέ φων. Τί δεῖ λέ γειν τὰ ς ἐ κ τῆ ς γῆ ς ἀ ναπνοά ς, ἢ τὰ ς ἐ κ τοῦ ποταμοῦ αὔ ρας; τό γε μὴ ν τῶ ν ἀ νθέ ων πλῆ θος ἢ τῶ ν ᾠ δικῶ ν ὀ ρνί θων ἄ λλος μὲ ν ἄ ν τις θαυμά σειεν, ἐ μοὶ δὲ οὐ σχολὴ τού τοις προσέ χειν τὸ ν νοῦ ν. ὃ δὲ μέ γιστον εἰ πεῖ ν ἔ χομεν τοῦ χωρί ου, ὅ τι πρὸ ς πᾶ σαν ὑ πά ρχον καρπῶ ν φορὰ ν ἐ πιτή δειον δἰ εὐ καιρί αν τῆ ς θέ σεως, ἥ διστον ἐ μοὶ πά ντων καρπῶ ν τὴ ν ἡ συχί αν τρέ φει, οὐ μό νον καθό τι τῶ ν ἀ στικῶ ν θορύ βων ἀ πή λλακται, ἀ λλ̓ ὅ τι οὐ δὲ ὁ δί την τινὰ παραπέ μπει πλὴ ν τῶ ν κατὰ θή ραν ἐ πιμιγνυμέ νων ἡ μῖ ν. πρὸ ς γὰ ρ τοῖ ς ἄ λλοις καὶ θηροτρό φος ἐ στί ν, οὐ χὶ ἄ ρκτων ἢ λύ κων τῶ ν ὑ μετέ ρων̔ μὴ γέ νοιτὀ, ἀ λλ̓ ἐ λά φων ἀ γέ λας καὶ αἰ γῶ ν ἀ γρί ων καὶ λαγωοὺ ς βό σκει, καὶ εἴ τι τού τοις ὅ μοιον.̓͂ Αῤ οὖ ν οὐ κ ἐ νθυμῇ παῤ ὅ σον ἦ λθον κινδύ νου ὁ μά ταιος ἐ γώ, τοιού του χωρί ου τὴ ν Τιβερί νην, τῆ ς οἰ κουμέ νης τὸ βά ραθρον, φιλονεικῶ ν ἀ νταλλά ξασθαι; πρὸ ς ὅ περ νῦ ν ἐ πειγομέ νῳ συγγνώ σῃ. πά ντως γὰ ρ οὐ δὲ̓ Αλκμαί ων̓ Εχινά δας εὑ ρὼ ν ἔ τι τῆ ς πλά νης ἠ νέ σχετο.