Reader

Μεγά λην ὁ Κύ ριος ἔ δωκε παραμυθί αν τοῖ ς ἀ πολιμπανομέ νοις τῆ ς κατ̓ ὀ φθαλμοὺ ς συντυχί ας, τὴ ν διὰ τοῦ γρά μματος ὁ μιλί αν, ἐ ξ ἧ ς ἔ στι μανθά νειν οὐ τὸ ν σωματικὸ ν χαρακτῆ ρα, ἀ λλ̓ αὐ τῆ ς τῆ ς ψυχῆ ς τὴ ν διά θεσιν. ὅ θεν καὶ νῦ ν δεξά μενοι τὰ γρά μματα τῆ ς εὐ λαβεί ας ὑ μῶ ν, ὁ μοῦ τε ἐ γνωρί σαμεν ὑ μᾶ ς, καὶ τὴ ν περὶ ὑ μᾶ ς ἀ γά πην ταῖ ς καρδί αις ἡ μῶ ν ἀ νελά βομεν, οὐ δεηθέ ντες χρό νου μακροῦ συνή θειαν ἐ μποιοῦ ντος ἡ μῖ ν. ἐ ξ αὐ τῆ ς γὰ ρ τῆ ς ἐ ναποκειμέ νης τοῖ ς γρά μμασι διανοί ας εἰ ς τὸ φί λτρον τοῦ κά λλους τῆ ς ψυχῆ ς ὑ μῶ ν ἐ ξεκαύ θημεν. καὶ γὰ ρ πρὸ ς τοῖ ς ἐ πεσταλμέ νοις, τοιού τοις οὖ σιν, ἔ τι καὶ ἡ τῶ ν μεσιτευό ντων ἀ δελφῶ ν ἐ πιτηδειό της ἐ ναργέ στερον ἡ μῖ ν ἐ δεί κνυ τὰ καθ̓ ὑ μᾶ ς. ὁ γὰ ρ ποθεινό τατος καὶ εὐ λαβέ στατος συμπρεσβύ τερος ἡ μῶ ν̓ Ακά κιος, πλεί ονα τῶ ν ἐ πεσταλμέ νων διηγού μενος, καὶ ὑ π̓ ὄ ψιν ἄ γων τὴ ν καθημερινὴ ν ὑ μῶ ν ἄ θλησιν καὶ τὴ ν εὔ τονον ὑ πὲ ρ τῆ ς εὐ σεβεί ας ἔ νστασιν, τοσοῦ τον ἡ μῖ ν ἐ νεποί ησε τὸ θαῦ μα, καὶ τοσοῦ τον ἤ γειρε τὸ ν πό θον τῆ ς ἀ πολαύ σεως τῶ ν ἐ ν ὑ μῖ ν καλῶ ν, ὥ στε προσεύ χεσθαι ἡ μᾶ ς τῷ Κυρί ῳ γενέ σθαι ποτὲ καιρὸ ν καὶ διὰ τῆ ς οἰ κεί ας πεί ρας γνωρί σαι τὰ καθ̓ ὑ μᾶ ς. καὶ γὰ ρ ἀ πή γγειλεν ἡ μῖ ν οὐ μό νον ὑ μῶ ν τῶ ν τὴ ν λειτουργί αν τοῦ θυσιαστηρί ου πεπιστευμέ νων τὴ ν ἀ κρί βειαν, ἀ λλὰ καὶ τοῦ δή μου παντὸ ς τὴ ν συμφωνί αν, καὶ τῶ ν καθηγουμέ νων τῆ ς πό λεως καὶ προπολιτευομέ νων αὐ τῆ ς τὸ μεγαλοφυὲ ς τῶ ν τρό πων, καὶ τὸ γνή σιον τῆ ς περὶ Θεὸ ν διαθέ σεως, ὥ στε μακαρί σαι ἡ μᾶ ς τὴ ν ἐ κ τῶ ν τοιού των συμπληρουμέ νην ἐ κκλησί αν, καὶ εὔ χεσθαι νῦ ν πλέ ον δοθῆ ναι ὑ μῖ ν τὴ ν πνευματικὴ ν γαλή νην, ἵ να ἃ νῦ ν ἐ ν τῷ καιρῷ τῆ ς ἀ θλή σεως ἐ πεδεί ξασθε, τού των ἐ κ τῷ τῆ ς ἀ νέ σεως χρό νῳ κομί σησθε τὴ ν ἀ πό λαυσιν. πέ φυκε γά ρ πως τὰ δυσχερῆ κατὰ τὴ ν πεῖ ραν ἡ δονὴ ν φέ ρειν τοῖ ς ὑ πομιμνησκομέ νοις. τὸ δὲ νῦ ν ἔ χον παρακαλοῦ μεν ὑ μᾶ ς μὴ ἐ κκακεῖ ν, μηδὲ ἀ παγορεύ ειν πρὸ ς τὴ ν συνέ χειαν τῶ ν κακώ σεων. ἐ γγὺ ς γὰ ρ οἱ στέ φανοι, καὶ ἐ γγὺ ς ἡ ἀ ντί ληψις τοῦ Κυρί ου. μὴ ἐ κχέ ητε τὰ προπεπονημέ να ὑ μῖ ν: μὴ ἀ χρειώ σητε τὸ ν κό πον τὸ ν διὰ πά σης τῆ ς οἰ κουμέ νης βεβοημέ νον. ὀ λιγοχρό νιοι τῶ ν ἀ νθρωπί νων πραγμά των αἱ καταστά σεις: Πᾶ σα σὰ ρξ χό ρτος, καὶ πᾶ σα δό ξα ἀ νθρώ που ὡ ς ἄ νθος χό ρτου. ἐ ξηρά νθη ὁ χό ρτος, καὶ τὸ ἄ νθος ἐ ξέ πεσε: τὸ δὲ ῥ ῆ μα Κυρί ου μέ νει εἰ ς τὸ ν αἰ ῶ να. Τῆ ς διαμενού σης ἐ ντολῆ ς ἀ ντεχό μενοι, τῆ ς παρερχομέ νης φαντασί ας καταφρονή σωμεν. πολλὰ ς̓ Εκκλησί ας ἀ νώ ρθωσε τὸ καθ̓ ὑ μᾶ ς ὑ πό δειγμα. πολύ ν, κατὰ τὸ λανθά νον, ἑ αυτοῖ ς συνηγά γετε τὸ ν μισθό ν, δἰ ὧ ν τοὺ ς ἀ πειροτέ ρους εἰ ς τὸ ν ὅ μοιον ζῆ λον προσεκαλέ σασθε. πλού σιος ὁ μισθαποδό της, δυνά μενος ὑ μῖ ν ἄ ξια χαρί σασθαι τῶ ν ἀ γώ νων τά ἔ παθλα.