Reader

Οἶ δα καὶ αὐ τὸ ς ἀ κού σας τού του, καὶ γνωρί ζω τῶ ν ἀ νθρώ πων τὴ ν κατασκευή ν. τί οὖ ν ἐ ροῦ μεν πρὸ ς ταῦ τα; ὅ τι καλὸ ν μὲ ν ὁ νοῦ ς: καὶ ἐ ν τού τῳ ἔ χομεν τὸ κατ̓ εἰ κό να τοῦ κτί σαντος: καὶ καλὸ ν τοῦ νοῦ ἡ ἐ νέ ργεια: καὶ ὅ τι ἀ εικί νητος ὢ ν οὗ τος, πολλά κις μὲ ν φαντασιοῦ ται περὶ τῶ ν οὐ κ ὄ ντων ὡ ς ὄ ντων, πολλά κις δὲ εὐ θυβό λως ἐ πὶ τὴ ν ἀ λή θειαν φέ ρεται. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ τού τῳ διτταὶ δυνά μεις παραπεφύ κασι, κατὰ τὴ ν ἡ μετέ ραν τῶ ν εἰ ς Θεὸ ν πεπιστευκό των ὑ πό ληψιν, ἡ μὲ ν πονηρά, ἡ τῶ ν δαιμό νων, πρὸ ς τὴ ν ἰ δί αν ἀ ποστασί αν ἡ μᾶ ς συνεφελκομέ νη, ἡ δὲ θειοτέ ρα καὶ ἀ γαθὴ πρὸ ς τὴ ν τοῦ Θεοῦ ὁ μοί ωσιν ἡ μᾶ ς ἀ νά γουσα: ὅ ταν μὲ ν ἐ φ̓ ἑ αυτοῦ μέ νῃ ὁ νοῦ ς, μικρὰ καθορᾷ καὶ τὰ ἑ αυτῷ σύ μμετρα, ὅ ταν δὲ τοῖ ς ἀ πατῶ σιν ἑ αυτὸ ν ἐ πιδῷ, ἀ φανί σας τὸ οἰ κεῖ ον κριτή ριον φαντασί αις σύ νεστιν ἀ λλοκό τοις. τό τε καὶ τὸ ξύ λον οὐ χὶ ξύ λον εἶ ναι νομί ζει, ἀ λλὰ Θεό ν, καὶ χρυσὸ ν οὐ χὶ χρή ματα εἶ ναι κρί νει, ἀ λλὰ σεβά σματα. ἐ ὰ ν δὲ πρὸ ς τὴ ν θειοτέ ραν ἀ πονεύ σῃ μερί δα, καὶ τὰ ς τοῦ Πνεύ ματος ὑ ποδέ ξηται χά ριτας, τό τε γί νεται τῶ ν θειοτέ ρων καταληπτικό ς, ὅ σον αὐ τοῦ τῇ φύ σει σύ μμετρον. Τρεῖ ς οὖ ν εἰ σιν οἱ ονεὶ βί ων καταστά σεις, καὶ ἰ σά ριθμοι τού τοις αἱ τοῦ νοῦ ἡ μῶ ν ἐ νέ ργειαι. ἢ γὰ ρ πονηρὰ ἡ μῶ ν τὰ ἐ πιτηδεύ ματα, καὶ πονηρὰ ἡ μῶ ν δηλονό τι τὰ τοῦ νοῦ κινή ματα: οἷ ον μοιχεῖ αι, κλοπαί, εἰ δωλολατρεί αι, συκοφαντί αι, ἔ ριδες, θυμοί, ἐ ριθεῖ αι, φυσιώ σεις, καὶ ὅ σα ἐ ν τοῖ ς ἔ ργοις τῆ ς σαρκὸ ς ὁ ἀ πό στολος Παῦ λος ἀ πηριθμή σατο: ἢ καλά: ἢ μέ ση τί ς ἐ στι τῆ ς ψυχῆ ς ἡ ἐ νέ ργεια, οὔ τε κατεγνωσμέ νον τι ἔ χουσα, οὔ τε ἐ παινετό ν: ὡ ς ἡ τῶ ν βαναύ σων τού των τεχνῶ ν ἀ νά ληψις, ἃ ς δὴ καὶ μέ σας προσαγορεύ ομεν, οὐ δὲ ν τῷ ἑ αυτῶ ν λό γῳ πρὸ ς ἀ ρετὴ ν ἢ κακί αν ἀ ποκλινού σας. ποί α γὰ ρ κακί α κυβερνητικῆ ς ἢ ἰ ατρικῆ ς; οὐ μέ ντοιγε οὐ δὲ ἀ ρεταὶ αὐ ταὶ καθ̓ ἑ αυτά ς, ἀ λλ̓ ἐ κ τῆ ς τῶ ν κεχρημέ νων προαιρέ σεως πρὸ ς τὴ ν τοῦ ἑ τέ ρου τῶ ν ἀ ντικειμέ νων ἀ ποκλί νουσι μοῖ ραν. ὁ μέ ντοι τῇ θεό τητι τοῦ Πνεύ ματος ἀ νακραθεὶ ς νοῦ ς, οὗ τος ἤ δη τῶ ν μεγά λων ἐ στὶ θεωρημά των ἐ ποπτικό ς, καὶ καθορᾷ τὰ θεῖ α κά λλη, τοσοῦ τον μέ ντοι, ὅ σον ἡ χά ρις ἐ νδί δωσι καὶ ἡ κατασκευὴ αὐ τοῦ ὑ ποδέ χεται.̔́ Ωστε ἀ φέ ντες ἐ κεί νας τὰ ς διαλεκτικὰ ς ἐ ρωτή σεις, μὴ κακεντρεχῶ ς, ἀ λλ̓ εὐ λαβῶ ς ἐ ξεταζέ τωσαν τὴ ν ἀ λή θειαν. δέ δοται ἡ μῖ ν τὸ τοῦ νοῦ κριτή ριον εἰ ς τὴ ν τῆ ς ἀ ληθεί ας σύ νεσιν. ἔ στι δὲ ἡ αὐ τοαλή θεια ὁ Θεὸ ς ἡ μῶ ν. ὥ στε προηγού μενό ν ἐ στιν τῷ νῷ τὸ ν Θεὸ ν ἡ μῶ ν ἐ πιγινώ σκειν, ἐ πιγινώ σκειν δὲ οὕ τως ὡ ς δυνατὸ ν γνωρί ζεσθαι τὸ ν ἀ πειρομεγέ θη ὑ πὸ τοῦ μικροτά του. οὐ δὲ γὰ ρ ἐ πειδὴ ὀ φθαλμοὶ εἰ ς κατανό ησιν τῶ ν ὁ ρατῶ ν εἰ σι τεταγμέ νοι, ἤ δη πά ντα τὰ ὁ ρατὰ ὑ πὸ τὴ ν ὄ ψιν ἄ γεται. οὐ δὲ γὰ ρ τὸ ἡ μισφαί ριον τοῦ οὐ ρανοῦ ἐ ν μιᾷ ῥ οπῇ καθορᾶ ται, ἀ λλὰ φαντασί α μὲ ν ὄ ψεως ἡ μᾶ ς περιί σταται, κατὰ δὲ τὴ ν ἀ λή θειαν πολλά, ἵ να μὴ πά ντα εἴ πω, ἔ στιν ἐ ν αὐ τῷ τὰ ἀ γνοού μενα: ἀ στέ ρων φύ σις, μεγέ θη τού των, διαστή ματα, κινή σεις, συνδρομαί, ἀ ποστά σεις, αἱ λοιπαὶ σχέ σεις, αὐ τὴ ἡ οὐ σί α τοῦ στερεώ ματος, τὸ βά θος τὸ ἀ πὸ τῆ ς κοί λης περιφερεί ας ἐ πὶ τὴ ν κυρτὴ ν ἐ πιφά νειαν. ἀ λλ̓ ὅ μως οὐ κ ἂ ν εἴ ποιμεν ἀ ό ρατον εἶ ναι τὸ ν οὐ ρανὸ ν διὰ τὰ ἀ γνοού μενα, ἀ λλ̓ ὁ ρατὸ ν διὰ τὴ ν μετρί αν αὐ τοῦ κατανό ησιν. οὕ τω δὴ καὶ περὶ Θεοῦ. εἰ μὲ ν βεβλαμμέ νος ἐ στὶ ν ὑ πὸ δαιμό νων ὁ νοῦ ς, εἰ δωλολατρή σει, ἢ πρὸ ς ἄ λλο τι εἶ δος ἀ σεβεί ας παρατραπή σεται: εἰ δὲ τῇ τοῦ Πνεύ ματος ἑ αυτὸ ν ἐ πιδέ δωκε βοηθεί ᾳ, τὴ ν ἀ λή θειαν γνωρί σει, καὶ Θεὸ ν ἐ πιγνώ σεται. ἐ πιγνώ σεται δέ, ὡ ς ὁ ἀ πό στολος εἶ πεν, ἐ κ μέ ρους, ἐ ν δὲ τῇ μετὰ ταῦ τα ζωῇ τελεώ τερον: ὅ ταν γὰ ρ ἔ λθῃ τὸ τέ λειον, τὸ ἐ κ μέ ρους καταργηθή σεται. ὥ στε καὶ καλὸ ν τοῦ νοῦ τὸ κριτή ριον καὶ πρὸ ς εὔ χρηστον τέ λος, τὴ ν Θεοῦ κατανό ησιν, δεδομέ νον, ἐ νεργοῦ ν μέ ντοι τοσοῦ τον ὅ σον αὐ τῷ χωρητό ν.