Jerome

Reader

Read texts in the original and in translation.
Settings
Not signed in
Find in Jerome
You can also type short locations such as 1, 1.1, 1:2, or 1-3 inside the current work.
Letters
Basil the GreatLetters 190 · textus-receptusMore by Basil the Great
Choose a text id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great"> —
⋯
More
Original / primary: Textus receptus
190.0.1
̓ Αξί ως τῆ ς σεαυτοῦ ἐ μμελεί ας καὶ σπουδῆ ς, ἧ ς ἀ εὶ ἐ παινέ της εἰ μὶ ἐ γώ, ἐ μερί μνησας τὰ περὶ τῆ ς ἐ κκλησί ας̓ Ισαύ ρων. ὅ τι μὲ ν οὖ ν τῷ παντὶ λυσιτελέ στερον ἦ ν εἰ ς πλεί ονας ἐ πισκό πους καταδιαιρεθῆ ναι τὴ ν μέ ριμναν, αὐ τό θεν εἶ ναι δῆ λον καὶ τῷ τυχό ντι νομί ζω: οὐ δὲ γὰ ρ τὴ ν σὴ ν σύ νεσιν τοῦ το ἔ λαθεν, ἀ λλ̓ ὡ ς ἔ χει καὶ ἐ πεσημή νω καλῶ ς καὶ ἐ γνώ ρισας ἡ μῖ ν. ἐ πεὶ δὲ οὐ κ εὔ κολον εὑ ρεῖ ν ἄ νδρας ἀ ξί ους, μή που ἕ ως βουλό μεθα τὸ ἐ κ τοῦ πλή θους ἀ ξιό πιστον ἔ χειν, καὶ ὑ πὸ πλειό νων ἀ κριβέ στερον ποιεῖ ν τὴ ν̓ Εκκλησί αν τοῦ Θεοῦ οἰ κονομεῖ σθαι, λά θωμεν διὰ τὸ τῶ ν καλουμέ νων ἀ δό κιμον εἰ ς εὐ τέ λειαν τὸ ν λό γον καταβαλό ντες, ἀ διαφορί ας μελέ την τοῖ ς λαοῖ ς ἐ μποιεῖ ν; οἶ δας γὰ ρ καὶ αὐ τό ς, ὅ τι ὁ ποῖ οι δ̓ ἄ ν ὦ σιν οἰ προεστῶ τες, τοιαῦ τα ὡ ς ἐ πὶ τὸ πολὺ καὶ τὰ ἤ θη τῶ ν ἀ ρχομέ νων γί νεσθαι εἴ ωθεν. ὥ στε τά χα βέ λτιον ἕ να τινὰ δό κιμον, εἴ περ καὶ τοῦ το ῥ ᾴ διον, προβαλέ σθαι τῆ ς πό λεως προστά την, καὶ ἐ πιτρέ ψαι τῷ ἐ κεί νου κινδύ νῳ οἰ κονομεῖ σθαι τὰ καθ̓ ἕ καστον: μό νον ἐ ὰ ν ᾖ τις δοῦ λος Θεοῦ, ἐ ργά της ἀ νεπαί σχυντος, μὴ σκοπῶ ν τὸ ἑ αυτοῦ, ἀ λλὰ τὸ τῶ ν πολλῶ ν, ἵ να σωθῶ σιν: ὃ ς ἐ ὰ ν εἰ δῇ ἑ αυτὸ ν μικρό τερον πρὸ ς τὴ ν φροντί δα, προσλή ψεται ἐ ργά τας εἰ ς τὸ ν θερισμό ν. ἐ ὰ ν οὖ ν εὕ ρωμεν τοιοῦ τον, ὁ μολογῶ πολλῶ ν ἀ ντά ξιον εἶ ναι τὸ ν ἕ να, καὶ ταῖ ς ἐ κκλησί αις λυσιτελέ στερον, καὶ ἡ μῖ ν δὲ ἀ κινδυνό τερον, οὕ τως οἰ κονομῆ σαι τῶ ν ψυχῶ ν τὴ ν ἐ πιμέ λειαν. ἐ ὰ ν δὲ τοῦ το μὴ ῥ ᾴ διον ᾖ, σπουδὴ γενέ σθω ἡ μῖ ν πρό τερον ταῖ ς μικροπολιτεί αις ἤ τοι μικροκωμί αις ταῖ ς ἐ κ παλαιοῦ ἐ πισκό πων θρό νον ἐ χού σαις δοῦ ναι τοὺ ς προϊ σταμέ νους: καὶ τό τε τὸ ν τῆ ς πό λεως ἀ ναστή σομεν, μή ποτε ἐ μπό διον ἡ μῖ ν πρὸ ς τὴ ν μετὰ ταῦ τα οἰ κονομί αν γέ νηται ὁ προβαλλό μενος, καὶ εὐ θὺ ς ἀ ρξώ μεθα ἡ μεῖ ς τοῖ ς οἴ κοι πολεμεῖ ν, διὰ τὸ πλειό νων βού λεσθαι ἄ ρχειν, καὶ μὴ καταδέ χεσθαι τὰ ς χειροτονί ας τῶ ν ἐ πισκό πων. ἐ ὰ ν δὲ τοῦ το βαρὺ ᾖ, καὶ ὁ χρό νος μὴ ἐ πιτρέ πῃ, ἐ κεῖ νο σπουδασά τω ἡ σὴ σύ νεσις, τοῦ ποιῆ σαι περιγρά ψαι τῷ̓ Ισαύ ρων τὸ ν ἴ διον κύ κλον, διὰ τὸ χειροτονῆ σαι αὐ τὸ ν προσοί κους τινά ς. τὸ δὲ ἐ φεξῆ ς ἡ μῖ ν ὑ πά ρξει τεταμιευμέ νον, εἰ ς τὸ κατὰ τὸ ν προσή κοντα καιρὸ ν δοῦ ναι πᾶ σι τοῖ ς λοιποῖ ς ἐ πισκό πους, οὓ ς ἂ ν κυριωτέ ρους εἶ ναι κρί νωμεν αὐ τοί, διὰ πολλῆ ς ἐ ξετά σεως δοκιμά σαντες.̓ Ηρωτή σαμεν Γεώ ργιον, ὡ ς ἐ κέ λευσεν ἡ θεοσέ βειά σου, καὶ εἶ πεν ἃ καὶ ἡ σὴ εὐ λά βεια ἀ νή νεγκεν, ἐ φ̓ οἷ ς ἀ νά γκη ἡ μᾶ ς τὴ ν ἡ συχί αν ἄ γειν, ἐ πιρρί ψαντας ἐ πὶ Κύ ριον τὴ ν μέ ριμναν τοῦ οἴ κου. πιστεύ ω γὰ ρ τῷ ἁ γί ῳ Θεῷ, ὅ τι δώ σει σύ νεσιν, πρὸ ς τὸ ἑ τέ ρῳ τρό πῳ ἐ ξελέ σθαι τῶ ν ἀ ναγκῶ ν, καὶ ἡ μῖ ν ἄ λυπον τὴ ν ζωὴ ν προξενῆ σαι. ἐ ὰ ν οὖ ν οὐ δοκῇ τοῦ το, αὐ τὸ ς καταξί ωσον ὑ πομνηστικό ν μοι ἀ ποστεῖ λαι, περὶ τί νος χρὴ ἀ ξιώ ματος σπουδὴ ν εἰ σενέ γκασθαι, ἵ να ἀ ρξώ μεθα αἰ τεῖ ν ἕ καστον τῶ ν ἐ ν δυνά μει φί λων τὴ ν χά ριν ταύ την, εἴ τε προῖ κα, εἴ τε καὶ μετρί ου τιμή ματος, ὡ ς ἂ ν ἡ μᾶ ς Κύ ριος εὐ οδώ σῃ.̓ Επέ στειλα τῷ ἀ δελφῷ Οὐ αλερί ῳ, ὡ ς προσέ ταξας. τὰ Νύ σσης πρά γματα ὅ μοιά ἐ στι τοῖ ς παρὰ τῆ ς σῆ ς θεοσεβεί ας καταλειφθεῖ σι, καὶ προκό πτει ἐ πὶ τὸ βέ λτιον τῇ συνεργί ᾳ τῶ ν σῶ ν προσευχῶ ν. οἱ μέ ντοι τό τε ἀ πορραγέ ντες ἡ μῶ ν, οἱ μὲ ν ἀ πῆ λθον ἐ πὶ τὸ στρατό πεδον, οἱ δὲ μέ νουσι τὴ ν ἐ κεῖ θεν ἀ ναμέ νοντες φή μην. δυνατὸ ς δὲ ὁ Κύ ριος καὶ τού των ματαιῶ σαι τὰ ς ἐ λπί δας, κἀ κεί νοις ἄ πρακτον τὴ ν ἐ πά νοδον ποιῆ σαι. Τὸ μά ννα ὁ Φί λων ἑ ρμηνεύ ων ἔ φη, ὥ σπερ ἐ κ παραδό σεώ ς τινος̓ Ιουδαϊ κῆ ς δεδιδαγμέ νος, τοιαύ την αὐ τοῦ εἶ ναι τὴ ν ποιό τητα, ὥ στε κατὰ τὴ ν φαντασί αν τοῦ ἐ σθί οντος μετακιρνᾶ σθαι: καὶ εἶ ναι μὲ ν καθ̓ ἑ αυτὸ οἱ ονεὶ κέ γχρον ἑ ψημέ νον ἐ ν μέ λιτι, παρέ χειν δὲ νῦ ν μὲ ν ἄ ρτου, νῦ ν δὲ κρέ ως: καὶ κρέ ως τοιοῦ δε, ἢ πετεινοῦ ἢ χερσαί ου: νῦ ν δὲ λαχά νου, καὶ λαχά νου τοῦ κατὰ τὴ ν ἐ πιθυμί αν ἑ κά στου: καὶ ἰ χθύ ος, ὡ ς τὸ ἰ δί ωμα τῆ ς καθ̓ ἕ καστον γέ νος ποιό τητος ἀ κριβῶ ς ἐ ν τῇ γεύ σει τοῦ ἐ σθί οντος διασώ ζεσθαι.̔́ Αρματα ἀ ναβά τας τριστά τας ἔ χοντα οἶ δεν ἡ Γραφή, διὰ τὸ τῶ ν λοιπῶ ν ἁ ρμά των δύ ο εἶ ναι τοὺ ς ἐ πιβά τας, τό ν τε ἡ νί οχον καὶ τὸ ν ὁ πλί την: τὰ δὲ τοῦ Φαραῶ δύ ο μὲ ν εἶ χε τοῦ ς πολεμοῦ ντας, ἕ να δὲ τὸ ν τὰ ς ἡ νί ας τῶ ν ἵ ππων ἔ χοντα. Σύ μπιος ἡ μῖ ν ἐ πέ στειλε θεραπευτικὴ ν ἐ πιστολὴ ν καὶ κοινωνική ν, ᾧ ἡ μεῖ ς ἀ ντιγρά ψαντες ἐ πέ μψαμεν τῇ εὐ λαβεί ᾳ σου τὰ γρά μματα, ἵ να ἄ γαν ἐ γκρί νας κελεύ σῃ ς αὐ τῷ ἀ ποσταλῆ ναι, δηλονό τι μετὰ προσθή κης καὶ σῶ ν γραμμά των.̓ Ερρωμέ νος, εὔ θυμος ἐ ν Κυρί ῳ, ὑ περευχό μενό ς μου χαρισθεί ης μοι καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ̓ Εκκλησί ᾳ τῇ τοῦ ἁ γί ου φιλανθρωπί ᾳ.

Intertext edge

Open linked passage

Note