Reader

̓ Εγώ, καὶ πά νυ βουλό μενος συνεχῶ ς ἐ πιστέ λλειν τῇ εὐ γενεί ᾳ ὑ μῶ ν, ἐ πέ σχον ἐ μαυτὸ ν ἀ εί, μή πως δό ξω τινὰ ς ὑ μῖ ν πειρασμοὺ ς ἐ πεγεί ρειν διὰ τοὺ ς φιλέ χθρως πρὸ ς ἡ μᾶ ς διακειμέ νους καί, ὡ ς ἀ κού ω, μέ χρι καὶ τού των τὴ ν ἔ χθραν ἐ λαύ νοντας, ὥ στε πολυπραγμονεῖ ν εἴ πού τις καὶ γρά μμα ἡ μέ τερον δέ χοιτο. ἐ πειδὴ δὲ αὐ τή, καλῶ ς ποιοῦ σα, κατῆ ρξας τοῦ γρά μματος καὶ ἐ πέ στειλας ἡ μῖ ν ἃ ἐ χρῆ ν περὶ τῶ ν κατὰ τὴ ν ψυχή ν σου πραγμά των ἀ νακοινουμέ νη, προετρά πην εἰ ς τὸ ἀ ντεπιστεῖ λαι, ὁ μοῦ μὲ ν τὰ ἐ ν τῷ παρελθό ντι χρό νῳ ἐ λλειφθέ ντα ἐ πανορθού μενος, ὁ μοῦ δὲ καὶ πρὸ ς τὰ ἐ πεσταλμέ να παρὰ τῆ ς σῆ ς εὐ γενεί ας ἀ ποκρινό μενος.̔́ Οτι μακαρί α ἐ στὶ ψυχὴ ἡ νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας μηδεμί αν ἄ λλην μέ ριμναν στρέ φουσα ἢ πῶ ς ἐ πὶ τῆ ς μεγά λης ἡ μέ ρας, καθ̓ ἣ ν πᾶ σα ἡ κτί σις περιστή σεται τὸ ν κριτὴ ν τὰ ς εὐ θύ νας τῶ ν πεπραγμέ νων ἀ ποδιδοῦ σα, καὶ αὐ τὴ δυνηθῇ κού φως ἀ ποθέ σθαι τὸ ν λό γον τῶ ν βεβιωμέ νων. ὁ γὰ ρ ἐ κεί νην τὴ ν ἡ μέ ραν καὶ τὴ ν ὥ ραν πρὸ ὀ φθαλμῶ ν τιθέ μενος, καὶ ἀ εὶ μελετῶ ν τὴ ν ἐ πὶ τοῦ ἀ παραλογί στου κριτηρί ου ἀ πολογί αν, ὁ τοιοῦ τος ἢ οὐ δὲ ν παντελῶ ς ἢ ἐ λά χιστα ἁ μαρτή σεται, διό τι τὸ ἁ μαρτά νειν ἡ μῖ ν κατὰ ἀ πουσί αν τοῦ φό βου τοῦ Θεοῦ γί νεται. οἷ ς δ̓ ἂ ν ἐ ναργὴ ς παρῇ τῶ ν ἀ πειλουμέ νων ἡ προσδοκί α, οὐ δέ να καιρὸ ν δώ σει τοῖ ς τοιού τοις ὁ σύ νοικος φό βος εἰ ς ἀ βουλή τους πρά ξεις ἢ ἐ νθυμή σεις ἐ κπεσεῖ ν. Καὶ μέ μνησο τοί νυν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔ χε τὸ ν αὐ τοῦ φό βον ἐ ν τῇ καρδί ᾳ, καὶ πά ντας εἰ ς τὴ ν κοινωνί αν τῶ ν εὐ χῶ ν παραλά μβανε. μεγά λη γὰ ρ καὶ ἡ τῶ ν δυναμέ νων δυσωπεῖ ν τὸ ν Θεὸ ν βοή θεια. καὶ μὴ διαλί πῃ ς ταῦ τα ποιοῦ σα. καὶ γὰ ρ καὶ ζῶ σιν ἡ μῖ ν τὴ ν ἐ ν σαρκὶ ταύ τῃ ζωὴ ν ἀ γαθὴ ἔ σται βοηθὸ ς ἡ προσευχή, καὶ ἀ περχομέ νοις ἐ ντεῦ θεν ἐ φό διον διαρκὲ ς πρὸ ς τὸ ν αἰ ῶ να τὸ ν μέ λλοντα. ὥ σπερ δὲ ἡ φροντὶ ς πρᾶ γμά ἐ στιν ἀ γαθό ν, οὕ τω πά λιν ἡ ἀ θυμί α καὶ ἡ ἀ πό γνωσις καὶ τὸ δυσελπί στως ἔ χειν πρὸ ς σωτηρί αν τῶ ν βλαπτό ντων ἐ στὶ τὴ ν ψυχή ν. ἐ πέ λπιζε τοί νυν τῇ ἀ γαθό τητι τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐ κδέ χου αὐ τοῦ τὴ ν ἀ ντί ληψιν, γινώ σκουσα ὅ τι, ἐ ὰ ν καλῶ ς καὶ γνησί ως πρὸ ς αὐ τὸ ν ἐ πιστραφῶ μεν, οὐ μό νον οὐ κ ἀ πορρί ψει ἡ μᾶ ς εἰ ς τὸ παντελέ ς, ἀ λλ̓ ἔ τι λαλού ντων ἡ μῶ ν τὰ ῥ ή ματα τῆ ς προσευχῆ ς ἐ ρεῖ:̓ Ιδοὺ πά ρειμι.