Reader

Οἷ α ποιεῖ ς, ὦ θαυμά σιε, προλαμβά νων ἡ μᾶ ς εἰ ς τὸ τῆ ς ταπεινώ σεως μέ τρον; ὅ ς γε τοιοῦ τος ὢ ν τὴ ν παί δευσιν, καὶ οὕ τως εἰ δὼ ς ἐ πιστέ λλειν, ὡ ς δηλοῖ τὰ γρά μματα, ὅ μως ἀ ξιοῖ ς ὡ ς ἐ πὶ τολμηροτέ ρᾳ τινὶ ἐ γχειρή σει καὶ ὑ περβαινού σῃ σου τὴ ν ἀ ξί αν, συγγνώ μης παῤ ἡ μῶ ν τυγχά νειν. ἀ λλὰ τῆ ς εἰ ρωνεί ας ταύ της ἀ φέ μενος, ἐ πί στελλε ὑ μῖ ν διὰ πά σης προφά σεως. εἴ τε γὰ ρ ἡ μῖ ν λό γων μέ τεστιν, ἥ διστα λογί ου ἀ νδρὸ ς γρά μμασιν ἐ ντευξό μεθα: εἴ τε καὶ τὸ τῆ ς ἀ γά πης καλὸ ν ὅ σον ἐ στὶ παρὰ τῆ ς Γραφῆ ς πεπαιδεύ μεθα, τοῦ παντὸ ς ἀ ξί αν τιθέ μεθα ἀ νδρὸ ς ἀ γαπῶ ντος ἡ μᾶ ς ὁ μιλί αν. εἴ η δέ σε γρά φειν ἃ εὐ χό μεθά σοι ἀ γαθά, ὑ γεί αν σώ ματος καὶ εὐ θηνί αν οἴ κου παντό ς. Τὰ δὲ ἡ μέ τερα μηδὲ ν ἀ νεκτό τερα γί νωσκε τῆ ς συνηθεί ας εἶ ναι. ἀ ρκεῖ δὲ τοσοῦ τον εἰ πεῖ ν, καὶ ἐ νδεί ξασθαί σοι τοῦ σώ ματος ἡ μῶ ν τὴ ν ἀ σθέ νειαν. τὴ ν γὰ ρ νῦ ν κατέ χουσαν ἡ μᾶ ς εἰ ς τὸ ἀ ρρωστεῖ ν ὑ περβολή ν, οὔ τε λό γῳ ἐ νδεί ξασθαι ῥ ᾷ διον, οὔ τε ἔ ργῳ πεισθῆ ναι, εἴ περ ἐ κεί νων, ὧ ν αὐ τὸ ς ᾔ δεις, εὑ ρέ θη τι πλεῖ ον παῤ ἡ μῖ ν εἰ ς ἀ ρρωστί αν. Θεοῦ δὲ τοῦ ἀ γαθοῦ ἔ ργον δοῦ ναι ἡ μῖ ν δύ ναμιν, πρὸ ς τὸ ἐ ν ὑ πομονῇ φέ ρειν τὰ ς ἐ πὶ συμφέ ροντι ἡ μῖ ν ἐ παγομέ νας εἰ ς τὸ σῶ μα πληγὰ ς παρὰ τοῦ εὐ εργετοῦ ντος ἡ μᾶ ς Κυρί ου.