Reader

̓ Εμὲ δὲ τί οἴ ει πεπονθέ ναι, ἢ τί αν γνώ μην ἐ σχηκέ ναι, ἐ πειδὴ ἐ πεδή μησα μὲ ν τῷ Δαζιμῶ νι, ἔ μαθον δὲ ὀ λί γαις ὕ στερον ἡ μέ ραις τῆ ς παρουσί ας ἡ μῶ ν ἐ ξεληλυθέ ναι σου τὴ ν λογιό τητα; οὐ γὰ ρ μό νον διὰ τὸ ἐ κ παιδὸ ς θαῦ μα ὃ ἔ σχον περὶ σέ, εὐ θὺ ς ἀ πὸ διατριβῶ ν αὐ τῶ ν ἀ εὶ πολλοῦ ἀ ξί αν ἐ θέ μην τὴ ν ὁ μιλί αν σου, ἀ λλὰ καὶ διὰ τὸ μηδὲ ν οὕ τω σπουδαῖ ον εἶ ναι νῦ ν, ὡ ς φιλαλή θη ψυχὴ ν ὑ γιὲ ς τῶ ν πραγμά των τὸ κριτή ριον κεκτημέ νην: ὅ περ ἡ γού μεθα παρὰ σοὶ διασώ ζεσθαι. καὶ γὰ ρ τῶ ν λοιπῶ ν τοὺ ς πλεί στους ὁ ρῶ μεν, ὥ σπερ ἐ ν ταῖ ς ἱ πποδρομί αις, τοὺ ς μὲ ν ὡ ς τού τους, τοὺ ς δὲ ὡ ς ἐ κεί νους διῃ ρημέ νους, καὶ συνεκβοῶ ντας τοῖ ς στασιά ζουσι. σὲ δὲ καὶ φό βου καὶ θεραπεί ας καὶ παντὸ ς ἀ γεννοῦ ς πά θους ὑ ψηλό τερον ὄ ντα, εἰ κὸ ς ὀ φθαλμῷ ὑ γιαί νοντι καθορᾷ ν τὴ ν ἀ λή θειαν. καὶ γὰ ρ αἰ σθά νομαί σου μὴ παρέ ργως ἔ χοντος πρὸ ς τὰ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν, ὅ που γε καὶ πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἔ πεμψά ς τινα περὶ τού των ἐ πιστολή ν, ὡ ς ἐ ν τοῖ ς ἔ ναγχος τού τοις ἐ δή λους γρά μμασιν, ἣ ν τί ς ὁ παραλαβὼ ν ὥ στε διακομί σαι, ἡ δέ ως ἂ ν μά θοιμι, ὥ στε εἰ δέ ναι τὸ ν ἀ δική σαντα. οὐ γὰ ρ ἐ νέ τυχό ν πω γρά μμασι σοῖ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς περὶ τού των. Πό σου πό τ̓ ἂ ν οὖ ν οἴ ει πρί ασθαί με τὴ ν ὁ μιλί αν σου, ὑ πὲ ρ τοῦ γνωρί σαι μέ σοι τὰ λυποῦ ντά μἑ φέ ρει γά ρ, ὡ ς οἶ σθα, καὶ τὸ ἐ ξειπεῖ ν ῥ ᾳ στώ νην τινὰ τοῖ ς ὀ δυνωμέ νοισ̓, ἀ ποκρί νασθαί τε περὶ τῶ ν ἐ πιζητουμέ νων: οὐ γρά μμασιν ἀ ψύ χοις καταπιστεύ σαντα, ἀ λλ̓ αὐ τὸ ν δἰ ἐ μαυτοῦ ἐ ναργῶ ς λέ γοντα ἕ καστα, καὶ ἐ πεξιό ντα. οἱ γὰ ρ ἔ μψυχοι λό γοι δραστικωτέ ραν ἔ χουσι τὴ ν πειθώ: πρό ς τε τὸ εὐ επιχεί ρητον καὶ πρὸ ς συκοφαντί αν εὐ ά λωτον, οὐ κέ τι ὅ μοιοι τοῖ ς γεγραμμέ νοις εἰ σί. καὶ γὰ ρ οὐ δὲ ν ἀ τό λμητον λοιπὸ ν οὐ δενί, ὅ που γε καὶ οἱ τὰ μέ γιστα παῤ ἡ μῶ ν πιστευθέ ντες, οὓ ς ᾐ σθανό μεθα μετὰ τῶ ν ἀ νθρώ πων ὁ ρῶ ντες, ὡ ς μεῖ ζό ν τι ὄ ντας ἢ κατὰ ἄ νθρωπον, οὖ τοι κατεδέ ξαντο συγγρά μματά τινος τὰ ὁ ποῖ α δή ποτε ὡ ς ἡ μέ τερα παραπέ μπειν: καὶ ἐ π̓ αὐ τοῖ ς διαβά λλειν ταῖ ς ἀ δελφό τησιν, ὡ ς μηδὲ ν λοιπὸ ν τοῦ ἡ μετέ ρου ὀ νό ματος φευκτό τερον εἶ ναι τοῖ ς εὐ λαβέ σι. τὸ γὰ ρ ἀ γνοηθῆ ναι γενό μενος ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ἐ πιτηδεύ σας, ὡ ς οὐ κ οἶ δα εἴ τις ἄ λλος τῶ ν ἐ πεσκεμμέ νων τὴ ν ἀ νθρωπί νην ἀ σθέ νειαν, νῦ ν καθά περ τὸ ἐ ναντί ον προελό μενος πᾶ σιν ἀ νθρώ ποις γνώ ριμον ἐ μαυτὸ ν καταστῆ σαι, οὕ τω πανταχοῦ γῆ ς, προσθή σω δὲ ὅ τι καὶ θαλά σσης, διατεθρύ λλημαι. οἵ τε γὰ ρ τὸ ν ἔ σχατον ὅ ρον τῆ ς ἀ σεβεί ας ἐ πιτηδεύ οντες, καὶ τὸ ἄ θεον τῆ ς ἀ νομοιό τητος δό γμα ταῖ ς ἐ κκλησί αις ἐ πά γοντες, πρὸ ς ἐ μὲ τὸ ν πό λεμον ἔ χουσιν: οἵ τε τὴ ν μέ σην ἐ λαύ νοντες, ὡ ς οἴ ονται, καὶ ἀ πὸ μὲ ν τῶ ν αὐ τῶ ν ἐ κεί νων ἀ ρχῶ ν ὡ ρμημέ νοι, τῇ δὲ τῶ ν λογισμῶ ν ἀ κολουθί ᾳ μὴ ἐ φιέ ντες διὰ τὸ ὑ πεναντί ον ταῖ ς ἀ κοαῖ ς τῶ ν πολλῶ ν, ἡ μᾶ ς δυσχεραί νουσι καὶ πλύ νουσι μὲ ν ταῖ ς λοιδορί αις, ἐ φ̓ ὅ σον δύ νανται, οὐ δεμιᾶ ς δὲ ἀ πέ χονται τῆ ς ἐ πιβουλῆ ς, εἰ καὶ ὅ τι ὁ Κύ ριος ἀ πρά κτους αὐ τῶ ν τὰ ς ἐ γχειρή σεις ἐ ποί ησε. ταῦ τα πῶ ς οὐ λυπηρά; πῶ ς οὐ χὶ ὀ δυνηρά ν μοι τὴ ν ζωὴ ν κατασκευά ζοντα; ὅ ς γε μί αν τί θεμαι τῶ ν κακῶ ν παραμυθί αν τὴ ν ἀ σθέ νειαν τῆ ς σαρκό ς, ὑ φ̓ ἧ ς πέ πεισμαι μὴ πολὺ ν χρό νον παραμέ νειν τῇ δυστή νῳ ταύ τῃ ζωῇ. καὶ ταῦ τα μὲ ν εἰ ς τοσοῦ τον. Σὲ δὲ ἐ πὶ τοῖ ς πά θεσι τοῦ σώ ματος παρακαλῶ μεγαλοφυῶ ς καὶ ἀ ξί ως τοῦ καλέ σαντος ἡ μᾶ ς Θεοῦ διακεῖ σθαι: ὃ ς ἐ ὰ ν ἴ δῃ ἡ μᾶ ς μετ̓ εὐ χαριστί ας δεξαμέ νους τὰ παρό ντα, ἢ ἐ πανή σει τὰ λυποῦ ντα, ὡ ς ἐ πὶ τοῦ̓ Ιώ β, ἢ τοῖ ς μεγά λοις στεφά νοις τῆ ς ὑ πομονῆ ς ἀ μεί ψεται ἐ ν τῇ μετὰ ταύ την τὴ ν ζωὴ ν ἡ μῶ ν καταστά σει.