Reader

̔́ Οσην εὐ φροσύ νην παρέ σχε μοι τὸ γρά μμα τῆ ς κοσμιό τητό ς σου εἰ κά ζεις πά ντως αὐ τοῖ ς τοῖ ς ἐ πεσταλμέ νοις. τί γὰ ρ ἂ ν ἥ διον γέ νοιτο ἀ νθρώ πῳ εὐ χὴ ν ποιουμέ νῳ φοβουμέ νοις Θεὸ ν ἀ εὶ προσομιλεῖ ν καὶ τοῦ παῤ αὐ τῶ ν κέ ρδους μεταλαμβά νειν, γραμμά των τοιού των, δἰ ὧ ν ἡ Θεοῦ γνῶ σις ἐ πιζητεῖ ται; εἰ γὰ ρ τὸ ζῇ ν ἡ μῖ ν Χριστό ς, ἀ κολού θως καὶ ὁ λό γος ἡ μῶ ν περὶ Χριστοῦ ὀ φεί λει εἶ ναι, καὶ ἡ ἔ ννοια καὶ πᾶ σα πρᾶ ξις τῶ ν ἐ ντολῶ ν αὐ τοῦ ἠ ρτῆ σθαι, καὶ ἡ ψυχὴ ἡ μῶ ν κατ̓ αὐ τὸ ν μεμορφῶ σθαι. χαί ρω τοί νυν περὶ τοιού των ἐ ρωτώ μενος καὶ συγχαί ρω τοῖ ς ἐ ρωτῶ σιν. ἡ μῖ ν τοί νυν ἑ νὶ μὲ ν λό γῳ ἡ τῶ ν ἐ ν Νικαί ᾳ συνελθό ντων πατέ ρων πί στις πασῶ ν τῶ ν ὕ στερον ἐ φευρεθεισῶ ν προτετί μηται: ἐ ν ᾗ ὁ μοού σιος ὁ μολογεῖ ται ὁ Υἱ ὸ ς τῷ Πατρί, καὶ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ πά ρχων φύ σεως ἧ ς ὁ γεννή σας. φῶ ς γὰ ρ ἐ κ φωτό ς, καὶ Θεὸ ν ἐ κ Θεοῦ, καὶ ἀ γαθὸ ν ἐ ξ ἀ γαθοῦ, καὶ τὰ τοιαῦ τα πά ντα, ὑ πό τε τῶ ν ἁ γί ων ἐ κεί νων ὡ μολογή θη: καὶ ὑ φ̓ ἡ μῶ ν νῦ ν, τῶ ν εὐ χομέ νων κατ̓ ἴ χνη βαί νειν ἐ κεί νοις, προσμαρτυρεῖ ται.̓ Επειδὴ δὲ τὸ νῦ ν ἀ νακύ ψαν παρὰ τῶ ν ἀ εὶ καινοτομεῖ ν ἐ πιχειρού ντων ζή τημα, παρασιωπηθὲ ν τοῖ ς πά λαι διὰ τὸ ἀ ναντί ρρητον, ἀ διά ρθρωτον κατελεί φθἡ λέ γω δὴ τὸ περὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματοσ̓. προστί θεμεν τὸ ν περὶ τού του λό γον ἀ κολού θως τῇ τῆ ς Γραφῆ ς ἐ ννοί ᾳ: ὅ τι ὡ ς βαπτιζό μεθα, οὕ τω καὶ πιστεύ ομεν: ὡ ς πιστεύ ομεν, οὕ τω καὶ δοξολογοῦ μεν. ἐ πειδὴ οὖ ν βά πτισμα ἡ μῖ ν δέ δοται παρὰ τοῦ Σωτῆ ρος εἰ ς ὄ νομα Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ καὶ ἁ γί ου Πνεύ ματος, ἀ κό λουθον τῷ βαπτί σματι τὴ ν ὁ μολογί αν τῆ ς πί στεως παρεχό μεθα, ἀ κό λουθον δὲ καὶ τὴ ν δοξολογί αν τῇ πί στει, συνδοξά ζοντες Πατρὶ καὶ Υἱ ῷ τὸ ἅ γιον Πνεῦ μα, τῷ πεπεῖ σθαι μὴ ἀ λλό τριον εἶ ναι τῆ ς θεί ας φύ σεως. οὐ γὰ ρ ἂ ν τῶ ν αὐ τῶ ν μετέ σχε τιμῶ ν τὸ ἀ πεξενωμέ νον κατὰ τὴ ν φύ σιν. τοὺ ς δὲ κτί σμα λέ γοντας τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ἐ λεοῦ μεν, ὡ ς εἰ ς τὸ ἀ συγχώ ρητον πτῶ μα τῆ ς εἰ ς αὐ τὸ βλασφημί ας διὰ τῆ ς τοιαύ της φωνῆ ς καταπί πτοντας. ὅ τι γὰ ρ διώ ρισται κτί σις θεό τητος οὐ δενὸ ς λό γου προσδεῖ τοῖ ς κατὰ μικρὸ ν ταῖ ς Γραφαῖ ς ἐ γγεγυμνασμέ νοις. ἡ μὲ ν γὰ ρ κτί σις δουλεύ ει, τὸ δὲ Πνεῦ μα ἐ λευθεροῖ: ἡ κτί σις ζωῆ ς προσδεή ς ἐ στι, τὸ Πνεῦ μά ἐ στι τὸ ζωοποιοῦ ν: ἡ κτί σις διδασκαλί ας προσδεῖ ται, τὸ Πνεῦ μά ἐ στι τὸ δί δασκον: ἡ κτί σις ἁ γιά ζεται, τὸ Πνεῦ μά ἐ στι τὸ ἁ γί αζον. κἂ ν ἀ γγέ λους εἴ πῃ ς, κἂ ν ἀ ρχαγγέ λους, κἂ ν πά σας τὰ ς ὑ περκοσμί ους δυνά μεις, διὰ τοῦ Πνεύ ματος τὴ ν ἁ γιωσύ νην λαμβά νουσιν. αὐ τὸ δὲ τὸ Πνεῦ μα φυσικὴ ν ἔ χει τὴ ν ἁ γιό τητα, οὐ κατὰ χά ριν λαβό ν, ἀ λλὰ συνουσιωμέ νην αὐ τῷ: ὅ θεν καὶ τῆ ς προσηγορί ας τῆ ς τοῦ ἁ γί ου ἐ ξαιρέ τως τετύ χηκεν. ὃ τοί νυν φύ σει ἅ γιον, ὡ ς φύ σει ἅ γιος ὁ Πατή ρ, καὶ φύ σει ἅ γιος ὁ Υἱ ό ς, οὔ τε αὐ τοὶ τῆ ς θεί ας καὶ μακαρί ας Τριά δος χωρί σαι καὶ διατεμεῖ ν ἀ νεχό μεθα, οὔ τε τοὺ ς εὐ κό λως τῇ κτί σει συναριθμοῦ ντας ἀ ποδεχό μεθα. Ταῦ τα, ὥ σπερ ἐ ν κεφαλαί ῳ, ἀ ρκού ντως τῇ εὐ λαβεί ᾳ ὑ μῶ ν εἰ ρή σθω. ἀ πὸ γὰ ρ μικρῶ ν σπερμά των γεωργή σετε τὸ πλεῖ ον τῆ ς εὐ σεβεί ας, συνεργοῦ ντος ὑ μῖ ν τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος. δί δου γὰ ρ σοφῷ ἀ φορμή ν, καὶ σοφώ τερος ἔ σται. τὴ ν δὲ τελειοτέ ραν διδασκαλί αν εἰ ς τὴ ν κατ̓ ὀ φθαλμοὺ ς συντυχί αν ὑ περθησό μεθα, δἰ ἧ ς καὶ τὰ ἀ ντικεί μενα ἐ πιλύ σασθαι, καὶ πλατυτέ ρας τὰ ς ἐ κ τῶ ν Γραφῶ ν παρασχέ σθαι μαρτυρί ας, καὶ πά ντα τύ πον τὸ ν ὑ γιῆ τῆ ς πί στεως βεβαιώ σασθαι δυνατό ν. τὸ δὲ νῦ ν ἔ χον συγγνώ μην νεί ματε τῇ βραχύ τητι. καὶ γὰ ρ οὐ δ̓ ἂ ν ἐ πέ στειλα τὴ ν ἀ ρχή ν, εἰ μὴ μεί ζονα ἡ γού μην τὴ ν βλά βην ἀ ρνή σασθαι τὴ ν αἴ τησιν παντελῶ ς, ἢ ἐ λλιπῶ ς παρασχέ σθαι.