Reader

τῆ ς καταστά σεως καὶ συγχύ σεως τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν. Τοῖ ς ὡ ς ἀ ληθῶ ς θεοφιλεστά τοις καὶ ποθεινοτά τοις ἀ δελφοῖ ς καὶ̔??̓ μοψύ χοις συλλειτουργοῖ ς, τοῖ ς κατὰ τὴ ν Γαλλί αν καὶ̓ Ιταλί αν ἐ πισκό ποις, Βασί λειος ἐ πί σκοπος Καισαρεί ας τῆ ς Καππαδοκί ας.̔ Ο Κύ ριος ἡ μῶ ν̓ Ιησοῦ ς Χριστὸ ς σῶ μα ἑ αυτοῦ καταδεξά μενος ὀ νομά σαι τὴ ν πᾶ σαν τοῦ Θεοῦ̓ Εκκλησί αν, καὶ τοὺ ς καθ̓ ἕ να ἡ μῶ ν ἀ λλή λων ἀ ποδεί ξας μέ λη, ἔ δωκε καὶ ἡ μῖ ν πᾶ σι πρὸ ς πά ντας ἔ χειν οἰ κεί ως, κατὰ τὴ ν τῶ ν μελῶ ν συμφωνί αν. διό περ εἰ καὶ πλεῖ στον ἀ λλή λων διωρί σμεθα ταῖ ς οἰ κή σεσιν, ἀ λλὰ τῷ γε λό γῳ τῆ ς συναφεί ας ἐ γγὺ ς ἀ λλή λων ἐ σμέ ν. ἐ πεὶ οὖ ν οὐ δύ ναται ἡ κεφαλὴ τοῖ ς ποσὶ ν εἰ πεῖ ν, χρεί αν ὑ μῶ ν οὐ κ ἔ χω, πά ντως οὐ δὲ ὑ μεῖ ς ἀ νέ ξεσθε ἀ ποποιή σασθαι ἡ μᾶ ς, ἀ λλὰ τοσοῦ τον συμπαθή σετε ἡ μῶ ν ταῖ ς θλί ψεσιν αἷ ς παρεδό θημεν διὰ τὰ ς ἁ μαρτί ας ἡ μῶ ν, ὅ σον καὶ ἡ μεῖ ς συγχαί ρομεν ὑ μῖ ν τοῖ ς δοξαζομέ νοις ἐ ν τῇ εἰ ρή νῃ, ᾗ ἐ χαρί σατο ὑ μῖ ν ὁ Κύ ριος. ἤ δη μὲ ν οὖ ν καὶ ἄ λλοτε ἐ πεβοησά μεθα τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ γά πην εἰ ς ἀ ντί ληψιν ἡ μῶ ν καὶ συμπά θειαν: ἀ λλὰ πά ντως διὰ τὸ μὴ ἀ ναπληρωθῆ ναι τὴ ν ἐ κδί κησιν, οὐ συνεχωρή θητε διαναστῆ ναι πρὸ ς τὴ ν ἀ ντί ληψιν ἐ πιζητοῦ μεν γὰ ρ μά λιστα μὲ ν καὶ αὐ τῷ τῷ κρατοῦ ντι τῆ ς καθ̓ ὑ μᾶ ς οἰ κουμέ νης φανερὰ ν γενέ σθαι διὰ τῆ ς ὑ μετέ ρας εὐ λαβεί ας τὴ ν ἡ μετέ ραν σύ γχυσιν: εἰ δὲ τοῦ το δύ σκολον, ἀ λλ̓ ἐ λθεῖ ν τινας παῤ ὑ μῶ ν εἰ ς ἐ πί σκεψιν καὶ παραμυθί αν τῶ ν θλιβομέ νων, ἵ ν̓ ὀ φθαλμοῖ ς ὑ ποβά λωσι τὰ πά θη τῆ ς ἀ νατολῆ ς, ἅ περ ἀ κοαῖ ς ἀ δύ νατον παραδέ ξασθαι, τῷ μηδέ να λό γον εὑ ρί σκεσθαι ἐ ναργῶ ς παριστῶ ντα ὑ μῖ ν τὰ ἡ μέ τερα. Διωγμὸ ς κατεί ληφεν ἡ μᾶ ς, ἀ δελφοὶ τιμιώ τατοι, καὶ διωγμῶ ν ὁ βαρύ τατος. διώ κονται γὰ ρ ποιμέ νες, ἵ να διασκορπισθῶ σι τὰ ποί μνια. καὶ τὸ βαρύ τατον, ὅ τι οὔ τε οἱ μὲ ν κακού μενοι ἐ ν πληροφορί ᾳ μαρτυρί ου τὰ πά θη δέ χονται, οὔ τε οἱ λαοὶ ἐ ν μαρτύ ρων τά ξει τοὺ ς ἀ θλητὰ ς θεραπεύ ουσι, διὰ τὸ Χριστιανῶ ν ὄ νομα τοῖ ς διώ κουσι περικεῖ σθαι. ἕ ν ἐ στιν ἔ γκλημα νῦ ν σφοδρῶ ς ἐ κδικού μενον, ἡ ἀ κριβὴ ς τή ρησις τῶ ν πατρικῶ ν παραδό σεων. διὰ τοῦ το ἀ πελαύ νονται μὲ ν τῶ ν πατρί δων οἱ εὐ σεβεῖ ς, πρὸ ς δὲ τὰ ς ἐ ρημί ας μετοικί ζονται. οὐ πολιὰ τοῖ ς κριταῖ ς τῆ ς ἀ δικί ας αἰ δέ σιμος, οὐ κ ἄ σκησις εὐ σεβεί ας, οὐ πολιτεί α κατὰ τὸ Εὐ αγγέ λιον ἐ κ νεό τητος εἰ ς γῆ ρας διανυσθεῖ σα. ἀ λλὰ κακοῦ ργος μὲ ν οὐ δεὶ ς ἄ νευ ἐ λέ γχων καταδικά ζεται, ἐ πί σκοποι δὲ ἀ πὸ μό νης συκοφαντί ας ἑ ά λωσαν, καὶ μηδεμιᾶ ς ἀ ποδεί ξεως τοῖ ς ἐ γκλή μασιν ἐ πενεχθεί σης ταῖ ς τιμωρί αις ἐ κδί δονται. τινὲ ς δὲ οὔ τε ἐ γνώ ρισαν κατηγό ρους, οὔ τε εἶ δον δικαστή ρια, οὔ τε ἐ συκοφαντή θησαν τὴ ν ἀ ρχή ν, ἀ λλ̓ ἀ ωρὶ τῶ ν νυκτῶ ν βιαί ως ἀ ναρπασθέ ντες εἰ ς τὴ ν ὑ περορί αν ἐ φυγαδεύ θησαν, ταῖ ς ἐ κ τῆ ς ἐ ρημί ας κακοπαθεί αις παραδοθέ ντες εἰ ς θά νατον. τὰ δὲ τού τοις ἑ πό μενα γνώ ριμα παντί, κἂ ν ἡ μεῖ ς σιωπή σωμεν: φυγαὶ πρεσβυτέ ρων, φυγαὶ διακό νων, καὶ παντὸ ς τοῦ κλή ρου λεηλασί α. ἀ νά γκη γὰ ρ ἢ προσκυνῆ σαι τῇ εἰ κό νι, ἢ τῇ πονηρᾷ φλογὶ τῶ ν μαστί γων παραδοθῆ ναι. στεναγμοὶ λαῶ ν, δά κρυον διηνεκὲ ς καὶ κατ̓ οἴ κους καὶ δημοσί ᾳ, πά ντων πρὸ ς ἀ λλή λους ὀ δυρομέ νων ἃ πά σχουσιν. οὐ δεὶ ς γὰ ρ οὕ τω λί θινος τὴ ν καρδί αν, ὥ στε πατρὸ ς στερηθεί ς, πρά ως φέ ρειν τὴ ν ὀ ρφανί αν. ἦ χος θρηνού ντων ἐ ν πό λει, ἦ χος ἐ ν ἀ γροῖ ς, ἐ ν ὁ δοῖ ς, ἐ ν ἐ ρημί αις. μί α φωνὴ ἐ λεεινὰ π̔??̓ ντων καὶ σκυθρωπὰ φθεγγομέ νων. ἐ ξῇ ρται χαρὰ καὶ εὐ φροσύ νη πνευματική. εἰ ς πέ νθος ἐ στρά φησαν ἡ μῶ ν αἱ ἑ ορταί: οἶ κοι προσευχῶ ν ἀ πεκλεί σθησαν: ἀ ργὰ τὰ θυσιαστή ρια τῆ ς πνευματικῆ ς λατρεί ας. οὐ κέ τι σύ λλογοι Χριστιανῶ ν, οὐ κέ τι διδασκά λων προεδρί αι, οὐ διδά γματα σωτή ρια, οὐ πανηγύ ρεις, οὐ χ ὑ μνῳ δί αι νυκτεριναί, οὐ τὸ μακά ριον ἐ κεῖ νο τῶ ν ψυχῶ ν ἀ γαλλί αμα, τὸ ἐ πὶ ταῖ ς συνά ξεσι καὶ τῇ κοινωνί ᾳ τῶ ν πνευματικῶ ν χαρισμά των ταῖ ς ψυχαῖ ς ἐ γγινό μενον τῶ ν πιστευό ντων εἰ ς Κύ ριον. ἡ μῖ ν πρέ πει λέ γειν, ὅ τι Οὐ κ ἔ στιν ἐ ν τῷ καιρῷ τού τῳ ἄ ρχων, οὔ τε προφή της, οὔ τε ἡ γού μενος, οὔ τε προσφορά, οὔ τε θυμί αμα, οὐ τό πος τοῦ καρπῶ σαι ἐ νώ πιον Κυρί ου, καὶ εὑ ρεῖ ν ἔ λεος. Ταῦ τα εἰ δό σιν ἐ πιστέ λλομεν, διό τι οὐ δὲ ν μέ ρος ἐ στὶ τῆ ς οἰ κουμέ νης, ὃ τὰ ς ἡ μετέ ρας λοιπὸ ν ἠ γνό ησε συμφορά ς. ὥ στε οὐ διδασκαλί ας ἕ νεκεν τοὺ ς λό γους τού τους ποιεῖ σθαι ἡ μᾶ ς νομί ζειν προσῆ κεν, οὐ δὲ τοῦ ὑ πομνῆ σαι ὑ μῶ ν τὴ ν ἐ μμέ λειαν. οἴ δαμεν γά ρ, ὅ τι οὐ κ ἄ ν ποτε ἐ πιλά θοισθε ἡ μῶ ν, οὐ μᾶ λλό ν γε ἢ ἡ μή τηρ τῶ ν ἐ κγό νων τῆ ς κοιλί ας αὐ τῆ ς. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ οἱ περιωδυνί ᾳ τινὶ κατεχό μενοι διὰ τῶ ν στεναγμῶ ν κουφί ζειν πως τὰ ς ἀ λγηδό νας πεφύ κασι, τοῦ το καὶ ἡ μεῖ ς ποιοῦ μεν: οἷ ον ἀ ποσκευαζό μεθα τῆ ς λύ πης τὸ βά ρος, δἰ ὧ ν πρὸ ς τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ γά πην τὰ ς πολυειδεῖ ς ἡ μῶ ν συμφορὰ ς ἐ ξαγγέ λλομεν, εἴ πως ἄ ν, σφοδρό τερον εἰ ς τὰ ς ὑ πὲ ρ ἡ μῶ ν προσευχὰ ς κινηθέ ντες, δυσωπή σητε τὸ ν Κύ ριον διαλλαγῆ ναι ἡ μῖ ν. εἰ μὲ ν οὖ ν αἱ θλί ψεις ἦ σαν μό ναι αἱ καταπονοῦ σαι ἡ μᾶ ς, κἂ ν συνεβουλεύ σαμεν ἑ αυτοῖ ς τὴ ν ἡ συχί αν ἄ γειν, καὶ χαί ρειν τοῖ ς ὑ πὲ ρ Χριστοῦ παθή μασιν, ἐ πειδὴ Οὐ κ ἄ ξια τὰ παθή ματα τοῦ νῦ ν καιροῦ πρὸ ς τὴ ν μέ λλουσαν δό ξαν ἀ ποκαλυφθῆ σεσθαι εἰ ς ἡ μᾶ ς. νῦ ν δὲ φοβού μεθα, μή ποτε αὐ ξανό μενον τὸ κακό ν, ὥ σπερ τις φλὸ ξ διὰ τῆ ς καιομέ νης ὕ λης βαδί ζουσα, ἐ πειδὰ ν καταναλώ σῃ τὰ πλησί ον, ἅ ψηται καὶ τῶ ν πό ρρω. ἐ πινέ μεται γὰ ρ τὸ κακὸ ν τῆ ς αἱ ρέ σεως: καὶ δέ ος ἐ στί, μὴ τὰ ς ἡ μετέ ρας ἐ κκλησί ας καταφαγοῦ σα, ἕ ρψῃ λοιπὸ ν καὶ ἐ πὶ τὸ ὑ γιαῖ νον μέ ρος τῆ ς καθ̓ ὑ μᾶ ς παροικί ας. τά χα μὲ ν οὖ ν διὰ τὸ παῤ ἡ μῖ ν πλεονά σαι τὴ ν ἁ μαρτί αν, πρῶ τοι παρεδό θημεν εἰ ς κατά βρωσιν τοῖ ς ὠ μοφά γοις ὀ δοῦ σι τῶ ν ἐ χθρῶ ν τοῦ Θεοῦ: τά χα δέ, ὃ καὶ μᾶ λλό ν ἐ στιν εἰ κά σαι, ὅ τι ἐ πειδὴ τὸ εὐ αγγέ λιον τῆ ς βασιλεί ας ἀ πὸ τῶ ν ἡ μετέ ρων τό πων ἀ ρξά μενον εἰ ς πᾶ σαν ἐ ξῆ λθε τὴ ν οἰ κουμέ νην, διὰ τοῦ το ὁ κοινὸ ς τῶ ν ψυχῶ ν ἡ μῶ ν ἐ χθρό ς, τὰ τῆ ς ἀ ποστασί ας σπέ ρματα, ἀ πὸ τῶ ν αὐ τῶ ν τό πων τὴ ν ἀ ρχὴ ν λαβό ντα, εἰ ς πᾶ σαν οἰ κουμέ νην διαδοθῆ ναι φιλονεικεῖ. ἐ φ̓ οὓ ς γὰ ρ ἔ λαμψεν ὁ φωτισμὸ ς τῆ ς γνώ σεως τοῦ Χριστοῦ, ἐ πὶ τού τους ἐ λθεῖ ν καὶ τὸ τῆ ς ἀ σεβεί ας σκό τος ἐ πινοεῖ.̔ Υμέ τερα οὖ ν λογί σασθε τὰ πά θη ἡ μῶ ν, ὡ ς γνή σιοι μαθηταὶ τοῦ Κυρί ου. οὐ χ ὑ πὲ ρ χρημά των, οὐ χ ὑ πὲ ρ δό ξης, οὐ χ ὑ πὲ ρ ἄ λλου τινὸ ς τῶ ν προσκαί ρων καταπολεμού μεθα, ἀ λλ̓ ὑ πὲ ρ τοῦ κοινοῦ κτή ματος, τοῦ πατρικοῦ θησαυροῦ τῆ ς ὑ γιαινού σης πί στεως, ἑ στή καμεν ἀ γωνιζό μενοι. συναλγή σατε ἡ μῖ ν, ὦ φιλά δελφοι, ὅ τι ἀ ποκέ κλεισται μὲ ν παῤ ἡ μῖ ν τῶ ν εὐ σεβού ντων τὰ στό ματα, ἤ νοικται δὲ πᾶ σα θρασεῖ α καὶ βλά σφημος γλῶ σσα τῶ ν λαλού ντων κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀ δικί αν. οἱ στῦ λοι καὶ τὸ ἑ δραί ωμα τῆ ς ἀ ληθεί ας ἐ ν διασπορᾷ, ἡ μεῖ ς δέ, οἱ διὰ σμικρό τητα παροφθέ ντες, ἀ παρρησί αστοι. ἀ γωνιά σατε ὑ πὲ ρ τῶ ν λαῶ ν: καὶ μὴ τὸ καθ̓ ἑ αυτοὺ ς σκοπεῖ τε μό νον, ὅ τι ἐ ν λιμέ σιν εὐ δί οις ὁ ρμί ζεσθε, τῆ ς τοῦ Θεοῦ χά ριτος πᾶ σαν ὑ μῖ ν σκέ πην χαρισαμέ νης ἀ πὸ τῆ ς ζά λης τῶ ν πνευμά των τῆ ς πονηρί ας. ἀ λλὰ καὶ ταῖ ς χειμαζομέ ναις τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν χεῖ ρα ὀ ρέ ξατε, μή ποτε ἐ γκαταλειφθεῖ σαι, παντελῶ ς ὑ πομεί νωσι τῆ ς πί στεως τὸ ναυά γιον. στενά ξατε ἐ φ̓ ἡ μῖ ν ὅ τι ὁ Μονογενὴ ς βλασφημεῖ ται, καὶ ὁ ἀ ντιλέ γων οὐ κ ἔ στι. τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον ἀ θετεῖ ται, καὶ ὁ δυνά μενος ἐ λέ γχειν ἀ ποδιώ κεται. πολυθεΐ α κεκρά τηκε. μέ γας Θεὸ ς παῤ αὐ τοῖ ς καὶ μικρό ς. Υἱ ὸ ς οὐ χὶ φύ σεως ὄ νομα, ἀ λλὰ τιμῆ ς τινος εἶ ναι προσηγορί α νενό μισται: τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον, οὐ συμπληρωτικὸ ν εἶ ναι τῆ ς ἁ γί ας Τριά δος, οὐ δὲ κοινωνὸ ν τῆ ς θεί ας καὶ μακαρί ας φύ σεως, ἀ λλ̓ ἕ ν τι τῶ ν ἐ κ τῆ ς κτί σεως, εἰ κῆ καὶ ὡ ς ἔ τυχε, Πατρὶ καὶ Υἱ ῷ προσερρῖ φθαι. τί ς δώ σει τῇ κεφαλῇ μου ὕ δωρ, καὶ τοῖ ς ὀ φθαλμοῖ ς μου πηγὴ ν δακρύ ων; καὶ κλαύ σομαι τὸ ν λαὸ ν ἡ μέ ρας πολλά ς, τὸ ν ταῖ ς πονηραῖ ς ταύ ταις διδασκαλί αις πρὸ ς τὴ ν ἀ πώ λειαν συνωθού μενον. παρασύ ρονται τῶ ν ἀ κεραιοτέ ρων αἱ ἀ κοαί: εἰ ς συνή θειαν λοιπὸ ν ἦ λθον τῆ ς αἱ ρετικῆ ς δυσσεβεί ας. συνεκτρέ φεται τὰ νή πια τῆ ς̓ Εκκλησί ας τοῖ ς λό γοις τῆ ς ἀ σεβεί ας. τί γὰ ρ καὶ ποιή σουσι; βαπτί σματα παῤ ἐ κεί νοις, προπομπαὶ τῶ ν ἐ ξοδευό ντων, ἐ πισκέ ψεις τῶ ν ἀ σθενού ντων, παρακλή σεις τῶ ν λυπουμέ νων, βοή θειαι τῶ ν καταπονουμέ νων, ἀ ντιλή ψεις παντοδαπαί, μυστηρί ων κοινωνί αι: ἃ πά ντα, δἰ ἐ κεί νων ἐ πιτελού μενα, σύ νδεσμος γί νεται τοῖ ς λαοῖ ς τῆ ς πρὸ ς αὐ τοὺ ς ὁ μονοί ας: ὥ στε μικροῦ χρό νου προελθό ντος, μηδ̓ εἰ γέ νοιτό τις ἄ δεια, ἐ λπί δα λοιπὸ ν εἶ ναι τοὺ ς ὑ πὸ τῆ ς χρονί ας ἀ πά της κατασχεθέ ντας, πά λιν πρὸ ς τὴ ν ἐ πί γνωσιν τῆ ς ἀ ληθεί ας ἀ νακληθῆ ναι. Τού των ἕ νεκεν πολλοὺ ς ἡ μᾶ ς ἐ χρῆ ν συνδραμεῖ ν πρὸ ς τὴ ν ὑ μετέ ραν σεμνό τητα, καὶ ἕ καστον τῶ ν ἑ αυτοῦ πραγμά των ἐ ξηγητὴ ν γενέ σθαι. νῦ ν δὲ καὶ αὐ τὸ τοῦ το δεῖ γμα γενέ σθω ὑ μῖ ν τῆ ς κακοπαθεί ας, ἐ ν ᾗ διά γομεν, ὅ τι οὐ δ̓ ἀ ποδημί ας ἐ σμὲ ν κύ ριοι. εἰ γά ρ τις καὶ πρὸ ς τὸ βραχύ τατον τῆ ς ἐ κκλησί ας ἑ αυτοῦ ἀ ποσταί η, ἐ κδό τους ἀ φή σει τοὺ ς λαοὺ ς τοῖ ς ἐ φεδρεύ ουσιν. ἀ λλὰ τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι ἕ να ἀ πεστεί λαμεν ἀ ντὶ πολλῶ ν, τὸ ν εὐ λαβέ στατον καὶ ἀ γαπητὸ ν ἀ δελφὸ ν ἡ μῶ ν Δωρό θεον τὸ ν συμπρεσβύ τερον: ὃ ς καὶ ὅ σα διαπέ φευγεν ἡ μῶ ν τὰ γρά μματα τῇ παῤ ἑ αυτοῦ διηγή σει δυνατό ς ἐ στιν ἀ ναπληρῶ σαι, παρηκολουθηκὼ ς πᾶ σι μετὰ ἀ κριβεί ας, καὶ ζηλωτὴ ς ὑ πά ρχων τῆ ς ὀ ρθῆ ς πί στεως. ὃ ν προσδεξά μενοι ἐ ν εἰ ρή νῃ διὰ ταχέ ων ἡ μῖ ν ἀ ποπέ μψατε, ἀ γαθὰ ἡ μῖ ν εὐ αγγέ λια φέ ροντα τῆ ς σπουδῆ ς ὑ μῶ ν, ἣ ν ἔ χετε πρὸ ς τὸ ἀ ντιλαμβά νεσθαι τῆ ς ἀ δελφό τητος.