Reader

̓ Απειρηκό τα με ἤ δη πρὸ ς τὰ ς παρὰ τῆ ς λεγομέ νης τύ χης ἐ πηρεί ας, παῤ ἧ ς ἀ εί τι πρὸ ς τὸ μὴ συγγενέ σθαι σοι ἐ μπό διον γέ γονε, θαυμαστῶ ς πως ἀ νεκαλέ σω καὶ παρεμυθή σω τοῖ ς γρά μμασι. καὶ γά ρ πως ἤ δη καὶ κατ̓ ἐ μαυτὸ ν ἔ στρεφον, μή ποτε ἀ ληθέ ς ἐ στι τὸ παρὰ τῶ ν πολλῶ ν θρυλλού μενον, ὅ τι ἀ νά γκη τί ς ἐ στι καὶ εἱ μαρμέ νη ἡ καὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ μεί ζω τῶ ν ἡ μετέ ρων ἄ γουσα, αὐ τοὶ δὲ οὐ δενό ς ἐ σμεν οἱ ἄ νθρωποι κύ ριοι: ἤ, εἰ μὴ τοῦ το, τύ χη τις πά ντως τὸ ν ἀ νθρώ πινον ἐ λαύ νει βί ον. καὶ τού των πολλὴ ν συγγνώ μην ἕ ξεις τῶ ν λογισμῶ ν, ἐ πειδὰ ν τὰ ς αἰ τί ας, ὑ φ̓ ὧ ν εἰ ς αὐ τοὺ ς προή χθην, μά θῃ ς.̓ Εγὼ κατέ λιπον τὰ ς̓ Αθή νας κατὰ φή μην τῆ ς σῆ ς φιλοσοφί ας, ὑ περιδὼ ν τῶ ν ἐ κεῖ. παρέ δραμον δὲ τὴ ν ἐ φ̓̔ Ελλησπό ντῳ πό λιν, ὡ ς οὐ δεὶ ς̓ Οδυσσεὺ ς Σειρή νων μέ λη. καὶ τὴ ν̓ Ασί αν ἐ θαύ μασα μέ ν, πρὸ ς δὲ τὴ ν μητρό πολιν τῶ ν ἐ ν αὐ τῇ καλῶ ν ἠ πειγό μην. ἐ πεὶ δὲ κατέ λαβον τὴ ν πατρί δα, καὶ σὲ ἐ ν αὐ τῇ, τὸ μέ γα ὄ φελος, ζητή σας οὐ χ εὗ ρον, ἐ ντεῦ θέ ν μοι λοιπὸ ν αἱ πολλαὶ καὶ ποικί λαι ἀ φορμαὶ τῶ ν ἀ δοκή των ἐ πιγεγό νασι κωλυμά των. ἢ γὰ ρ ἀ σθενεῖ ν πά ντως ἔ δει, καὶ διὰ τοῦ το ἀ πολεί πεσθαι, ἢ ἐ πὶ τὴ ν ἑ ῴ αν βαδί ζοντι συναπαί ρειν μὴ δύ νασθαι: ὀ ψὲ δέ ποτε μυρί οις πό νοις τὴ ν Συρί αν καταλαβό ντα, οὐ κ ἔ χειν συνεῖ ναι τῷ φιλοσό φῳ πρὸ ς Αἰ γυπτί ους ἀ πά ραντι. πά λιν οὖ ν ἔ δει Αἴ γυπτό νδ̓ ἰ έ ναι, δολιχὴ ν ὁ δὸ ν ἀ ργαλέ ην τε, καὶ οὐ δ̓ ἐ νταῦ θα τὸ σπουδαζό μενον ἔ χειν. ἀ λλ̓ οὕ τω δυσέ ρως ἦ ν ὥ στε ἢ τὴ ν ἐ πὶ Πέ ρσας βαδί ζειν ἔ δει καὶ συμπροϊ έ ναι εἰ ς ὅ τι μή κιστον τῆ ς βαρβά ρων̔ ἦ λθες γὰ ρ δὴ κἀ κεῖ σε: τοσαύ τη τις ἦ ν φιλονεικί α τοῦ δαί μονοσ̓ ἢ αὐ τοῦ καθῆ σθαι ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξά νδρου, ὅ περ οὖ ν καὶ συνέ βη. δοκῶ γά ρ μοι, εἰ μὴ ὥ σπερ τι θρέ μμα θαλλῷ προδεικνυμέ νῳ ἑ πό μενος ἀ πηγό ρευσα, ἐ πέ κεινα ἄ ν σε καὶ Νύ σσης τῆ ς̓ Ινδικῆ ς ἐ λθεῖ ν ἀ γό μενον καί, εἴ τι ἔ σχατον τῆ ς καθ̓ ἡ μᾶ ς οἰ κουμέ νης χωρί ον, καὶ τού τῳ ἐ πιπλανηθῆ ναι. Καὶ τί δεῖ τὰ πολλὰ λέ γειν; ἀ λλὰ τὸ τελευταῖ ον νῦ ν ἐ πὶ τῆ ς πατρί δος διά γοντι συγγενέ σθαι οὐ κ ἐ ξεγέ νετο, μακραῖ ς ἀ ῤ ῥ ωστί αις ἐ ξειργομέ νῳ: αἳ εἰ μὴ τοῦ γε λοιποῦ μετριώ τεραι γέ νοιντο, οὐ δὲ κατὰ τὸ ν χειμῶ να τῇ λογιό τητί σου συνεσό μεθα. ταῦ τα οὐ χ εἱ μαρμέ νης ἔ ργα, ὡ ς ἂ ν αὐ τὸ ς εἴ ποις; ταῦ τα οὐ κ ἀ νά γκης; ταῦ τα οὐ χί, μικροῦ δεῖ ν, καὶ τοὺ ς τῶ ν ποιητῶ ν ἐ πὶ Ταντά λῳ μύ θους ὑ περεβά λετο; ἀ λλ̓, ὅ περ ἔ φην, ῥ ᾴ ων γέ γονα τοῖ ς γρά μμασι καὶ οὐ κέ τι ἐ πὶ τῆ ς αὐ τῆ ς εἰ μὶ γνώ μης. φημὶ δὲ χρῆ ναι διδό ντι μὲ ν τὰ ἀ γαθὰ τῷ Θεῷ χά ριν εἰ δέ ναι, ταμιευομέ νῳ δὲ μὴ δυσχεραί νειν. καὶ δὴ οὖ ν καὶ ἡ μῖ ν εἰ μὲ ν παρά σχοιτο συνεῖ ναί σοι, ταῦ τ̓ ἄ ριστά τε ὁ μοῦ καὶ ἥ διστα ἡ γησό μεθα. εἰ δὲ ἀ ναβά λοιτο, πρά ως οἴ σομεν τὴ ν ζημί αν. ἄ μεινον γά ρ που πά ντως, ἢ ὡ ς ἂ ν ἡ μεῖ ς προελοί μεθα, διοικεῖ τὰ ἡ μέ τερα.