Reader

Τοσοῦ τον ἀ πέ σχον τοῦ δυσχερᾶ ναι πρὸ ς τὸ μῆ κος τῶ ν γραμμά των, ὥ στε καὶ μικρά μοι ἔ δοξεν εἶ ναι ἡ ἐ πιστολὴ ὑ πὸ τῆ ς κατὰ τὴ ν ἀ νά γνωσιν ἡ δονῆ ς. τί γὰ ρ ἥ διον ἄ κουσμα τοῦ τῆ ς εἰ ρή νης ὀ νό ματος; ἢ τί τοῦ ὑ πὲ ρ τῶ ν τοιού των βουλεύ εσθαι ἱ εροπρεπέ στερον καὶ μᾶ λλον τῷ Κυρί ῳ κεχαρισμέ νον; σοὶ μὲ ν οὖ ν παρά σχοι ὁ Κύ ριος τὸ ν μισθὸ ν τῆ ς εἰ ρηνοποιί ας, οὕ τω καλῶ ς προαιρουμέ νῳ καὶ σπουδαί ως ἐ γκειμέ νῳ πρά γματι μακαριστῷ. ἡ μᾶ ς δὲ νό μιζε, τιμί α κεφαλή, ἕ νεκα μὲ ν τοῦ προῃ ρῆ σθαι καὶ εὔ χεσθαι ἰ δεῖ ν ποτὲ τὴ ν ἡ μέ ραν ἐ ν ᾗ πά ντες τὸ ν αὐ τὸ ν πληρώ σουσι σύ λλογον, οἱ ταῖ ς διανοί αις ἀ λλή λων μὴ ἀ πεσχισμέ νοι, μηδενὶ παραχωρεῖ ν τῶ ν εἰ ς τὴ ν σπουδὴ ν τού των πρωτεί ων. καὶ γὰ ρ ἂ ν εἴ ημεν ὡ ς ἀ ληθῶ ς πά ντων ἀ νθρώ πων ἀ τοπώ τατοι, σχί σμασι καὶ κατατομαῖ ς ἐ κκλησιῶ ν ἐ φηδό μενοι, καὶ μὴ τὴ ν συνά φειαν τῶ ν μελῶ ν τοῦ σώ ματος τοῦ Χριστοῦ τὸ μέ γιστον τῶ ν ἀ γαθῶ ν τιθέ μενοι. ὅ σον μέ ντοι τῆ ς ἐ πιθυμί ας ἡ μῖ ν περί εστι, τοσοῦ τον γί νωσκε τῆ ς δυνά μεως ἐ νδεῖ ν. οὐ γὰ ρ ἀ γνοεῖ σου ἡ τελεί α φρό νησις, ὅ τι τὰ χρό νῳ κρατυνθέ ντα πά θη πρῶ τον μὲ ν χρό νου δεῖ ται πρὸ ς τὴ ν διό ρθωσιν, ἔ πειτα ἰ σχυρᾶ ς καὶ εὐ τονωτέ ρας ἀ γωγῆ ς, εἰ μέ λλοι τις τοῦ βά θους αὐ τοῦ καθικνεῖ σθαι, ὥ στε πρό ρριζα ἐ ξελεῖ ν τῶ ν καμνό ντων τὰ ἀ ρρωστή ματα. οἶ δας δὲ ὃ λέ γω, καὶ εἰ δεῖ τρανό τερον εἰ πεῖ ν, οὐ δεὶ ς ὁ φό βος. Τὴ ν φιλαυτί αν ἔ θει μακρῷ ταῖ ς ψυχαῖ ς ἐ ρριζωθεῖ σαν εἷ ς ἀ νὴ ρ ἀ νελεῖ ν οὐ χ οἷ ό ς τε, οὐ δ̓ ἐ πιστολὴ μί α, οὐ δὲ χρό νος βραχύ ς. τὰ ς γὰ ρ ὑ πονοί ας καὶ τὰ ς ἐ ξ ἀ ντιλογιῶ ν παρατριβὰ ς παντελῶ ς ἀ ναιρεθῆ ναι, μὴ ἀ ξιοπί στου τινὸ ς μεσιτεύ οντος τῇ εἰ ρή νῃ, ἀ μή χανον. καὶ εἰ μὲ ν ἐ πέ ρρει ἡ μῖ ν τὰ παρὰ τῆ ς χά ριτος καὶ ἦ μεν δυνατοὶ λό γῳ καὶ ἔ ργῳ καὶ τοῖ ς πνευματικοῖ ς χαρί σμασι δυσωπῆ σαι τοὺ ς ἀ ντιδιατιθεμέ νους, ἔ δει κατατολμῆ σαι τοῦ τοσού του πρά γματος. τά χα δὲ οὐ δ̓ ἂ ν τό τε συνεβού λευσας ἡ μῖ ν μό νοις ἐ λθεῖ ν ἐ πὶ τὴ ν ἐ πανό ρθωσιν, ὄ ντος τοῦ ἐ πισκό που τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι, ᾧ ἡ φροντὶ ς ἀ νῆ κε προηγουμέ νως τῆ ς ἐ κκλησί ας: ὃ ν οὔ τε αὐ τὸ ν ἐ λθεῖ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς οἷ ό ν τε, καὶ ἡ μῖ ν ἀ ποδημή σειν τέ ως ὑ πὸ τοῦ χειμῶ νος οὐ ῥ ᾴ διον, μᾶ λλον δὲ παντελῶ ς ἀ δύ νατον, οὐ μό νον καθό τι τὸ σῶ μά μοι ὑ πὸ μακρᾶ ς ἀ ρρωστί ας ἀ πεί ρηκεν, ἀ λλ̓ ὅ τι καὶ αἱ τῶ ν̓ Αρμενιακῶ ν ὀ ρῶ ν αἱ ὑ περβά σεις μικρὸ ν ὕ στερον ἄ βατοι γί νονται καὶ τοῖ ς πά νυ καθ̓ ἡ λικί αν σφριγῶ σι. γρά μματι δὲ αὐ τῷ σημᾶ ναι ταῦ τα οὐ παραιτή σομαι. οὐ μέ ντοι προσδοκῶ τι ἐ κ τῶ ν γραμμά των ἀ ξιό λογον ἀ ποβή σεσθαι, τῆ ς τε τοῦ ἀ νδρὸ ς ἀ κριβεί ας στοχαζό μενος καὶ αὐ τῆ ς τῆ ς φύ σεως τῶ ν γραμμά των: ὅ τι οὐ πέ φυκεν ἐ ναργῶ ς δύ νασθαι δυσωπεῖ ν ὁ διαπεμπό μενος λό γος. πολλὰ γὰ ρ δεῖ εἰ πεῖ ν, πολλὰ καὶ ἀ ντακοῦ σαι, καὶ λῦ σαι τὰ ὑ ποπί πτοντα, καὶ ἀ νθυπενεγκεῖ ν τὰ ὑ φορμοῦ ντα, ὧ ν οὐ δὲ ν δύ ναται ὁ ἐ ν τοῖ ς γρά μμασι λό γος, ἀ ργὸ ς καὶ ἄ ψυχος ἐ ν τῷ χά ρτῃ διερριμμέ νος. Πλὴ ν ἀ λλ̓, ὅ περ ἔ φην, οὐ κ ἀ ποκνή σω γρά ψαι. γί νωσκε μέ ντοι, ὡ ς ἀ ληθῶ ς εὐ λαβέ στατε καὶ πολυπό θητε ἡ μῖ ν ἀ δελφέ, ὅ τι οὐ δεμί α μοι πρὸ ς οὐ δέ να τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι ἰ διά ζουσά ἐ στι φιλονεικί α. οὐ δὲ γὰ ρ πολυπραγμονή σας οἶ δα τὰ ἐ γκλή ματα, οἷ ς ἕ καστος ὑ πεύ θυνος ἢ ἔ στιν ἢ ὀ νομά ζεται. ὥ στε οὕ τως ὑ μᾶ ς προσέ χειν τῇ ἡ μετέ ρᾳ διανοί ᾳ προσή κει, ὡ ς μηδὲ ν ἡ μῶ ν δυναμέ νων ποιῆ σαι κατὰ πρό σκλισιν, μηδὲ προειλημμέ νων εἰ ς τὴ ν κατά τινων διαβολή ν. μό νον εἰ εὐ δοκί α γέ νοιτο τοῦ Κυρί ου ἐ κκλησιαστικῶ ς πά ντα καὶ ἀ κολού θως πραχθῆ ναι. Ελύ πησε δὲ ἡ μᾶ ς ὁ ποθεινό τατος υἱ ὸ ς Δωρό θεος ὁ συνδιά κονος, ἀ παγγεί λας περὶ τῆ ς εὐ λαβεί ας σου, ὅ τι ὤ κνησας μετασχεῖ ν αὐ τῷ τῆ ς συνά ξεως. καί τοι οὐ τοιαῦ τα ἡ μῖ ν ἦ ν τὰ ὡ μιλημέ να, εἴ τι ἐ γὼ μέ μνημαι. ἀ ποστεῖ λαι μέ ντοι πρὸ ς τὴ ν δύ σιν ἐ μοὶ μὲ ν παντελῶ ς ἐ στὶ ν ἀ δύ νατον, οὐ δέ να ἔ χοντι τῶ ν εἰ ς τὴ ν διακονί αν ταύ την ἐ πιτηδεί ων. τῶ ν δὲ αὐ τό θεν ἀ δελφῶ ν, ἐ ά ν τις αἱ ρῆ ται τὸ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν κό πον ἀ ναδέ ξασθαι, οἶ δε δηλονό τι καὶ πρὸ ς τί νας ὁ ρμή σει, καὶ ἐ πὶ ποί ῳ σκοπῷ, καὶ παρὰ τί νων ἐ φοδιασθῇ τοῖ ς γρά μμασι, καὶ ποταποῖ ς τού τοις. ἐ γὼ μὲ ν γὰ ρ ἐ ν κύ κλῳ περισκεψά μενος ὁ ρῶ μεθ̓ ἑ αυτοῦ οὐ δέ να. καὶ εὔ χομαι μὲ ν τοῖ ς ἑ πτακισχιλί οις ἐ ναριθμηθῆ ναι τοῖ ς μὴ κά μψασι γό νυ τῇ Βά αλ. πλὴ ν ὅ τι ζητοῦ σι καὶ ἡ μῶ ν τὴ ν ψυχὴ ν οἱ πᾶ σι τὰ ς ἑ αυτῶ ν ἐ πιβά λλοντες χεῖ ρας. οὐ μέ ντοι τού του γε ἕ νεκεν ἐ λλεί ψομέ ν τι τῆ ς ὀ φειλομέ νης σπουδῆ ς ταῖ ς τοῦ Θεοῦ ἐ κκλησί αις.