Reader

Πολλὴ ν χά ριν ἔ χομεν ἀ εὶ τῷ Θεῷ, καὶ βασιλεῦ σι τοῖ ς ἐ πιμελομέ νοις ἡ μῶ ν, ὅ ταν ποτὲ ἴ δωμεν τῆ ς πατρί δος ἡ μῶ ν τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἀ νδρὶ πιστευθεῖ σαν πρῶ τον μὲ ν Χριστιανῷ, ἔ πειτα ὀ ρθῷ τὸ ν τρό πον, καὶ ἀ κριβεῖ τῶ ν νό μων φύ λακι, καθ̓ οὓ ς πολιτευό μεθα τὰ ἀ νθρώ πινα. διαφερό ντως δὲ ἐ πὶ τῆ ς σῆ ς ἐ πιδημί ας ταύ την τὴ ν χά ριν ὡ μολογή σαμεν τῷ Θεῷ καὶ τῷ θεοφιλεῖ βασιλεῖ. αἰ σθό μενοι δὲ ὅ τι τινὲ ς τῶ ν ἐ χθρῶ ν τῆ ς εἰ ρή νης ἔ μελλον τὰ σεμνά σου δικαστή ρια καθ̓ ἡ μῶ ν διοχλεῖ ν, ἐ ξεδεχό μεθα κληθή σεσθαι παρὰ τῆ ς μεγαλονοί ας σου, ὥ στε διδαχθῆ ναι παῤ ἡ μῶ ν τὴ ν ἀ λή θειαν: εἴ περ ἄ ρα κατεδέ χετό σου ἡ μεγά λη φρό νησις τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν πραγμά των οἰ κειοῦ σθαι τὰ ς ἐ ξετά σεις. ἐ πειδὴ δὲ ἡ μᾶ ς μὲ ν παρεῖ δε τὸ δικαστή ριον, τὸ ν δὲ ἀ δελφὸ ν ἡ μῶ ν καὶ συλλειτουργὸ ν Γρηγό ριον κινηθεῖ σά σου ἡ ἐ ξουσί α ἐ πὶ ταῖ ς Φιλοχά ρους λοιδορί αις ἀ ναρπαγῆ ναι προσέ ταξεν, ὁ δὲ ὑ πή κουσε μὲ ν τῷ προστά γματι,̔ πῶ ς γὰ ρ οὐ κ ἔ μελλεν;̓ ὑ πὸ δὲ πλευριτικοῦ πά θους κατασχεθεί ς, καὶ ἅ μα ἐ κ τῆ ς προσγενομέ νης αὐ τῷ ψύ ξεως, τῆ ς τῶ ν νεφρῶ ν ἀ ρρωστί ας συνή θως ἐ παναστά σης, ἠ ναγκά σθη, ἀ παραιτή τως ὑ πὸ τῶ ν στρατιωτῶ ν κατεχό μενος, ἐ πιμελεί ας ἕ νεκεν τοῦ σώ ματος καὶ παραμυθί ας τῶ ν ἀ φορή των ὀ δυνῶ ν, πρό ς τι χωρί ον ἡ συχί αν ἔ χον μετατεθῆ ναι: τού του χά ριν πά ντες ἤ λθομεν ἐ πὶ τὸ ἱ κετεῦ σαι τὸ μέ γεθό ς σου, μηδὲ ν ἀ γανακτῆ σαι τῇ ἀ ναβολῇ τῆ ς ἀ παντή σεως, καὶ γὰ ρ οὔ τε τι τῶ ν δημοσί ων χεῖ ρον ἔ σχεν ἐ κ τῆ ς ἡ μετέ ρας ὑ περθέ σεως, οὔ τε τι τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν τού του ἕ νεκεν παρεβλά βη.̓ Αλλ̓ εἰ μὲ ν περὶ χρημά των ἐ στὶ ν ὁ λό γος, ὡ ς διαφορηθέ ντων, αὐ τοῦ εἰ σιν οἱ ταμί αι τῶ ν ἱ ερῶ ν χρημά των ἕ τοιμοι δοῦ ναι λό γον τῷ βουλομέ νῳ, καὶ δεῖ ξαι τὴ ν συκοφαντί αν τῶ ν κατατολμησά ντων τῆ ς ἀ κριβοῦ ς ἀ κοῆ ς σου: ῥ ᾴ διον γὰ ρ αὐ τοῖ ς ἀ π̓ αὐ τῶ ν τῶ ν γραμμά των τοῦ μακαρί ου ἐ πισκό που φανερὰ ν τὴ ν ἀ λή θειαν τοῖ ς ἐ πιζητοῦ σι ποιῆ σαι: εἰ δέ τι ἕ τερό ν ἐ στι κανονικὸ ν ἐ ξετά σεως δεό μενον, καὶ τού του καταδέ χεται ὑ ποδέ ξασθαι τὴ ν ἀ κρό ασιν καὶ τὴ ν κρί σιν ἡ μεγαλό νοιά σου, πά ντων ἡ μῶ ν χρεί α, ὅ τι εἴ περ τι ἐ λλέ λειπται τῶ ν κανονικῶ ν, οἱ χειροτονή σαντες αἴ τιοι, οὐ χ ὁ κατὰ πᾶ σαν ἀ νά γκην ὑ ποδέ ξασθαι τὴ ν λειτουργί αν ἐ κβιασθεί ς.̔́ Ωστε ἱ κετεύ ομέ ν σε φυλά ξαι ἡ μῖ ν τὴ ν ἀ κρό ασιν ἐ πὶ τῆ ς πατρί δος, καὶ μὴ ἕ λκειν εἰ ς τὴ ν ὑ περορί αν, μηδὲ εἰ ς ἀ νά γκην ἄ γειν συντυχί ας ἐ πισκό πων, πρὸ ς οὓ ς οὔ πω τὰ περὶ τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν ζητημά των ἀ πελυσά μεθα. ὁ μοῦ δὲ καὶ φεί σασθαι τοῦ γή ρως ἡ μῶ ν καὶ τῆ ς ἀ σθενεί ας δεό μεθα. γνώ σῃ γὰ ρ αὐ τῇ τῇ πεί ρᾳ, τοῦ Θεοῦ βουλομέ νου, ὡ ς οὔ τε μικρὸ ν οὔ τε μεῖ ζον παρεῖ ταί τι τῶ ν κανονικῶ ν ἐ ν τῇ καταστά σει τοῦ ἐ πισκό που. εὐ χό μεθα οὖ ν ἐ πὶ τῆ ς σῆ ς ἀ ρχῆ ς καὶ τὴ ν πρὸ ς τοὺ ς ἀ δελφοὺ ς ἡ μῶ ν ὁ μό νοιαν καὶ εἰ ρή νην καταπραχθῆ ναι: ἧ ς μή πω γενομέ νης, βαρὺ ἡ μῖ ν ἐ στι καὶ τὸ τῆ ς συντυχί ας, διὰ τὸ πολλοὺ ς τῶ ν ἁ πλουστέ ρων βλά πτεσθαι ἐ ν τῇ διαστά σει ἡ μῶ ν τῇ πρὸ ς ἀ λλή λους.