Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
222.0.1
Τὸ γρά μμα τῆ ς εὐ λαβεί ας ὑ μῶ ν τοιοῦ τον γέ γονεν ἡ μῖ ν ἐ ν καιρῷ θλί ψεως ἐ πιφανέ ν, ὁ ποῖ ον γί νεται πολλά κις ἀ γωνισταῖ ς ἵ πποις, ἐ ν μεσημβρί ᾳ σταθερᾷ λά βρῳ τῷ ἄ σθματι κό νιν σπωμέ νοις ἐ ν μέ σῳ τῷ σταδί ῳ, ὕ δωρ τοῖ ς στό μασι προσχυθέ ν. ἀ νεπνεύ σαμεν γὰ ρ ἐ κ τῆ ς συνεχεί ας τῶ ν πειρασμῶ ν, καὶ ὁ μοῦ τε τοῖ ς ῥ ή μασιν ὑ μῶ ν ἐ περρώ σθημεν, καὶ τῇ μνή μῃ τῶ ν καθ̓ ὑ μᾶ ς ἀ γωνισμά των εὐ τονώ τεροι γεγό ναμεν πρὸ ς τὸ ἀ νενδό τως ὑ πενεγκεῖ ν τὸ ν προκεί μενον ἡ μῖ ν ἀ γῶ να. ὁ γὰ ρ ἐ μπρησμό ς, ὁ τὰ πολλὰ τῆ ς̓ Ανατολῆ ς ἐ πινειμά μενος ὑ φέ ρπει ἤ δη καὶ τὴ ν ἡ μετέ ραν, καὶ τὰ κύ κλῳ πά ντα περιφλέ ξας ἅ πτεσθαι φιλονεικεῖ καὶ τῶ ν ἐ ν Καππαδοκί ᾳ ἐ κκλησιῶ ν, ἃ ς τέ ως ἐ κί νει πρὸ ς δά κρυον ὁ ἐ κ γειτό νων καπνό ς. ἅ πτεσθαι δ̓ οὖ ν λοιπὸ ν καὶ ἡ μῶ ν ἐ πεί γεται, ὃ ν ὁ Κύ ριος ἀ ποστρέ ψειε τῷ πνεύ ματι τοῦ στό ματος αὐ τοῦ, καὶ διακό ψειε τὴ ν φλό γα τοῦ πονηροῦ τού του πυρό ς. τί ς γὰ ρ οὕ τω δειλὸ ς καὶ ἄ νανδρος, ἢ πρὸ ς πό νους ἀ θλητικοὺ ς ἀ μελέ τητος, ὡ ς μὴ τοῖ ς ὑ μετέ ροις ὑ ποφωνή μασιν ἐ πιρρωσθῆ ναι πρὸ ς τὸ ν ἀ γῶ να, καὶ εὔ χεσθαι μεθ̓ ὑ μῶ ν στεφανί της ἀ ναρρηθῆ ναι; προλαβό ντες γὰ ρ ἐ ναπεδύ σασθε τῷ τῆ ς εὐ σεβεί ας σταδί ῳ, καὶ πολλὰ ς μὲ ν ἀ πεκρού σασθε πεί ρας αἱ ρετικῶ ν παλαισμά των, πολὺ ν δὲ τὸ ν καύ σωνα τῶ ν πειρασμῶ ν ὑ πηνέ γκατε, οἵ τε κορυφαῖ οι τῆ ς ἐ κκλησί ας ὑ μεῖ ς, οἷ ς ἡ θεραπεί α τοῦ θυσιαστηρί ου πεπί στευται, καὶ οἱ καθ̓ ἕ να τοῦ λαοῦ, καὶ οἱ δυνατώ τεροι. τοῦ το γὰ ρ καὶ μά λιστα θαυμαστὸ ν ὑ μῶ ν καὶ πά σης ἀ ποδοχῆ ς ἄ ξιον, ὅ τι πά ντες εἷ ς ἐ στε ἐ ν Κυρί ῳ, οἱ μὲ ν καθηγού μενοι πρὸ ς τὸ ἀ γαθό ν, οἱ δὲ ἐ φεπό μενοι μετὰ συμπνοί ας. διὸ καὶ κρεί ττους ἐ στὲ τῆ ς τῶ ν ἀ ντιπά λων ἐ πιχειρή σεως, οὐ δεμί αν παρέ χοντες ἀ π̓ οὐ δενὸ ς μέ λους λαβὴ ν τοῖ ς ἀ νταγωνιζομέ νοις. Τού του χά ριν εὐ χό μεθα νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας τῷ Βασιλεῖ τῶ ν Αἰ ώ νων φυλά ξαι μὲ ν τὸ ν λαὸ ν ἐ ν τῇ ὁ λοκληρί ᾳ τῆ ς πί στεως, φυλά ξαι δὲ αὐ τῷ τὸ ν κλῆ ρον, ὥ σπερ κεφαλὴ ν ἀ κέ ραιον ἐ πὶ τοῦ ὕ ψους κειμέ νην, καὶ τὴ ν ἀ φ̓ ἑ αυτῆ ς προμή θειαν τοῖ ς ὑ ποκειμέ νοις τοῦ σώ ματος μέ λεσι παρεχομέ νην. ὀ φθαλμῶ ν γὰ ρ τὰ καθ̓ ἑ αυτοὺ ς ἐ νεργού ντων, ἔ ντεχνοι μὲ ν τῶ ν χειρῶ ν αἱ ἐ ργασί αι, ἀ πρό σκοποι δὲ τῶ ν ποδῶ ν αἱ κινή σεις, οὐ δὲ ν δὲ μέ ρος τοῦ σώ ματος τῆ ς προσηκού σης προνοί ας ἀ ποστερεῖ ται. ὥ στε παρακαλοῦ μεν ὑ μᾶ ς, ὃ ποεῖ τε καὶ ποιή σετε, ἀ ντέ χεσθαι ἀ λλή λων, καὶ ὑ μᾶ ς μὲ ν τοὺ ς τὴ ν τῶ ν ψυχῶ ν ἐ πιμέ λειαν πεπιστευμέ νους συνέ χειν τοὺ ς καθ̓ ἕ καστον, καὶ θά λπειν ὡ ς τέ κνα ἀ γαπητά, τὸ ν δὲ λαὸ ν τὴ ν πατρά σιν ὀ φειλομέ νην αἰ δὼ καὶ τιμὴ ν ὑ μῖ ν ἀ ποσώ ζειν, ἵ να ἐ ν τῇ εὐ σχημοσύ νῃ τῆ ς ἐ κκλησί ας σώ ζηται μὲ ν ὑ μῶ ν ἡ ἰ σχύ ς, καὶ τὸ στερέ ωμα τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως, δοξά ζηται δὲ τὸ ὄ νομα τοῦ Θεοῦ, πλεονά ζῃ δὲ καὶ πληθύ νῃ τὸ τῆ ς ἀ γά πης καλό ν. ἀ κού οντες δὲ ἡ μεῖ ς εὐ φραινώ μεθα ἐ πὶ τῇ προκοπῇ ὑ μῶ ν τῇ κατὰ Θεό ν: καὶ εἰ μὲ ν ἔ τι διὰ σαρκὸ ς ἐ πιδημεῖ ν τῷ κό σμῳ τού τῳ κελευό μεθα, καὶ ἴ δοιμέ ν ποτε ὑ μᾶ ς ἐ ν τῇ εἰ ρή νῃ τοῦ Θεοῦ: ἐ ὰ ν δὲ κελευσθῶ μεν λοιπὸ ν ἀ πᾶ ραι τῆ ς ζωῆ ς ταύ της, ἴ δωμεν ὑ μᾶ ς ἐ ν τῇ λαμπρό τητι τῶ ν ἁ γί ων, μετὰ τῶ ν δἰ ὑ πομονῆ ς καὶ πά σης ἐ πιδεί ξεως ἀ γαθῶ ν ἔ ργων εὐ δοκιμού ντων στεφανωθέ ντας.