Reader

̔́ Ολως μὲ ν οὐ δὲ ν ἐ δεό μην τὴ ν ἐ μαυτοῦ γνώ μην δημοσιεύ ειν ὑ μῖ ν, οὐ δὲ τὰ ς αἰ τί ας λέ γειν, δἰ ἃ ς νῦ ν ἐ γὼ ἐ πὶ τῶ ν τό πων εἰ μὶ τού των: καὶ γὰ ρ οὐ δὲ ἄ λλως τῶ ν φανητιώ ντων ἐ γώ, οὐ δὲ τὸ πρᾶ γμα τοσού των μαρτύ ρων ἄ ξιον. ἀ λλ̓, οἶ μαι, οὐ χ ἃ βουλό μεθα ποιοῦ μεν, ἀ λλ̓ ἐ φ̓ ἃ προκαλοῦ νται ἡ μᾶ ς οἱ καθηγού μενοι. ἐ πεὶ: ἔ μοιγε τὸ παντελῶ ς ἀ γνοεῖ σθαι πλέ ον ἐ σπού δασται ἢ τοῖ ς φιλοδό ξοις τὸ διαφαί νεσθαι. ἐ πεὶ δὲ πά ντων, ὡ ς ἀ κού ω, τῶ ν κατὰ τὴ ν ὑ μετέ ραν πό λιν τὰ ὦ τα διατεθρύ λληται, καὶ εἰ σί τινες λογοποιοί, δημιουργοὶ τοῦ ψεύ δους, πρὸ ς αὐ τὸ τοῦ το μεμισθωμέ νοι, οἳ τὰ ἐ μὰ ὑ μῖ ν ἐ ξηγοῦ νται, οὐ κ ᾠ ή θην δεῖ ν περιιδεῖ ν ὑ μᾶ ς γνώ μῃ πονηρᾷ καὶ φωνῇ ῥ υπώ σῃ δί δασκομέ νους, ἀ λλ̓ αὐ τὸ ς εἰ πεῖ ν τὰ ἐ μαυτοῦ ὅ πως ἔ χει. ἐ γὼ καὶ διὰ τὴ ν ἐ κ παιδό ς μοι πρὸ ς τὸ χωρί ον τοῦ το συνή θειαν̔ ἐ νταῦ θα γὰ ρ ἐ τρά φην παρὰ τῇ ἐ μαυτοῦ τί τθᾐ, καὶ διὰ τὴ ν μετὰ ταῦ τα ἐ πὶ πλεῖ στον διατριβή ν, ὅ τε φεύ γων τοὺ ς πολιτικοὺ ς θορύ βους, ἐ πιτή δειον ἐ μφιλοσοφῆ σαι διὰ τὴ ν ἐ κ τῆ ς ἐ ρημί ας ἡ συχί αν τὸ χωρί ον τοῦ το καταμαθώ ν, πολλῶ ν ἐ τῶ ν ἐ φεξῆ ς ἐ νδιέ τριψα χρό νον, καὶ διὰ τὴ ν νῦ ν τῶ ν ἀ δελφῶ ν ἐ νοί κησιν, βραχεί ας ἀ ναπνοῆ ς ἐ κ τῶ ν κατεχουσῶ ν ἡ μᾶ ς ἀ σχολιῶ ν ἐ πιτυχώ ν, ἄ σμενος ἦ λθον ἐ πὶ τὴ ν ἐ σχατιὰ ν ταύ την, οὐ χ ὡ ς ἑ τέ ροις ἐ ντεῦ θεν πρά γματα παρέ ξων, ἀ λλ̓ ὡ ς αὐ τὸ ς τὴ ν ἐ μαυτοῦ θεραπεύ σων ἐ πιθυμί αν. Τί οὖ ν χρὴ πρὸ ς ὀ νεί ρους καταφεύ γειν, καὶ ὀ νειροσκό πους μισθοῦ σθαι, καὶ ἐ ν ταῖ ς πανδή μοις ἑ στιά σεσιν ἡ μᾶ ς ποιεῖ σθαι παροί νιον διή γημα; ἐ γὼ γά ρ, εἰ καὶ παῤ ἄ λλοις τισὶ ν ἦ σαν αἱ διαβολαί, ὑ μᾶ ς ἂ ν τῆ ς ἐ μαυτοῦ γνώ μης μά ρτυρας παρεστησά μην. καὶ νῦ ν ἀ ξιῶ αὐ τῶ ν ἕ καστον τῶ ν παλαιῶ ν ἐ κεί νων ἀ ναμνησθῆ ναι, ὅ τε ἐ κά λει μὲ ν ἡ μᾶ ς ἡ πό λις ἐ πὶ τὴ ν τῶ ν νέ ων ἐ πιμέ λειαν, πρεσβεί α δὲ παρῆ ν τῶ ν παῤ ὑ μῖ ν ἀ νδρῶ ν οἱ ἐ ν τέ λει: μετὰ δὲ ταῦ τα, ὅ πως πανδημεὶ πά ντες περιχυθέ ντες ἡ μᾶ ς, τί μὲ ν οὐ χὶ διδό ντες; τί δὲ οὐ χ ὑ πισχνού μενοι; ὅ μως κατασχεῖ ν ἡ μᾶ ς οὐ κ ἠ δυνή θησαν. πῶ ς οὖ ν ὁ τό τε καλού μενος οὐ χ ὑ πακού ων, νῦ ν ἐ πεχεί ρουν ἂ ν ἄ κλητος εἰ σωθί ζεσθαι; πῶ ς δὲ ὁ τοὺ ς ἐ παινοῦ ντά ς με καὶ θαυμά ζοντας ἀ ποφεύ γων, ἔ μελλον ἂ ν νῦ ν διώ κειν τοὺ ς διαβά λλοντας; μὴ οἰ ηθῆ τε, ὦ ἄ ριστοι: οὐ χ οὕ τως εὔ ωνα τὰ ἡ μέ τερα. οὔ τε γὰ ρ ἄ ν τις ἀ κυβερνή του πλοί ου σωφρονῶ ν ἐ πιβαί η, οὔ τε ἐ κκλησί ᾳ παραβά λοι, ᾗ τὸ ν κλύ δωνα καὶ τὴ ν ζά λην αὐ τοὶ οἱ ἐ πὶ τῶ ν οἰ ακῶ ν καθεζό μενοι ἐ μποιοῦ σι. πό θεν γὰ ρ γέ γονε θορύ βου πλή ρης ἡ πό λις, ὅ τε οἱ μὲ ν ἔ φευγον, οὐ δενὸ ς διώ κοντος, οἱ δὲ ὑ πεξῄ εσαν, οὐ δενὸ ς ἐ πιό ντος: χρησμολό γοι δὲ καὶ ὀ νειροσκό ποι πά ντες ἐ μορμολύ ττοντο; πό θεν ἄ λλοθεν ταῦ τα; ἢ οὐ χὶ καὶ παιδὶ γνώ ριμον, ὅ τι ἐ κ τῶ ν ἡ γουμέ νων τοῦ πλή θους; ὧ ν τὰ ς αἰ τί ας τῆ ς ἔ χθρας ἐ μοὶ μὲ ν οὐ κ εὐ πρεπὲ ς λέ γειν, ὑ μῖ ν δὲ συνορᾷ ν καὶ πά νυ ῥ ᾴ διον. ὅ ταν γὰ ρ ἡ μὲ ν πικρί α καὶ ἡ διά στασις μηδεμί αν ἔ χοι ὑ περβολὴ ν εἰ ς χαλεπό τητα, ἡ δὲ τῆ ς αἰ τί ας ἐ ξή γησις ἀ νυπό στατος παντελῶ ς καὶ καταγέ λαστος ᾖ, δῆ λό ν ἐ στι τῆ ς ψυχῆ ς τὸ ἀ ρρώ στημα, ἀ λλοτρί οις μὲ ν ἀ γαθοῖ ς ἐ πισυμβαῖ νον, οἰ κεῖ ον δὲ καὶ πρῶ τον κακὸ ν ὑ πά ρχον τῷ κεκτημέ νῳ. οἷ ς καὶ ἄ λλο δή τι χά ριεν πρό σεστιν. ἀ μυσσό μενοι γὰ ρ ἐ ν τῷ βά θει καὶ ὀ δυνώ μενοι, ἐ κλαλῆ σαι τὴ ν συμφορὰ ν ὑ πὸ τῆ ς αἰ σχύ νης οὐ κ ἐ πιτρέ πονται. τοῦ το μὲ ν οὖ ν οὐ κ ἐ κ τῶ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς μό νον, ἀ λλὰ καὶ ἀ πὸ τοῦ λοιποῦ βί ου γνώ ριμό ν ἐ στι τῆ ς ψυχῆ ς αὐ τῶ ν τὸ πά θημα: εἰ δὲ καὶ ἀ γνοοῖ το, οὐ μεγά λη ζημί α τοῖ ς πρά γμασι. τὴ ν δὲ ἀ ληθεστά την αἰ τί αν δἰ ἣ ν φευκτὴ ν ἡ μῶ ν τὴ ν συντυχί αν τί θενται, λανθά νουσαν ἴ σως τοὺ ς πολλοὺ ς ὑ μῶ ν, ἐ γὼ διδά ξω. ἀ λλ̓ ἀ κού σατε. Πί στεως διαστροφὴ παῤ ὑ μῖ ν μελετᾶ ται, ἐ χθρὰ μὲ ν τοῖ ς ἀ ποστολικοῖ ς καὶ εὐ αγγελικοῖ ς δό γμασιν, ἐ χθρὰ δὲ τῇ παραδό σει τοῦ μεγά λου ὡ ς ἀ ληθῶ ς: Γρηγορί ου καὶ τῶ ν ἐ φεξῆ ς ἀ π̓ ἐ κεί νου μέ χρι τοῦ μακαρί ου Μουσωνί ου: οὗ τὰ διδά γματα ἔ ναυλα ὑ μῖ ν ἐ στιν ἔ τι καὶ νῦ ν δηλονό τι. τὸ γὰ ρ τοῦ Σαβελλί ου κακό ν, πά λαι μὲ ν κινηθέ ν, καταβεσθὲ ν δὲ τῇ παραδό σει τοῦ μεγά λου, ἐ πιχειροῦ σι νῦ ν ἀ νανεοῦ σθαι οὗ τοι, οἱ φό βῳ τῶ ν ἐ λέ γχων τοὺ ς καθ̓ ἡ μῶ ν ὀ νεί ρους πλά ττοντες. ἀ λλ̓ ὑ μεῖ ς τὰ ς οἰ νοβαρεῖ ς κεφαλά ς, ἃ ς ὁ ἐ κ τῆ ς κραιπά λης ἀ ναφερό μενος ἀ τμό ς, εἶ τα ἐ γκυμαί νων, καταφαντά ζει, χαί ρειν ἀ φέ ντες, παρὰ τῶ ν ἐ γρηγορό των ἡ μῶ ν, καὶ διὰ τὸ ν τοῦ Θεοῦ φό βον μὴ δυναμέ νων ἡ συχά ζειν, τὴ ν βλά βην ὑ μῶ ν ἀ κού σατε.̓ Ιουδαισμό ς ἐ στιν ὁ Σαβελλισμό ς, ἐ ν προσχή ματι Χριστιανισμοῦ τῷ εὐ αγγελικῷ κηρύ γματι ἐ πεισαγό μενος. ὁ γὰ ρ ἓ ν πρᾶ γμα πολυπρό σωπον λέ γων Πατέ ρα καὶ Υἱ ὸ ν καὶ ἅ γιον Πνεῦ μα, καὶ μί αν τῶ ν τριῶ ν τὴ ν ὑ πό στασιν ἐ κτιθέ μενος, τί ἄ λλο ποιεῖ, ἢ οὐ χὶ ἀ ρνεῖ ται μὲ ν τὴ ν προαιώ νιον τοῦ Μονογενοῦ ς ὕ παρξιν; ἀ ρνεῖ ται δὲ καὶ τὴ ν οἰ κονομικὴ ν αὐ τοῦ πρὸ ς ἀ νθρώ πους ἐ πιδημί αν, τὴ ν εἰ ς ᾅ δου κά θοδον, τὴ ν ἀ νά στασιν, τὴ ν κρί σιν: ἀ ρνεῖ ται δὲ καὶ τὰ ς ἰ διαζού σας τοῦ Πνεύ ματος ἐ νεργεί ας. παρὰ δὲ ὑ μῖ ν νῦ ν καὶ νεανικώ τερα ἀ κού ω τολμᾶ σθαι τοῦ ματαιό φρονος Σαβελλί ου. λέ γουσι γά ρ, ὡ ς οἱ ἀ κηκοό τες φασί, διατεί νεσθαι τοὺ ς παῤ ὑ μῖ ν σοφοὺ ς καὶ λέ γειν, ὅ τι ὄ νομα τοῦ Μονογενοῦ ς οὐ παραδέ δοται, ὄ νομα δὲ τοῦ ἀ ντικειμέ νου ἐ στί: καὶ ἐ πὶ τού τῳ γά ννυσθαι μέ ν, καὶ μέ γα φρονεῖ ν, ὡ ς ἐ πὶ οἰ κεί ῳ εὑ ρή ματι. εἴ ρηται γά ρ, φησί ν:̓ Εγὼ ἦ λθον ἐ ν τῷ ὀ νό ματι τοῦ Πατρό ς μου, καὶ οὐ κ ἐ λά βετέ με: ἐ ὰ ν ἄ λλος ἔ λθῃ ἐ ν τῷ ἰ δί ῳ ὀ νό ματι, ἐ κεῖ νον λή ψεσθε. καὶ διὰ τὸ εἰ ρῆ σθαι, Μαθητεύ σατε πά ντα τὰ ἔ θνη, βαπτί ζοντες αὐ τοὺ ς εἰ ς τὸ ὄ νομα τοῦ Πατρὸ ς καὶ τοῦ Υἱ οῦ καὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος, δῆ λό ν ἐ στι, φασί ν, ὅ τι ἕ ν ἐ στιν ὄ νομα. οὐ γὰ ρ εἴ ρηται εἰ ς τὰ ὀ νό ματα ἀ λλ̓ εἰ ς τὸ ὄ νομα. Ταῦ τα ἐ ρυθριῶ ν ἔ γραφον ὑ μῖ ν, ὅ τι ἀ φ̓ αἵ ματος ἡ μετέ ρου εἰ σὶ ν οἱ τού τοις ἔ νοχοι, καὶ καταστενά ζω τῆ ς ἐ μαυτοῦ ψυχῆ ς, ὅ τι ἀ ναγκά ζομαι, ὥ σπερ οἱ πρὸ ς δύ ο πυκτεύ οντες, τὰ ς ἐ φ̓ ἑ κά τερα τοῦ λό γου παρατροπὰ ς κρού ων τοῖ ς ἐ λέ γχοις καὶ καταβά λλων, τὴ ν προσή κουσαν ἰ σχὺ ν ἀ ποδιδό ναι τῇ ἀ ληθεί ᾳ. ἐ ντεῦ θεν γὰ ρ ὁ̓ Ανό μοιος ἡ μᾶ ς σπαρά σσει, ἑ τέ ρωθεν δέ, ὡ ς ἔ οικεν, ὁ Σαβέ λλιος. ἀ λλ̓ ὑ μᾶ ς παρακαλῶ, τοῖ ς βδελυροῖ ς τού τοις καὶ μηδέ να παρατρέ ψαι δυναμέ νοις σοφί σμασι μὴ προσέ χειν τὸ ν νοῦ ν, εἰ δέ ναι δέ, ὅ τι ἐ στὶ τὸ ὄ νομα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὑ πὲ ρ πᾶ ν ὄ νομα, αὐ τὸ τὸ καλεῖ σθαι αὐ τὸ ν Υἱ ὸ ν τοῦ Θεοῦ, καὶ κατὰ τὸ ν Πέ τρου λό γον: Οὐ δέ ἐ στιν ἕ τερον ὄ νομα ὑ πὸ τὸ ν οὐ ρανό ν, τὸ δεδομέ νον ἐ ν ἀ νθρώ ποις, ἐ ν ᾧ δεῖ σωθῆ ναι ἡ μᾶ ς. πρὸ ς δὲ τό, ὅ τἰ Εγὼ ἦ λθον ἐ ν τῷ ὀ νό ματι τοῦ Πατρό ς μου, ἐ κεῖ νο εἰ δέ ναι χρή, ὅ τι ἀ ρχὴ ν ἑ αυτοῦ καὶ αἰ τί αν ἐ πιγραφό μενος τὸ ν Πατέ ρα, ταῦ τα λέ γει. εἰ δὲ εἴ ρηται, Πορευθέ ντες βαπτί ζετε εἰ ς τὸ ὄ νομα τοῦ Πατρὸ ς καὶ τοῦ Υἱ οῦ καὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος, οὐ παρὰ τοῦ το χρὴ νομί ζειν ἓ ν ἡ μῖ ν ὄ νομα παραδεδό σθαι. ὡ ς γὰ ρ ὁ εἰ πὼ ν Παῦ λος καὶ Σιλουανὸ ς καὶ Τιμό θεος τρί α μὲ ν εἶ πεν ὀ νό ματα, συνέ δησε δὲ αὐ τὰ ἀ λλή λοις διὰ τῆ ς καὶ συλλαβῆ ς: οὕ τως ὁ εἰ πὼ ν ὄ νομα Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ καὶ ἁ γί ου Πνεύ ματος, τρί α εἰ πώ ν, συνέ πλεξεν αὐ τὰ τῷ συνδέ σμῳ, ἑ κά στῳ ὀ νό ματι ἴ διον ὑ ποβεβλῆ σθαι τὸ σημαινό μενον ἐ κδιδά σκων, διό τι πραγμά των ἐ στὶ σημαντικὰ τὰ ὀ νό ματα. τὰ δὲ πρά γματα ἰ διά ζουσαν καὶ αὐ τοτελῆ τὴ ν ὕ παρξιν ἔ χειν οὐ δεὶ ς τῶ ν καὶ μικρὸ ν μετεχό ντων τοῦ φρονεῖ ν ἀ μφιβά λλει. πατρὸ ς γὰ ρ καὶ Υἱ οῦ καὶ ἁ γί ου Πνεύ ματος φύ σις μὲ ν ἡ αὐ τή, καὶ θεό της μί α: ὀ νό ματα δὲ διά φορα, περιωρισμέ νας καὶ ἀ πηρτισμέ νας τὰ ς ἐ ννοί ας ἡ μῖ ν παριστῶ ντα. ἀ μή χανον γά ρ, μὴ ἐ ν τοῖ ς ἑ κά στου ἰ διώ μασι τὴ ν διά νοιαν γενομέ νην ἀ σύ γχυτον, δυνηθῆ ναι Πατρὶ καὶ Υἱ ῷ καὶ ἁ γί ῳ Πνεύ ματι τὴ ν δοξολογί αν ἀ ποπληρῶ σαι. ἐ ὰ ν μὲ ν οὖ ν ἀ ρνῶ νται μὴ λέ γειν ταῦ τα, μηδὲ διδά σκειν οὕ τω, κατώ ρθωται ἡ μῖ ν τὰ σπουδαζό μενα. καί τοι χαλεπὴ ν αὐ τοῖ ς οὖ σαν ὁ ρῶ τὴ ν ἄ ρνησιν, διὰ τὸ πολλοὺ ς ἔ χειν τῶ ν λό γων τού των τοὺ ς μά ρτυρας. πλὴ ν ἀ λλ̓ οὐ σκοποῦ μεν τὰ παρελθό ντα, τὰ παρό ντα μό νον ὑ γιαινέ τωσαν. ἐ ὰ ν δὲ τοῖ ς αὐ τοῖ ς ἐ πιμέ νωσιν, ἀ νά γκη καὶ πρὸ ς ἄ λλας ἐ κκλησί ας ἐ κβοῆ σαι ἡ μᾶ ς τὴ ν καθ̓ ὑ μᾶ ς συμφορά ν, καὶ ποιῆ σαι παρὰ πλειό νων ἐ πισκό πων γρά μματα ὑ μῖ ν ἀ φικέ σθαι, τὸ μέ γεθος τοῦ το τῆ ς ὑ ποκατασκευαζομέ νης ἀ σεβεί ας καταρρηγνύ ντα. ἢ γὰ ρ προὔ ργου τι ἔ σται εἰ ς τὴ ν σπουδὴ ν ἢ πά ντως ἡ παροῦ σα διαμαρτυρί α ἀ φή σει ἡ μᾶ ς τῆ ς αἰ τί ας ἐ πὶ τοῦ κριτηρί ου.̓́ Ηδη δὲ καὶ ἐ ν συντά γμασιν οἰ κεί οις κατεβά λοντο τοὺ ς λό γους τού τους, οὕ σπερ καὶ ἀ πέ στειλαν πρῶ τον τῷ ἀ νθρώ πῳ τοῦ Θεοῦ Μελετί ῳ τῷ ἐ πισκό πῳ, καὶ λαβό ντες παῤ αὐ τοῦ τὰ ς προσηκού σας ἀ ποκρί σεις, ὡ ς αἱ τῶ ν τερά των μητέ ρες ἐ παισχυνό μεναι τοῖ ς πηρώ μασι τῆ ς φύ σεως, οὕ τω καὶ αὐ τοὶ τὰ ς αἰ σχρὰ ς ἑ αυτῶ ν ὠ δῖ νας τῷ προσή κοντι σκό τῳ κατακρύ ψαντες τιθηνοῦ νται. καθῆ καν δέ τινα πεῖ ραν δἰ ἐ πιστολῆ ς καὶ πρὸ ς τὸ ν ὁ μό ψυχον ἡ μῶ ν̓́ Ανθιμον τὸ ν Τυά νων ἐ πί σκοπον, ὡ ς ἄ ρα Γρηγορί ου εἰ πό ντος ἐ ν ἐ κθέ σει Πί στεως, Πατέ ρα καὶ Υἱ ὸ ν ἐ πινοί ᾳ μὲ ν εἶ ναι δύ ο, ὑ ποστά σει δὲ ἕ ν. τοῦ το δὲ ὅ τι οὐ δογματικῶ ς εἴ ρηται, ἀ λλ̓ ἀ γωνιστικῶ ς ἐ ν τῇ πρὸ ς Αἰ λιανὸ ν διαλέ ξει, οὐ κ ἠ δυνή θησαν συνιδεῖ ν οἱ ἐ πὶ λεπτό τητι τῶ ν φρενῶ ν ἑ αυτοὺ ς μακαρί ζοντες. ἐ ν ᾗ πολλὰ τῶ ν ἀ πογραψαμέ νων ἐ στὶ σφά λματα, ὡ ς ἐ π̓ αὐ τῶ ν τῶ ν λέ ξεων δεί ξομεν ἡ μεῖ ς, ἐ ὰ ν ὁ Θεὸ ς θέ λῃ. ἔ πειτα μέ ντοι τὸ ν̔́ Ελληνα πεί θων, οὐ χ ἡ γεῖ το χρῆ ναι ἀ κριβολογεῖ σθαι περὶ τὰ ῥ ή ματα: ἀ λλ̓ ἔ στιν ὅ πη καὶ συνδιδό ντα τῷ ἔ θει τοῦ ἐ ναγομέ νου, ὡ ς ἂ ν μὴ ἀ ντιτεί νοι πρὸ ς τὰ καί ρια. διὸ δὴ καὶ πολλὰ ς ἂ ν εὕ ροις ἐ κεῖ φωνά ς, τὰ ς νῦ ν τοῖ ς αἱ ρετικοῖ ς μεγί στην ἰ σχὺ ν παρεχομέ νας: ὡ ς τὸ κτί σμα, καὶ τὸ ποί ημα, καὶ εἴ τι τοιοῦ τον. πολλὰ δὲ καὶ περὶ τῆ ς πρὸ ς τὸ ν ἄ νθρωπον συναφεί ας εἰ ρημέ να, εἰ ς τὸ ν περὶ τῆ ς θεό τητος ἀ ναφέ ρουσι λό γον οἱ ἀ παιδεύ τως τῶ ν γεγραμμέ νων ἀ κού οντες: ὁ ποῖ ό ν ἐ στι καὶ τοῦ το, τὸ παρὰ τού των περιφερό μενον. εὖ γὰ ρ εἰ δέ ναι χρή, ὅ τι ὥ σπερ ὁ τὸ κοινὸ ν τῆ ς οὐ σί ας μὴ ὁ μολογῶ ν εἰ ς πολυθεΐ αν ἐ κπί πτει, οὕ τως ὁ τὸ ἰ διά ζον τῶ ν ὑ ποστά σεων μὴ διδοὺ ς εἰ ς τὸ ν̓ Ιουδαϊ σμὸ ν ὑ ποφέ ρεται. δεῖ γὰ ρ τὴ ν διά νοιαν ἡ μῶ ν οἱ ονεὶ ἐ περεισθεῖ σαν ὑ ποκειμέ νῳ τινὶ καὶ ἐ ναργεῖ ς αὐ τοῦ ἐ ντυπωσαμέ νην τοὺ ς χαρακτῆ ρας, οὕ τως ἐ ν περινοί ᾳ γενέ σθαι τοῦ ποθουμέ νου. μὴ γὰ ρ νοή σαντες τὴ ν πατρό τητα, μηδὲ περὶ ὃ ν ἀ φώ ρισται τὸ ἰ δί ωμα τοῦ το ἐ νθυμηθέ ντες, πῶ ς δυνατὸ ν Θεοῦ Πατρὸ ς ἔ ννοιαν παραδέ ξασθαι; οὐ γὰ ρ ἐ ξαρκεῖ διαφορὰ ς προσώ πων ἀ παριθμή σασθαι, ἀ λλὰ χρὴ ἕ καστον πρό σωπον ἐ ν ὑ ποστά σει ἀ ληθινῇ ὑ πά ρχον ὁ μολογεῖ ν. ἐ πεὶ τό ν γε ἀ νυπό στατον τῶ ν προσώ πων ἀ ναπλασμὸ ν οὐ δὲ ὁ Σαβέ λλιος παρῃ τή σατο, εἰ πὼ ν τὸ ν αὐ τὸ ν Θεό ν, ἕ να τῷ ὑ ποκειμέ νῳ ὄ ντα, πρὸ ς τὰ ς ἑ κά στοτε παραπιπτού σας χρεί ας μεταμορφού μενον, νῦ ν μὲ ν ὡ ς Πατέ ρα, νῦ ν δὲ ὡ ς Υἱ ό ν, νῦ ν δὲ ὡ ς Πνεῦ μἅ Αγιον διαλέ γεσθαι. ταύ την πά λαι κατασβεσθεῖ σαν τὴ ν πλά νην ἀ νανεοῦ νται νῦ ν οἱ τῆ ς ἀ νωνύ μου ταύ της αἱ ρέ σεως ἐ φευρεταί, οἱ τὰ ς ὑ ποστά σεις ἀ θετοῦ ντες, καὶ τὸ ὄ νομα τοῦ Υἱ οῦ τοῦ Θεοῦ ἀ παρνού μενοι. οὓ ς ἐ ὰ ν μὴ παύ σωνται λαλοῦ ντες κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀ δικί αν, ὀ δύ ρεσθαι χρὴ μετὰ τῶ ν ἀ ρνησιχρί στων. Ταῦ τα ἀ ναγκαί ως ὑ μῖ ν διεστειλά μεθα, ἵ να τὰ ς ἀ πὸ τῶ ν πονηρῶ ν διδαγμά των βλά βας φυλά ξησθε. τῷ ὄ ντι γά ρ, εἰ χρὴ τὰ ς πονηρὰ ς διδασκαλί ας τοῖ ς ὀ λεθρί οις φαρμά κοις ἐ ξομοιοῦ ν, ὡ ς οἱ παῤ ὑ μῖ ν ὀ νειροσκό ποι φασί, ταῦ τα ἐ στι καὶ κώ νειον, καὶ ἀ κό νιτον, καὶ εἴ τι ἕ τερον φά ρμακον ἀ νδροφό νον. ταῦ τα ψυχῶ ν δηλητή ρια, οὐ χ οἱ ἡ μέ τεροι λό γοι, ἅ περ αἱ οἰ νό πληκτοι μή νιγγες ἐ κβοῶ σι, πολυφά νταστοι οὖ σαι διὰ τὸ πά θος: οὕ ς εἴ περ ἐ σωφρό νουν, ἐ χρῆ ν εἰ δέ ναι, ὅ τι ταῖ ς ἀ χρά ντοις καὶ πά σης κηλῖ δος κεκαθαρμέ ναις ψυχαῖ ς τὸ προφητικὸ ν ἐ ναυγά ζει χά ρισμα. οὔ τε γὰ ρ κατό πτρῳ ῥ υπῶ ντι δυνατὸ ν τῶ ν εἰ κό νων δέ ξασθαι τὰ ς ἐ μφά σεις, οὔ τε ψυχὴ ν ταῖ ς βιωτικαῖ ς προειλημμέ νην μερί μναις καὶ τοῖ ς ἐ κ τοῦ φρονή ματος τῆ ς σαρκὸ ς ἐ πισκοτουμέ νην πά θεσι δυνατὸ ν ὑ ποδέ ξασθαι τοῦ̔ Αγί ου Πνεύ ματος τὰ ς ἐ λλά μψεις. οὐ γὰ ρ πᾶ ν ἐ νύ πνιον εὐ θὺ ς προφητεί α, ὥ ς φησι Ζαχαρί ας: κύ ριος ἐ ποί ησε φαντασί αν, καὶ ὑ ετὸ ν χειμερινό ν, διό τι οἱ ἀ ποφθεγγό μενοι ἐ λά λησαν κό πους, καὶ τὰ ἐ νύ πνια ψευδῆ ἐ λά λουν. οὗ τοι δὲ κἀ κεῖ νο ἀ γνοοῦ σιν, οἱ κατὰ τὸ ν̓ Ησαΐ αν ἐ νυπνιαζό μενοι καὶ κοί την φιλοῦ ντες νυστά ξαι, ὅ τι πολλά κις ἐ νέ ργεια πλά νης ἀ ποστέ λλεται ἐ πὶ τοὺ ς υἱ οὺ ς τῆ ς ἀ πειθεί ας. καὶ ἔ στι πνεῦ μα ψευδέ ς, ὃ ἐ ν τοῖ ς ψευδοπροφή ταις γενό μενον τὸ ν̓ Αχαὰ β ἐ ξηπά τησε. ταῦ τα εἰ δό τες, ἔ δει μὴ τοσοῦ τον ὑ περαρθῆ ναι, ὥ στε ἑ αυτοῖ ς προφητεί αν προσμαρτυρεῖ ν, οἵ γε δεί κνυνται καὶ τοῦ οἰ ωνοσκό που Βαλαὰ μ τῆ ς ἀ κριβεί ας ἀ πολειπό μενοι. ὃ ς ὑ πὸ τοῦ βασιλέ ως τῶ ν Μωαβιτῶ ν ἐ πὶ μεγί σταις δωρεαῖ ς μετακληθεί ς, οὐ κ ἠ νέ σχετο ἀ φεῖ ναι φωνὴ ν παρὰ τὸ βού λημα τοῦ Θεοῦ, οὐ δὲ ἀ ρά σασθαι τὸ ν̓ Ισραή λ, ὃ ν οὐ κ ἀ ρᾷ ται Κύ ριος. εἰ μὲ ν οὖ ν ταῖ ς ἐ ντολαῖ ς τοῦ Κυρί ου αἱ κατὰ τὸ ν ὕ πνον αὐ τῶ ν φαντασί αι συντρέ χουσιν, ἀ ρκεί σθωσαν τοῖ ς Εὐ αγγελί οις, οὐ δεμιᾶ ς βοηθεί ας ἐ κ τῶ ν ὀ νεί ρων εἰ ς τὴ ν ἀ ξιοπιστί αν προσδεομέ νοις: εἰ δὲ ὁ μὲ ν Κύ ριος τὴ ν ἑ αυτοῦ εἰ ρή νην ἀ φῆ κεν ἡ μῖ ν, καὶ ἐ ντολὴ ν καινὴ ν ἔ δωκεν ἡ μῖ ν, ἵ να ἀ γαπῶ μεν ἀ λλή λους, τὰ δὲ ὀ νεί ρατα μά χην καὶ διά στασιν καὶ ἀ γά πης ἀ φανισμὸ ν ὑ φηγεῖ ται, μὴ διδό τωσαν καιρὸ ν τῷ διαβό λῳ διὰ τοῦ ὕ πνου ταῖ ς ψυχαῖ ς αὐ τῶ ν ἐ πιβαί νειν, μηδὲ κυριώ τερα ποιεί τωσαν τὰ παῤ ἑ αυτῶ ν φαντά σματα τῶ ν σωτηρί ων διδαγμά των.