Reader

̓́ Εοικέ μοι τοῦ το καὶ ὄ κνον ἐ μποιεῖ ν πρὸ ς τὸ γρά φειν καὶ ἀ ναγκαῖ ον αὐ τὸ πά λιν ὑ ποδεικνύ ναι. ὅ ταν μὲ ν γὰ ρ πρὸ ς τὸ τῆ ς ἐ πιδημί ας τῆ ς ἐ μαυτοῦ ἀ πί δω χρέ ος καὶ τὸ τῆ ς συντυχί ας ὑ πολογί σωμαι ὄ φελος, πά νυ μοι τῶ ν ἐ πιστολῶ ν ὑ περορᾷ ν ἔ πεισιν ὡ ς οὐ δὲ σκιᾶ ς λό γον ἐ κπληροῦ ν δυναμέ νων πρὸ ς τὴ ν ἀ λή θειαν: ὅ ταν δὲ πά λιν λογί σωμαι, ὅ τι μό νη παραμυθί α ἐ στὶ τῶ ν μεγί στων καὶ πρώ των διαμαρτό ντα προσειπεῖ ν ἄ νδρα τοσοῦ τον, καὶ ἱ κετεῦ σαι συνή θως ὥ στε μὴ ἐ πιλανθά νεσθαι ἡ μῶ ν ἐ πὶ τῶ ν προσευχῶ ν, οὐ μικρό ν τί μοι κρί νειν τὸ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν ἔ πεισι. τὴ ν μὲ ν οὖ ν ἐ λπί δα τῆ ς παρουσί ας οὔ τε αὐ τὸ ς ῥ ί ψαι τῆ ς ψυχῆ ς βού λομαι, οὔ τε τὴ ν σὴ ν θεοσέ βειαν ἀ πογνῶ ναι. αἰ σχύ νομαι γὰ ρ εἰ μὴ ταῖ ς σαῖ ς εὐ χαῖ ς τοσοῦ τον φανεί ην θαρσῶ ν, ὡ ς καὶ νέ ος ἐ κ γέ ροντος ἔ σεσθαι, εἰ τού του γέ νοιτο χρεί α, οὐ χ ὅ πως ἐ ρρωμενέ στερος μικρὸ ν ἐ ξ ἀ σθενοῦ ς καὶ ἐ ξιτή λου παντά πασιν, ὁ ποῖ ος δὴ νῦ ν εἰ μί. Τοῦ δὲ μὴ ἤ δη παρεῖ ναι τὰ αἴ τια λό γῳ μὲ ν εἰ πεῖ ν οὐ ῥ ᾴ διον, οὐ μό νον ὑ πὸ τῆ ς παρού σης ἀ σθενεί ας ἐ ξειργομέ νῳ, ἀ λλ̓ οὐ δὲ σχό ντι ποτὲ τοσαύ την τοῦ λό γου δύ ναμιν, ὥ στε παντοδαπὴ ν καὶ ποικί λην νό σον ἐ ναργῶ ς ἐ ξαγγεῖ λαι. πλὴ ν ὅ τι ἀ πὸ τῆ ς ἡ μέ ρας τοῦ Πά σχα μέ χρι νῦ ν πυρετοὶ καὶ διά ρροιαι, καὶ σπλά γχνων ἐ παναστά σεις, ὥ σπερ κύ ματά με ἐ πιβαπτί ζοντα ὑ περσχεῖ ν οὐ κ ἐ ᾷ. τὰ δὲ παρό ντα οἷ α καὶ τί να ἦ ν, εἴ ποι ἂ ν καὶ ὁ ἀ δελφὸ ς Βά ραχος, εἰ καὶ μὴ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἀ ξί ως, ἀ λλ̓ ὅ σον μαρτυρῆ σαι τῇ αἰ τί ᾳ τῆ ς ὑ περθέ σεως. πά νυ δὲ πέ πεισμαι, εἰ γνησί ως ἡ μῖ ν συνεύ ξαιο, πά νθ̓ ἡ μῖ ν λυθή σεσθαι ῥ ᾳ δί ως τὰ δυσχερῆ.