Reader

Τὸ πά λαι προσδοκηθὲ ν ἐ κ τῆ ς τοῦ Κυρί ου προρρή σεως, νῦ ν δὲ λοιπὸ ν τῇ πεί ρᾳ τῶ ν πραγμά των βεβαιού μενον, ὅ τι διὰ τὸ πληθυνθῆ ναι τὴ ν ἀ νομί αν ψυγή σεται ἡ ἀ γά πη τῶ ν πολλῶ ν, ἤ δη κεκρατημέ νον παῤ ἡ μῖ ν, ἔ δοξε λύ ειν τὰ γρά μματα τῆ ς τιμιό τητό ς σου κομισθέ ντα. ὄ ντως γὰ ρ ἀ γά πης ἔ νδειγμα οὐ τὸ τυχό ν, πρῶ τον μὲ ν μνησθῆ ναι ἡ μῶ ν τῶ ν οὕ τω μικρῶ ν καὶ μηδενὸ ς ἀ ξί ων, ἔ πειτα καὶ ἀ δελφοὺ ς ἀ ποστεῖ λαι εἰ ς ἐ πί σκεψιν ἡ μετέ ραν, πρέ ποντας εἶ ναι διακό νους εἰ ρηνικῶ ν γραμμά των. οὐ δὲ ν γὰ ρ τού του σπανιώ τερον θέ αμα, πά ντων πρὸ ς πά ντας λοιπὸ ν ὑ πό πτως διακειμέ νων. οὐ δαμοῦ γὰ ρ εὐ σπλαγχνί α, οὐ δαμοῦ συμπά θεια, οὐ δά κρυον ἀ δελφικὸ ν ἐ π̓ ἀ δελφῷ κά μνοντι. οὐ διωγμοὶ ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας, οὐ κ ἐ κκλησί αι στενά ζουσαι πανδημεί, οὐ χ ὁ πολὺ ς οὗ τος τῶ ν περιεχό ντων ἡ μᾶ ς δυσχερῶ ν κατά λογος κινεῖ ν δύ ναται ἡ μᾶ ς πρὸ ς τὴ ν ὑ πὲ ρ ἀ λλή λων μέ ριμναν. ἀ λλὰ τοῖ ς πτώ μασιν ἐ ναλλό μεθα, τὰ τραύ ματα ἐ πιξαί νομεν, τὰ ς παρὰ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν ἐ πηρεί ας, οἱ δοκοῦ ντες τῷ αὐ τῷ κοινωνεῖ ν φρονή ματι, ἐ πιτεί νομεν, καὶ οἱ ἐ ν τοῖ ς καιριωτά τοις ἔ χοντες συμφωνί αν ἑ νί γέ τινι πά ντως διεστή κασιν ἀ π̓ ἀ λλή λων. πῶ ς οὖ ν μὴ θαυμά σομεν τὸ ν ἐ ν τοιού τοις πρά γμασι καθαρὰ ν καὶ ἄ δολον τὴ ν πρὸ ς τοὺ ς πλησί ον ἀ γά πην ἐ πιδεικνύ μενον, καὶ διὰ τοσαύ της θαλά σσης καὶ ἠ πεί ρου τῆ ς χωριζού σης ἡ μᾶ ς σωματικῶ ς, τὴ ν ἐ νδεχομέ νην ἐ πιμέ λειαν ταῖ ς ψυχαῖ ς ἡ μῶ ν χαριζό μενον;̓ Εθαύ μασα δέ σου κἀ κεῖ νο, ὅ τι καὶ τὴ ν ἐ ν τῷ̓ Ελαιῶ νι τῶ ν ἀ δελφῶ ν διά στασιν λυπηρῶ ς ἐ δέ ξω, καὶ βού λει τινὰ αὐ τοῖ ς γενέ σθαι πρὸ ς ἀ λλή λους συμβιβασμό ν. καὶ ὅ τι σε οὐ δὲ τὰ παρευρεθέ ντα ὑ πὸ τινῶ ν καὶ ταραχὰ ς ἐ μποιή σαντα τῇ ἀ δελφό τητι παρέ λαθεν, ἀ λλὰ καὶ τὴ ν ἐ πὶ τού τοις μέ ριμναν ἀ νεδέ ξω, καὶ ταῦ τα ἀ πεδεξά μην. ἐ κεῖ νο δὲ οὐ κέ τι τῆ ς σῆ ς ἐ νό μισα εἶ ναι συνέ σεως ἄ ξιον, τὸ ἡ μῖ ν τὴ ν περὶ τῶ ν τηλικού των διό ρθωσιν ἐ πιτρέ πειν, ἀ νθρώ ποις οὔ τε χά ριτι Θεοῦ ἀ γομέ νοις, διὰ τὸ ἁ μαρτί αις συζῇ ν, οὔ τε τινὰ κεκτημέ νοις περὶ τοὺ ς λό γους δύ ναμιν, διὰ τὸ τῶ ν μὲ ν ματαί ων ἀ γαπητῶ ς ἀ ποστῆ ναι, τῶ ν δὲ τῆ ς ἀ ληθεί ας δογμά των μή πω τὴ ν προσή κουσαν ἕ ξιν ἀ ναλαβεῖ ν. ἐ πεστεί λαμεν οὖ ν ἤ δη τοῖ ς ἀ γαπητοῖ ς ἀ δελφοῖ ς ἡ μῶ ν, τοῖ ς κατὰ τὸ ν̓ Ελαιῶ να, Παλλαδί ῳ τῷ ἡ μετέ ρῳ καὶ̓ Ιννοκεντί ῳ τῷ̓ Ιταλῷ, πρὸ ς τὰ παῤ αὐ τῶ ν ἡ μῖ ν ἐ πεσταλμέ να, ὅ τι οὐ δὲ ν δυνά μεθα τῇ κατὰ Νί καιαν πί στει προστιθέ ναι ἡ μεῖ ς, οὐ δὲ τὸ βραχύ τατον, πλὴ ν τῆ ς εἰ ς τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον δοξολογί ας, διὰ τὸ ἐ ν παραδρομῇ τοὺ ς πατέ ρας ἡ μῶ ν τού του τοῦ μέ ρους ἐ πιμνησθῆ ναι, οὔ πω τοῦ κατ̓ αὐ τὸ ζητή ματος τό τε κεκινημέ νου. τὰ δὲ προσυφαινό μενα τῇ πί στει ἐ κεί νῃ δό γματα περὶ τῆ ς τοῦ Κυρί ου ἐ νανθρωπή σεως, ὡ ς βαθύ τερα τῆ ς ἡ μετέ ρας καταλή ψεως, οὔ τε ἐ βασανί σαμεν οὔ τε παρεδεξά μεθα, εἰ δό τες ὅ τι, ἐ πειδὰ ν τὴ ν ἁ πλό τητα τῆ ς πί στεως ἅ παξ παρακινή σομεν, οὔ τε τι πέ ρας τῶ ν λό γων εὑ ρή σομεν, ἀ εὶ τῆ ς ἀ ντιλογί ας εἰ ς τὸ πλεῖ ον ἡ μᾶ ς προαγού σης, καὶ τὰ ς ψυχὰ ς τῶ ν ἀ κεραιοτέ ρων παραταρά ξομεν τῇ παρεισαγωγῇ τῶ ν ξενιζό ντων. Τὴ ν δὲ κατὰ̓ Αντιό χειαν ἐ κκλησί αν, λέ γω δὴ τὴ ν τῷ αὐ τῷ φρονή ματι συμβαί νουσαν, δῴ η ποτὲ ὁ Κύ ριος ἰ δεῖ ν αὐ τὴ ν ἡ νωμέ νην. κινδυνεύ ει γὰ ρ αὕ τη μά λιστα δεδέ χθαι τὰ ς ἐ πιβουλὰ ς τοῦ ἐ χθροῦ, μνησικακοῦ ντος αὐ τῇ διὰ τὸ πρῶ τον τοῖ ς ἐ κεῖ τὴ ν τῶ ν Χριστιανῶ ν προσηγορί αν ἐ μπολιτεύ σασθαι. καὶ τέ τμηται μὲ ν ἡ αἵ ρεσις πρὸ ς τὴ ν ὀ ρθοδοξί αν, τέ τμηται δὲ καὶ αὐ τὴ πρὸ ς ἑ αυτὴ ν ἡ ὀ ρθό της. ἡ μεῖ ς δέ, ἐ πειδὴ καὶ ὁ πρῶ τος παρρησιασά μενος ὑ πὲ ρ τῆ ς ἀ ληθεί ας καὶ τὸ ν καλὸ ν ἐ κεῖ νον διαθλή σας ἀ γῶ να ἐ πὶ τῶ ν καιρῶ ν Κωνσταντί ου, ὁ αἰ δεσιμώ τατος Μελέ τιό ς ἐ στιν ὁ ἐ πί σκοπος, καὶ ἔ σχεν αὐ τὸ ν ἡ ἐ μὴ ἐ κκλησί α κοινωνικό ν, ὑ περαγαπή σασα αὐ τὸ ν διὰ τὴ ν καρτερὰ ν ἐ κεί νην καὶ ἀ νέ νδοτον ἔ νστασιν, ἔ χομεν αὐ τὸ ν κοινωνικὸ ν μέ χρι τοῦ νῦ ν τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι, καὶ ἕ ξομέ ν γε, ἐ ὰ ν ὁ Θεὸ ς θελῇ: ἐ πεὶ καὶ ὁ μακαριώ τατος πά πας̓ Αθανά σιος, ἐ πιστὰ ς ἀ πὸ̓ Αλεξανδρεί ας, πά νυ ἐ βού λετο αὐ τῷ τὴ ν πρὸ ς αὐ τὸ ν κοινωνί αν καταπραχθῆ ναι ἀ λλὰ κακί ᾳ συμβού λων εἰ ς ἕ τερον καιρὸ ν ὑ περετέ θη αὐ τῶ ν ἡ συνά φεια. ὡ ς οὐ κ ὤ φειλε σ3 τῶ ν δὲ τελευταῖ ον ἐ πεισελθό ντων οὐ δενὸ ς οὐ δέ πω τὴ ν κοινωνί αν προσηκά μεθα, οὐ κ ἐ κεί νους κρί νοντες ἀ ναξί ους, ἀ λλὰ μηδὲ ν ἔ χοντες τού του καταγινώ σκειν. καί τοι πολλὰ μὲ ν ἠ κού σαμεν παρὰ τῶ ν ἀ δελφῶ ν, ἀ λλ̓ οὐ προσηκά μεθα, διὰ τὸ μὴ ἀ ντικαταστῆ ναι τοῖ ς κατηγό ροις τοὺ ς ἐ γκαλουμέ νους κατὰ τὸ γεγραμμέ νον, ὅ τι Μὴ ὁ νό μος ἡ μῶ ν κρί νει τὸ ν ἄ νθρωπον, ἐ ὰ ν μὴ πρῶ τον αὐ τοῦ ἀ κού σῃ καὶ γνῷ τί ποιεῖ; ὥ στε οὔ πω δυνά μεθα αὐ τοῖ ς ἐ πιστέ λλειν, τιμιώ τατε ἀ δελφέ, οὔ τε ἀ ναγκά ζεσθαι εἰ ς τοῦ το ὀ φεί λομεν. πρέ πον δ̓ ἂ ν εἴ η τῇ εἰ ρηνικῇ σου προθέ σει, μὴ τὸ μὲ ν συνά πτειν, τὸ δὲ διασπᾷ ν, ἀ λλὰ τῇ προϋ παρχού σῃ ἑ νώ σει τὰ κεχωρισμέ να προσά γειν. ὥ στε πρῶ τον μὲ ν εὖ ξαι, ἔ πειτα καί, ὅ ση δύ ναμις, παρακά λεσον, ῥ ί ψαντας αὐ τοὺ ς ἐ κ τῶ ν ψυχῶ ν τὸ φιλό τιμον, καὶ ὑ πὲ ρ τοῦ ἀ ποδοῦ ναι τὴ ν ἰ σχὺ ν τῇ̓ Εκκλησί ᾳ καὶ καθελεῖ ν τὸ φρύ αγμα τῶ ν ἐ χθρῶ ν, συμβῆ ναι αὐ τοὺ ς πρὸ ς ἀ λλή λους. ἱ κανῶ ς δέ μου κἀ κεῖ νο τὴ ν ψυχὴ ν παρεκά λεσε, τὸ προστεθὲ ν παρὰ τῆ ς σῆ ς ἀ κριβεί ας τοῖ ς λοιποῖ ς καλῶ ς καὶ ἀ κριβῶ ς θεολογηθεῖ σι: τὸ τρεῖ ς ἀ ναγκαῖ ον εἶ ναι τὰ ς ὑ ποστά σεις ὁ μολογεῖ ν. ὥ στε τοῦ το καὶ οἱ κατὰ̓ Αντιό χειαν ἀ δελφοὶ διδασκέ σθωσαν παρὰ σοῦ: πά ντως δέ που καὶ ἐ διδά χθησαν. οὐ γὰ ρ ἂ ν εἵ λου δηλονό τι τὴ ν πρὸ ς αὐ τοὺ ς κοινωνί αν, μὴ τοῦ το αὐ τῶ ν μά λιστα τὸ μέ ρος ἀ σφαλισά μενος. Τὸ δὲ τῶ ν Μαγουσαί ων ἔ θνος̔ ὅ περ διὰ τῆ ς ἑ τέ ρας ἐ πιστολῆ ς σημῆ ναι ἡ μῖ ν κατηξί ωσασ̓ πολύ ἐ στι παῤ ἡ μῖ ν κατὰ πᾶ σαν σχεδὸ ν τὴ ν χώ ραν διεσπαρμέ νον, ἀ ποί κων τὸ παλαιὸ ν ἐ κ τῆ ς Βαβυλωνί ας ἡ μῖ ν ἐ πεισαχθέ ντων. οἳ ἔ θεσιν ἰ διά ζουσι κέ χρηνται, ἄ μικτοι ὄ ντες πρὸ ς τοὺ ς ἄ λλους ἀ νθρώ πους: λό γῳ δὲ πρὸ ς αὐ τοὺ ς κεχρῆ σθαι, καθό εἰ σιν ἐ ζωγρημέ νοι ὑ πὸ τοῦ διαβό λου εἰ ς τὸ ἐ κεί νου θέ λημα, παντελῶ ς ἐ στιν ἀ δύ νατον. οὔ τε γὰ ρ βιβλί α ἐ στὶ παῤ αὐ τοῖ ς, οὔ τε διδά σκαλοι δογμά των, ἀ λλὰ ἔ θει ἀ λό γῳ συντρέ φονται, παῖ ς παρὰ πατρὸ ς διαδεχό μενοι τὴ ν ἀ σέ βειαν. ἐ κτὸ ς δὴ τού των, ἃ ὑ πὸ πά ντων ὁ ρᾶ ται, τὴ ν ζωοθυσί αν παραιτοῦ νται ὡ ς μί ασμα, δἰ ἀ λλοτρί ων χειρῶ ν τὰ πρὸ ς τὴ ν χρεί αν ζῶ α κατασφά ττοντες: γά μοις ἐ πιμαί νονται παρανό μοις: καὶ τὸ πῦ ρ ἡ γοῦ νται Θεό ν: καὶ εἴ τι τοιοῦ το. τὰ ς δὲ ἐ κ τοῦ̓ Αβραὰ μ γενεαλογί ας οὐ δεὶ ς ἡ μῖ ν μέ χρι τοῦ παρό ντος τῶ ν μά γων ἐ μυθολό γησεν: ἀ λλὰ Ζαρνοῦ ά ν τινα ἑ αυτοῖ ς ἀ ρχηγὸ ν τοῦ γέ νους ἐ πιφημί ζουσι. διό περ οὐ δὲ ν ἔ χω πλέ ον ἐ πιστέ λλειν ὑ πὲ ρ αὐ τῶ ν τῇ τιμιό τητί σου.