Reader

̔ Ο πά ντα μέ τρῳ καὶ σταθμῷ ὁ ρί ζων ἡ μῖ ν Κύ ριος, καὶ τοὺ ς πειρασμοὺ ς ἐ πά γων μὴ ὑ περβαί νοντας ἡ μῶ ν τὴ ν δύ ναμιν, ἀ λλὰ δοκιμά ζων μὲ ν διὰ τῆ ς περιστά σεως τοὺ ς ἀ γωνιστὰ ς τῆ ς εὐ σεβεί ας, οὐ κ ἐ ῶ ν δὲ πειρασθῆ ναι ὑ πὲ ρ ὃ δύ νανται ὑ πενεγκεῖ ν, καὶ ποτί ζων δά κρυσιν ἐ ν μέ τρῳ τοὺ ς ὀ φεί λοντας διδαχθῆ ναι, εἰ ἐ ν ταῖ ς θλί ψεσι τὸ πρὸ ς τὸ ν Θεὸ ν εὐ χά ριστον διασώ ζουσι, μά λιστα ἐ πὶ τῆ ς οἰ κονομί ας τῆ ς καθ̓ ὑ μᾶ ς τὸ ἑ αυτοῦ φιλά νθρωπον ἐ φανέ ρωσε, μὴ συγχωρή σας ὑ μῖ ν τὸ ν παρὰ τῶ ν ἐ χθρῶ ν διωγμὸ ν τοιοῦ τον ἐ πενεχθῆ ναι, οἷ ον δύ νασθαι περιτρέ ψαι τινὰ ς ἢ διασαλεῦ σαι ἀ πὸ τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως. κού φοις γὰ ρ καὶ εὐ καταγωνί στοις ἀ ντιπά λοις παραζεύ ξας ὑ μᾶ ς, ἐ ν τῇ κατ̓ αὐ τῶ ν νί κῃ τὸ βραβεῖ ον ὑ μῖ ν τῆ ς ὑ πομονῆ ς ηὐ τρέ πισεν. ἀ λλ̓ ὁ κοινὸ ς ἐ χθρὸ ς τῆ ς ζωῆ ς ἡ μῶ ν, ὁ ταῖ ς ἑ αυτοῦ μεθοδεί αις ἀ ντιμαχό μενος τοῦ Θεοῦ τῇ χρηστό τητι, ἐ πειδὴ εἶ δεν ὑ μᾶ ς ὡ ς τεῖ χος κραταιὸ ν τῆ ς ἔ ξωθεν προσβολῆ ς καταφρονοῦ ντας, ἐ ν ὑ μῖ ν αὐ τοῖ ς, ὡ ς ἀ κού ω, ἐ πενό ησε γενέ σθαι τινὰ ς λύ πας πρὸ ς ἀ λλή λους καὶ μικροψυχί ας: αἳ παρὰ μὲ ν τὴ ν πρώ την μικραί εἰ σι καὶ εὐ θερά πευτοι, προϊ ό ντος δὲ τοῦ χρό νου ὑ πὸ φιλονεικί ας αὐ ξανό μεναι, εἰ ς ἀ νί ατον παντελῶ ς ἐ κπί πτειν πεφύ κασι. διὸ ὥ ρμησα πρὸ ς τὴ ν διὰ τοῦ γρά μματος τοῦ δε παρά κλησιν. εἰ μὲ ν ἦ ν δυνατό ν, αὐ τὸ ς ἂ ν παρεγενό μην, καὶ δἰ ἐ μαυτοῦ ἱ κέ τευσα ὑ μᾶ ς: ἐ πειδὴ δὲ τοῦ το οἱ καιροὶ οὐ κ ἐ πιτρέ πουσι, τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ταύ την ἀ νθ̓ ἱ κετηρί ας ὑ μῖ ν προτεί νομεν, ἵ να αἰ δεσθέ ντες ἡ μῶ ν τὰ ς παρακλή σεις καταλύ σητε πᾶ σαν τὴ ν πρὸ ς ἀ λλή λους φιλονεικί αν, καὶ ταχέ ως μοι διαπέ μψησθε τὴ ν ἀ γαθὴ ν ἀ γγελί αν, ὅ τι ἀ φή κατε ἀ λλή λοις τὰ ς μέ μψεις.̓ Εκεῖ νο γὰ ρ εἰ δέ ναι βού λομαι τὴ ν σύ νεσιν ὑ μῶ ν, ὅ τι ἐ κεῖ νος μέ γας παρὰ Θεῷ, ὁ ταπεινοφρό νως ὑ ποκατακλιθεὶ ς τῷ πλησί ον καὶ ἀ νεπαισχύ ντως ἐ φ̓ ἑ αυτὸ ν ἀ ναδεξά μενος τὰ ἐ γκλή ματα, κἂ ν μὴ ἀ ληθῆ ᾖ, ὑ πὲ ρ τοῦ τὸ μέ γα ὄ φελος τὴ ν εἰ ρή νην χαρί σασθαι τῇ τοῦ Θεοῦ̓ Εκκλησί ᾳ. γενέ σθω οὖ ν ἐ ν ὑ μῖ ν ἅ μιλλα ἀ γαθή, τί ς πρῶ τος καταξιθωῇ υἱ ὸ ς Θεοῦ κληθῆ ναι, διὰ τῆ ς εἰ ρηνοποιί ας ἑ αυτῷ τὸ ἀ ξί ωμα τοῦ το περιποιησά μενος. ἐ πέ στειλε δὲ καὶ ὁ θεοφιλέ στατος ἐ πί σκοπος ὑ μῖ ν τὰ πρέ ποντα, καὶ ἐ πιστελεῖ πά λιν τὰ ἐ πιβά λλοντα αὐ τῷ. πλὴ ν ἀ λλὰ καὶ ἡ μεῖ ς. διὰ τὸ ἔ τι συγκεχωρῆ σθαι ἐ γγύ τεροι ὑ μῶ ν εἶ ναι, ἀ μελεῖ ν τῶ ν καθ̓ ὑ μᾶ ς οὐ δυνά μεθα. ὅ θεν καὶ παραγενομέ νου τοῦ εὐ λαβεστά του ἀ δελφοῦ Θεοδώ ρου τοῦ ὑ ποδιακό νου, καὶ εἰ πό ντος τὴ ν ἐ κκλησί αν ἐ ν λύ πῃ εἶ ναι καὶ ταραχῇ, σφοδρῶ ς συντριβέ ντες καὶ βαθεί ᾳ ὀ δύ νῃ τὴ ν καρδί αν πληγέ ντες, ἡ συχά σαι οὐ κ ἠ νειχό μεθα: ἀ λλὰ παρεκαλέ σαμεν ὑ μᾶ ς, πᾶ σαν δικαιολογί αν τὴ ν πρὸ ς ἀ λλή λους ῥ ί ψαντας, καταπρά ξασθαι τὴ ν εἰ ρή νην, ἵ να μή τε ἡ δονὴ ν τοῖ ς ἐ ναντί οις παρά σχησθε, μή τε τὸ καύ χημα τῆ ς̓ Εκκλησί ας προδῶ τε, ὃ νῦ ν εἰ ς πᾶ σαν τὴ ν οἰ κουμέ νην διαβεβό ηται, ὅ τι οἱ πά ντες, ὡ ς ὑ πὸ μιᾶ ς ψυχῆ ς καὶ καρδί ας οἰ κονομού μενοι, ἐ ν ἑ νὶ σώ ματι οὕ τω διά γετε. πά ντα τὸ ν λαὸ ν τοῦ Θεοῦ, τού ς τε ἐ ν ἀ ξιώ μασι καὶ δυναστεί αις πολιτικαῖ ς καὶ τοῦ παντὸ ς κλή ρου τὸ πλή ρωμα διὰ τῆ ς ὑ μετέ ρας εὐ λαβεί ας κατασπαζό μεθα, καὶ παρακαλοῦ μεν ὁ μοί ους ἑ αυτοῖ ς διαμεῖ ναι. οὐ δεμί αν γὰ ρ προσθή κην ἐ πιζητοῦ μεν, διὰ τὸ πᾶ σαν ὑ περβολὴ ν προλαβό ντας αὐ τοὺ ς διὰ τῆ ς τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἔ ργων ἐ πιδεί ξεως ἀ ποκλεῖ σαι.