Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
154.0.1
Καλῶ ς ἐ ποί ησας, καὶ κατὰ τὸ ν τῆ ς πνευματικῆ ς ἀ γά πης νό μον, κατά ρξας τῶ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς γραμμά των καὶ τῷ ἀ γαθῷ ὑ ποδεί γματι πρὸ ς τὸ ν ὅ μοιον ζῆ λον ἡ μᾶ ς ἐ κκαλεσά μενος. καὶ γὰ ρ ἡ μὲ ν τοῦ κό σμου φιλί α ὀ φθαλμῶ ν δεῖ ται καὶ συντυχί ας, ὥ στε ἐ κεῖ θεν ἀ ρχὴ ν τῆ ς συνηθεί ας γενέ σθαι, οἱ δὲ πνευματικῶ ς ἀ γαπᾷ ν εἰ δό τες οὐ τῇ σαρκὶ προξέ νῳ κέ χρηνται τῆ ς φιλί ας, ἀ λλὰ τῇ τῆ ς πί στεως κοινωνί ᾳ πρὸ ς τὴ ν πνευματικὴ ν συνά φειαν ἄ γονται. χά ρις οὖ ν τῷ Κυρί ῳ τῷ παρακαλέ σαντι ἡ μῶ ν τὰ ς καρδί ας ἐ ν τῷ δεῖ ξαι ὅ τι οὐ κ ἐ ν πᾶ σι κατέ ψυκται ἡ ἀ γά πη, ἀ λλ̓ εἰ σί που τῆ ς οἰ κουμέ νης οἱ τῆ ς Χριστοῦ μαθητεί ας τὸ ν χαρακτῆ ρα δεικνύ ντες. καὶ τοί νυν ἔ δοξέ μοι τὸ καθ̓ ὑ μᾶ ς ἐ οικέ ναι πρᾶ γμα ἄ στροις ἐ ν νυκτερινῇ συναφεί ᾳ: ἄ λλοις κατ̓ ἄ λλα μέ ρη τοῦ οὐ ρανοῦ διαλά μπουσιν, ὧ ν χαρί εσσα μὲ ν ἡ λαμπρό της, χαριέ στερον δὲ δή που τὸ ἀ προσδό κητον. τοιοῦ τοι δὲ καὶ ὑ μεῖ ς οἱ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν φωστῆ ρες, ὀ λί γοι παντελῶ ς καὶ εὐ αρί θμητοι ἐ ν τῇ σκυθρωπῇ ταύ τῃ καταστά σει, οἷ ον ἐ ν σκοτομή νῃ διαφαινό μενοι, πρὸ ς τῷ ἐ κ τῆ ς ἀ ρετῆ ς χαρί εντι, ἔ τι καὶ τῷ σπανί ῳ τῆ ς εὑ ρέ σεως τὸ περιπό θητον ἔ χοντες.̓ Εγνώ ρισε δέ σου τὴ ν διά θεσιν ἡ μῖ ν τὸ γρά μμα αὐ τά ρκως. εἰ γὰ ρ καὶ μικρὸ ν ἦ ν τῷ πλή θει τῶ ν συλλαβῶ ν, ἀ λλὰ τῇ γε ὀ ρθό τητι τῆ ς διανοί ας ἀ ρκοῦ σαν ἡ μῖ ν τῆ ς προαιρέ σεως τὴ ν ἀ πό δειξιν ἔ δωκε. τὸ γὰ ρ περὶ τὸ ν μακαριώ τατον̓ Αθανά σιον ἐ σπουδακέ ναι δεῖ γμα ἐ ναργέ στατον τοῦ ὑ γιῶ ς ἔ χειν περὶ τὰ μέ γιστα. ἀ ντὶ οὖ ν τῆ ς ἐ πὶ τοῖ ς γρά μμασιν εὐ φροσύ νης πολλὴ ν οἴ δαμεν χά ριν τῷ τιμιωτά τῳ υἱ ῷ ἡ μῶ ν Εὐ φημί ῳ: ᾧ καὶ αὐ τὸ ς εὔ χομαι πᾶ σαν ὑ πά ρχειν βοή θειαν ἐ ξ ἁ γί ου: καὶ σὲ συνεύ χεσθαι ἡ μῖ ν παρακαλῶ, ὅ πως ἂ ν ἀ πολά βοιμεν αὐ τὸ ν ἐ ν τά χει μετὰ τῆ ς κοσμιωτά της ὁ μό ζυγος αὐ τοῦ, θυγατρὸ ς δὲ ἡ μῶ ν ἐ ν Κυρί ῳ. παρακλή θητι δὲ καὶ αὐ τὸ ς μὴ ἐ ν προοιμί οις ἡ μῖ ν στῆ σαι τὴ ν εὐ φροσύ νην, ἀ λλὰ διὰ τῆ ς ἀ εὶ παραπιπτού σης προφά σεως ἐ πιστέ λλειν καὶ τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς διά θεσιν τῷ πυκνῷ τῆ ς ὁ μιλί ας αὔ ξειν, καὶ τὰ περὶ τῶ ν αὐ τοῦ ἐ κκλησιῶ ν, ὅ πως ἔ χει κατὰ τὴ ν συμφωνί αν, σημαί νειν: περὶ δὲ τῶ ν ἐ νταῦ θα προσεύ χεσθαι, ὥ στε γενέ σθαι καὶ παῤ ἡ μῖ ν γαλή νην μεγά λην, ἐ πιτιμή σαντος τοῦ Κυρί ου ἡ μῶ ν τῷ ἀ νέ μῳ καὶ τῇ θαλά σσῃ.