Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
231.0.1
̓ Ολί γας εὑ ρί σκω τοῦ γρά φειν πρὸ ς τὴ ν θεοσέ βειά ν σου τὰ ς ἀ φορμά ς, καὶ λυπεῖ με τοῦ το οὐ σμικρῶ ς. ὅ μοιον γά ρ, ὥ σπερ ἂ ν εἰ καὶ ἐ ξὸ ν πολλά κις ὁ ρᾷ ν σε καὶ ἀ πολαύ ειν σου, ὀ λιγά κις ἐ ποί ουν τοῦ το. ἀ λλ̓ οὐ κ ἔ ξεστί μοι γρά φειν δἰ ἀ πορί αν τῶ ν ἐ ντεῦ θεν πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἀ φικνουμέ νων: ἐ πεὶ οὐ δὲ ν ἐ κώ λυεν, οἱ ονεὶ ἐ φημερί δα τοῦ ἐ μοῦ βί ου τὰ γρά μματα εἶ ναι, τὰ καθ̓ ἑ κά στην ἡ μέ ραν συμπί πτοντα διαγγέ λλειν σου τῇ ἀ γά πῃ. ἐ μοί τε γὰ ρ κουφισμὸ ν φέ ρει τὸ ἀ νακοινοῦ σθαί σοι τὰ καθ̓ ἡ μᾶ ς, σέ τε οἶ δα οὐ δὲ ν οὕ τω μεριμνῶ ντα, ὡ ς τὰ ἡ μέ τερα. ἀ λλὰ νῦ ν̓ Ελπί διος πρὸ ς τὸ ν ἑ αυτοῦ δεσπό την ἐ πειγό μενος, τοῦ ἀ ποδύ σασθαι τὰ ς διαβολὰ ς τὰ ς ψευδῶ ς αὐ τῷ παρά τινων ἐ χθρῶ ν κατασκευασθεί σας, ᾔ τησεν ἡ μᾶ ς τὴ ν ἐ πιστολή ν. δἰ οὗ καὶ προσφθεγγό μεθά σου τὴ ν εὐ λά βειαν, καὶ συνιστῶ μέ ν σοι τὸ ν ἄ νδρα διά τε τὸ δί καιον ἄ ξιον ὄ ντα τῆ ς παρὰ σοῦ προστασί ας καὶ δἰ ἡ μᾶ ς: οἳ εἰ καὶ μηδὲ ν ἄ λλο ἔ χομεν αὐ τῷ μαρτυρεῖ ν, ἀ λλ̓ ὅ τι περὶ πολλοῦ ἐ ποιή σατο γραμμά των ἡ μετέ ρων γενέ σθαι διά κονος, τοῦ τό ν τε ἔ χε ἐ ν τοῖ ς οἰ κεί οις, καὶ ἡ μῶ ν μέ μνησο, καὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς ἐ κκλησί ας εὔ χου. Γί νωσκε δέ, ὅ τι ὁ μὲ ν θεοφιλέ στατος ἀ δελφὸ ς ἡ μῶ ν ὑ περό ριό ς ἐ στι, τὰ ς ὀ χλή σεις μὴ φέ ρων τῶ ν ἀ ναισχύ ντων. Δό αρα δὲ χειμά ζεται, τοῦ κή τους τοῦ πολυσά ρκου τὰ ἐ κεῖ συνταρά σσοντος. ἡ μῖ ν δὲ οἱ ἐ χθροὶ τὰ ς ἐ πιβουλὰ ς ἐ πὶ τοῦ στρατοπέ δου τυρεύ ουσιν, ὡ ς ὁ τῶ ν εἰ δό των λό γος: ἡ δὲ χεὶ ρ τοῦ Κυρί ου τέ ως ἐ στὶ μεθ̓ ἡ μῶ ν. μό νον εὔ χου μὴ ἐ γκαταλειφθῆ ναι ἡ μᾶ ς εἰ ς τέ λος. καὶ γὰ ρ καὶ ὁ ἀ δελφὸ ς διά γει ἄ νετος: καὶ Δό αρα τὸ ν παλαιὸ ν ἀ πέ λαβε μουλί ωνα: πλέ ον δὲ ἔ χει οὐ δέ ν: καὶ τὰ ς βουλὰ ς τῶ ν ἐ χθρῶ ν ἡ μῶ ν διασκεδά σει Κύ ριος. πά ντων μέ ντοι καὶ τῶ ν παρό ντων καὶ τῶ ν προσδοκωμέ νων λυπηρῶ ν λύ σις ἡ μῖ ν τὸ σὲ θεά σασθαι. ὥ στε ἐ ὰ ν γέ νηταί σοί ποτε δυνατό ν, ἕ ως ἔ τι ἐ σμὲ ν ὑ πὲ ρ γῆ ς, καταξί ωσον ἡ μᾶ ς ἰ δεῖ ν. Τὸ περὶ τοῦ Πνεύ ματος βιβλί ον γέ γραπται μὲ ν ἡ μῖ ν καὶ ἐ ξεί ργασται, ὡ ς αὐ τὸ ς οἶ δας: ἀ ποστεῖ λαι δὲ ἐ ν χά ρτῃ γεγραμμέ νον ἐ κώ λυσά ν με οἱ μετ̓ ἐ μοῦ ἀ δελφοί, εἰ πό ντες παρὰ τῆ ς εὐ γενεί ας σου ἐ ντολὰ ς ἔ χειν ἐ ν σωματί ῳ γρά ψαι. ἵ ν̓ οὖ ν μή τι δό ξωμεν ὑ πεναντί ον ποιεῖ ν τῷ προστά γματί σου, ἐ πέ σχομεν νῦ ν, ἀ ποστελοῦ μεν δὲ μικρὸ ν ὕ στερον, μό νον ἐ ά ν τινος ἐ πιτηδεί ου τοῦ διακομί ζοντος ἐ πιτύ χωμεν. ἐ ρρωμέ νος καὶ εὔ θυμος εὐ χό μενος τῷ Κυρί ῳ ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν χαρισθεί ης μοι καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ̓ Εκκλησί ᾳ τῇ τοῦ ἁ γί ου φιλανθρωπί ᾳ.