Reader

Καιρό ς, φησί, τοῦ σιγᾷ ν, καὶ καιρὸ ς τοῦ λαλεῖ ν, ὁ τοῦ̓ Εκκλησιαστοῦ λό γος. οὐ κοῦ ν καὶ νῦ ν, ἐ πειδὴ αὐ τά ρκης ὁ τῆ ς σιωπῆ ς ἐ γέ νετο χρό νος, εὔ καιρον λοιπὸ ν ἀ νοῖ ξαι τὸ στό μα εἰ ς φανέ ρωσιν τῆ ς ἀ ληθεί ας τῶ ν ἀ γνοουμέ νων. ἐ πεὶ καὶ ὁ μέ γας̓ Ιὼ β πολὺ ν μὲ ν χρό νον σιωπῇ τὰ ς συμφορὰ ς ἤ νεγκεν, αὐ τῷ τού τῳ τὴ ν ἀ νδρεί αν ἐ πιδεικνύ μενος, τῷ ἐ γκαρτερεῖ ν τοῖ ς δυσφορωτά τοις πά θεσιν, ὅ τε δὲ ἱ κανῶ ς ἐ ν τῇ σιωπῇ διή θλησε, καὶ διέ μεινεν ἐ ν τῷ βά θει τῆ ς καρδί ας ἀ ποστέ γων τὴ ν ἀ λγηδό να, τό τε ἀ νοί ξας τὸ στό μα ἀ πεφθέ γξατο ἐ κεῖ να ἃ πά ντες ἴ σασι. καὶ ἡ μῖ ν τοί νυν τρί τον τοῦ το ἔ τος τῆ ς σιωπῆ ς ζηλωτὸ ν ἐ γέ νετο τοῦ προφή του τὸ καύ χημα λέ γοντος:̓ Εγενό μην ὡ σεὶ ἄ νθρωπος οὐ κ ἀ κού ων, καὶ οὐ κ ἔ χων ἐ ν τῷ στό ματι αὐ τοῦ ἐ λεγμού ς. διὸ ἐ ναπεκλεί σαμεν τῷ βά θει τῆ ς καρδί ας ἡ μῶ ν τὴ ν ἐ κ τῆ ς συκοφαντί ας ἡ μῖ ν ἐ γγινομέ νην ὀ δύ νην. τῷ ὄ ντι γὰ ρ συκοφαντί α ἄ νδρα ταπεινοῖ, καὶ συκοφαντί α περιφέ ρει πτωχό ν. εἰ οὖ ν τοσοῦ τον τὸ ἐ κ τῆ ς συκοφαντί ας κακό ν, ὥ στε καὶ τὸ ν τέ λειον ἤ δἡ τοῦ το γὰ ρ διὰ τῆ ς προσηγορί ας τοῦ ἀ νδρὸ ς ὁ λό γος αἰ νί σσεταἰ κατά γειν ἀ πὸ τοῦ ὕ ψους καὶ τὸ ν πτωχό ν, τουτέ στι τὸ ν ἐ νδεῶ ς ἔ χοντα τῶ ν μεγά λων δογμά των̔ καθὼ ς καὶ τῷ προφή τῃ δοκεῖ λέ γοντι:̓́ Ισως πτωχοί εἰ σι: διὰ τοῦ το οὐ κ ἀ κού σονται. πορεύ σομαι πρὸ ς τοὺ ς ἁ δρού ς: πτωχοὺ ς τοὺ ς περὶ τὴ ν σύ νεσιν ἐ νδεεῖ ς λέ γων: καὶ ἐ νταῦ θα, δηλονό τι, τοὺ ς οὔ πω κατηρτισμέ νους τὸ ν ἔ σω ἄ νθρωπον, οὐ δὲ εἰ ς τὸ τέ λειον ἐ φθαρκό τας τῆ ς ἡ λικί ας μέ τρον, τού τους περιφέ ρεσθαι καὶ σαλεύ εσθαι ἡ παροιμί α φησί ν̓: ἀ λλ̓ ὅ μως ᾤ μην χρῆ ναι σιωπῇ φέ ρειν τὰ λυπηρά, ἐ κδεχό μενό ς τινα δἰ αὐ τῶ ν τῶ ν ἔ ργων ἐ πανό ρθωσιν. οὐ δὲ γὰ ρ κακί ᾳ τινί, ἀ λλ̓ ἀ γνοί ᾳ τῆ ς ἀ ληθεί ας ἡ γού μην ἐ κεῖ να καθ̓ ἡ μῶ ν εἰ ρῆ σθαι.̓ Επειδὴ δὲ ὁ ρῶ τῷ χρό νῳ συμπροϊ οῦ σαν τὴ ν ἔ χθραν, καὶ μὴ μεταμελομέ νους ἐ πὶ τοῖ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς λαληθεῖ σι, μηδ̓ ὅ πως τὰ παρελθό ντα ἐ ξιά σοιντο ποιουμέ νους τινὰ φροντί δα, ἀ λλ̓ ἐ πεξεργαζομέ νους, καὶ πρὸ ς τὸ ν ἐ ξ ἀ ρχῆ ς σκοπὸ ν συντεταγμέ νους, ὃ ν ἐ νεστή σαντο, κακῶ σαι ἡ μῶ ν τὴ ν ζωὴ ν καὶ χρᾶ ναι τὴ ν ὑ πό ληψιν παρὰ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς μηχανώ μενοι, οὐ κέ τι μοι τὸ τῆ ς σιωπῆ ς ἀ σφαλὲ ς καταφαί νεται. ἀ λλ̓ εἰ σῆ λθέ με τὸ τοῦ̔ Ησαΐ ου λέ γοντος:̓ Εσιώ πησα, μὴ καὶ ἀ εὶ σιωπή σομαι καὶ ἀ νέ ξομαι;̓ Εκαρτέ ρησα ὡ ς ἡ τί κτουσα. γέ νοιτο δὲ καὶ ἡ μᾶ ς καὶ τὸ ν ἐ πὶ τῇ σιωπῇ μισθὸ ν δέ ξασθαι, καὶ λαβεῖ ν τινα ἐ πὶ τοῖ ς ἐ λέ γχοις δύ ναμιν, ὥ στε ἐ λέ γξαντας ἡ μᾶ ς ξηρᾶ ναι τὸ ν πικρὸ ν τοῦ τον τῆ ς καθ̓ ἡ μῶ ν ῥ υεί σης ψευδολογί ας χεί μαρρον, ὥ στε ἂ ν εἰ πεῖ ν καὶ ἡ μᾶ ς: ὅ τι Χεί μαρρον διῆ λθεν ἡ ψυχὴ ἡ μῶ ν: καὶ τό, Εἰ μὴ Κύ ριος ἦ ν ἐ ν ἡ μῖ ν, ἐ ν τῷ ἐ παναστῆ ναι ἀ νθρώ πους ἐ φ̓ ἡ μᾶ ς, ἄ ρα ζῶ ντας ἂ ν κατέ πιον ἡ μᾶ ς, ἄ ρα τὸ ὕ δωρ ἂ ν κατεπό ντισεν ἡ μᾶ ς.̓ Εγὼ πολὺ ν χρό νον προσαναλώ σας τῇ ματαιό τητι, καὶ πᾶ σαν σχεδὸ ν τὴ ν ἐ μαυτοῦ νεό τητα ἐ ναφανί σας τῇ ματαιοπονί ᾳ, ἣ ν εἶ χον προσδιατρί βων τῇ ἀ ναλή ψει τῶ ν μαθημά των τῆ ς παρὰ τοῦ Θεοῦ μωρανθεί σης σοφί ας, ἐ πειδή ποτε, ὥ σπερ ἐ ξ ὕ πνου βαθέ ος διαναστὰ ς ἀ πέ βλεψα μὲ ν πρὸ ς τὸ θαυμαστὸ ν φῶ ς τῆ ς ἀ ληθεί ας τοῦ εὐ αγγελί ου, κατεῖ δον δὲ τὸ ἄ χρηστον τῆ ς σοφί ας τῶ ν ἀ ρχό ντων τοῦ αἰ ῶ νος τού του τῶ ν καταργουμέ νων, πολλὰ τὴ ν ἐ λεεινή ν μου ζωὴ ν ἀ ποκλαύ σας, ηὐ χό μην δοθῆ ναί μοι χειραγωγί αν πρὸ ς τὴ ν εἰ σαγωγὴ ν τῶ ν δογμά των τῆ ς εὐ σεβεί ας. καὶ πρό γε πά ντων ἐ πιμελὲ ς ἦ ν μοι διό ρθωσί ν τινα τοῦ ἤ θους ποιή σασθαι, πολὺ ν χρό νον ἐ κ τῆ ς πρὸ ς τοὺ ς φαύ λους ὁ μιλί ας διαστραφέ ντος. καὶ τοί νυν ἀ ναγνοὺ ς τὸ Εὐ αγγέ λιον, καὶ θεασά μενος ἐ κεῖ μεγί στην ἀ φορμὴ ν εἰ ς τελεί ωσιν τὴ ν διά πρασιν τῶ ν ὑ παρχό ντων, καὶ τὴ ν πρὸ ς τοὺ ς ἐ νδεεῖ ς τῶ ν ἀ δελφῶ ν κοινωνί αν, καὶ ὅ λως τὸ ἀ φροντί στως ἔ χειν τοῦ βί ου τού του, καὶ ὑ πὸ μηδεμιᾶ ς συμπαθεί ας πρὸ ς τὰ ὧ δε τὴ ν ψυχὴ ν ἐ πιστρέ φεσθαι, ηὐ χό μην εὑ ρεῖ ν τινα τῶ ν ἀ δελφῶ ν ταύ την ἑ λό μενον τὴ ν ὁ δὸ ν τοῦ βί ου, ὥ στε αὐ τῷ συνδιαπεραιωθῆ ναι τὸ ν βραχὺ ν τοῦ τον τοῦ βί ου κλύ δωνα. Καὶ δὴ πολλοὺ ς μὲ ν εὗ ρον κατὰ τὴ ν̓ Αλεξά νδρειαν, πολλοὺ ς δὲ κατὰ τὴ ν λοιπὴ ν Αἴ γυπτον, καὶ ἐ πὶ τῆ ς Παλαιστί νης ἑ τέ ρους, καὶ τῆ ς κοί λης Συρί ας καὶ τῆ ς Μεσοποταμί ας: ὧ ν ἐ θαύ μαζον μὲ ν τὸ περὶ δί αιταν ἐ γκρατέ ς, ἐ θαύ μαζον δὲ τὸ καρτερικὸ ν ἐ ν πό νοις, ἐ ξεπλά γην τὴ ν ἐ ν προσευχαῖ ς εὐ τονί αν, ὅ πως ὕ πνου κατεκρά τουν, ὑ π̓ οὐ δεμιᾶ ς φυσικῆ ς ἀ νά γκης κατακαμπτό μενοι, ὑ ψηλὸ ν ἀ εὶ καὶ ἀ δού λωτον τῆ ς ψυχῆ ς τὸ φρό νημα διασώ ζοντες, ἐ ν λιμῷ καὶ δί ψει, ἐ ν ψύ χει καὶ γυμνό τητι, μὴ ἐ πιστρεφό μενοι πρὸ ς τὸ σῶ μα, μηδὲ καταδεχό μενοι αὐ τῷ προσαναλῶ σαί τινα φροντί δα, ἀ λλ̓ ὡ ς ἐ ν ἀ λλοτρί ᾳ τῇ σαρκὶ διά γοντες, ἔ ργῳ ἐ δεί κνυσαν, τί τὸ παροικεῖ ν τοῖ ς ὧ δε, καὶ τί τὸ πολί τευμα ἔ χειν ἐ ν οὐ ρανῷ. ἐ κεῖ να θαυμά σας, καὶ μακαρί σας τῶ ν ἀ νδρῶ ν τὴ ν ζωή ν, ὅ τι ἔ ργῳ δεικνύ ουσι τὴ ν νέ κρωσιν τοῦ̓ Ιησοῦ ἐ ν τῷ σώ ματι περιφέ ροντες, ηὐ χό μην καὶ αὐ τό ς, καθό σον ἐ μοὶ ἐ φικτό ν, ζηλωτὴ ς εἶ ναι τῶ ν ἀ νδρῶ ν ἐ κεί νων. Τού του γοῦ ν ἕ νεκεν θεασά μενό ς τινας ἐ πὶ τῆ ς πατρί δος ξηλοῦ ν τὰ ἐ κεί νων ἐ πιχειροῦ ντας, ἐ νό μισά τινα βοή θειαν εὑ ρηκέ ναι πρὸ ς τὴ ν ἐ μαυτοῦ σωτηρί αν, καὶ ἀ πό δειξιν ἐ ποιού μην τῶ ν ἀ φανῶ ν τὰ ὁ ρώ μενα. ἐ πεὶ οὖ ν ἄ δηλα ἑ κά στου ἡ μῶ ν τὰ ἐ ν τῷ κρυπτῷ, ἡ γού μην αὐ τά ρκη μηνύ ματα εἶ ναι τῆ ς ταπεινοφροσύ νης τὸ ταπεινὸ ν τοῦ ἐ νδύ ματος, καὶ ἤ ρκει μοι πρὸ ς πληροφορί αν τὸ παχὺ ἱ μά τιον, καὶ ἡ ζώ νη, καὶ τῆ ς ἀ δεψή του βύ ρσης τὰ ὑ ποδή ματα. καὶ πολλῶ ν ἀ παγό ντων με τῆ ς πρὸ ς αὐ τοὺ ς συνηθεί ας, οὐ κ ἠ νειχό μην, ὁ ρῶ ν αὐ τοὺ ς τοῦ ἀ πολαυστικοῦ βί ου τὸ ν καρτερικὸ ν προτιμῶ ντας: καὶ διὰ τὸ παρηλλαγμέ νον τῆ ς πολιτεί ας ζηλοτύ πως εἶ χον πρὸ ς αὐ τού ς. ὅ θεν οὐ δὲ τὰ ς περὶ τῶ ν δογμά των διαβολὰ ς προσιέ μην, καί τοι πολλῶ ν διαβεβαιουμέ νων μὴ ὀ ρθὰ ς ἔ χειν περὶ Θεοῦ τὰ ς ὑ πολή ψεις, ἀ λλὰ τῷ προστά τῃ τῆ ς νῦ ν αἱ ρέ σεως μαθητευθέ ντας, τὰ ἐ κεί νου λά θρα κατασπεί ρειν διδά γματα: ὧ ν ἐ πειδὴ οὐ δέ ποτε αὐ τή κοος ἐ γενό μην, συκοφά ντας ἡ γού μην τοὺ ς ἀ παγγέ λλοντας. ἐ πεὶ δὲ λοιπὸ ν ἐ κλή θημεν εἰ ς τὴ ν προστασί αν τῆ ς ἐ κκλησί ας, τοὺ ς μὲ ν παραδοθέ ντας ἡ μῖ ν φύ λακας καὶ σκοπευτὰ ς τοῦ βί ου ἐ ν προσποιή σει δὴ βοηθεί ας καὶ κοινωνί ας ἀ γαπητικῆ ς σιωπῶ, ἵ να μὴ δό ξω ἢ ἄ πιστα λέ γων ἐ μαυτὸ ν διαβά λλειν, ἢ πιστευό μενος μισανθρωπί ας ἀ φορμὴ ν τοῖ ς πιστεύ ουσιν ἐ μποιεῖ ν. ὃ καὶ ἐ μοὶ μικροῦ συνέ βη, εἰ μή με ταχὺ προκατελά βοντο οἱ οἰ κτιρμοὶ τοῦ Θεοῦ. μικροῦ γὰ ρ εἰ ς τὴ ν κατὰ πά ντων ἐ ξέ πεσον ὑ ποψί αν, οὐ δὲ ν ἡ γού μενος εἶ ναι παῤ οὐ δενὶ πιστό ν, ἐ κ τῶ ν δολερῶ ν τραυμά των τὴ ν ψυχὴ ν πεπληγμέ νος. ἀ λλ̓ ὅ μως ἐ δό κει τέ ως εἶ ναί τι ἡ μῖ ν σχῆ μα τῆ ς πρὸ ς αὐ τοὺ ς συνηθεί ας. καὶ προσβολαὶ μὲ ν ἐ γέ νοντο ἡ μῖ ν περὶ δογμά των καὶ ἅ παξ καὶ δί ς: καὶ ἐ δό ξαμεν μὴ διακρί νεσθαι συμφωνή σαντες. ὡ ς δὲ ηὕ ρισκον μὲ ν ἡ μᾶ ς τὰ ς αὐ τὰ ς ἀ φιέ ντας φωνὰ ς περὶ τῆ ς εἰ ς Θεὸ ν πί στεως, ἃ ς παρὰ πά ντα τὸ ν χρό νον ἤ κουσαν παῤ ἡ μῶ ν. εἰ γὰ ρ καὶ τἄ λλα ἡ μῶ ν στεναγμῶ ν ἄ ξια, ἀ λλ̓ οὖ ν ἕ ν γε τοῦ το τολμῶ καυχᾶ σθαι ἐ ν Κυρί ῳ, ὅ τι οὐ δέ ποτε πεπλανημέ νας ἔ σχον τὰ ς περὶ Θεοῦ ὑ πολή ψεις, ἢ ἑ τέ ρως φρονῶ ν μετέ μαθον ὕ στερον. ἀ λλ̓ ἣ ν ἐ κ παιδὸ ς ἔ λαβον ἔ ννοιαν περὶ Θεοῦ παρὰ τῆ ς μακαρί ας μητρό ς μου καὶ τῆ ς μά μμης Μακρί νης, ταύ την αὐ ξηθεῖ σαν ἔ σχον ἐ ν ἐ μαυτῷ: οὐ γὰ ρ ἄ λλα ἐ ξ ἄ λλων μετέ λαβον ἐ ν τῇ τοῦ λό γου συμπληρώ σει, ἀ λλὰ τὰ ς παραδοθεί σας μοι παῤ αὐ τῶ ν ἀ ρχὰ ς ἐ τελεί ωσα. ὥ σπερ γὰ ρ τὸ σπέ ρμα αὐ ξανό μενον, μεῖ ζον μὲ ν ἀ πὸ μικροῦ γί νεται ταὐ τὸ ν δέ ἐ στιν ἐ ν ἑ αυτῷ, οὐ κατὰ γέ νος μεταβαλλό μενον, ἀ λλὰ κατ̓ αὔ ξησιν τελειού μενον, οὕ τω λογί ζομαι καὶ ἐ μοὶ τὸ ν αὐ τὸ ν λό γον διὰ τῆ ς προκοπῆ ς ηὐ ξῆ σθαι, οὐ χὶ δὲ ἀ ντὶ τοῦ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς ὄ ντος τὸ ν νῦ ν ὑ πά ρχοντα γεγενῆ σθαι. ὥ στε ἐ ρευνά τωσαν μὲ ν τὸ ἑ αυτῶ ν συνειδό ς, ἐ νθυμεί σθωσαν δὲ τὸ τοῦ Χριστοῦ δικαστή ριον, εἴ ποτε ἄ λλο τι ἤ κουσαν παῤ ἡ μῶ ν, παῤ ὃ νῦ ν λέ γομεν, οἱ νῦ ν ἡ μᾶ ς διαθρυλλή σαντες ἐ πὶ κακοδοξί ᾳ, καὶ ταῖ ς στηλιτευτικαῖ ς ἐ πιστολαῖ ς, ἃ ς συνέ γραψαν καθ̓ ἡ μῶ ν, πᾶ σαν περικτυπή σαντες ἀ κοή ν. ὅ θεν καὶ ἡ μεῖ ς πρὸ ς τὴ ν ἀ νά γκην ἤ λθομεν τῆ ς ἀ πολογί ας ταύ της.̓ Εγκαλού μεθα γὰ ρ τὴ ν εἰ ς Θεὸ ν βλασφημί αν, οὔ τε ἀ πὸ συγγραφῆ ς, ἣ ν αὐ τοὶ προκατεβαλό μεθα περὶ πί στεως, ἐ λεγχθῆ ναι δυνά μενοι, οὔ τε ἀ πὸ ῥ ημά των, ὅ σα ἀ γρά φως ἀ πὸ στό ματος ἀ εὶ ἐ ν τῷ φανερῷ ταῖ ς ἐ κκλησί αις τοῦ Θεοῦ διελέ χθημεν. ἀ λλ̓ οὐ δὲ μά ρτυς εὑ ρέ θη ὁ λέ γων παῤ ἡ μῶ ν ἀ κηκοέ ναι τι τῶ ν ἀ σεβῶ ν ἐ ν παραβύ στῳ φθεγξαμέ νων. πό θεν οὖ ν κρινό μεθα, εἰ μή τε συγγρά φομεν ἀ σεβῶ ς, μή τε δημηγοροῦ μεν ἐ πιβλαβῶ ς, μή τε ἐ ν ταῖ ς κατ̓ οἶ κον ὁ μιλί αις τοὺ ς ἐ ντυγχά νοντας διαστρέ φομεν; ὢ τοῦ καινοῦ δρά ματοσσ3 ὁ δεῖ να, φησί ν, ἐ πὶ τῆ ς Συρί ας ἔ γραψέ τινα ὡ ς οὐ κ εὐ σεβῶ ς: σὺ δὲ ἐ πέ στειλας αὐ τῷ πρὸ εἴ κοσιν ἐ τῶ ν καὶ πλειό νων. κοινωνὸ ς ἄ ρα σὺ τοῦ ἀ νθρώ που, καὶ τὰ ἐ κεί νου κατηγορή ματα καὶ σὰ γινέ σθω. ἀ λλ̓, ὦ φί λε τῆ ς ἀ ληθεί ας ἄ νθρωπε, ὁ τὸ ψεῦ δος γέ ννημα εἶ ναι τοῦ διαβό λου δεδιδαγμέ νος, πῶ ς ἐ πεί σθης ἐ μὴ ν εἶ ναι τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἐ κεί νην; οὐ γὰ ρ ἀ πέ στειλας, οὐ δ̓ ἠ ρώ τησας, οὐ δὲ παῤ ἐ μοῦ, τοῦ δυναμέ νου σοι τἀ ληθὲ ς εἰ πεῖ ν, ἐ διδά χθης. εἰ δὲ καὶ ἐ μὸ ν τὸ γρά μμα, πό θεν δῆ λον ὅ τι τοῦ το τὸ νῦ ν σοι ἐ μπεσὸ ν σύ νταγμα σύ γχρονον τοῖ ς ἐ μοῖ ς γρά μμασι; τί ς σοι ὁ εἰ πώ ν, ὅ τι εἴ κοσί ν ἐ στιν ἐ τῶ ν ἡ συγγραφὴ αὐ τή; πό θεν δὲ δῆ λον ὅ τι ἐ κεί νου ἐ στὶ τοῦ ἀ νθρώ που τὸ σύ νταγμα, πρὸ ς ὃ ν καὶ ἡ παῤ ἐ μοῦ ἐ πιστολὴ διεπέ μφθη; εἰ δὲ κἀ κεῖ νος ὁ συγγραφεύ ς, κἀ γὼ ἐ κεί νῳ ἐ πέ στειλα, καὶ χρό νος εἷ ς τῶ ν τ̓ ἐ μῶ ν γραμμά των καὶ τοῦ συγγρά μματος, ὅ τι παρεδεξά μην αὐ τὸ τῇ διανοί ᾳ καὶ ἔ χω ἐ ν ἐ μαυτῷ ἐ κεῖ νο τὸ φρό νημα, τί ς ἡ ἀ πό δειξις;̓ Ερώ τησον σεαυτό ν: ποσά κις ἡ μᾶ ς ἐ πεσκέ ψω ἐ πὶ τῆ ς μονῆ ς τῆ ς ἐ πὶ τῷ̓́ Ιριδι ποταμῷ, ὅ τε δὲ συμπαρῆ ν μοι ὁ θεοφιλέ στατος ἀ δελφὸ ς Γρηγό ριος, τὸ ν αὐ τό ν μοι τοῦ βί ου σκοπὸ ν διανύ ων; εἰ ἤ κουσά ς τι τοιοῦ τον; ἢ ἔ λαβες ἔ μφασιν μικρὰ ν ἢ μεί ζονα; πό σας δὲ ἡ μέ ρας ἐ πὶ τῆ ς ἀ ντιπέ ραν κώ μης, παρὰ τῇ μητρί μου, ἔ νθα ὡ ς φί λοι μετ̓ ἀ λλή λων διά γοντες, καὶ ἐ ν νυκτὶ καὶ ἐ ν ἡ μέ ρᾳ λό γων κινουμέ νων ἡ μῖ ν; εἰ εὑ ρέ θημέ ν τι συγγενὲ ς ἔ χοντες ἐ ν τῇ διανοί ᾳ; ὅ τε δὲ τὸ ν μακά ριον Σιλουανὸ ν κατὰ ταὐ τὸ ν ἐ πεσκεπτό μεθα, οὐ χ ἡ ὁ δὸ ς ἡ μῖ ν τοὺ ς περὶ τού των εἶ χε λό γους; ἐ πὶ δὲ τῆ ς Εὐ σινό ης, ὅ τε μετὰ πλειό νων ἐ πισκό πων μέ λλοντες ὁ ρμᾷ ν ἐ πὶ Λά μψακον, προσεκαλέ σασθέ με, οὐ περὶ πί στεως ἦ σαν οἱ λό γοι; οὐ χὶ δὲ πά ντα τὸ ν χρό νον οἱ σοὶ ταχυγρά φοι παρῆ σαν ἐ μοὶ ὑ παγορεύ οντι τὰ πρὸ ς τὴ ν αἵ ρεσιν; οὐ τῶ ν σῶ ν μαθητῶ ν οἱ γνησιώ τατοι πά ντα μοι τὸ ν χρό νον παρῆ σαν; οὐ τὰ ς ἀ δελφό τητας ἐ πισκεπτό μενος, καὶ συνδιανυκτερεύ ων αὐ ταῖ ς ἐ ν ταῖ ς προσευχαῖ ς, λέ γων καὶ ἀ κού ων ἀ εὶ τὰ περὶ Θεοῦ ἀ φιλονεί κως, οὐ κ ἀ κριβεῖ ς παρεῖ χον τῆ ς ἐ ννοί ας ἐ μαυτοῦ τὰ ς ἀ ποδεί ξεις; πῶ ς οὖ ν ἡ ἐ ν τοσού τῳ χρό νῳ πεῖ ρα ἐ λά ττων ἐ φά νη τῆ ς οὕ τω σαθρᾶ ς καὶ ἀ δρανοῦ ς ὑ πονοί ας; τί να δὲ ἔ δει πρὸ σοῦ μά ρτυρα εἶ ναι τῆ ς ἐ μῆ ς διαθέ σεως; τὰ ἐ πὶ Χαλκηδό νος λαληθέ ντα ἡ μῖ ν περὶ πί στεως, τὰ ἐ ν̔ Ηρακλεί ᾳ πολλά κις, τὰ πρό τερον ἐ πὶ τῆ ς Καισαρεί ας ἐ ν τῷ προαστεί ῳ, εἰ μὴ πά ντα σύ μφωνα παῤ ἡ μῶ ν; εἰ μὴ πά ντα ἀ λλή λοις συμβαί νοντα; ἐ κτὸ ς τοῦ, ὅ περ εἶ πον, ἐ κ προκοπῆ ς τινα αὔ ξησιν ἐ πιθεωρεῖ σθαι τοῖ ς λεγομέ νοις, ὅ περ οὐ χὶ μεταβολή ἐ στιν ἐ κ τοῦ χεί ρονος πρὸ ς τὸ βέ λτιον, ἀ λλὰ συμπλή ρωσις τοῦ λεί ποντος κατὰ τὴ ν προσθή κην τῆ ς γνώ σεως. πῶ ς δὲ κἀ κεῖ νο οὐ κ ἐ νθυμῇ, ὅ τι πατὴ ρ οὐ λή ψεται ἁ μαρτί αν παιδό ς, οὐ δὲ υἱ ὸ ς λή ψεται ἁ μαρτί αν πατρό ς, ἕ καστος δὲ ἐ ν τῇ ἰ δί ᾳ ἁ μαρτί ᾳ ἀ ποθανεῖ ται; ἐ μοὶ δὲ οὔ τε πατὴ ρ ὁ παρὰ σοὶ διαβαλλό μενος, οὔ θ̓ υἱ ό ς. οὔ τε γὰ ρ διδά σκαλό ς μου γέ γονεν οὔ τε μαθητή ς. εἰ δὲ δεῖ τὰ ς τῶ ν γεννησά ντων ἁ μαρτί ας ἐ γκλή ματα τοῖ ς τέ κνοις γί νεσθαι, πολὺ δικαιό τερον τὰ̓ Αρεί ου κατὰ τῶ ν μαθητῶ ν αὐ τοῦ γί νεσθαι: καὶ εἴ τις̓ Αέ τιον ἐ γέ ννησε τὸ ν αἱ ρετικό ν, ἐ πὶ τὴ ν κεφαλὴ ν τοῦ πατρὸ ς ἀ ναβαί νειν τοῦ παιδὸ ς τὰ ἐ γκλή ματα. εἰ δ̓ οὐ δί καιον ἐ π̓ ἐ κεί νοις ἐ γκαλεῖ σθαί τινα, πολλῷ δή που δικαιό τερον ἡ μᾶ ς ἐ πὶ τοῖ ς μηδὲ ν ἡ μῖ ν προσή κουσι μὴ ὑ πέ χειν εὐ θύ νας, εἴ γε καὶ ἥ μαρτον ὅ λως, εἴ τι καὶ γέ γραπται αὐ τοῖ ς ἄ ξιον κατακρί σεως. συγγνώ μη γά ρ μοι ἀ πιστοῦ ντι τοῖ ς κατ̓ αὐ τῶ ν λεγομέ νοις, ἐ πειδὴ ἡ κατ̓ ἐ μοῦ πεῖ ρα τὸ πρὸ ς συκοφαντί αν εὔ κολον τῶ ν κατηγορού ντων συνί στησι. Καὶ γὰ ρ εἰ μὲ ν ἀ πατηθέ ντες, καὶ νομί σαντες ἐ μὲ κοινωνὸ ν εἶ ναι τῆ ς γνώ μης τῶ ν συγγραψά ντων ἐ κεῖ να τὰ Σαβελλί ου ῥ ή ματα, ἅ περ αὐ τοὶ περιφέ ρουσιν, ἐ πὶ τὴ ν κατ̓ ἐ μοῦ διαβολὴ ν ἦ λθον, οὐ δ̓ οὕ τω μὲ ν ἦ σαν συγγνώ μης ἄ ξιοι, πρὸ ἐ ναργῶ ν ἀ ποδεί ξεων εὐ θὺ ς ταῖ ς βλασφημί αις βά λλοντες καὶ τιτρώ σκοντες τοὺ ς μηδὲ ν ἀ δική σαντας, ἵ να μὴ εἴ πω, ὅ τι καὶ τοὺ ς εἰ ς τὴ ν ἄ κραν αὐ τοῖ ς φιλί αν συνδεδεμέ νους, καὶ ὅ τι ἀ πό δειξις τοῦ μὴ Πνεύ ματι ἄ γεσθαι ἁ γί ῳ τὸ ψευδεῖ ς ἔ χειν ἐ ν ἑ αυτοῖ ς τὰ ς ὑ πολή ψεις. πολλὰ γὰ ρ δεῖ μεριμνῆ σαι καὶ πολλὰ ς ἀ γρύ πνους νύ κτας διενεγκεῖ ν, καὶ μετὰ πολλῶ ν δακρύ ων ἐ κζητῆ σαι παρὰ Θεοῦ τὴ ν ἀ λή θειαν, τὸ ν μέ λλοντα φιλί ας ἀ δελφοῦ διατέ μνεσθαι. εἰ γὰ ρ οἱ τοῦ κό σμου τού του ἄ ρχοντες, ὅ ταν τινὰ τῶ ν κακού ργων θανά τῳ καταδικά ζειν μέ λλωσιν, ἀ φέ λκονται τὰ παραπετά σματα, καλοῦ σι δὲ τοὺ ς ἐ μπειροτά τους πρὸ ς τὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν προκειμέ νων σκέ ψιν, καὶ πολὺ ν ἐ νσχολά ζουσι χρό νον, νῦ ν μὲ ν τοῦ νό μου τὸ αὐ στηρὸ ν ὁ ρῶ ντες, νῦ ν δὲ τὴ ν κοινωνί αν τῆ ς φύ σεως δυσωπού μενοι, καὶ πολλὰ στενά ξαντες καὶ τὴ ν ἀ νά γκην ἀ πολοφυρό μενοι, πά νδημοι πᾶ σι γί νονται πρὸ ς ἀ νά γκην ὑ πηρετοῦ ντες τῷ νό μῳ, οὐ κατ̓ οἰ κεί αν ἡ δονὴ ν ἐ πά γοντες τὴ ν κατά κρισιν, πό σῳ χρὴ πλεί ονος σπουδῆ ς ἄ ξιον ἡ γεῖ σθαι καὶ μερί μνης καὶ τῆ ς μετὰ πλειό νων βουλῆ ς τὸ ν μέ λλοντα φιλί ας ἀ δελφῶ ν ἀ πορρή γνυσθαι, τῆ ς ἐ ν πολλῷ χρό νῳ βεβαιωθεί σης; ἀ λλὰ μί α ἐ πιστολὴ καὶ αὐ τὴ ἀ μφί βολος. οὐ δὲ γὰ ρ ἂ ν εἴ ποιεν ἐ κ τῶ ν τῆ ς ὑ πογραφῆ ς συμβό λων αὐ τὴ ν ἐ πεγνωκέ ναι, οἵ γε οὐ χὶ τὴ ν πρώ τως γραφεῖ σαν, ἀ λλὰ τὴ ν μεταγραφεῖ σαν εἰ ς χεῖ ρας ἔ λαβον. ἐ ξ ἑ νὸ ς τοί νυν γρά μματος, καὶ τού του παλαιοῦ. εἴ κοσι γὰ ρ ἔ τη ἐ στὶ ν εἰ ς τὸ ν νῦ ν χρό νον ἀ φ̓ οὗ γέ γραπταί τι πρὸ ς τὸ ν ἄ νδρα ἐ κεῖ νον. ἐ ν δὲ τῷ μεταξὺ τού τῳ χρό νῳ οὐ δέ να τοιοῦ τον ἔ χω μά ρτυρα τῆ ς ἐ μαυτοῦ προαιρέ σεως καὶ τοῦ βί ου, ὡ ς τοὺ ς νῦ ν ἐ φεστῶ τά ς μοι κατηγό ρους.̓ Αλλ̓ οὐ γὰ ρ ἡ ἐ πιστολὴ τοῦ χωρισμοῦ αἰ τί α, ἑ τέ ρα δέ ἐ στι τῆ ς διαστά σεως ἡ ὑ πό θεσις, ἣ ν ἐ γὼ λέ γειν αἰ σχύ νομαι, κἂ ν ἐ σί γησα δὲ πά ντα τὸ ν χρό νον, εἰ μὴ τὰ νῦ ν πεπραγμέ να ἀ ναγκαί αν μοι καθί στη διὰ τὸ τῶ ν πολλῶ ν λυσιτελὲ ς τῆ ς ὅ λης αὐ τῶ ν προαιρέ σεως τὴ ν φανέ ρωσιν. ἐ νό μισαν οἱ χρηστοὶ ἐ μπό διον αὐ τοῖ ς εἶ ναι πρὸ ς τὴ ν τῆ ς δυναστεί ας ἀ νά ληψιν τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς κοινωνί αν. καὶ ἐ πειδὴ ὑ πογραφῇ τινι πί στεως προελή φθησαν, ἣ ν ἡ μεῖ ς αὐ τοῖ ς προετεί ναμεν— οὐ κ αὐ τοὶ ἀ πιστοῦ ντες αὐ τῶ ν τῷ φρονή ματἱ ὁ μολογῶ γά ῤ, ἀ λλὰ τὰ ς ἐ π̓ αὐ τοῖ ς ὑ πονοί ας, ἃ ς οἱ πολλοὶ τῶ ν ὁ μοψύ χων ἡ μῶ ν ἀ δελφῶ ν εἶ χον, θεραπεῦ σαι βουλό μενοι— ἵ να μηδὲ ν ἐ κ τῆ ς ὁ μολογί ας ἐ κεί νης δό ξῃ αὐ τοῖ ς ἐ μπό διον ἀ παντᾷ ν, πρὸ ς τὸ ὑ πὸ τῶ ν νῦ ν κρατού ντων παραδεχθῆ ναι, ἀ πεί παντο τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς κοινωνί αν: καὶ ὑ πό θεσις τῆ ς ἀ πορρή ξεως τὸ γρά μμα τοῦ το ἐ πενοή θη. σημεῖ ον δὲ τῶ ν λεγομέ νων ἐ ναργέ στατον, ὅ τι ἀ ποκηρύ ξαντες ἡ μᾶ ς, καὶ συνθέ ντες τὰ ς μέ μψεις ἃ ς ἠ βού λοντο καθ̓ ἡ μῶ ν, πρὶ ν ἡ μῖ ν ἀ ποστεῖ λαι, τὰ γρά μματα περιέ πεμπον πανταχοῦ. ἑ πτὰ γὰ ρ πρό τερον ἡ μέ ραις τοῦ εἰ ς τὰ ς ἐ μὰ ς ἀ φικέ σθαι χεῖ ρας, παῤ ἄ λλοις ἐ φά νη ἡ ἐ πιστολή: οἳ ἐ ξ ἑ τέ ρων διαδεξά μενοι, ἑ τέ ροις ἔ μελλον παραπέ μπειν. οὕ τω γὰ ρ ἐ πενό ησαν ἕ να ἑ νὶ παραδιδό ναι, ἵ να ταχεῖ α αὐ τοῖ ς κατὰ πᾶ σαν τὴ ν χώ ραν γέ νηται ἡ διά δοσις. καὶ ταῦ τ̓ ἐ λέ γετο μὲ ν ἔ τι τό τε παρὰ τῶ ν σαφέ στατα ἡ μῖ ν τὰ ἐ κεί νων ἐ ξαγγελλό ντων, ἐ κρί ναμεν δὲ σιωπᾷ ν, ἕ ως ἂ ν ὁ ἀ ποκαλύ πτων τὰ βαθέ α σαφεστά τοις καὶ ἀ ναντιρρή τοις ἐ λέ γχοις δημοσιεύ σῃ τὰ κατ̓ αὐ τού ς.