Reader

Καὶ τί οὕ τω καλὸ ν καὶ εὐ δό κιμον παρὰ θεῷ καὶ ἀ νθρώ ποις ὡ ς ἀ γά πη τελεί α, ἣ ν πλή ρωμα παντὸ ς εἶ ναι νό μου παρὰ τοῦ σοφοῦ δεδιδά γμεθα διδασκά λου; ὥ στε ἀ ποδέ χομαι ὑ μῶ ν τὸ διά πυρον τῆ ς περὶ τὸ ν ποιμέ να ὑ μῶ ν διαθέ σεως. οὔ τε γὰ ρ παιδὶ φιλοπά τορι πατρὸ ς ἀ γαθοῦ στέ ρησις ἀ νεκτή, οὔ τε ἐ κκλησί ᾳ Χριστοῦ ποιμέ νος καὶ διδασκά λου ἀ ναχώ ρησις φορητή. ὥ στε καλῆ ς καὶ ἀ γαθῆ ς προαιρέ σεως ἀ πό δειξιν ἐ ν τῇ ὑ περβαλλού σῃ περὶ τὸ ν ἐ πί σκοπον ὑ μῶ ν διαθέ σει παρέ χεσθε. ἀ λλὰ τὸ χρηστὸ ν ὑ μῶ ν τοῦ το καὶ περὶ τὸ ν πνευματικὸ ν πατέ ρα ἐ νδιά θετον, μέ τρῳ καὶ λογισμῷ γινό μενον, ἀ πό δεκτό ν ἐ στιν, ἐ κβαῖ νον δὲ τοὺ ς ὅ ρους οὐ κ ἔ τι τῆ ς αὐ τῆ ς ἀ ποδοχῆ ς ἄ ξιον γί νεται. Οἰ κονομί α καλὴ περὶ τὸ ν θεοφιλέ στατον ἀ δελφὸ ν ὑ μῶ ν τὸ ν συλλειτουργὸ ν Εὐ φρό νιον παρὰ τῶ ν οἰ κονομεῖ ν τὰ ς ἐ κκλησί ας πεπιστευμέ νων γεγέ νηται, ἀ ναγκαί α τῷ καιρῷ, λυσιτελὴ ς καὶ τῇ ἐ κκλησί ᾳ πρὸ ς ἣ ν μετετέ θη καὶ ὑ μῖ ν αὐ τοῖ ς ἀ φ̓ ὧ ν ἐ λή φθη. ταύ την μὴ ἀ νθρωπί νην νομί σητε, μηδὲ ἐ κ λογισμῶ ν κεκινῆ σθαι τὰ γή ινα φρονοῦ ντων ἀ νθρώ πων, ἀ λλὰ τῇ συνηθεί ᾳ τοῦ Πνεύ ματος τοὺ ς τὴ ν μέ ριμναν ἀ νηρτημέ νους τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Θεοῦ τοῦ το ποιῆ σαι πέ πεισθε, καὶ ἐ μβά λλεσθε τῇ διανοί ᾳ τὴ ν ὁ ρμὴ ν ταύ την, καὶ σπουδά σατε αὐ τὴ ν τελειῶ σαι. δέ ξασθε οὖ ν ἡ συχῇ καὶ μετ̓ εὐ χαριστί ας τὸ γενό μενον, ἐ κεῖ νο πεπεισμέ νοι, ὅ τι οἱ μὴ δεχό μενοι παρὰ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Θεοῦ τὰ ταῖ ς ἐ κκλησί αις διατυπού μενα τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀ νθί στανται. μὴ δικαιολογεῖ σθε πρὸ ς τὴ ν μητέ ρα ὑ μῶ ν τὴ ν ἐ ν Νικοπό λει ἐ κκλησί αν. μὴ τραχύ νεσθε πρὸ ς τοὺ ς τῶ ν ψυχῶ ν ὑ μῶ ν ἀ ναδεδεγμέ νους τὴ ν μέ ριμναν. ἐ ν γὰ ρ τῷ τὰ τῆ ς Νικοπό λεως συνεστά ναι πρά γματα καὶ τὸ καθ̓ ὑ μᾶ ς μέ ρος συνδιασωθή σεται: ἐ ὰ ν δὲ ἐ κεί νης ἅ ψηταί τις σά λος κἂ ν μυρί ους ἔ χητε τοὺ ς φυλά σσοντας ὑ μᾶ ς, συμπαραναλωθή σεται τῷ κεφαλαί ῳ καὶ τὸ μέ ρος. ὡ ς οὖ ν οἱ τοῖ ς ποταμοῖ ς παροικοῦ ντες, ἐ πειδὰ ν ἴ δωσί τινας πό ρρωθεν ὀ χυρώ ματα καταβαλλομέ νους τοῖ ς ῥ εύ μασιν, ἴ σασιν ὅ τι αὐ τοῖ ς προδιοικοῦ νται τὴ ν ἀ σφά λειαν, τὰ ς ἐ πιδρομὰ ς τῶ ν ῥ ευμά των ἀ ποκρουό μενοι, οὕ τω καὶ οἱ νῦ ν τὸ βά ρος τῆ ς φροντί δος τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἀ ναδεξά μενοι ἐ ν τῇ τῶ ν ἄ λλων φυλακῇ τὴ ν καθ̓ ὑ μᾶ ς ἄ δειαν διοικοῦ νται: καὶ ἐ ν σκέ πῃ γενή σεσθε πά σης ταραχῆ ς, ἑ τέ ρων ὑ ποδεχομέ νων τοῦ πολέ μου τὰ ς προσβολά ς. πρὸ ς δὲ κἀ κεῖ νο ἐ νθυμεῖ σθαι ὑ μᾶ ς προσῆ κεν, ὅ τι οὐ χ ὑ μᾶ ς ἀ πέ βαλεν, ἀ λλ̓ ἑ τέ ρους προσέ λαβεν. οὐ δή που γὰ ρ βά σκανοι τινέ ς ἐ σμεν ἡ μεῖ ς, ὥ στε τὸ ν δυνά μενον καὶ ἄ λλοις τῶ ν ἑ αυτοῦ χαρισμά των μεταδιδό ναι ἀ ναγκά ζειν ὑ μῖ ν ἐ ναποκλεί ειν τὴ ν χά ριν καὶ τῷ καθ̓ ὑ μᾶ ς μό νῳ χωρί ῳ στενοχωρεῖ ν. οὔ τε γὰ ρ ὁ πηγὴ ν περιφρά σσων καὶ ὕ δατος ἔ ξοδον λυμαινό μενος, οὔ τε ὁ διδασκαλί αν διαρκῆ κωλύ ων ἐ πὶ πλεῖ ον χωρεῖ ν ἔ ξω τοῦ πά θους τῆ ς βασκανί ας ἐ στί ν. ἐ χέ τω τοί νυν καὶ τὴ ν Νικοπό λεως μέ ριμναν, καὶ τὸ ὑ μέ τερον προσθή κη ἔ στω τῶ ν ἐ κεῖ φροντισμά των. τῷ μὲ ν γὰ ρ ἀ νδρὶ πλεί ων προσῆ λθεν ὁ κό πος, ὑ μῶ ν δὲ οὐ δὲ ν ἐ λαττοῦ ται ἡ ἐ πιμέ λεια.̓ Εκεῖ νο δέ με πά νυ ἐ λύ πησε, καὶ ἔ ξω ἐ φά νη τοῦ μέ τρου, τὸ εἰ ρῆ σθαι, ὅ τι ἀ ποτυχό ντες τῶ ν ἐ πιζητουμέ νων τὰ δικαστή ρια καταληψό μεθα, καὶ ἐ πιστή σομεν ἀ νθρώ πους τοῖ ς πρά γμασιν, οἷ ς ἡ καταστροφὴ τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν εὐ χῆ ς ἐ στι τὸ κεφά λαιον. μή ποτε οὖ ν ἄ φρονι θυμῷ φερό μενοί τινες παραπεί σωσιν ὑ μᾶ ς φθέ γξασθαί τι εἰ ς τὸ δημό σιον, καὶ γέ νηται μέ ν τις ἐ ντεῦ θεν καταστροφή, περιτραπῇ δὲ τῶ ν γινομέ νων τὸ βά ρος ταῖ ς κεφαλαῖ ς τῶ ν τὴ ν αἰ τί αν παρασχομέ νων. ἀ λλὰ δέ ξασθε καὶ τὴ ν ἡ μετέ ραν συμβουλὴ ν ἐ ν πατρικοῖ ς ὑ μῖ ν σπλά γχνοις προσαγομέ νην, καὶ τὴ ν τῶ ν θεοφιλεστά των ἐ πισκό πων οἰ κονομί αν, κατὰ βού λησιν Θεοῦ γενομέ νην. καὶ ἀ ναμεί νατε καὶ ἡ μᾶ ς, οἳ παραγενό μενοι, ἐ ὰ ν ὁ Κύ ριος ἡ μῖ ν συνεργή σῃ, ὅ σα οὐ κ ἐ νεχώ ρει διὰ τῆ ς ἐ πιστολῆ ς παρακαλέ σαι τὴ ν εὐ λά βειαν ὑ μῶ ν, δἰ ἑ αυτῶ ν παραινέ σομεν, καὶ τὴ ν ἐ νδεχομέ νην παραμυθί αν δἰ αὐ τῶ ν τῶ ν ἔ ργων ἐ παγαγεῖ ν ὑ μῖ ν πειρασό μεθα.