Reader

̓ Αγκύ ρας̔́ Οτι μὲ ν κρεί ττονα εἶ ναι διαβολῶ ν ἀ νθρώ που βί ον τῶ ν χαλεπωτά των ἐ στί ν, ἵ να μὴ τῶ ν ἀ δυνά των εἴ πω, αὐ τό ς τε πέ πεισμαι καὶ τὴ ν σὴ ν χρηστό τητα νομί ζω μὴ ἀ μφιβά λλειν. τὸ μέ ντοι μηδεμί αν παρέ χειν ἐ ξ ἑ αυτῶ ν λαβὴ ν μή τε τοῖ ς ἀ κριβῶ ς ἐ πιτηροῦ σι τὰ πρά γματα μή τε τοῖ ς κατ̓ ἐ πή ρειαν ἐ φεδρεύ ουσιν ἡ μῶ ν τοῖ ς ὀ λισθή μασι, τοῦ το καὶ δυνατὸ ν καὶ ἴ διον τῶ ν συνετῶ ς καὶ κατὰ τὸ ν τῆ ς εὐ σεβεί ας σκοπὸ ν τὸ ν ἑ αυτῶ ν βί ον διεξαγό ντων. ἡ μᾶ ς δὲ μὴ οὕ τως εὐ κό λους οἴ ου μηδὲ εὐ παραγώ γους εἶ ναι, ὥ στε ἀ νεξετά στως τὰ ς παρὰ τῶ ν τυχό ντων προσί εσθαι καταῤ ῥ ή σεις. μεμνή μεθα γὰ ρ τοῦ πνευματικοῦ παραγγέ λματος μὴ χρῆ ναι προσδέ χεσθαι ἀ κοὴ ν ματαί αν παρεγγυῶ ντος. Πλὴ ν ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ὑ μεῖ ς αὐ τοί φατε, οἱ περὶ τοὺ ς λό γους ἐ σπουδακό τες, τὰ φαινό μενα τῶ ν ἀ φανῶ ν εἶ ναι σημεῖ α, τοῦ το ἀ ξιοῦ μεν̔ καὶ μὴ βαρέ ως δέ ξῃ, εἴ τι ἐ ν διδασκαλί ας εἴ δει λεχθή σεται παῤ ἡ μῶ ν: τὰ γὰ ρ ἀ σθενῆ τοῦ κό σμου καὶ τὰ ἐ ξουθενημέ να ἐ ξελέ ξατο ὁ Θεό ς, καὶ δἰ αὐ τῶ ν πολλά κις οἰ κονομεῖ τὴ ν σωτηρί αν τῶ ν σωζομέ νων̓: ὅ γε μὴ ν λέ γω καὶ παραγγέ λλω ἐ κεῖ νό ἐ στι: πά ντα μὲ ν λό γον, πᾶ σαν δὲ πρᾶ ξιν καθή κουσαν περιεσκεμμέ νως ἐ πιτελεῖ σθαι: καὶ κατὰ τὸ ἀ ποστολικὸ ν παρά γγελμα, μηδεμί αν ἐ ν μηδενὶ διδό ναι προσκοπή ν. πρέ πον γὰ ρ εἶ ναι τί θεμαι, ἀ νδρὸ ς πολλὰ μὲ ν ἐ πὶ μαθή σει λό γων ἱ δρώ σαντος, ἐ θνῶ ν δὲ καὶ πό λεων ἀ ρχὰ ς διευθύ ναντος, καὶ πρὸ ς μεγά λην προγό νων ἀ ρετὴ ν τὸ ν ζῆ λον ἔ χοντος, τὸ ν βί ον προκεῖ σθαι εἰ ς ὑ πό δειγμα ἀ ρετῆ ς. Τὴ ν μέ ντοι περὶ τὰ τέ κνα διά θεσιν οὐ χὶ λό γῳ νῦ ν ὀ φεί λεις δεικνύ ναι, ὅ ς γε πά λαι ἔ δειξας ἀ φ̓ οὗ πατὴ ρ ἐ γέ νου, οὐ μό νον τῇ φυσικῇ στοργῇ κεχρημέ νος, ἣ ν καὶ τὰ ἄ λογα παρέ χεται τοῖ ς ἐ κγό νοις, ὡ ς αὐ τό ς τε εἶ πας καὶ ἡ πεῖ ρα δεί κνυσιν: ἀ λλὰ καὶ ἐ πιτεί νειν τὴ ν ἀ γά πην, δηλονό τι ἐ κ προαιρέ σεως, ὅ σῳ ὁ ρᾷ ς τοιαῦ τα ὄ ντα οἷ α ἄ ξια εἶ ναι πατρικῶ ν προσευχῶ ν. ὥ στε οὐ χ ἡ μᾶ ς δεῖ περὶ τού των πεί θεσθαι, ἀ ρκοῦ σα γὰ ρ ἡ ἐ ξ αὐ τῶ ν τῶ ν γινομέ νων ἐ στὶ μαρτυρί α.̓ Εκεῖ νό γε μὴ ν οὐ κ ἄ καιρον προσθεῖ ναι τῆ ς ἀ ληθεί ας ἕ νεκεν, ὅ τι οὐ χ ὁ ἀ δελφὸ ς Τιμό θεό ς ἐ στιν ὁ χωρεπί σκοπος ὁ ἀ νενεγκὼ ν ἡ μῖ ν τὰ θρυλγηθέ ντα. οὔ τε γὰ ρ ἐ ν συντυχί ᾳ οὔ τε διὰ γρά μματος φαί νεται μικρό ν τι ἢ μεῖ ζον διαβολῆ ς ἐ χό μενον περὶ σοῦ φθεγξά μενος. ὥ στε ἀ κηκοέ ναι μέ ν τι οὐ κ ἀ ρνού μεθα, οὐ μὴ ν Τιμό θεον εἶ ναι τὸ ν τὰ ς διαβολά ς σοι κατασκευά ζοντα. ἀ κού οντες δὲ πά ντως, εἰ μή τι ἄ λλο, τὸ γοῦ ν τοῦ̓ Αλεξά νδρου ποιή σομεν, τὴ ν ἑ τέ ραν τῶ ν ἀ κοῶ ν ἀ κεραί αν ταμιευσό μεθα τῷ διαβαλλομέ νῳ.