Reader

̓́ Εδωκεν ὁ Κύ ριος ἡ μῖ ν καὶ νῦ ν διὰ τοῦ ποθεινοτά του καὶ εὐ λαβεστά του ἀ δελφοῦ ἡ μῶ ν̓ Αντιό χου τοῦ συμπρεσβυτέ ρου προσφθέ γξασθαί σου τὴ ν ὁ σιό τητα, καὶ σὲ μὲ ν παρακαλέ σαι τὰ συνή θη ποιεῖ ν, προσεύ χεσθαι ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν, ἑ αυτοῖ ς δὲ εὑ ρεῖ ν τινα τῆ ς μακρᾶ ς ἀ πολεί ψεως παραμυθί αν ἐ κ τῆ ς διὰ τοῦ γρά μματος ὁ μιλί ας. προσευχό μενος δὲ τοῦ το πρῶ τον καὶ μέ γιστον παρακαλοῦ μεν αἰ τεῖ ν παρὰ τοῦ Κυρί ου, ῥ υσθῆ ναι ἡ μᾶ ς ἀ πὸ τῶ ν ἀ τό πων καὶ πονηρῶ ν ἀ νθρώ πων, οἳ τοσοῦ τον κατεκρά τησαν τῶ ν λαῶ ν, ὥ στε οὐ δὲ ν ἕ τερον νῦ ν ἢ τὰ τῆ ς̓ Ιουδαϊ κῆ ς ἁ λώ σεως ἡ μᾶ ς ἐ νεικονί ζεσθαι πρά γματα. ὅ σῳ γὰ ρ ἐ πὶ τὸ ἀ σθενέ στερον ὑ πορρέ ουσιν αἱ ἐ κκλησί αι, τοσοῦ τον ἐ πακμά ζουσιν αἱ τῶ ν ἀ νθρώ πων φιλαρχί αι. καὶ εἰ ς δυστή νους ἀ νθρώ πους οἰ κό τριβας περιέ στη νῦ ν τὸ τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ὄ νομα, οὐ δενὸ ς αἱ ρουμέ νου ἀ ντεισά γειν ἑ αυτὸ ν τῶ ν δού λων τοῦ Θεοῦ, ἢ τῶ ν ἀ πεγνωσμέ νων, ὁ ποῖ οί εἰ σιν οἱ νῦ ν ἐ πιπεμφθέ ντες παῤ̓ Ανυσί ου τοῦ θρέ μματος Εὐ ιππί ου, καὶ̓ Εκδικί ου τοῦ Παρνασσηνοῦ: ὃ ν κακὸ ν ἑ αυτῷ τῆ ς μελλού σης ζωῆ ς ἐ φό διον ἐ ναφῆ κε ταῖ ς ἐ κκλησί αις ὁ καταστή σας. οὗ τοι νῦ ν ἐ ξή λασαν μὲ ν τῆ ς Νύ σσης τὸ ν ἀ δελφὸ ν τὸ ν ἐ μό ν, καὶ ἀ ντεισή γαγον ἄ νδρα, μᾶ λλον δὲ ἀ νδρά ποδον ὀ λί γων ὀ βολῶ ν ἄ ξιον, τὴ ν δὲ τῆ ς πί στεως διαφθορὰ ν ἐ φά μιλλον τοῖ ς καταστή σασι. Δοά ροις δὲ τῇ κώ μῃ φθορὸ ν ἄ νθρωπον, ὀ ρφανῶ ν οἰ κέ την, ἀ ποδρά ντα μὲ ν τοὺ ς ἑ αυτοῦ δεσπό τας, διὰ δὲ κολακεί ας ἀ θέ ου γυναί ου ἣ πρό τερον μὲ ν Γεωργί ῳ ἐ κέ χρητο πρὸ ς τὸ ἴ διον θέ λημα, νῦ ν δὲ τού τον ἔ σχε διά δοχον ἐ κεί νου, ἔ πεμψαν, τὸ ἐ λεεινὸ ν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς καθυβρί ζοντες ὄ νομα. τὰ δὲ Νικοπολιτῶ ν τί ς ἂ ν πρὸ ς ἀ ξί αν ὀ δύ ραιτο, τοῦ ἀ θλί ου Φρό ντωνος πρό τερον μὲ ν δῆ θεν τὴ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας συνηγορί αν σχηματιζομέ νου, τελευταῖ ον δὲ αἰ σχρῶ ς προδό ντος καὶ τὴ ν πί στιν καὶ ἑ αυτό ν, καὶ μισθὸ ν τῆ ς προδοσί ας λαβό ντος ὄ νομα ἀ τιμί ας; ἐ δέ ξατο μὲ ν γὰ ρ παῤ αὐ τῶ ν ἐ πισκοπῆ ς ἀ ξί ωμα, ὡ ς οἴ εται, γέ γονε δὲ τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι κοινὸ ν βδέ λυγμα πά σης τῆ ς̓ Αρμενί ας. πλὴ ν ὅ τι οὔ τε αὐ τοῖ ς ἀ τό λμητό ν τι, οὔ τε ἀ ποροῦ σι τῶ ν ἀ ξί ων αὐ τοῖ ς συνεργῶ ν. τὰ δὲ λοιπὰ τῆ ς Συρί ας ἄ μεινον ἡ μῶ ν καὶ οἶ δε καὶ διηγή σεται ὁ ἀ δελφὸ ς̓ Αντί οχος. Τοῖ ς δὲ ἐ κ τῆ ς δύ σεως αὐ τὸ ς προενέ τυχες, διηγησαμέ νου πά ντα τοῦ ἀ δελφοῦ Δωροθέ ου: ᾧ ποταπὰ ς χρὴ δοῦ ναι πά λιν ἐ πιστολὰ ς ἀ πιό ντι; ἴ σως γὰ ρ κοινωνή σει τῆ ς ὁ δοῦ τῷ καλῷ Σαγκτισσί μῳ, πολλὴ ν ἔ χοντι σπουδή ν, καὶ περιιό ντι τὴ ν ἀ νατολή ν, καὶ παῤ ἑ κά στου τῶ ν ἐ πισή μων ὑ πογραφὰ ς καὶ ἐ πιστολὰ ς κομιζομέ νῳ. τί να οὖ ν δεῖ ἐ πιστεῖ λαι δἰ αὐ τῶ ν, ἢ τοῖ ς ἐ πιστέ λλουσι πῶ ς συνθέ σθαι, αὐ τὸ ς μὲ ν ἀ πορῶ: ἐ ὰ ν δὲ εὕ ρῃ ς ἐ ν τά χει τοὺ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ φικνουμέ νους, καταξί ωσον ἡ μῖ ν γνωρί σαι. ἐ μοὶ μὲ ν γὰ ρ τὸ τοῦ Διομή δους ἐ πέ ρχεται λέ γειν: μὴ ὄ φελες λί σσεσθαι: διό τι, φησί ν, ἀ γή νωρ ἐ στὶ ν ὁ ἀ νή ρ. τῷ ὄ ντι γὰ ρ θεραπευό μενα τὰ ὑ περή φανα ἤ θη ἑ αυτῶ ν ὑ περοπτικώ τερα γί νεσθαι πέ φυκε. καὶ γὰ ρ ἐ ὰ ν μὲ ν ἱ λασθῇ ἡ μῖ ν ὁ Κύ ριος, ποί ας ἑ τέ ρας προσθή κης δεό μεθα: ἐ ὰ ν δὲ ἐ πιμεί νῃ ἡ ὀ ργὴ τοῦ Θεοῦ, ποί α βοή θεια ἡ μῖ ν τῆ ς δυτικῆ ς ὀ φρύ ος; οἳ τὸ ἀ ληθὲ ς οὔ τε ἴ σασιν, οὔ τε μαθεῖ ν ἀ νέ χονται, ψευδέ σι δὲ ὑ πονοί αις προειλημμέ νοι, ἐ κεῖ να ποιοῦ σι νῦ ν, ἃ πρό τερον ἐ πὶ Μαρκέ λλῳ, πρὸ ς μὲ ν τοὺ ς τὴ ν ἀ λή θειαν αὐ τοῖ ς ἀ παγγέ λλοντας φιλονεική σαντες, τὴ ν δὲ αἵ ρεσιν δἰ ἑ αυτῶ ν βεβαιώ σαντας. ἐ γὼ μὲ ν γὰ ρ αὐ τὸ ς ἄ νευ τοῦ κοινοῦ σχή ματος ἐ βουλό μην αὐ τῶ ν ἐ πιστεῖ λαι τῷ κορυφαί ῳ: περὶ μὲ ν τῶ ν ἐ κκλησιαστικῶ ν οὐ δέ ν, εἰ μὴ ὅ σον παραινί ξασθαι, ὅ τι οὔ τε ἴ σασι τῶ ν παῤ ἡ μῖ ν τὴ ν ἀ λή θειαν, οὔ τε τὴ ν ὁ δὸ ν δἰ ἧ ς ἂ ν μανθά νοιεν καταδέ χονται: καθό λου δὲ περὶ τοῦ μὴ δεῖ ν τοῖ ς ὑ πὸ τῶ ν πειρασμῶ ν ταπεινωθεῖ σιν ἐ πιτί θεσθαι, μηδὲ ἀ ξί ωμα κρί νειν ὑ περηφά νιαν, ἁ μά ρτημα καὶ μό νον ἀ ρκοῦ ν ἔ χθραν ποιῆ σαι εἰ ς Θεό ν.