Reader

Δυνατὸ ς μὲ ν ὁ ἅ γιος Θεὸ ς καὶ τὴ ν διὰ τῆ ς συντυχί ας εὐ φροσύ νην ἡ μῖ ν χαρί σασθαι τοῖ ς ἐ πιθυμοῦ σι καὶ βλέ πειν ὑ μᾶ ς ἀ εὶ καὶ ἀ κού ειν τὰ περὶ ὑ μῶ ν: διό τι ἐ ν οὐ δενὶ ἑ τέ ρῳ ἔ χομεν τὴ ν ἀ νά παυσιν τῶ ν ψυχῶ ν ἢ ἐ ν τῇ προκοπῇ τῇ ὑ μετέ ρᾳ καὶ τῇ διὰ τῶ ν ἐ ντολῶ ν τοῦ Χριστοῦ τελειώ σει. ἕ ως δὲ τοῦ θ̓ ἡ μῖ ν οὐ χ ὑ πά ρχει, ἀ ναγκαῖ ον τιθέ μεθα διὰ τῶ ν γνησιωτά των καὶ φοβουμέ νων τὸ ν Κύ ριον ἀ δελφῶ ν ἐ πισκέ πτεσθαι ὑ μᾶ ς, καὶ γρά μμασι προσομιλεῖ ν τῇ ἀ γά πῃ ὑ μῶ ν. αὐ τοῦ οὖ ν τού του ἕ νεκεν ἀ πεστεί λαμεν τὸ ν εὐ λαβέ στατον καὶ γνησιώ τατον ἀ δελφὸ ν ἡ μῶ ν καὶ συνεργὸ ν τοῦ εὐ αγγελί ου Μελέ τιον τὸ ν συμπρεσβύ τερον, ὃ ς διηγή σεται ὑ μῖ ν τὸ ν ἡ μέ τερον πό θον ὃ ν ἔ χομεν ἐ φ̓ ὑ μῖ ν, καὶ τὴ ν μέ ριμναν τῶ ν ψυχῶ ν ἡ μῶ ν, ὅ τι νυκτὸ ς καὶ ἡ μέ ρας δεό μεθα τοῦ Κυρί ου περὶ τῆ ς ὑ μῶ ν εὐ δοκιμή σεως, ἵ να καὶ ἡ μεῖ ς ἔ χωμεν παρρησί αν ἐ ν τῇ ἡ μέ ρᾳ τοῦ Κυρί ου ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ Χριστοῦ διὰ τῆ ς ὑ μῶ ν σωτηρί ας, καὶ ὑ μεῖ ς ἐ κλά μψητε ἐ ν τῇ λαμπρό τητι τῶ ν ἁ γί ων δοκιμαζομέ νου ὑ μῶ ν τοῦ ἔ ργου ὑ πὸ τῆ ς δικαιοκρισί ας τοῦ Θεοῦ.̔́ Αμα δὲ ἡ μῖ ν πολλὴ ν μέ ριμναν ἐ μποιεῖ τοῦ κατασχό ντος καιροῦ τού του ἡ χαλεπό της, ἐ ν ᾧ πᾶ σαι μὲ ν ἐ κκλησί αι ἐ σαλεύ θησαν, πᾶ σαι δὲ ψυχαὶ σινιά ζονται. ἤ νοιξαν γά ρ τινες ἀ φειδῶ ς στό ματα κατὰ τῶ ν ὁ μοδού λων. λαλεῖ ται τὸ ψεῦ δος ἀ φό βως: ἡ ἀ λή θεια συγκεκά λυπται. καὶ οἱ μὲ ν κατηγορού μενοι καταδικά ζονται ἀ κρί τως: οἱ δὲ κατηγοροῦ ντες πιστεύ ονται ἀ νεξετά στως, ὅ θεν κἀ γὼ ἀ κού σας ὅ τι πολλαὶ κατ̓ ἐ μοῦ περιφέ ρονται ἐ πιστολαί, στί ζουσαι ἡ μᾶ ς καὶ στηλιτεύ ουσαι καὶ κατηγοροῦ σαι ἐ πὶ πρά γμασιν, ὧ ν τὴ ν ἀ πολογί αν ἑ τοί μην ἔ χομεν ἐ πὶ τοῦ δικαστηρί ου τῆ ς ἀ ληθεί ας, ὥ ρμησα μὲ ν σιωπῆ σαι, ὃ καὶ ἐ ποί ησα: τρί τον γὰ ρ ἤ δη τοῦ το ἔ τος ἐ στί ν, ἐ ν ᾧ τυπτό μενος ὑ πὸ τῶ ν διαβολῶ ν φέ ρω τὰ ς τῆ ς κατηγορί ας μά στιγας, ἀ ρκού μενος, ὅ τι ἔ χω Κύ ριον, τὸ ν τῶ ν κρυπτῶ ν γνώ στην, μά ρτυρα τῆ ς συκοφαντί ας. ἐ πειδὴ δὲ ὁ ρῶ, ὅ τι πολλοὶ ἤ δη τὴ ν σιωπὴ ν ἡ μῶ ν εἰ ς βεβαί ωσιν τῶ ν διαβολῶ ν παρεδέ ξαντο, καὶ οὐ διὰ μακροθυμί αν ἐ νό μισαν ἡ μᾶ ς σιωπᾷ ν, ἀ λλὰ διὰ τὸ μὴ ἔ χειν διᾶ ραι στό μα πρὸ ς τὴ ν ἀ λή θειαν, τού του ἕ νεκεν ἐ πειρά θην ἐ πιστεῖ λαι ὑ μῖ ν, παρακαλῶ ν τὴ ν ἐ ν Χριστῷ ἀ γά πην ὑ μῶ ν ὥ στε τὰ ς ἐ ξ ἑ νὸ ς μέ ρους γινομέ νας διαβολὰ ς μὴ πά ντη παραδέ χεσθαι ὡ ς ἀ ληθεῖ ς: διό τι, καθὼ ς γέ γραπται, οὐ δέ να κρί νει ὁ νό μος, ἐ ὰ ν μὴ πρῶ τον ἀ κού σῃ καὶ γνῷ τί ποιεῖ. Καί τοι εὐ γνώ μονι κριτῇ ἀ ρκεῖ αὐ τὰ τὰ πρά γματα πρὸ ς τὴ ν τῆ ς ἀ ληθεί ας φανέ ρωσιν. ὥ στε κἂ ν ἡ μεῖ ς σιωπή σωμεν, ἔ ξεστιν ὑ μῖ ν διαβλέ ψαι πρὸ ς τὰ γινό μενα. οἱ γὰ ρ ἡ μῖ ν κακοδοξί αν ἐ γκαλοῦ ντες ἐ φά νησαν νῦ ν ἐ κ τοῦ προφανοῦ ς τῇ μερί δι τῶ ν αἱ ρετικῶ ν προστιθέ μενοι, οἱ ὑ πὲ ρ ἀ λλοτρί ων συνταγμά των ἡ μᾶ ς κατακρί νοντες ταῖ ς ἰ δί αις ὁ μολογί αις, ἃ ς ἐ γγρά φως ἡ μῖ ν κατέ θεντο, ἐ ναντιού μενοι φαί νονται. νοή σατε τὴ ν συνή θειαν τῶ ν ταῦ τα τολμώ ντων, ὅ τι ἔ θος αὐ τοῖ ς ἀ εὶ πρὸ ς τὸ δυνατὸ ν μετατί θεσθαι μέ ρος, καὶ τοὺ ς ἀ σθενοῦ ντας τῶ ν φί λων καταπατεῖ ν θεραπεύ ειν δὲ τοὺ ς κρατοῦ ντας. οἱ γὰ ρ τὰ ς πολυθρυλλή τους ἐ κεί νας ἐ πιστολὰ ς κατὰ Εὐ δοξί ου καὶ πά σης αὐ τῶ ν τῆ ς μερί δος συγγρά φοντες, καὶ περιπέ μποντες πά σαις ταῖ ς ἀ δελφό τησι, καὶ διαμαρτυρό μενοι φεύ γειν τὴ ν κοινωνί αν αὐ τῶ ν ὡ ς ὄ λεθρον τῶ ν ψυχῶ ν, καὶ διὰ τοῦ το μὴ καταδεξά μενοι τὰ ς ἐ πὶ καθαιρέ σει αὐ τῶ ν ἐ ξενεχθεί σας ψή φους, ἐ πειδὴ παῤ αἱ ρετικῶ ν ἦ σαν γενό μεναι, ὡ ς ἔ πειθον ἡ μᾶ ς τό τε, οὗ τοι νῦ ν πά ντων ἐ πιλαθό μενοι, μετ̓ αὐ τῶ ν γεγό νασι. καὶ οὐ δεμί α αὐ τοῖ ς ἄ ρνησις καταλεί πεται: φανερῶ ς γὰ ρ ἀ πεκά λυψαν ἑ αυτῶ ν τὴ ν προαιρεσί ν, ἐ ν̓ Αγκύ ρᾳ τὰ ς κατ̓ οἶ κον αὐ τῶ ν κοινωνί ας κατασπαζό μενοι, ἐ πειδὴ εἰ ς τὸ κοινὸ ν ὑ π̓ αὐ τῶ ν ἐ κεί νων οὔ πω ἐ δέ χθησαν. ἐ ρωτή σατε οὖ ν αὐ τού ς, εἰ ὀ ρθό δοξος νῦ ν Βασιλεί δης ὁ κοινωνικὸ ς̓ Εκδικί ου, διὰ τί ἀ πὸ τῆ ς Δαρδανί ας ἐ πανιό ντες, τὰ θυσιαστή ρια ἐ κεί νου ἐ ν τῇ χώ ρᾳ τῶ ν Γαγγρηνῶ ν κατέ στρεφον, καὶ ἑ αυτῶ ν τραπέ ζας ἐ τί θεσαν; διὰ τί καὶ μέ χρι νῦ ν ἐ πέ ρχονται ταῖ ς ἐ κκλησί αις τῆ ς̓ Αμασεί ας καὶ Ζή λων, καὶ παῤ ἑ αυτῶ ν ἐ γκαθιστῶ σι πρεσβυτέ ρους καὶ διακό νους; εἰ μὲ ν γὰ ρ ὡ ς ὀ ρθοδό ξοις κοινωνοῦ σι, τί νος ἕ νεκεν ὡ ς αἱ ρετικοῖ ς ἐ πέ ρχονται; εἰ δὲ ὡ ς αἱ ρετικοὺ ς ὑ πειλή φασι, πῶ ς τὴ ν κοινωνί αν αὐ τῶ ν οὐ κ ἐ κτρέ πονται; ταῦ τα οὐ χὶ καὶ παιδικῇ διανοί ᾳ δῆ λά ἐ στιν, ἀ δελφοὶ τιμιώ τατοι, ὅ τι ἀ εὶ πρὸ ς τὸ ἴ διον συμφέ ρον βλέ ποντες ἢ διαβά λλειν τινά ς, ἢ συνιστᾷ ν ἐ πιχειροῦ σι; Καὶ ἡ μῶ ν τοί νυν ἀ πέ στησαν, οὔ τε ἀ γανακτή σαντες, ὅ τι οὐ κ ἀ ντεγρά ψαμεν̔ τοῦ το γά ρ ἐ στιν ἐ φ̓ οὗ μά λιστα λέ γουσι παρωξύ νθαἰ, οὔ τε ὅ τι τοὺ ς χωρεπισκό πους, οὓ ς λέ γουσιν ἀ πεσταλκέ ναι, οὐ κ ἐ δεξά μεθα. καί τοι δώ σουσι λό γον τῷ Κυρί ῳ οἱ τοῦ το κατασκευά ζοντες. εἷ ς γά ρ τις Εὐ στά θιος ἀ ποσταλεί ς, καὶ γρά μματα διαδοὺ ς τῇ τά ξει τοῦ Οὐ ικαρί ου, τρεῖ ς ἡ μέ ρας ποιή σας ἐ πὶ τῆ ς πό λεως, καὶ μέ λλων ἀ παί ρειν ἐ πὶ τὰ ἴ δια, ἑ σπέ ρας ἤ δη βαθεί ας, καθεύ δοντί μοι λέ γεται πλησιά σαι τῷ οἰ κή ματι ἡ μῶ ν. ἀ κού σας δὲ ὅ τι καθεύ δω, ἀ πελθώ ν, οὐ κέ τι τῇ ὑ στεραί ᾳ ἡ μῖ ν προσή γγισεν, ἀ λλ̓ οὕ τως ἀ φοσιωσά μενος τὸ καθ̓ ἡ μᾶ ς, ἐ πανῆ λθε. καὶ τοῦ τό ἐ στι τὸ ἔ γκλημα, ὃ ἠ δική σαμεν ἡ μεῖ ς, καὶ οἱ μακρό θυμοι οὐ κ ἀ ντεστά θμησαν τὴ ν πρὸ τού του δουλεί αν ἡ μῶ ν, ἣ ν ἐ δουλεύ σαμεν αὐ τοῖ ς ἐ ν ἀ γά πῃ, τῷ πταί σματι τού τῳ: ἀ λλὰ τοσοῦ τον ἐ βά ρυναν τὴ ν καθ̓ ἡ μῶ ν ὀ ργὴ ν ἐ πὶ ταύ τῃ τῇ ἁ μαρτί ᾳ, ὥ στε πά σαις ταῖ ς κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ κκλησί αις, τό γε εἰ ς αὐ τοὺ ς ἧ κον, ἐ κκηρύ κτους ἡ μᾶ ς ποιῆ σαι. Οὐ μὴ ν αὕ τη γέ ἐ στι κατὰ ἀ λή θειαν τῆ ς διαστά σεως ἡ αἰ τί α: ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ἐ νό μισαν εὐ δοκιμή σειν τό τε παρὰ τῷ Εὐ ζωΐ ῳ, εἰ ἡ μῶ ν ἑ αυτοὺ ς ἀ λλοτριώ σειαν, ἐ κεί νας ἑ αυτοῖ ς ἐ πενό ησαν τὰ ς προφά σεις, ἵ να εὕ ρωσί τινα σύ στασιν παῤ αὐ τοῖ ς διὰ τοῦ πρὸ ς ἡ μᾶ ς πολέ μου. οὗ τοι νῦ ν καὶ τὴ ν ἐ ν Νικαί ᾳ διαβά λλουσι πί στιν, καὶ ὁ μοουσιά στας ἡ μᾶ ς ἀ ποκαλοῦ σι, διὰ τὸ ἐ ν ἐ κεί νῃ τῇ πί στει τὸ ν μονογενῆ Υἱ ὸ ν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ ὁ μοού σιον ὁ μολογεῖ σθαι, οὐ χ ὡ ς ἀ πὸ μιᾶ ς οὐ σί ας μερισθεί σης εἰ ς δύ ο ἀ δελφά, μὴ γέ νοιτο: οὐ γὰ ρ τοῦ το ἐ νό ησεν ἡ ἁ γί α ἐ κεί νη καὶ θεοφιλὴ ς σύ νοδος, ἀ λλ̓ ὡ ς, ὅ περ ἐ στὶ κατὰ τὴ ν οὐ σί αν ὁ Πατή ρ, τοῦ το ὀ φεί λοντος νοεῖ σθαι καὶ τοῦ Υἱ οῦ. οὕ τω γὰ ρ ἡ μῖ ν ἐ κεῖ νοι αὐ τοὶ ἡ ρμή νευσαν εἰ πό ντες, φῶ ς ἐ κ φωτό ς. ἔ στι δὲ ἡ ἐ ν Νικαί ᾳ πί στις, ἡ παῤ αὐ τῶ ν ἀ πὸ τῆ ς δύ σεως κομισθεῖ σα, ἣ ν ἐ πέ δωκαν τῇ συνό δῳ τῇ ἐ ν Τυά νοις, ὑ φ̓ ἧ ς καὶ παρεδέ χθησαν. ἀ λλ̓ ἔ χουσί τι σοφὸ ν δό γμα εἰ ς τὰ ς τοιαύ τας ἑ αυτῶ ν μεταβολά ς: ὅ τι τοῖ ς ῥ ή μασι τῆ ς πί στεως ὡ ς ἰ ατροὶ κέ χρηνται κατὰ καιρό ν, ἄ λλοτε ἄ λλως πρὸ ς τὰ ὑ ποκεί μενα πά θη μεθαρμοζό μενοι. τού του δὲ τοῦ σοφί σματος τὸ σαθρὸ ν οὐ κ ἐ μὲ ἐ λέ γχειν προσῆ κεν, ἀ λλ̓ ὑ μᾶ ς νοεῖ ν. δώ σει γὰ ρ ὑ μῖ ν ὁ Κύ ριος σύ νεσιν πρὸ ς τὸ γνωρί ζειν, τί ς μὲ ν ὁ εὐ θὴ ς λό γος, τί ς δὲ ὁ σκολιὸ ς καὶ διεστραμμέ νος, εἰ γὰ ρ ἄ λλοτε ἄ λλας δεῖ πί στεις συγγρά φειν, καὶ μετὰ τῶ ν καιρῶ ν ἀ λλοιοῦ σθαι, ψευδὴ ς ἡ ἀ πό φασις τοῦ εἰ πό ντος: Εἷ ς Κύ ριος, μί α πί στις, ἓ ν βά πτισμα. εἰ δὲ ἐ κεῖ να ἀ ληθῆ, μηδεὶ ς ὑ μᾶ ς ἐ ξαπατά τω τοῖ ς κενοῖ ς τού τοις λό γοις. διαβά λλουσι γὰ ρ ἡ μᾶ ς ὡ ς καινοτομοῦ ντας περὶ τοῦ Πνεύ ματος τοῦ ἁ γί ου. ἐ ρωτή σατε οὖ ν τί ς ἡ καινοτομί α. ἡ μεῖ ς γὰ ρ ὁ μολογοῦ μεν ὃ καὶ παρελά βομεν, μετὰ Πατρὸ ς καὶ Υἱ οῦ τετά χθαι τὸ ν Παρά κλητον, οὐ μετὰ τῆ ς κτί σεως ἀ ριθμεῖ σθαι. εἰ ς γὰ ρ Πατέ ρα καὶ Υἱ ὸ ν καὶ ἅ γιον Πνεῦ μα πεπιστεύ καμεν: καὶ βαπτιζό μεθα εἰ ς τὸ ὄ νομα τοῦ Πατρὸ ς καὶ τοῦ Υἱ οῦ καὶ τοῦ ἁ γί ου Πνεύ ματος. διὰ τοῦ το οὐ δέ ποτε τῆ ς πρὸ ς τὸ ν Πατέ ρα καὶ Υἱ ὸ ν συναφεί ας τὸ ν Παρά κλητον ἀ ποσπῶ μεν. ὁ γὰ ρ νοῦ ς ἡ μῶ ν φωτιζό μενος ὑ πὸ τοῦ Πνεύ ματος πρὸ ς Υἱ ὸ ν ἀ ναβλέ πει, καὶ ἐ ν αὐ τῷ ὡ ς ἐ ν εἰ κό νι θεωρεῖ τὸ ν Πατέ ρα. οὔ τε οὖ ν ὀ νό ματα παῤ ἑ αυτῶ ν ἐ πινοοῦ μεν, ἀ λλὰ Πνεῦ μα ἅ γιον καὶ Παρά κλητον ὀ νομά ζομεν, οὔ τε τὴ ν ὀ φειλομέ νην αὐ τῷ δό ξαν ἀ θετεῖ ν καταδεχό μεθα. ταῦ τά ἐ στι τὰ ἡ μέ τερα μετὰ πά σης ἀ ληθεί ας. ἐ πὶ τού τοις ὁ κατηγορῶ ν κατηγορεί τω: ὁ διώ κων ἡ μᾶ ς διωκέ τω: ὁ πιστεύ ων ταῖ ς καθ̓ ἡ μῶ ν διαβολαῖ ς ἑ τοιμαζέ σθω πρὸ ς τὴ ν διαδικασί αν. ὁ Κύ ριος ἐ γγύ ς, μηδὲ ν μεριμνῶ μεν. Εἴ τις ἐ ν Συρί ᾳ συγγρά φει, τοῦ το οὐ δὲ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς. ἐ κ γὰ ρ τῶ ν λό γων σου δικαιωθή σῃ, φησί, καὶ ἐ κ τῶ ν λό γων σου καταδικασθή σῃ. οἱ ἐ μοὶ λό γοι ἐ μὲ κρινέ τωσαν: ὑ πὲ ρ δὲ ἀ λλοτρί ων ἡ μᾶ ς σφαλμά των μηδεὶ ς καταδικαζέ τω, μηδὲ τὰ ς πρὸ εἴ κοσιν ἐ τῶ ν γραφεί σας παῤ ἡ μῶ ν ἐ πιστολὰ ς εἰ ς ἀ πό δειξιν προβαλλέ σθω τοῦ νῦ ν κοινωνικοὺ ς ἡ μᾶ ς εἶ ναι τοῖ ς ἐ κεῖ να συγγρά ψασιν. ἡ μεῖ ς γά ρ, πρὸ τῶ ν συγγραμμά των, λαϊ κοὶ ὄ ντες πρὸ ς λαϊ κοὺ ς ἐ πεστέ λλομεν, πρὸ τοῦ τινὰ καὶ ὑ πό νοιαν τοιαύ την κατ̓ αὐ τῶ ν κινεῖ σθαι: καὶ ἐ πεστέ λλομεν οὐ δὲ ν περὶ πί στεως, οὐ δ̓ οἷ α νῦ ν ἐ πὶ τῇ καθ̓ ἡ μῶ ν διαβολῇ περιφέ ρουσιν οὗ τοι, ἀ λλὰ ψιλὰ ς προσηγορί ας, ἀ γαπητικὴ ν προσφώ νησιν ἀ ποπληρού σας. ἡ μεῖ ς γὰ ρ ὁ μοί ως καὶ τοὺ ς τὰ Σαβελλί ου νοσοῦ ντας καὶ τοὺ ς τὰ̓ Αρεί ου δό γματα ἐ κδικοῦ ντας, ὡ ς ἀ σεβεῖ ς, ἀ ποφεύ γομεν καὶ ἀ ναθεματί ζομεν. εἴ τις τὸ ν αὐ τὸ ν Πατέ ρα λέ γει καὶ Υἱ ὸ ν καὶ ἅ γιον Πνεῦ μα, καὶ ἓ ν πρᾶ γμα πολυώ νυμον ὑ ποτί θεται, καὶ μί αν ὑ πό στασιν ὑ πὸ τριῶ ν προσηγοριῶ ν ἐ κφωνουμέ νην, τὸ ν τοιοῦ τον ἡ μεῖ ς ἐ ν τῇ μερί δι τῶ ν̓ Ιουδαί ων τά σσομεν. ὁ μοί ως καὶ εἴ τις ἀ νό μοιον λέ γει κατὰ τὴ ν οὐ σί αν τὸ ν Υἱ ὸ ν τῷ Πατρί, ἢ εἰ ς κτί σμα κατά γει τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, ἀ ναθεματί ζομεν, καὶ ἐ γγὺ ς εἶ ναι τῆ ς̔ Ελληνικῆ ς τιθέ μεθα πλά νης. ἀ λλὰ τὰ μὲ ν στό ματα τῶ ν κατηγορού ντων ἡ μᾶ ς ἐ πισχεθῆ ναι διὰ τῶ ν ἡ μετέ ρων γραμμά των ἀ μή χανον: μᾶ λλον μὲ ν οὖ ν εἰ κὸ ς καὶ ἐ ρεθί ζεσθαι αὐ τοὺ ς ἐ πὶ ταῖ ς ἀ πολογί αις ἡ μῶ ν καὶ μεί ζονα καὶ χαλεπώ τερα καθ̓ ἡ μῶ ν κατασκευά ζειν. τὰ ς μέ ντοι ὑ μετέ ρας ἀ κοὰ ς φυλαχθῆ ναι οὐ χαλεπό ν. ὥ στε, ὅ ἐ στιν ἐ φ̓ ὑ μῖ ν, τοῦ το ποιή σατε. ἀ κεραί αν ἡ μῖ ν καὶ ἀ πρό ληπτον ταῖ ς διαβολαῖ ς τὴ ν καρδί αν ὑ μῶ ν φυλά ξατε: καὶ πρὸ ς τὰ προβαλλό μενα ἐ γκλή ματα ἀ παιτεῖ τε ἡ μᾶ ς τὰ ς εὐ θύ νας. καὶ εἰ μὲ ν εὕ ρητε παῤ ἡ μῖ ν τὴ ν ἀ λή θειαν, μὴ δῶ τε χώ ραν τῷ ψεύ δει: ἐ ὰ ν δὲ ἀ τονού ντων ἡ μῶ ν πρὸ ς τὴ ν ἀ πολογί αν αἴ σθησθε, τό τε πιστεύ σατε τοῖ ς κατηγό ροις ἡ μῶ ν ὡ ς ἀ ληθεύ ουσιν. ἀ γρυπνοῦ σιν ἐ κεῖ νοι πρὸ ς τὸ ἡ μᾶ ς κακοποιῆ σαι: τοῦ το παῤ ὑ μῶ ν οὐ κ ἐ πιζητοῦ μεν. ἐ μπορικὸ ν βί ον μεταχειριζό μενοι, παρεμπό ρευμα ποιοῦ νται τὴ ν ἡ μετέ ραν διαβολή ν: ὑ μᾶ ς δὲ οἴ κοι μέ νειν καὶ εὐ σχημονεῖ ν, ἐ ν ἡ συχί ᾳ τὸ ἔ ργον τοῦ Χριστοῦ πληροῦ ντας, παρακαλοῦ μεν, τὰ ς μέ ντοι συντυχί ας αὐ τῶ ν, τὰ ς δολερῶ ς ἐ πὶ καταστροφῇ τῶ ν ἀ κουό ντων γινομέ νας, ἐ κκλί νειν: ἵ να καὶ τὴ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ γά πην ἀ κεραί αν φυλά ξητε, καὶ τὴ ν τῶ ν πατέ ρων πί στιν ἄ θραυστον διασώ σητε, καὶ παρὰ τῷ Κυρί ῳ εὐ δό κιμοι φανῆ τε ὡ ς φί λοι τῆ ς ἀ ληθεί ας.