Reader

̓ Εντυχό ντες τοῖ ς γρά μμασι τῆ ς εὐ λαβεί ας σου, πολλὴ ν τῷ Θεῷ τὴ ν χά ριν ἔ σχομεν, ὅ τι ἀ ρχαί ας ἀ γά πης ἴ χνη εὕ ρομεν ἐ ν τοῖ ς ῥ ή μασι τῆ ς ἐ πιστολῆ ς: ὅ ς γε οὐ κ ἔ παθες τὸ τῶ ν πολλῶ ν, οὐ δὲ φιλονεί κως ἔ σχες πρὸ ς τὸ μὴ καὶ αὐ τὸ ς κατά ρξαι τῆ ς ἀ γαπητικῆ ς ὁ μιλί ας: ἀ λλ̓ ὡ ς πεπαιδευμέ νος τὸ ἐ κ ταπεινοφροσύ νης μεγαλεῖ ον περιγινό μενον τοῖ ς ἁ γί οις, οὕ τως εἵ λου διὰ τῶ ν δευτερεί ων ἔ μπροσθεν ἡ μῶ ν ἀ ποφανθῆ ναι. καὶ γὰ ρ οὗ τος νό μος τῆ ς ἐ ν Χριστιανοῖ ς νί κης, καὶ ὁ ἔ λαττον ἔ χειν καταδεξά μενος στεφανοῦ ται. ἵ να οὖ ν μὴ ἀ πολειφθῶ μεν τοῦ ἀ γαθοῦ ζή λου, ἰ δοὺ καὶ αὐ τοὶ ἀ ντιφθεγγό μεθά σου τὴ ν σεμνό τητα, καὶ δεί κυμεν τὴ ν προαί ρεσιν ἡ μῶ ν, ὅ τι Θεοῦ χά ριτι τῆ ς κατὰ τὴ ν πί στιν συμφωνί ας ἐ ρρωμέ νης ἡ μῖ ν, οὐ δὲ ν ἕ τερό ν ἐ στι τὸ ἐ μποδί ζον πρὸ ς τὸ εἶ ναι ἡ μᾶ ς ἓ ν σῶ μα καὶ ἓ ν πνεῦ μα, καθὼ ς ἐ κλή θημεν ἐ ν μιᾷ ἐ λπί δι διὰ τῆ ς κλή σεως. τῆ ς οὖ ν σῆ ς ἐ στιν ἀ γά πης τῇ ἀ γαθῇ ἀ ρχῇ καὶ τὰ ἐ φεξῆ ς ἀ ποδοῦ ναι, συστατεῖ ν μὲ ν περὶ σεαυτὸ ν τοὺ ς ὁ μοψύ χους, δηλῶ σαι δὲ καὶ χρό νον καὶ τό πον τῆ ς συντυχί ας, ἵ να οὕ τω τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι ἀ πολαβό ντες ἀ λλή λους, τῷ ἀ ρχαί ῳ εἴ δει τῆ ς ἀ γά πης τὰ ς ἐ κκλησί ας οἰ κονομή σωμεν, τοὺ ς παῤ ἑ κατέ ρου μέ ρους βαδί ζοντας τῶ ν ἀ δελφῶ ν ὡ ς ἴ δια μέ λη προσιέ μενοι, προπέ μποντες ὡ ς ἐ πὶ οἰ κεί ους, καὶ ὑ ποδεχό μενοι πά λιν ὡ ς παῤ οἰ κεί ων. τοῦ το γὰ ρ ἦ ν ποτε τῆ ς̓ Εκκλησί ας τὸ καύ χημα, ὅ τι ἀ πὸ τῶ ν περά των τῆ ς οἰ κουμέ νης ἐ πὶ τὰ πέ ρατα μικροῖ ς συμβό λοις ἐ φοδιαζό μενοι οἱ ἐ ξ ἑ κά στης ἐ κκλησί ας ἀ δελφοὶ πά ντας πατέ ρας καὶ ἀ δελφοὺ ς εὕ ρισκον: ὃ νῦ ν μετὰ τῶ ν ἄ λλων ἀ φῄ ρηται ἡ μῶ ν ὁ ἐ χθρὸ ς τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Χριστοῦ, καὶ κατὰ πό λεις περιγεγρά μμεθα, καὶ ἕ καστος δἰ ὑ ποψί ας ἔ χομεν τὸ ν πλησί ον. καὶ τί γὰ ρ ἄ λλο, ἢ ἐ ψύ ξαμεν τὴ ν ἀ γά πην, ἀ φ̓ ἧ ς μό νης τοὺ ς ἑ αυτοῦ μαθητὰ ς ὁ Κύ ριος ἡ μῶ ν εἶ πε χαρακτηρί ζεσθαι; καὶ εἰ δοκεῖ, πρό τερον αὐ τοὶ μετ̓ ἀ λλή λων γνωρί σατε ἑ αυτού ς, ἵ να γνῶ μεν πρὸ ς τί νας ἡ μῖ ν ἔ σται ἡ συμφωνί α. καὶ οὕ τως ἐ κ κοινῆ ς συγκαταθέ σεως τό πον τινὰ τοῖ ς ἀ μφοτέ ροις ἀ νεπαχθῆ, καὶ χρό νον ταῖ ς ὁ δοιπορί αις πρέ ποντα ἐ κλεξά μενοι, δραμού μεθα παῤ ἀ λλή λοις, καὶ ὁ Κύ ριος ἡ μᾶ ς κατευοδώ σει. ἐ ρρωμέ νος καὶ εὔ θυμος εἴ ης, ὑ περευχό μενό ς μου, καὶ χαρισθεί ης μοι τῇ τοῦ ἁ γί ου φιλανθρωπί ᾳ.