Reader

̓ Οκνηροὺ ς ἡ μᾶ ς ποιεῖ πρὸ ς τὸ γρά φειν τὸ μὴ πεπεῖ σθαι τὰ ς ἐ πιστολὰ ς ἡ μῶ ν πά ντως ἐ γχειρί ζεσθαι τῇ σῇ ἀ γά πῃ ἀ λλὰ κακί ᾳ τῶ ν διακονού ντων μυρί ους προεντυγχά νειν ἑ τέ ρους: καὶ μά λιστα νῦ ν οὕ τω τεταραγμέ νων τῶ ν κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην πραγμά των. διό περ ἀ ναμέ νω τρό πον τινὰ μεμφθῆ ναι καὶ ἀ παιτηθῆ ναι βιαί ως τὰ ς ἐ πιστολά ς, ὥ στε αὐ τῷ τού τῳ τεκμηρί ῳ χρή σασθαι τῆ ς ἀ ποδό σεως. καὶ γρά φοντες μὲ ν οὖ ν καὶ σιωπῶ ντες ἓ ν ἔ ργον ἔ χομεν ἐ ν ταῖ ς καρδί αις ἡ μῶ ν, φυλά σσειν τὴ ν μνή μην τῆ ς κοσμιό τητό ς σου, καὶ προσεύ χεσθαι τῷ Κυρί ῳ δοῦ ναί σοι τελέ σαι τὸ ν δρό μον τῆ ς ἀ γαθῆ ς πολιτεί ας καθὰ προεί λου. τῷ ὄ ντι γὰ ρ οὐ μικρὸ ς ἀ γὼ ν ὁ μολογοῦ ντι τῆ ς ἐ παγγελί ας τὰ ἐ φεξῆ ς ἐ πά γειν. τὸ μὲ ν γὰ ρ προελέ σθαι τὴ ν κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον πολιτεί αν παντό ς, τὸ δὲ καὶ μέ χρι τῶ ν μικροτά των ἄ γειν τὴ ν παρατή ρησιν, καὶ μηδὲ ν τῶ ν ἐ κεῖ γεγραμμέ νων παρορᾷ ν, τοῦ το πά νυ ὀ λί γοις τῶ ν εἰ ς ἡ μετέ ραν γνῶ σιν ἡ κό ντων κατώ ρθωται: ὥ στε καὶ γλώ σσῃ πεπεδημέ νῃ κεχρῆ σθαι καὶ ὀ φθαλμῷ πεπαιδαγωγημέ νῳ κατὰ τὸ βού λημα τοῦ εὐ αγγελί ου, καὶ χερσὶ ν ἐ νεργεῖ ν κατὰ τὸ ν σκοπὸ ν τῆ ς εὐ αρεστή σεως τοῦ Θεοῦ, καὶ πό δας κινεῖ ν καὶ ἑ κά στῳ τῶ ν μελῶ ν οὕ τω κεχρῆ σθαι ὡ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὁ Δημιουργὸ ς ἡ μῶ ν ᾠ κονό μησε: τὸ ἐ ν τῇ καταστολῇ κό σμιον, τὸ ἐ ν ταῖ ς συντυχί αις τῶ ν ἀ νδρῶ ν πεφυλαγμέ νον, τὸ ἐ ν βρώ μασιν αὔ ταρκες, τὸ ἐ ν τῇ κτή σει τῶ ν ἀ ναγκαί ων ἀ πέ ριττον. ταῦ τα πά ντα μικρὰ μὲ ν ἁ πλῶ ς οὕ τω λεγό μενα, μεγά λου δὲ ἀ γῶ νος εἰ ς τὸ κατορθωθῆ ναι χρῄ ζοντα, ὡ ς ἐ π̓ αὐ τῆ ς τῆ ς ἀ ληθεί ας εὕ ρομεν. καὶ μὲ ν καὶ τὸ ἐ ν τῇ ταπεινοφροσύ νῃ τέ λειον, ὡ ς μή τε προγό νων περιφανεί ας μεμνῆ σθαι, μή τε, εἴ τι ὑ πά ρχει ἡ μῖ ν ἐ κ φύ σεως πλεονέ κτημα ἢ κατὰ σῶ μα ἢ κατὰ ψυχή ν, τού τῳ ἐ παί ρεσθαι, μή τε τὰ ς ἔ ξωθεν περὶ ἡ μῶ ν ὑ πολή ψεις ἀ φορμὴ ν ἐ πά ρσεώ ς τε καὶ φυσιώ σεως ποιεῖ σθαι, ταῦ τα τοῦ εὐ αγγελικοῦ ἔ χεται βί ου. τὸ ἐ ν ἐ γκρατεί ᾳ εὔ τονον, τὸ ἐ ν προσευχαῖ ς φιλό πονον, τὸ ἐ ν φιλαδελφί ᾳ συμπαθέ ς, τὸ πρὸ ς τοὺ ς δεομέ νους κοινωνικό ν, τὸ τοῦ φρονή ματος καταβεβλημέ νον, ὁ συντριμμὸ ς τῆ ς καρδί ας, τὸ τῆ ς πί στεως ὑ γιέ ς, τὸ ἐ ν σκυθρωπό τητι ὁ μαλό ν, μηδέ ποτε τῆ ς ἐ ννοί ας ἡ μῶ ν λειπού σης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀ παραιτή του δικαστηρί ου τὴ ν μνή μην πρὸ ς ὃ ἐ πειγό μεθα μὲ ν ἅ παντες, μέ μνηνται δὲ αὐ τοῦ καὶ τὴ ν ἀ π̓ αὐ τοῦ ἔ κβασιν ἀ γωνιῶ σιν ἐ λά χιστοι.