Reader

Ο οἶ δας, σέ βεις, ἢ ὃ ἀ γνοεῖ ς; ἐ ὰ ν ἀ ποκρινώ μεθα,̔̀ Ο οἴ δαμεν, τοῦ το προσκυνοῦ μεν, ταχεῖ α παῤ αὐ τῶ ν ἡ ἀ πά ντησις, Τί ς ἡ οὐ σί α τοῦ προσκυνουμέ νου; ἐ ὰ ν δὲ ἀ γνοεῖ ν ὁ μολογή σωμεν τὴ ν οὐ σί αν, πά λιν ἡ μῖ ν περιτρέ ψαντες λέ γουσιν, ὅ τι Οὐ κοῦ ν ὃ οὐ κ οἴ δατε προσκυνεῖ τε. ἡ μεῖ ς δὲ λέ γομεν, ὅ τι τὸ εἰ δέ ναι πολύ σημον. καὶ γὰ ρ τὴ ν μεγαλειό τητα τοῦ Θεοῦ εἰ δέ ναι λέ γομεν, καὶ τὴ ν δύ ναμιν, καὶ τὴ ν σοφί αν, καὶ τὴ ν ἀ γαθό τητα, καὶ τὴ ν πρό νοιαν ᾗ ἐ πιμελεῖ ται ἡ μῶ ν, καὶ τὸ δί καιον αὐ τοῦ τῆ ς κρί σεως: οὐ κ αὐ τὴ ν τὴ ν οὐ σί αν. ὥ στε ἐ πηρεαστικὴ ἡ ἐ ρώ τησις. οὐ γὰ ρ ὁ τὴ ν οὐ σί αν μὴ φά σκων εἰ δέ ναι ὡ μολό γησε τὸ ν Θεὸ ν μὴ ἐ πί στασθαι, ἐ κ πολλῶ ν ὧ ν ἀ πηριθμησά μεθα συναγομέ νης ἡ μῖ ν τῆ ς περὶ Θεοῦ ἐ ννοί ας. ἀ λλ̓ ἁ πλοῦ ς, φησί ν, ὁ Θεό ς, καὶ πᾶ ν ὅ περ ἂ ν αὐ τοῦ ἀ παριθμή σῃ γνωστό ν, τῆ ς οὐ σί ας ἐ στί. τοῦ το δὲ σό φισμά ἐ στι μυρί ας τὰ ς ἀ τοπί ας ἔ χον. τοσού των τῶ ν ἀ πηριθμημέ νων ὄ ντων, πό τερον ταῦ τα πά ντα μιᾶ ς οὐ σί ας ὀ νό ματα; καὶ ἰ σοδυναμεῖ ἀ λλή λοις τὸ φοβερὸ ν αὐ τοῦ καὶ τὸ φιλά νθρωπον, τὸ δί καιον καὶ τὸ δημιουργικό ν, τὸ προγνωστικὸ ν καὶ τὸ ἀ νταποδοτικό ν, τὸ μεγαλεῖ ον καὶ τὸ προνοητικό ν; ἢ καὶ ὅ περ ἂ ν τού των εἴ πωμεν, τὴ ν οὐ σί αν δηλοῦ μεν; εἴ περ γὰ ρ τοῦ το λέ γουσι, μὴ ἐ ρωτά τωσαν, εἰ τὴ ν οὐ σί αν οἴ δαμεν τοῦ Θεοῦ, ἀ λλὰ πυνθανέ σθωσαν ἡ μῶ ν, εἰ φοβερὸ ν οἴ δαμεν τὸ ν Θεό ν, ἢ εἰ δί καιον, ἢ εἰ φιλά νθρωπον. ταῦ τα ὁ μολογοῦ μεν εἰ δέ ναι. εἰ δὲ ἄ λλο τι λέ γουσι τὴ ν οὐ σί αν, μὴ παραλογιζέ σθωσαν ἡ μᾶ ς διὰ τῆ ς ἁ πλό τητος. αὐ τοὶ γὰ ρ ὡ μολό γησαν ἄ λλο καὶ ἄ λλο εἶ ναι τή ν τε οὐ σί αν καὶ τῶ ν ἀ πηριθμημέ νων ἕ καστον. ἀ λλ̓ αἱ μὲ ν ἐ νέ ργειαι ποικί λαι, ἡ δὲ οὐ σί α ἁ πλῆ. ἡ μεῖ ς δὲ ἐ κ μὲ ν τῶ ν ἐ νεργειῶ ν γνωρί ζειν λέ γομεν τὸ ν θεὸ ν ἡ μῶ ν, τῇ δὲ οὐ σί ᾳ αὐ τῇ προσεγγί ζειν οὐ χ ὑ πισχνού μεθα. αἱ μὲ ν γὰ ρ ἐ νέ ργειαι αὐ τοῦ πρὸ ς ἡ μᾶ ς καταβαί νουσιν, ἡ δὲ οὐ σί α αὐ τοῦ μέ νει ἀ πρό σιτος.̓ Αλλ̓ εἰ τὴ ν οὐ σί αν, φησί ν, ἀ γνοεῖ ς, αὐ τὸ ν ἀ γνοεῖ ς. σὺ δὲ ἀ ντί στρεψον, ὅ τι εἰ τὴ ν οὐ σί αν λέ γεις εἰ δέ ναι, αὐ τὸ ν οὐ κ ἐ πί στασαι. οὔ τε γὰ ρ ὁ λυσσό δηκτος βλέ πων τὸ ν κύ να ἐ ν τῇ φιαλῇ, πλεῖ ον ὁ ρᾷ τῶ ν ὑ γιαινό ντων: ἀ λλὰ διὰ τοῦ το ἐ λεεινό ς, ὅ τι οἴ εται βλέ πειν ἃ μὴ ὁ ρᾷ. μὴ οὖ ν θαυμά σῃ ς τοῦ τον τῆ ς ἐ παγγελί ας, ἀ λλὰ τῆ ς παρανοί ας αὐ τὸ ν ἐ λεεινὸ ν κρῖ νον. γί νωσκε τοί νυν ὅ τι παιζό ντων ἐ στὶ ν ἡ φωνή: εἰ τὴ ν οὐ σί αν τοῦ Θεοῦ ἀ γνοεῖ ς, ὃ μὴ γινώ σκεις, σέ βεις. ἐ γὼ δέ, ὅ τι μὲ ν ἔ στιν οἶ δα, τί δὲ ἡ οὐ σί α ὑ πὲ ρ διά νοιαν τί θεμαι. πῶ ς οὖ ν σώ ζομαι; διὰ τῆ ς πί στεως. πί στις δὲ αὐ τά ρκης εἰ δέ ναι ὅ τι ἐ στὶ Θεό ς, οὐ χὶ τί ἐ στι, καὶ τοῖ ς ἐ κζητοῦ σιν αὐ τὸ ν μισθαποδό της γί νεται. εἴ δησις ἄ ρα τῆ ς θεί ας οὐ σί ας, ἡ αἴ σθησις αὐ τοῦ τῆ ς ἀ καταληψί ας: καὶ σεπτό ν, οὐ τὸ καταληφθὲ ν τί ς ἡ οὐ σί α, ἀ λλ̓ ὅ τι ἐ στὶ ν ἡ οὐ σί α. Καὶ ἀ ντερωτά σθωσαν οὕ τω. Θεὸ ν οὐ δεὶ ς ἑ ώ ρακε πώ ποτε: ὁ μονογενὴ ς Υἱ ό ς, ὁ ὢ ν εἰ ς τὸ ν κό λπον τοῦ Πατρό ς, οὗ τος ἐ ξηγή σατο. τί ἐ ξηγή σατο τοῦ Πατρὸ ς ὁ μονογενή ς; τὴ ν οὐ σί αν, ἢ τὴ ν δύ ναμιν; εἰ τὴ ν δύ ναμιν, ὅ σον ἐ ξηγή σατο ἡ μῖ ν, τοσοῦ τον γνωρί ζομεν. εἰ τὴ ν οὐ σί αν, εἰ πέ, ποῦ εἶ πεν αὐ τοῦ τὴ ν ἀ γεννησί αν οὐ σί αν;̓ Αβραὰ μ πό τε προσεκύ νησεν; οὐ χ ὅ τε ἐ πί στευσε; πό τε δὲ ἐ πί στευσεν; οὐ χ ὅ τε ἐ κλή θη; ποῦ οὖ ν ἐ νταῦ θα ἡ κατά ληψις αὐ τῷ ἐ μαρτυρή θη παρὰ τῆ ς Γραφῆ ς; οἱ μαθηταὶ δὲ αὐ τὸ ν πό τε προσεκύ νησαν; οὐ χ ὅ τε τὴ ν κτί σιν αὐ τῷ εἶ δον ὑ ποτεταγμέ νην; ἀ πὸ γὰ ρ θαλά σσης καὶ ἀ νέ μων ὑ πακουσά ντων αὐ τῷ ἐ γνώ ρισαν αὐ τοῦ τὴ ν θεό τητα. οὐ κοῦ ν ἀ πὸ μὲ ν τῶ ν ἐ νεργειῶ ν ἡ γνῶ σις, ἀ πὸ δὲ τῆ ς γνώ σεως ἡ προσκύ νησις. πιστεύ εις ὅ τι δύ ναμαι τοῦ το ποιῆ σαι; πιστεύ ω, Κύ ριε: καὶ προσεκύ νησεν αὐ τῷ, οὕ τως ἡ μὲ ν προσκύ νησις τῇ πί στει ἀ κολουθεῖ, ἡ δὲ πί στις ἀ πὸ δυνά μεως βεβαιοῦ ται. εἰ δὲ λέ γεις τὸ ν πιστεύ οντα καὶ γινώ σκειν, ἀ φ̓ ὧ ν πιστεύ ει, ἀ πὸ τού των καὶ γινώ σκει: ἢ καὶ ἀ νά παλιν, ἀ φ̓ ὧ ν γινώ σκει, ἀ πὸ τού των καὶ πιστεύ ει. γινώ σκομεν δὲ ἐ κ τῆ ς δυνά μεως τὸ ν Θεό ν. ὥ στε πιστεύ ομεν μὲ ν τῷ γνωσθέ ντι, προσκυνοῦ μεν δὲ τῷ πιστευθέ ντι.