Reader

Τί πρό τερον, ἡ γνῶ σις, ἢ ἡ πί στις; ἡ μεῖ ς δὲ λέ γομεν, ὅ τι καθό λου μὲ ν ἐ πὶ τῶ ν μαθημά των πί στις γνώ σεως προηγεῖ ται, ἐ πὶ δὲ τοῦ καθ̓ ἡ μᾶ ς λό γου, κἂ ν λέ γῃ τις προκατά ρχειν τὴ ν γνῶ σιν τῆ ς πί στεως, οὐ διαφερό μεθα, γνῶ σιν μέ ντοι τὴ ν τῇ ἀ νθρωπί νῃ καταλή ψει σύ μμετρον. ἐ πὶ μὲ ν γὰ ρ τῶ ν μαθημά των πιστεῦ σαι δεῖ πρῶ τον, ὅ τι ἄ λφα λέ γεται, καὶ μαθό ντα τοὺ ς χαρακτῆ ρας καὶ τὴ ν ἐ κφώ νησιν, ὕ στερον λαβεῖ ν καὶ τὴ ν ἀ κριβῆ κατανό ησιν τῆ ς δυνά μεως τοῦ στοιχεί ου. ἐ ν δὲ τῇ περὶ Θεοῦ πί στει ἡ γεῖ ται μὲ ν ἡ ἔ ννοια ἡ περὶ τοῦ ὅ τι ἐ στὶ Θεό ς, ταύ την δὲ ἐ κ τῶ ν δημιουργημά των συνά γομεν. σοφὸ ν γά ρ, καὶ δυνατό ν, καὶ ἀ γαθό ν, καὶ πά ντα αὐ τοῦ τὰ ἀ ό ρατα ἀ πὸ τῆ ς τοῦ κό σμου κτί σεως νοοῦ τες ἐ πιγινώ σκομεν. οὕ τω δὴ καὶ Δεσπό την ἑ αυτῶ ν αὐ τὸ ν καταδεχό μεθα. ἐ πειδὴ γὰ ρ παντὸ ς μὲ ν τοῦ κό σμου δημιουργὸ ς ὁ Θεό ς, μέ ρος δὲ κό σμου ἡ μεῖ ς, καὶ ἡ μῶ ν ἄ ρα δημιουργὸ ς ὁ Θεό ς. ταύ τῃ δὲ τῇ γνώ σει ἡ πί στις ἀ κολουθεῖ, καὶ τῇ τοιαύ τῃ πί στει ἡ προσκύ νησις. Νῦ ν δὲ ἐ πειδὴ πολύ σημό ν ἐ στι τὸ τῆ ς γνώ σεως ὄ νομα, οἱ καταπαί ζοντες τῶ ν ἀ κεραιοτέ ρων, καὶ ὁ μοί ως ἐ πιδεικνύ μενοι τοῖ ς παραδό ξοις, ὡ ς οἱ ἐ ν τοῖ ς θεά τροις ἐ ν ταῖ ς πά ντων ὄ ψεσι τὰ ς ψή φους κλέ πτοντες, τῇ ἐ ρωτή σει τοῦ καθό λου τὸ πᾶ ν συναρπά ζουσιν. ἐ πειδὴ γὰ ρ τὸ τῆ ς γνώ σεως ὄ νομα ἐ πὶ πολὺ διαβαί νει, καὶ γνωστό ν τί ἐ στι, τὸ μὲ ν κατὰ ἀ ριθμό ν, τὸ δὲ κατὰ μέ γεθος, τὸ δὲ κατὰ δύ ναμιν, τὸ δὲ κατὰ τὸ ν τρό πον τῆ ς ὑ πά ρξεως, τὸ δὲ κατὰ τὸ ν χρό νον τῆ ς γεννή σεως, τὸ δὲ κατ̓ οὐ σί αν, οὗ τοι ἐ ν ἐ ρωτή ματι τὸ ὅ λον παραλαμβά νοντες, ἐ ὰ ν μὲ ν λά βωσιν ἡ μᾶ ς ὁ μολογοῦ ντας ὅ τι γινώ σκομεν, ἀ παιτοῦ σιν ἡ μῖ ν τῆ ς οὐ σί ας τὴ ν εἴ δησιν: ἐ ὰ ν δὲ ἴ δωσιν ἡ μᾶ ς εὐ λαβουμέ νους πρὸ ς τὴ ν ἀ πό φασιν, περιτρέ πουσιν ἡ μῖ ν τῆ ς ἀ σεβεί ας τὸ ὄ νειδος. ἀ λλ̓ ἡ μεῖ ς εἰ δέ ναι μὲ ν ὁ μολογοῦ μεν τὸ γνωστὸ ν τοῦ Θεοῦ, εἰ δέ ναι δέ τι πά λιν ὃ ἐ κφεύ γει ἡ μῶ ν τὴ ν κατά ληψιν ἀ δύ νατον. ὡ ς οὖ ν ἐ ά ν με ἐ ρωτή σῃ ς, εἰ οἶ δα, τί ἐ στιν ἄ μμος, κἂ ν ἀ ποκρί νωμαι, ὅ τι ἐ πί σταμαι, συκοφαντή σεις προδηλως, ἐ ὰ ν εὐ θὺ ς καὶ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν αὐ τῆ ς ἀ παιτή σῃ ς, διό τι ἡ μὲ ν πρώ τη σου ἐ ρώ τησις πρὸ ς τὸ εἶ δος ἔ φερε τῆ ς ἄ μμου, ἡ δὲ δευτέ ρα, συκοφαντί α, περὶ τὸ ν ἀ ριθμὸ ν αὐ τῆ ς περιετρά πη. ὅ μοιό ν ἐ στι τοῦ το τὸ σό φισμα τῷ λέ γοντι: Οἶ δας Τιμό θεον; Οὐ κοῦ ν ἐ ὰ ν Τιμό θεον οἶ δας, οἶ δας αὐ τοῦ καὶ τὴ ν φύ σιν, ἀ λλὰ μὴ ν ὡ μολό γησας εἰ δέ ναι Τιμό θεον, ἀ πό δος τοί νυν ἡ μῖ ν τὸ ν λό γον τῆ ς Τιμό θεου φύ σεως. ἐ γὼ δὲ καὶ οἶ δα Τιμό θεον, καὶ οὐ κ οἶ δα, οὐ μὴ ν κατὰ ταὐ τὸ ν καὶ ἐ ν τῷ αὐ τῷ. οὐ γὰ ρ καθ̓ ὃ οἶ δα, κατὰ τοῦ το καὶ οὐ κ οἶ δα, ἀ λλὰ κατ̓ ἄ λλο μὲ ν οἶ δα, κατ̓ ἄ λλο δὲ ἀ γνοῶ. οἶ δα μὲ ν γὰ ρ αὐ τὸ ν κατὰ τὸ ν χαρακτῆ ρα καὶ τὰ λοιπὰ ἰ διώ ματα, ἀ γνοῶ δὲ αὐ τοῦ τὴ ν οὐ σί αν. ἐ πεὶ καὶ ἐ μαυτὸ ν οὕ τω τού τῳ τῷ λό γῳ καὶ οἶ δα καὶ ἀ γνοῶ. οἶ δα μὲ ν γὰ ρ ἐ μαυτὸ ν ὅ στις εἰ μί, οὐ κ οἶ δα δὲ καθὸ τὴ ν οὐ σί αν μου ἀ γνοῶ.̓ Επεὶ ἐ ξηγησά σθωσαν ἡ μῖ ν, πῶ ς εἶ πεν ὁ Παῦ λος, ὅ τι Νῦ ν μὲ ν ἐ κ μέ ρους γινώ σκομεν. ἆ ρα ἐ κ μέ ρους τὴ ν οὐ σί αν αὐ τοῦ γινώ σκομεν, οἱ ονεὶ μέ ρη τῆ ς οὐ σί ας αὐ τοῦ γινώ σκομεν; ἀ λλ̓ ἄ τοπον, ἀ μερὴ ς γὰ ρ ὁ Θεό ς. ἀ λλ̓ ὅ λην αὐ τὴ ν γινώ σκομεν; πῶ ς οὖ ν,̔́ Οταν ἔ λθῃ τὸ τέ λειον, τὸ ἐ κ μέ ρους καταργηθή σεται; οἱ δὲ εἰ δωλολά τραι τί ἐ γκαλοῦ νται; οὐ χ ὅ τι γνό ντες τὸ ν Θεό ν, οὐ χ ὡ ς Θεὸ ν ἐ δό ξασαν; ἢ Γαλά ται δὲ οἱ ἀ νό ητοι ὑ πὸ τοῦ Παύ λου διὰ τί ὀ νειδί ζονται, λέ γοντος: Νυνὶ δὲ γνό ντες τὸ ν Θεό ν, μᾶ λλον δὲ γνωσθέ ντες ὑ πὸ Θεοῦ, πῶ ς ἐ πιστρέ φετε πά λιν ἐ πὶ τὰ ἀ σθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖ α; γνωστὸ ς δὲ πῶ ς ἦ ν ἐ ν τῇ̓ Ιουδαί ᾳ ὁ Θεό ς; ἆ ρα ἐ πειδὴ ἐ ν τῇ̓ Ιουδαί ᾳ ἡ οὐ σί α, ἥ τις ποτὲ ἦ ν, ἐ πεγνώ σθη; ἔ γνω, φησί, βοῦ ς τὸ ν κτησά μενον αὐ τό ν: δηλονό τι ὁ βοῦ ς καθ̓ ὑ μᾶ ς ἔ γνω τὴ ν οὐ σί αν τοῦ κυρί ου: καὶ ὄ νος τὴ ν φά τνην τοῦ κυρί ου αὐ τοῦ. ἔ γνω οὖ ν καὶ ὁ ὄ νος τῆ ς φά τνης τὴ ν οὐ σί αν.̓ Ισραὴ λ δέ με, φησί ν, οὐ κ ἔ γνω. τοῦ το ἐ γκαλεῖ ται καθ̓ ὑ μᾶ ς̓ Ισραή λ, ὅ τι τὴ ν οὐ σί αν, ἥ τις ποτέ ἐ στι, τοῦ Θεοῦ οὐ κ ἐ πέ γνω. ἔ κχεον, φησί, τὴ ν ὀ ργή ν σου ἐ πὶ τὰ ἔ θνη τὰ μὴ γινώ σκοντά σε: τουτέ στι, τὰ τὴ ν οὐ σί αν σου μὴ κατειληφό τα. ἀ λλὰ πολλαχῶ ς ἡ γνῶ σις, ὡ ς ἔ φαμεν. ἥ τε γὰ ρ τοῦ κτί σαντος ἡ μᾶ ς σύ νεσις, καὶ ἡ τῶ ν θαυμασί ων αὐ τοῦ κατανό ησις, καὶ ἡ τή ρησις τῶ ν ἐ ντολῶ ν, καὶ ἡ οἰ κεί ωσις ἡ πρὸ ς αὐ τό ν: οἱ δὲ πά ντα ταῦ τα παρωσά μενοι, ἐ πὶ ἓ ν σημαινό μενον τὴ ν γνῶ σιν ἕ λκουσι, τὴ ν θεωρί αν αὐ τῆ ς τοῦ Θεοῦ τῆ ς οὐ σί ας. θή σεις, φησί ν, ἀ πέ ναντι τῶ ν μαρτυρί ων, ὅ θεν γνωσθή σομαί σοι ἐ κεῖ θεν. ἆ ρα τὸ γνωσθή σομαι, ἀ ντὶ τοῦ τὴ ν οὐ σί αν μου ἐ μφανί σω; ἔ γνω Κύ ριος τοὺ ς ὄ ντας αὐ τοῦ. ἆ ρα οὖ ν τῶ ν μὲ ν ἑ αυτοῦ τὴ ν οὐ σί αν ἔ γνω, τῶ ν δὲ ἀ πειθού ντων ἀ γνοεῖ τὴ ν οὐ σί αν; ἔ γνὠ Αδὰ μ τὴ ν γυναῖ κα αὐ τοῦ. ἆ ρα τὴ ν οὐ σί αν αὐ τῆ ς ἐ γνώ ρισε; καὶ περὶ τῆ ς̔ Ρεβέ κκας, Παρθέ νος, φησί ν: ἀ νὴ ρ οὐ κ ἔ γνω αὐ τή ν: καί, Πῶ ς ἔ σται τοῦ το, ἐ πεὶ ἄ νδρα οὐ γινώ σκω; ἆ ρἁ Ρεβέ κκας μὲ ν τὴ ν οὐ σί αν οὐ δεὶ ς ἐ πέ γνω; Μαρί α δὲ τοῦ τό φησιν: ὅ τι οὐ δενὸ ς ἀ νδρὸ ς ἐ νό ησα τὴ ν οὐ σί αν; ἢ τὸ ἔ γνω ἐ πὶ τῶ ν γαμικῶ ν συμπλοκῶ ν ἔ θος τῇ Γραφῇ ὀ νομά ζειν; καὶ τὸ γνωσθή σεσθαι τὸ ν Θεὸ ν ἀ πὸ τοῦ ἱ λαστηρί ου, τουτέ στιν, ἐ μφανισθή σεσθαι τοῖ ς λατρεύ ουσι. καὶ τὸ̓́ Εγνω Κύ ριος τοὺ ς ὄ ντας αὐ τοῦ, τουτέ στιν, ἐ δέ ξατο αὐ τοὺ ς διὰ τῶ ν ἀ γαθῶ ν ἔ ργων εἰ ς τὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν οἰ κεί ωσιν.