Reader

̔ Ημᾶ ς ἀ ρρωστί αι ἐ ξ ἀ ρρωστιῶ ν τε διαδέ χονται, καὶ ἀ σχολί αι ἐ κκλησιαστικῶ ν τε ὁ μοῦ πραγμά των καὶ τῶ ν ταῖ ς ἐ κκλησί αις ἐ πηρεαζό ντων συνέ σχον παρὰ πά ντα τὸ ν χειμῶ να, καὶ τὸ ν μέ χρι ταύ της τῆ ς ἐ πιστολῆ ς χρό νον. διὸ οὔ τε ἀ ποστεῖ λαί τινα οὔ τε ἐ πισκέ ψασθαι τὴ ν εὐ λά βειά ν σου δυνατὸ ν ἡ μῖ ν ἐ γέ νετο. εἰ κά ζομεν δὲ καὶ τὰ σὰ τοιαῦ τα ἕ τερα εἶ ναι: οὐ κατὰ τὴ ν ἀ ρρωστί αν λέ γω, μὴ γέ νοιτο: παρά σχοι γὰ ρ ὁ Κύ ριος ὑ γεί αν τῷ σώ ματι σου διαρκῆ πρὸ ς ὑ πηρεσί αν τῶ ν ἐ ντολῶ ν αὐ τοῦ: ἀ λλ̓ ὅ τι ἡ μέ ριμνα τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν καὶ σοὶ τὸ ν αὐ τὸ ν ἐ μβά λλει περισπασμό ν. καὶ νῦ ν ἔ μελλό ν τινα ἀ ποστέ λλειν αὐ τοῦ τού του ἕ νεκεν, ὥ στε γνωρί σαι ἡ μῖ ν τὰ περὶ τῆ ς διαθέ σεώ ς σου. ἐ πεὶ δὲ ὁ ποθεινό τατος υἱ ὸ ς Μελέ τιος, παραπέ μπων τοὺ ς νεολέ κτους, ὑ πέ μνησεν ἡ μᾶ ς, ὅ τι εἴ η σε δἰ αὐ τοῦ προσειπεῖ ν, ἐ δεξά μεθα τὴ ν ὑ πό θεσιν τῶ ν γραμμά των ἄ σμενοι, καὶ τῷ διακό νῳ τῶ ν ἐ πιστολῶ ν ἐ πεδρά μομεν, ἀ νδρὶ ἐ ξαρκοῦ ντι καὶ ἀ ντ̓ ἐ πιστολῆ ς εἶ ναι, διά τε τὸ τοῦ τρό που φιλά ληθες, καὶ διὰ τὸ μηδὲ ν ἀ γνοεῖ ν τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς. δἰ οὗ παρακαλοῦ μεν τὴ ν εὐ λά βειά ν σου προηγουμέ νως εὔ χεσθαι ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν, ἵ να δῷ Κύ ριος ἐ μοὶ μὲ ν ἀ παλλαγὴ ν τοῦ φορτικοῦ τού του σώ ματος, ταῖ ς δὲ ἐ κκλησί αις αὐ τοῦ τὴ ν εἰ ρή νην, σοὶ δὲ ἡ συχιά ν καὶ ἄ δειαν τοῦ, ἐ πειδὰ ν διαθῇ τὰ κατὰ τὴ ν Λυκαονί αν ἀ ποστολικῶ ς, ὡ ς ἐ νή ρξω, ἐ πισκέ πτεσθαι καὶ τὰ ὧ δε, κἄ ν τε ἐ νδημῶ μεν τῇ σαρκί, κἂ ν ἀ ποδημῆ σαι ἤ δη πρὸ ς τὸ ν Κύ ριον ἐ πιταχθῶ μεν, ἵ να αὐ τό ς, ὡ ς ἰ δί ων, ὅ περ οὖ ν καὶ ἔ στιν, ἀ ντέ χῃ τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς τό πων καὶ στηρί ζῃ ς μὲ ν τὰ σαθρά, ἐ πεγεί ρῃ ς δὲ τὰ νωθρά, πά ντα δὲ τῇ χά ριτι τοῦ Πνεύ ματος, τοῦ ὄ ντος ἐ ν σοί, μετακοσμή σῃ ς πρὸ ς τὸ εὐ ά ρεστον τῷ Κυρί ῳ. Τοὺ ς δὲ τιμιωτά τους υἱ οὺ ς ἡ μῶ ν Μενέ τιον καὶ Μελί τιον, οὓ ς πό ρρωθεν οἶ δας καὶ ἑ αυτοῦ κρί νεις, ἔ χε ἐ ν παρακαταθή κῃ, εὐ χό μενος ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν. αὔ ταρκες γὰ ρ αὐ τοῖ ς τοῦ το πρὸ ς πᾶ σαν ἀ σφά λειαν. ὥ στε καὶ τοὺ ς συνό ντας τῇ ὁ σιό τητί σου, καὶ πά ντα τὸ ν κλῆ ρον καὶ τὸ ν λαὸ ν τὸ ν ὑ πὸ σοῦ ποιμαινό μενον, καὶ τοὺ ς θεοφιλεστά τους ἀ δελφοὺ ς ἡ μῶ ν καὶ συλλειτουργοὺ ς προσειπεῖ ν παῤ ἡ μῶ ν καταξί ωσον. τῆ ς μνή μης τοῦ μακαριωτά του μά ρτυρος Εὐ ψυχί ου μέ μνησο, καὶ μὴ ἀ ναμεί νῃ ς δευτέ ραν ὑ πό μνησιν, μηδὲ ἐ μπρό θες μον σπουδά σῃ ς ποιή σασθαι τὴ ν ἀ πά ντησιν, ἀ λλὰ προλαβεῖ ν καὶ εὐ φρᾶ ναι ἡ μᾶ ς, ἐ ὰ ν ἄ ρα ἔ τι ὦ μεν ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς. ἕ ως τό τε ἐ ρρωμέ νος ἐ ν Κυρί ῳ, ὑ περευχό μενος ἡ μῶ ν, διαφυλαχθεί ης ἡ μῖ ν καὶ ταῖ ς τοῦ Θεοῦ ἐ κκλησί αις χά ριτι τοῦ ἁ γί ου.