Reader

Εἶ δό ν σου τὴ ν ψυχὴ ν ἐ ν τοῖ ς γρά μμασι. καὶ γὰ ρ τῷ ὄ ντι οὐ δεὶ ς γραφεὺ ς χαρακτῆ ρα σώ ματος οὕ τως ἀ κριβῶ ς ἐ κλαβεῖ ν δύ ναται ὡ ς λό γος ἐ ξεικονί σαι τῆ ς ψυχῆ ς τὰ ἀ πό ρρητα. τό τε γὰ ρ τὸ τοῦ ἤ θους εὐ σταθέ ς, καὶ τὸ τῆ ς τιμῆ ς ἀ ληθινό ν, καὶ τὸ τῆ ς γνώ μης ἐ ν πᾶ σιν ἀ κέ ραιον ἱ κανῶ ς ἡ μῖ ν ὁ ἐ ν τοῖ ς γρά μμασι λό γος ἐ χαρακτή ρισεν: ὅ θεν καὶ μεγά λην ἡ μῖ ν παραμυθί αν τῆ ς ἀ πολεί ψεώ ς σου παρέ σχετο. μὴ τοί νυν διαλί πῃ ς τῇ ἀ εὶ παραπιπτού σῃ προφά σει χρώ μενος πρὸ ς τὸ ἐ πιστέ λλειν καὶ τὴ ν διὰ μακροῦ ταύ την ὁ μιλί αν χαρί ζεσθαι: ἐ πειδὴ τῆ ς κατ̓ ὀ φθαλμοὺ ς συντυχί ας ἀ πό γνωσιν ἡ μῖ ν λοιπὸ ν ἡ ἀ σθέ νεια τοῦ σώ ματος ἐ μποιεῖ. ἣ ν ὁ πό ση ἐ στὶ ν ἐ ρεῖ σοι ὁ θεοφιλέ στατος ἐ πί σκοπος̓ Αμφιλό χιος, ὁ καὶ γνωρί σας τῷ ἐ πὶ πλεῖ ον συγγεγενῆ σθαι ἡ μῖ ν καὶ δυνατὸ ς ὢ ν λό γῳ παραστῆ σαι τὰ θεαθέ ντα. γνωρί ζεσθαι δὲ βού λομαι τὰ ἐ μαυτοῦ δυσχερῆ οὐ κ ἄ λλου τινὸ ς ἕ νεκεν ἢ τῆ ς πρὸ ς τὸ ἐ φεξῆ ς συγγνώ μης, ὡ ς μὴ ῥ ᾳ θυμί ας ἔ χειν κατά γνωσιν ἐ ὰ ν ἄ ρα ἐ λλί πωμεν τὴ ν ἐ πί σκεψιν ὑ μῶ ν. καί τοιγε οὐ κ ἀ πολογί ας μᾶ λλον ἢ παραμυθί ας δεῖ πρὸ ς τὴ ν ζημί αν ταύ την. εἰ γὰ ρ ἦ ν μοι δυνατὸ ν συνεῖ ναί σου τῇ σεμνό τητι, πολλῷ ἂ ν ἐ γὼ τῶ ν παῤ ἄ λλοις σπουδαζομέ νων ταύ την ἐ μαυτῷ προτιμοτέ ραν ἐ θέ μην.