Reader

̔ Η μὲ ν συμφωνί α τοῦ καθ̓ ἡ μῶ ν μί σους, καὶ τὸ μέ χρις ἑ νὸ ς πά ντας ἀ κολουθῆ σαι τῷ προεστῶ τι τοῦ καθ̓ ἡ μῶ ν πολέ μου, ἔ πειθέ με ὁ μοί ως ἀ ποσιωπᾷ ν πρὸ ς ἅ παντας, καὶ μή τε γρά μματος φιλικοῦ μή τε τινὸ ς ὁ μιλί ας κατά ρχειν, ἀ λλ̓ ἐ ν ἡ συχί ᾳ πέ ττειν τὴ ν ἐ μαυτοῦ λύ πην: ἐ πειδὴ δὲ χρὴ πρὸ ς τὰ ς διαβολὰ ς μὴ ἀ ποσιωπᾷ ν, οὐ χ ἵ να διὰ τῆ ς ἀ ντιλογί ας ἡ μᾶ ς αὐ τοὺ ς ἐ κδικῶ μεν, ἀ λλ̓ ἵ να μὴ συγχωρή σωμεν εὐ οδωθῆ ναι τῷ ψεύ δει καὶ τοὺ ς ἠ πατημέ νους μὴ ἐ ναφῶ μεν τῇ βλά βῃ, ἀ ναγκαῖ ον ἐ φά νη μοι καὶ τοῦ το προθεῖ ναι τοῖ ς πᾶ σι, καὶ ἐ πιστεῖ λαι ὑ μῶ ν τῇ συνέ σει, εἰ καὶ ὅ τι πρώ ην κοινῇ παντὶ τῷ πρεσβυτερί ῳ γρά ψας, οὐ δεμιᾶ ς παῤ ὑ μῶ ν ἀ ποκρί σεως ἠ ξιώ θην. μὴ κολακεύ ετε, ὦ ἀ δελφοί, τοὺ ς τὰ πονηρὰ δό γματα ταῖ ς ψυχαῖ ς ὑ μῶ ν ἐ πά γοντας: μηδὲ καταδέ ξησθε περιορᾷ ν ἐ ν γνώ σει ὑ μετέ ρᾳ τὸ ν λαὸ ν τοῦ Θεοῦ διὰ τῶ ν ἀ σεβῶ ν διδαγμά των καταστρεφό μενον. Σαβέ λλιος ὁ Λί βυς καὶ Μά ρκελλος ὁ Γαλά της μό νοι ἐ κ πά ντων ἐ τό λμησαν καὶ διδά ξαι ταῦ τα καὶ γρά ψαι, ἅ περ νῦ ν παῤ ὑ μῖ ν ὡ ς ἴ δια ἑ αυτῶ ν εὑ ρή ματα ἐ πιχειροῦ σι προφέ ρειν οἱ καθηγού μενοι τοῦ λαοῦ, βαμβαί νοντες τῇ γλώ σσῃ, καὶ οὐ δὲ εἰ ς πιθανὴ ν κατασκευὴ ν ἄ γειν τὰ σοφί σματα ταῦ τα καὶ τοὺ ς παραλογισμοὺ ς ἐ ξαρκοῦ ντες. οὗ τοι ῥ ητὰ καὶ ἄ ρρητα καθ̓ ἡ μῶ ν δημηγοροῦ σι, καὶ πά ντα τρό πον τὰ ς συντυχί ας ἡ μῶ ν ἐ κκλί νουσι. τί νος ἕ νεκεν; οὐ χὶ τὸ ν ἐ πὶ τοῖ ς πονηροῖ ς δό γμασιν ἑ αυτῶ ν ἔ λεγχον ὑ φορώ μενοι; οἵ γε ἐ πὶ τοσοῦ τον ἡ μῶ ν κατηναισχύ ντησαν, ὥ στε καὶ ὀ νεί ρους τινὰ ς ἐ φ̓ ἡ μᾶ ς συμπλά σαι, διαβά λλοντες ἡ μῶ ν τὰ ς διδασκαλί ας ὡ ς βλαβερά ς: οἳ κἂ ν πά ντα τὰ τῶ ν φυλλοχό ων μηνῶ ν φαντά σματα ταῖ ς ἑ αυτῶ ν κεφαλαῖ ς ὑ ποδέ ξωνται, οὐ δεμί αν ἡ μῖ ν βλασφημί αν δυνή σονται προστρί ψασθαι, πολλῶ ν ὄ ντων τῶ ν ἐ φ̓ ἑ κά στης ἐ κκλησί ας μαρτυρού ντων τῇ ἀ ληθεί ᾳ. Κἂ ν τὴ ν αἰ τί αν ἐ ρωτηθῶ σι τοῦ ἀ κηρύ κτου τού του καὶ ἀ σπό νδου πολέ μου, ψαλμοὺ ς λέ γουσι καὶ τρό πον μελῳ δί ας τῆ ς παῤ ὑ μῖ ν κεκρατηκυί ας συνηθεί ας παρηλλαγμέ νον, καὶ τοιαῦ τά τινα, ἐ φ̓ οἷ ς ἐ χρῆ ν αὐ τοὺ ς ἐ γκαλύ πτεσθαι. ἐ γκαλού μεθα δέ, ὅ τι καὶ ἀ νθρώ πους ἔ χομεν τῆ ς εὐ σεβεί ας ἀ σκητά ς, ἀ ποταξαμέ νους τῷ κό σμῳ καὶ πά σαις ταῖ ς βιωτικαῖ ς μερί μναις, ἃ ς ἀ κά νθαις παρεικά ζει ὁ Κύ ριος, εἰ ς καρποφορί αν ἐ λθεῖ ν τὸ ν λό γον μὴ συγχωρού σαις. οἱ τοιοῦ τοι τὴ ν νεκρό τητα τοῦ̓ Ιησοῦ ἐ ν τῷ σώ ματι περιφέ ρουσι: καὶ ἄ ραντες τὸ ν ἑ αυτῶ ν σταυρὸ ν ἕ πονται τῷ Θεῷ. ἐ γὼ δὲ παντὸ ς ἂ ν τιμησαί μην τοῦ ἐ μαυτοῦ βί ου, ἐ μὰ εἶ ναι τὰ ἀ δική ματα ταῦ τα, καὶ ἔ χειν ἄ νδρας παῤ ἐ μαυτῷ, ὑ π̓ ἐ μοὶ διδασκά λῳ, τὴ ν ἄ σκησιν ταύ την προελομέ νους. νῦ ν δὲ ἐ ν Αἰ γύ πτῳ μὲ ν ἀ κού ω τοιαύ την εἶ ναι ἀ νδρῶ ν ἀ ρετή ν: καὶ τά χα τινὲ ς καὶ ἐ πὶ τῆ ς Παλαιστί νης τὴ ν κατὰ τὸ εὐ αγγέ λιον πολιτεί αν κατορθοῦ σιν. ἀ κού ω δέ τινας καὶ ἐ πὶ τῆ ς Μέ σης τῶ ν ποταμῶ ν τελεί ους καὶ μακαρί ους ἄ νδρας. ἡ μεῖ ς δὲ παῖ δέ ς ἐ σμεν πρό ς γε τὴ ν τῶ ν τελεί ων σύ γκρισιν. εἰ δὲ καὶ γυναῖ κες εὐ αγγελικῶ ς ζῇ ν προελό μεναι, παρθενί αν μὲ ν γά μου προτιμῶ σαι, δουλαγωγοῦ σαι δὲ τὸ φρό νημα τῆ ς σαρκό ς, καὶ ἐ ν πέ νθει ζῶ σαι τῷ μακαριζομέ νῳ, μακά ριαι τῆ ς προαιρέ σεως, ὅ που ἂ ν ὦ σι τῆ ς γῆ ς. παρὰ δὲ ἡ μῖ ν μικρὰ ταῦ τα, στοιχουμέ νων ἔ τι καὶ εἰ σαγομέ νων πρὸ ς τὴ ν εὐ σέ βειαν. εἰ δέ τινα ἀ κοσμί αν τῷ βί ῳ τῶ ν γυναικῶ ν ἐ πιφέ ρουσιν, ἀ πολογεῖ σθαι μὲ ν ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν οὐ καταδέ χομαι: ἐ κεῖ νο δὲ ὑ μῖ ν διαμαρτύ ρομαι, ὅ τι ἃ μέ χρι νῦ ν ὁ Σατανᾶ ς ὁ πατὴ ρ τοῦ ψεύ δους εἰ πεῖ ν οὐ κατεδέ ξατο, ταῦ τα αἱ ἄ φοβοι καρδί αι καὶ τὰ ἀ χαλί νωτα στό ματα ἀ εὶ φθέ γγεται ἀ δεῶ ς. γινώ σκειν δὲ ὑ μᾶ ς βού λομαι, ὅ τι ἡ μεῖ ς εὐ χό μεθα καὶ ἀ νδρῶ ν καὶ γυναικῶ ν συντά γματα ἔ χειν, ὧ ν τὸ πολί τευμά ἐ στιν ἐ ν οὐ ρανοῖ ς, τῶ ν τὴ ν σά ρκα σταυρωσά ντων σὺ ν τοῖ ς παθή μασι καὶ ταῖ ς ἐ πιθυμί αις, οἳ οὐ μεριμνῶ σι περὶ βρωμά των καὶ ἐ νδυμά των, ἀ λλ̓ ἀ περί σπαστοι ὄ ντες καὶ εὐ πά ρεδροι τῷ Κυρί ῳ, νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας προσμέ νουσι ταῖ ς δεή σεσιν. ὧ ν τὸ στό μα οὐ λαλεῖ τὰ ἔ ργα τῶ ν ἀ νθρώ πων, ἀ λλὰ ψά λλουσιν ὕ μνους τῷ Θεῷ ἡ μῶ ν διηνεκῶ ς, ἐ ργαζό μενοι ταῖ ς ἑ αυτῶ ν χερσί ν, ἵ να ἔ χωσι μεταδιδό ναι τοῖ ς χρεί αν ἔ χουσι. Πρὸ ς δὲ τὸ ἐ πὶ ταῖ ς ψαλμῳ δί αις ἔ γκλημα, ᾧ μά λιστα πρὸ ς ἁ πλουστέ ρους φοβοῦ σιν οἱ διαβά λλοντες ἡ μᾶ ς, ἐ κεῖ νο εἰ πεῖ ν ἔ χω: ὅ τι τὰ νῦ ν κεκρατηκό τα ἔ θη πά σαις ταῖ ς τοῦ Θεοῦ ἐ κκλησί αις συνῳ δά ἐ στι καὶ σύ μφωνα. ἐ κ νυκτὸ ς γὰ ρ ὀ ρθρί ζει παῤ ἡ μῖ ν ὁ λαὸ ς ἐ πὶ τὸ ν οἶ κον τῆ ς προσευχῆ ς, καὶ ἐ ν πό νῳ καὶ θλί ψει καὶ συνοχῇ δακρύ ων ἐ ξομολογού μενοι τῷ Θεῷ, τελευταῖ ον ἐ ξαναστά ντες τῶ ν προσευχῶ ν εἰ ς τὴ ν ψαλμῳ δί αν καθί στανται. καὶ νῦ ν μὲ ν διχῆ διανεμηθέ ντες ἀ ντιψά λλουσιν ἀ λλή λοις, ὁ μοῦ μὲ ν τὴ ν μελέ την τῶ ν λογί ων ἐ ντεῦ θεν κρατύ νοντες, ὁ μοῦ δὲ καὶ τὴ ν προσοχὴ ν καὶ τὸ ἀ μετεώ ριστον τῶ ν καρδιῶ ν ἑ αυτοῖ ς διοικού μενοι: ἔ πειτα πά λιν ἐ πιτρέ ψαντες ἑ νὶ κατά ρχειν τοῦ μέ λους, οἱ λοιποὶ ὑ πηχοῦ σι: καὶ οὕ τως ἐ ν τῇ ποικιλί ᾳ τῆ ς ψαλμῳ δί ας τὴ ν νύ κτα διενεγκό ντες, μεταξὺ προσευχό μενοι, ἡ μέ ρας ἤ δη ὑ πολαμπού σης πά ντες κοινῇ, ὡ ς ἑ ξ ἑ νὸ ς στό ματος καὶ μιᾶ ς καρδί ας, τὸ ν τῆ ς ἑ ξομολογή σεως ψαλμὸ ν ἀ ναφέ ρουσι τῷ Κυρί ῳ, ἴ δια ἑ αυτῶ ν ἕ καστος τὰ ῥ ή ματα τῆ ς μετανοί ας ποιού μενοι. ἐ πὶ τού τοις λοιπὸ ν εἰ ἡ μᾶ ς ἀ ποφεύ γετε, φεύ ξεσθε μὲ ν Αἰ γυπτί ους, φεύ ξεσθε δὲ καὶ Λί βυας ἀ μφοτέ ρους, Θηβαί ους, Παλαιστί νους,̓́ Αραβας, Φοί νικας, Σύ ρους, καὶ τοὺ ς πρὸ ς τῷ Εὐ φρά τῃ κατῳ κισμέ νους, καὶ πά ντας ἁ παξαπλῶ ς, παῤ οἷ ς ἀ γρυπνί αι καὶ προσευχαὶ καὶ αἱ κοιναὶ ψαλμῳ δί αι τετί μηνται.̓ Αλλ̓ οὐ κ ἦ ν, φησί, ταῦ τα ἐ πὶ τοῦ μεγά λου Γρηγορί ου. ἀ λλ̓ οὐ δὲ αἱ λιτανεῖ αι ἃ ς ὑ μεῖ ς νῦ ν ἐ πιτηδεύ ετε. καὶ οὐ κατηγορῶ ν ὑ μῶ ν λέ γω: ηὐ χό μην γὰ ρ πά ντας ὑ μᾶ ς ἐ ν δά κρυσι ζῇ ν καὶ μετανοί ᾳ διηνεκεῖ. ἐ πεὶ καὶ ἡ μεῖ ς οὐ δὲ ν ἕ τερον ἢ λιτανεύ ομεν ὑ πὲ ρ τῶ ν ἁ μαρτιῶ ν ἡ μῶ ν: πλὴ ν ὅ σον οὐ κ ἀ νθρωπί νοις ῥ ή μασιν, ὥ σπερ ὑ μεῖ ς, ἀ λλὰ τοῖ ς λογί οις τοῦ Πνεύ ματος τὸ ν Θεὸ ν ἡ μῶ ν ἐ ξιλεού μεθα. ὅ τι δὲ οὐ κ ἦ ν ταῦ τα ἐ πὶ τοῦ θαυμαστοῦ Γρηγορί ου, τί νας ἔ χετε μά ρτυρας, οἵ γε οὐ δὲ ν τῶ ν ἐ κεί νου μέ χρι νῦ ν διεσώ σασθε; Γρηγό ριος οὐ κατεκαλύ πτετο ἐ πὶ τῶ ν προσευχῶ ν. πῶ ς γά ρ; ὅ γε τοῦ ἀ ποστό λου γνή σιος μαθητὴ ς τοῦ εἰ πό ντος: Πᾶ ς ἀ νὴ ρ προσευχό μενος ἢ προφητεύ ων κατὰ κεφαλῆ ς ἔ χων καταισχύ νει τὴ ν κεφαλὴ ν αὐ τοῦ: καί,̓ Ανὴ ρ μὲ ν οὐ κ ὀ φεί λει κατακαλύ πτεσθαι τὴ ν κεφαλὴ ν αὐ τοῦ, εἰ κὼ ν καὶ δό ξα Θεοῦ ὑ πά ρχων. ἔ φευγε τοὺ ς ὅ ρκους ἡ καθαρὰ ἐ κεί νη ψυχή, καὶ ἀ ξί α τῆ ς τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος κοινωνί ας, ἀ ρκουμέ νη τῷ ναὶ καὶ τῷ οὔ, διὰ τὸ πρό σταγμα τοῦ Κυρί ου τοῦ εἰ πό ντος:̓ Εγὼ δὲ λέ γω ὑ μῖ ν μὴ ὀ μό σαι ὅ λως. οὐ κ ἠ νεί χετο εἰ πεῖ ν τὸ ν ἑ αυτοῦ ἀ δελφὸ ν μωρὸ ν ἐ κεῖ νος: ἐ φοβεῖ το γὰ ρ τὴ ν ἀ πειλὴ ν τοῦ Κυρί ου. θυμὸ ς καὶ ὀ ργὴ καὶ πικρί α ἐ κ τοῦ στό ματος ἐ κεί νου οὐ κ ἐ ξεπορεύ ετο. λοιδορί αν ἐ μί σει ὡ ς εἰ ς βασιλεί αν οὐ ρανῶ ν οὐ κ εἰ σά γουσαν. φθό νος καὶ ὑ περηφά νεια τῆ ς ἀ δό λου ψυχῆ ς ἐ κεί νης ἀ πελή λατο. οὐ κ ἂ ν παρέ στη τῷ θυσιαστηρί ῳ, πρὶ ν καταλλαγῆ ναι τῷ ἀ δελφῷ. ψευδῆ λό γον καὶ τεχνικὸ ν ἐ πὶ διαβολῇ τινων μεμηχανημέ νον οὕ τως ἐ βδελύ ττετο, ὡ ς εἰ δὼ ς ὅ τι τὸ ψεῦ δος ἐ κ τοῦ διαβό λου γεγέ νηται, καὶ ὅ τι Κύ ριος ἀ πολεῖ πά ντας τοὺ ς λαλοῦ ντας τὸ ψεῦ δος. τού των εἰ μηδέ ν ἐ στιν ἐ ν ὑ μῖ ν, ἀ λλὰ καθαρεύ ετε πά ντων, τῷ ὄ ντι ἐ στὲ μαθηταὶ τοῦ μαθητοῦ τῶ ν ἐ ντολῶ ν τοῦ Κυρί ου. εἰ δὲ μή, σκοπεῖ τε μὴ τὸ ν κώ νωπα διυλί ζετε, περὶ μὲ ν ἤ χου φωνῆ ς τοῦ κατὰ τὰ ς ψαλμῳ δί ας ἀ κριβολογού μενοι, τὰ ς δὲ μεγί στας τῶ ν ἐ ντολῶ ν παραλύ οντες. εἰ ς τού τους με τοὺ ς λό γους ἤ γαγεν ἡ ἀ νά γκη τῆ ς ἀ πολογί ας, ἵ να διδαχθῆ τε ἐ κβά λλειν τὴ ν δοκὸ ν τῶ ν ὀ φθαλμῶ ν ὑ μῶ ν, καὶ τό τε ἐ ξαί ρειν τὰ ἀ λλό τρια κά ρφη. πλὴ ν ἀ λλὰ πά ντα συγχωροῦ μεν, εἰ καὶ ὅ τι οὐ δὲ ν ἀ νεξέ ταστον παρὰ τῷ Θεῷ. μό νον ἐ ρρώ σθω τὰ προηγού μενα, καὶ τὰ ς περὶ τὴ ν πί στιν καινοτομί ας κατασιγά σατε. τὰ ς ὑ ποστά σεις μὴ ἀ θετεῖ τε. τὸ ὄ νομα τοῦ Χριστοῦ μὴ ἀ παρνεῖ σθε. τὰ ς τοῦ Γρηγορί ου φωνὰ ς μὴ παρεξηγεῖ σθε. εἰ δὲ μή, ἕ ως ἂ ν ἐ μπνέ ωμεν καὶ δυνώ μεθα φθέ γγεσθαι, ἀ μή χανον ἡ μᾶ ς ἐ πὶ τοσαύ τῃ λύ μῃ ψυχῶ ν σιωπᾷ ν.