Reader

Πρᾶ γμα μὲ ν ὑ πέ στης ἐ πιεικὲ ς καὶ ἥ μερον καὶ φιλά νθρωπον τὴ ν τοῦ καταφρονητοῦ Γλυκερί οὑ τέ ως γὰ ρ οὕ τω γρά φομεν̓ αἰ χμαλωσί αν συναγαγώ ν, καὶ τὴ ν κοινὴ ν ἀ σχημοσύ νην ἡ μῶ ν, ὡ ς οἷ ό ν τε ἦ ν, συγκαλύ ψας. δεῖ δὲ ὅ μως τὴ ν σὴ ν εὐ λά βειαν μαθοῦ σαν τὰ κατ̓ αὐ τὸ ν οὕ τω λῦ σαι τὴ ν ἀ τιμί αν. Οὗ τος ὁ νῦ ν σοβαρὸ ς καὶ σεμνὸ ς ὑ μῖ ν Γλυκέ ριος ἐ χειροτονή θη μὲ ν παῤ ἡ μῶ ν τῆ ς κατὰ Οὐ ή νεσαν ἐ κκλησί ας διά κονος, ὡ ς καὶ τῷ πρεσβυτέ ρῳ διακονή σων καὶ τοῦ ἔ ργου τῆ ς ἐ κκλησί ας ἐ πιμελησό μενος. καὶ γά ρ ἐ στιν, εἰ καὶ τὰ ἄ λλα δύ στροπος ὁ ἀ νή ρ, ἀ λλὰ τὰ ἐ πί χειρα οὐ κ ἀ φυή ς. ἐ πεὶ δὲ κατέ στη, τοῦ μὲ ν ἔ ργου ἠ μέ λησε τοσοῦ τον ὅ σον οὐ δὲ τὴ ν ἀ ρχὴ ν γεγονό τος: παρθέ νους δὲ ἀ θλί ας συναγαγὼ ν κατ̓ ἰ δί αν ἐ ξουσί αν καὶ αὐ θεντί αν, τὰ ς μὲ ν ἑ κού σας προσδραμού σας αὐ τῷ̔ οἶ σθα δὲ τὸ τῶ ν νέ ων περὶ τὰ τοιαῦ τα πρό χειρον̓, τὰ ς δὲ ἀ κού σας ἀ γελαρχεῖ ν ἐ πεχεί ρησε, καὶ πατριαρχί ας ὄ νομα ἑ αυτῷ καὶ σχῆ μα περιθεί ς, ἐ ξαί φνης ἐ σοβαρεύ σατο, οὐ κ ἔ κ τινος ἀ κολουθί ας καὶ εὐ σεβεί ας ἐ πὶ τοῦ το ἐ λθώ ν, ἀ λλ̓ ἀ φορμὴ ν βί ου ταύ την ὥ σπερ ἄ λλος τινὰ προστησά μενος: καὶ μικροῦ τὴ ν ἐ κκλησί αν πᾶ σαν ἀ νά στατον πεποί ηκε, περιφρονῶ ν μὲ ν τὸ ν ἑ αυτοῦ πρεσβύ τερον, ἄ νδρα καὶ πολιτεί ᾳ καὶ ἡ λικί ᾳ αἰ δέ σιμον, περιφρονῶ ν δὲ τὸ ν χωρεπί σκοπον καὶ ἡ μᾶ ς ὡ ς οὐ δενὸ ς ἀ ξί ους, θορύ βων δὲ ἀ εὶ καὶ ταραχῶ ν πληρῶ ν τὴ ν πό λιν καὶ σύ μπαν τὸ ἱ ερατεῖ ον. Καὶ τέ λος, ἵ να τι μὴ λό γῳ ἐ πιτιμηθῇ μικρὸ ν παῤ ἡ μῶ ν καὶ τοῦ χωρεπισκό που πρὸ ς τὸ μὴ καταφρονεῖ ν αὐ τὸ ν̔ καὶ γὰ ρ καὶ τοὺ ς νέ ους ἐ γύ μναζεν εἰ ς τὴ ν αὐ τὴ ν ἀ πό νοιαν̓, πρᾶ γμα διανοεῖ ται λί αν τολμηρὸ ν καὶ ἀ πά νθρωπον. συλή σας νῶ ν παρθέ νων ὅ σας ἠ δύ νατο, καὶ νύ κτα τηρή σας, δραπέ της γί νεται. πά νυ σοι δεινὰ ταῦ τα φανεῖ ται. σκό πει καὶ τὸ ν καιρό ν. ἤ γετο μὲ ν ἡ ἐ κεῖ σε σύ νοδος καὶ πολὺ πανταχό θεν, ὡ ς εἰ κό ς, ἐ πέ ρρει τὸ πλῆ θος. ὁ δὲ ἀ ντεξῆ γε τὸ ν ἑ αυτοῦ χορὸ ν νέ οις ἑ πό μενον καὶ περιχορεύ οντα, καὶ πολλὴ ν μὲ ν κατή φειαν κινοῦ ντα τοῖ ς εὐ λαβέ σι, πολὺ ν δὲ γέ λωτα τοῖ ς ἀ κρατέ σι καὶ τὴ ν γλῶ σσαν ἑ τοιμοτέ ροις. καὶ οὐ κ ἀ ρκεῖ ταῦ τα, καί περ τηλικαῦ τα ὄ ντα τὸ μέ γεθος: ἀ λλ̓ ἔ τι καὶ τοὺ ς γονεῖ ς, ὡ ς πυνθά νομαι, τῶ ν παρθέ νων τὴ ν ἀ τεκνί αν οὐ φέ ροντας, καὶ τὴ ν διασπορὰ ν ἐ παναγαγεῖ ν βουλομέ νους, καὶ μετ̓ ὀ δυρμῶ ν προσπί πτοντας, ὡ ς εἰ κό ς, ταῖ ς ἑ αυτῶ ν θυγατρά σι, περιυβρί ζει καὶ ἀ τιμοῖ ὁ θαυμαστὸ ς νεανί σκος μετὰ τοῦ λῃ στρικοῦ συντά γματος. Ταῦ τα μὴ ἀ νεκτὰ φανή τω τῇ σῇ εὐ λαβεί ᾳ: καὶ γὰ ρ κοινὸ ς πά ντων ἡ μῶ ν ὁ γέ λως: ἀ λλὰ μά λιστα μὲ ν αὐ τὸ ν κέ λευσον μετὰ τῶ ν παρθέ νων ἐ πανελθεῖ ν: τύ χοι γὰ ρ ἄ ν τινος φιλανθρωπί ας εἰ μετὰ σῶ ν ἐ πανή κοι γραμμά των: εἰ δὲ μή, τά ς γε παρθέ νους ἀ πό πεμψον τῇ μητρὶ αὐ τῶ ν τῇ ἐ κκλησί ᾳ. εἰ δὲ μή, τά ς γε βουλομέ νας τυραννεῖ σθαι μῂ συγχωρή σῃ ς, ἀ λλ̓ ἐ πανελθεῖ ν τύ πωσον πρὸ ς ἡ μᾶ ς. ἢ μαρτυρό μεθά σοι ὡ ς καὶ Θεῷ καὶ ἀ νθρώ ποις, ὅ τι μὴ καλῶ ς ταῦ τα γί νεται μηδὲ θεσμοῖ ς ἐ κκλησί ας. Γλυκέ ριος δὲ εἰ μὲ ν ἐ πανέ λθοι μετ̓ ἐ πιστή μης καὶ τῆ ς πρεπού σης εὐ σταθεί ας, τοῦ το ἄ ριστον, εἰ δὲ μή, ἔ στω πεπαυμέ νος τῆ ς ὑ πηρεσί ας.