Reader

Κύ ριος ὁ παρασχό μενό ς μοι ταχεῖ αν ἐ πὶ ταῖ ς θλί ψεσι τὴ ν ἀ ντί ληψιν αὐ τό ς σοι τῆ ς ἀ ναπαύ σεως, ἣ ν ἀ νέ παυσας ἡ μᾶ ς ἐ ν τῇ παρού σῃ διὰ τοῦ γρά μματος ἐ πισκέ ψει, παρά σχοιτο τὴ ν ἀ ντί ληψιν, τῇ ἀ ληθινῇ καὶ μεγά λῃ εὐ φροσύ νῃ τοῦ πνεύ ματος τὸ ν ἐ πὶ τῇ παρακλή σει μισθὸ ν τῆ ς ταπεινώ σεως ἡ μῶ ν ἀ ποπληρῶ ν. ἔ τυχον γά ρ πως τὴ ν ψυχὴ ν κεκακωμέ νος, ἐ ν πολυανθρώ πῳ συλλή ψει κτηνώ δη τινὰ καὶ παντελῶ ς ἄ λογον τοῦ λαοῦ καταμαθὼ ν ῥ ᾳ θυμί αν, καὶ τῶ ν ἀ γό ντων αὐ τοὺ ς παλαιὰ ν καὶ δυσδιό ρθωτον συνή θειαν τοῦ κακοῦ. ἐ πεὶ δὲ εἶ δον τὰ γρά μματα καὶ τὸ ν ἐ ν αὐ τοῖ ς τῆ ς ἀ γά πης θησαυρό ν, ἐ πέ γνων ὅ τι ἐ πέ λαμψεν ἡ μῖ ν τοῖ ς ἐ ν πικρί ᾳ ζῶ σι γλυκεῖ αν παραμυθί αν ὁ οἰ κονομῶ ν τὰ ἡ μέ τερα. διὰ καὶ ἀ ντιφθέ γγομαί σου τὴ ν ὁ σιό τητα, παρακαλῶ ν τὴ ν συνή θη παρά κλησιν, μὴ διαλιπεῖ ν σε εὐ χό μενον ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ λεεινῆ ς μου ζωῆ ς, μή ποτε, τῇ φαντασί ᾳ τοῦ βί ου τού του καταβαπτισθεί ς, ἐ πιλά θωμαι μὲ ν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐ γεί ροντος ἀ πὸ γῆ ς πτωχό ν, ἔ παρσιν δέ τινα παθὼ ν εἰ ς κρῖ μα ἐ μπέ σω τοῦ διαβό λου: ῥ αθυμή σας δὲ τῆ ς οἰ κό νομί ας καθεύ δων ὑ πὸ τοῦ Δεσπό του καταληφθῶ, ἢ καὶ διὰ τῶ ν βλαβερῶ ν ἔ ργων προστιθεί ς, καὶ τύ πτων τὴ ν συνεί δησιν τῶ ν συνδού λων, ἢ καὶ μετὰ τῶ ν μεθυό ντων γινό μενος, ἐ ν τῇ δικαιοκρισί ᾳ τοῦ Θεοῦ πά θω τὰ τοῖ ς πονηροῖ ς τῶ ν οἰ κονό μων ἠ πειλημέ να. παρακαλῶ οὖ ν σε ἐ πὶ πά σῃ προσευχῇ δέ εσθαι τοῦ Θεοῦ νή φειν ἡ μᾶ ς ἐ ν πᾶ σιν, ἵ να μὴ αἰ σχύ νη γινώ μεθα καὶ ὄ νειδος τῷ ὀ νό ματι τοῦ Χριστοῦ, ἐ ν τῇ ἀ ποκαλύ ψει τῶ ν κρυπτῶ ν τῆ ς καρδί ας ἡ μῶ ν κατὰ τὴ ν μεγά λην ἡ μέ ραν τῆ ς ἐ πιφανεί ας τοῦ Σωτῆ ρος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ. Γί νωσκε δέ με ἐ ν προσδοκί ᾳ εἶ ναι τοῦ κατ̓ ἐ πή ρειαν τῶ ν αἱ ρετικῶ ν ἀ νακληθή σεσθαι εἰ ς τὸ στρατό πεδον, ἐ πὶ προφά σει δὴ τῆ ς εἰ ρή νης: καὶ τοῦ το ἀ κού σαντα καὶ τὸ ν ἐ πί σκοπον τό νδε ἐ πεσταλκέ ναι ἡ μῖ ν σπουδά σαι περὶ τὴ ν Μεσοποταμί αν γενέ σθαι, καὶ τὸ ν ἐ κεῖ τοὺ ς ὁ μοδό ξους καὶ ἐ πικρατύ νοντας τὰ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν συναγαγό ντα, μετ̓ αὐ τῶ ν ὁ ρμῆ σαι πρὸ ς τὸ ν βασιλέ α. ἐ μοὶ δὲ τά χα μὲ ν οὐ δὲ τὸ σῶ μα αὐ τὸ πρὸ ς τὴ ν ἐ ν τῷ χειμῶ νι ὁ δοιπορί αν ἀ ρκέ σει: τέ ως δὲ οὐ δὲ ἀ ναγκαῖ ον τὸ πρᾶ γμα ἐ φά νη, πλὴ ν εἰ μὴ αὐ τὸ ς συμβουλεύ σῃ ς. ἀ ναμενῶ γὰ ρ καὶ τὴ ν παρὰ τῆ ς θεοσεβεί ας σου συμβουλή ν, ὥ στε κρατυνθῆ ναι τὴ ν γνώ μην. διὸ παρακαλῶ θᾶ ττον ἡ μῖ ν διά τινος τῶ ν σπουδαί ων ἀ δελφῶ ν τὸ παραστὰ ν τῇ τελειό τητί σου καὶ ἐ νθέ ῳ συνέ σει φανερωθῆ ναι.