Reader

̓ Οψὲ μὲ ν ἐ δεξά μην τὰ ς ἐ πὶ τοῖ ς προτέ ροις γρά μμασιν ἀ ποκρί σεις, ἐ δεξά μην δ̓ οὖ ν ὅ μως διὰ τοῦ ποθεινοτά του Στρατηγί ου, καὶ εὐ χαρί στησα τῷ Κυρί ῳ, ὅ τι διαμέ νεις ὁ αὐ τὸ ς ἐ ν τῇ πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ γά πῃ. ἃ δὲ νῦ ν κατηξί ωσας περὶ τῆ ς αὐ τῆ ς ὑ ποθέ σεως ἐ πιστεῖ λαι, ἀ πό δειξιν ἔ χει τῆ ς ἀ γαθῆ ς σου προαιρέ σεως, ὅ τι φρονεῖ ς τὰ δέ οντα, καὶ συμβουλεύ εις ἡ μῖ ν τὰ λυσιτελῆ. Πλὴ ν ἀ λλ̓, ἐ πειδὴ πά λιν ὁ ρῶ μακρό τερό ν μοι τὸ ν λό γον γινό μενον, εἰ μέ λλοιμι πρὸ ς ἕ καστον τῶ ν ἐ πεσταλμέ νων παρὰ τῆ ς σῆ ς συνέ σεως ἀ ποκρί νεσθαι, τοσοῦ τον λέ γω: ὅ τι τὸ τῆ ς εἰ ρή νης καλό ν, εἰ μὲ ν ἐ ν τῷ ὀ νό ματι τῆ ς εἰ ρή νης περιγρά φεται μό νῳ, καταγέ λαστό ν ἐ στι τὸ ν δεῖ να καὶ τὸ ν δεῖ να ἐ κλεγομέ νους, τού τοις μό νον μεταδιδό ναι τοῦ εἰ ρηνεύ ειν, ἑ τέ ρους δὲ μυρί ους ἀ ποκλεί ειν τῆ ς πρὸ ς τὸ καλὸ ν κοινωνί ας: εἰ δὲ ἡ πρὸ ς τοὺ ς βλαβεροὺ ς συμφωνί α ἐ ν εἰ ρή νης προσχή ματι τὰ τῶ ν πολεμί ων τοὺ ς προσδεχομέ νους ἐ ργά ζεται, σκό πει τί νες εἰ σί ν, οἷ ς ἀ νέ μιξαν ἑ αυτού ς, οἳ τὸ ἄ δικον μῖ σος ἐ μί σησαν ἡ μᾶ ς, ἀ λλ̓ οἱ τῆ ς μερί δος τῶ ν ἀ κοινωνή των ἡ μῖ ν: οὐ δὲ γὰ ρ δέ ομαι νῦ ν ὀ νομαστὶ μεμνῆ σθαι. οὗ τοι καὶ ἐ κλή θησαν παῤ αὐ τῶ ν εἰ ς τὴ ν Σεβά στειαν, καὶ παρέ λαβον τὴ ν ἐ κκλησί αν, καὶ ἐ λειτού ργησαν ἐ πὶ τοῦ θυσιαστηρί ου, καὶ τοῦ ἰ δί ου ἄ ρτου παντὶ μετέ δωκαν τῷ λαῷ, ἐ πί σκοποι κηρυσσό μενοι παρὰ τῷ ἐ κεῖ κλή ρῳ καὶ διὰ πά σης τῆ ς χώ ρας ὡ ς ἅ γιοι παῤ αὐ τῶ ν καὶ κοινωνικοὶ παραπεμπό μενοι. ὧ ν εἰ χρὴ ἑ λέ σθαι τὴ ν μερί δα, καταγέ λαστό ν ἐ στιν ἐ κ τῶ ν ὀ νύ χων ἄ ρχεσθαι, καὶ μὴ αὐ ταῖ ς αὐ τῶ ν ταῖ ς κεφαλαῖ ς προσδιαλέ γεσθαι. Εἰ μὲ ν οὖ ν οὐ δέ να δεῖ καθό λου αἱ ρετικὸ ν νομί ζειν οὐ δὲ ἐ κτρέ πεσθαι, ἀ ντὶ τί νος, εἰ πέ μοι, σεαυτὸ ν ἀ φορί ζεις σὺ καὶ ὑ ποστέ λλῃ τή ν τινων κοινωνί αν; εἰ δέ εἰ σί τινες φευκτοί, κατὰ τὸ ν τῆ ς ἀ κριβεί ας λό γον εἰ πά τωσαν ἡ μῖ ν, οἱ πά ντα ἀ κριβεῖ ς, τῆ ς ποί ας εἰ σὶ μερί δος, οὓ ς ἐ κ τῆ ς Γαλατί ας πρὸ ς ἑ αυτοὺ ς προσηγά γοντο. Ταῦ τα εἰ μὲ ν ἄ ξια λύ πης σοι καταφαί νεται, τοῖ ς αἰ τί οις τού των λογί ζου τὸ ν χωρισμό ν: εἰ δὲ ἀ διά φορα κρί νεις, σύ γγνωθι ἡ μῖ ν μὴ καταδεχομέ νοις τῆ ς ζύ μης γενέ σθαι τῶ ν ἑ τεροδιδασκαλού ντων. ὥ στε, εἰ δοκεῖ, τῶ ν εὐ προσώ πων ἐ κεί νων ἀ φέ μενος λό γων, ἐ ν πά σῃ παρρησί ᾳ ἔ λεγχε τοὺ ς μὴ ὀ ρθοποδοῦ ντας πρὸ ς τὴ ν ἀ λή θειαν τοῦ εὐ αγγελί ου.