Reader

̓ Απή γγειλά ν μοί τινες τῶ ν ἐ κ τῆ ς̓ Αγκύ ρας πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ φικομέ νων, πολλοὶ δὲ οὗ τοι καὶ οὐ δὲ ἀ ριθμῆ σαι ῥ ᾴ διον, σύ μφωνα δὲ πά ντες φθεγγό μενοι, σέ, τὴ ν φί λην κεφαλὴ ν̔ πῶ ς ἂ ν εὐ φή μως εἴ ποιμι;̓ οὐ χ ὡ ς ἥ διστα μεμνῆ σθαι ἡ μῶ ν, οὐ δὲ κατὰ τὸ ν σεαυτοῦ τρό πον. ἐ μὲ δὲ οὐ δὲ ν ἐ κπλή σσει τῶ ν ἀ νθρωπί νων, εὖ ἴ σθι, οὐ δὲ ἀ προσδό κητό ς ἐ στιν οὐ δενὸ ς τῶ ν πά ντων μεταβολή, πά λαι τὸ τῆ ς φύ σεως ἀ σθενὲ ς καὶ τὸ εὐ περί τρεπτον πρὸ ς τὰ ἐ ναντί α καταμαθό ντα. ὅ θεν οὔ τ̓ εἴ τι τῶ ν ἡ μετέ ρων μεταπέ πτωκε, καὶ ἐ κ τῆ ς πρό τερον τιμῆ ς λοιδορί αι καὶ ὕ βρεις περὶ ἡ μᾶ ς νῦ ν γί νονται, μέ γα τοῦ το ποιοῦ μαι. ἀ λλ̓ ἐ κεῖ νό μοι παρά δοξον ὡ ς ἀ ληθῶ ς καὶ ὑ περφυὲ ς ἐ φά νη, τὸ σὲ εἶ ναι τὸ ν οὕ τω πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἔ χοντα, ὥ στε ὀ ργί ζεσθαι ἡ μῖ ν καὶ χαλεπαί νειν, ἤ δη δέ τι καὶ ἀ πειλεῖ ν, ὡ ς ὁ τῶ ν ἀ κουσά ντων λό γος. Τῶ ν μὲ ν οὖ ν ἀ πειλῶ ν καὶ πά νὑ εἰ ρή σεται γὰ ρ τἀ ληθέ σ̓ κατεγέ λασα. ἦ κομιδῇ γ̓ ἂ ν παῖ ς εἴ ην, τὰ τοιαῦ τα μορμολύ κεια δεδοικώ ς. ἐ κεῖ νο δέ μοι καὶ φοβερὸ ν καὶ πολλῆ ς φροντί δος ἄ ξιον ἔ δοξε, τὸ τὴ ν σὴ ν ἀ κρί βειαν, ἣ ν ἐ ν ὀ λί γοις ἔ ρεισμά τε ὀ ρθό τητος, καὶ τῆ ς ἀ ρχαί ας καὶ ἀ ληθινῆ ς ἀ γά πης σπέ ρμα εἰ ς παραμυθί αν ταῖ ς ἐ κκλησί αις σώ ζεσθαι πεπιστεύ καμεν, ἐ πὶ τοσοῦ τον τῆ ς παρού σης καταστά σεως μετασχεῖ ν, ὥ στε τὰ ς παρὰ τῶ ν τυχό ντων βλασφημί ας κυριωτέ ρας ποιή σασθαι τῆ ς μακρᾶ ς ἡ μῶ ν πεί ρας, καὶ πρὸ ς τὴ ν τῶ ν ἀ τό πων ὑ πό νοιαν χωρὶ ς ἀ ποδεί ξεων ὑ παχθῆ ναι. καί τοι τί λέ γω ὑ πό νοιαν; ὁ γὰ ρ ἀ γανακτή σας καὶ διαπειληθεί ς, ὥ ς φασιν, οὐ χ ὑ πονοοῦ ντος, ἀ λλὰ τοῦ ἤ δη σαφῶ ς καὶ ἀ ναντιῤ ῥ ή τως πεισθέ ντος δοκεῖ πως ὀ ργὴ ν ἐ νδεδεῖ χθαι.̓ Αλλ̓, ὅ περ ἔ φην, ἐ πὶ τὸ ν καιρὸ ν τοῦ τον ἀ ναφέ ρομεν τὴ ν αἰ τί αν, ἐ πεὶ πό σου πό νου ἦ ν, ὦ θαυμά σιε, ἐ ν ἐ πιστολῇ βραχεί ᾳ περὶ ὧ ν ἐ βού λου οἱ ονεὶ μό νον μό νῳ διαλεχθῆ ναι: ἤ, εἰ μὴ ἐ πί στευες γραφῇ τὰ τοιαῦ τα, πρὸ ς ἑ αυτὸ ν μεταπέ μψασθαι; εἰ δὲ πά ντως ἐ ξειπεῖ ν ἔ δει, καὶ ἀ ναβολῇ καιρὸ ν οὐ κ ἐ δί δου τὸ δυσκά θεκτον τῆ ς ὀ ργῆ ς, ἀ λλ̓ ἑ νί γέ τινι τῶ ν ἐ πιτηδεί ων καὶ στέ γειν ἀ πό ῤ ῥ ητα πεφυκό των, ἐ ξῆ ν δή που τῶ ν πρὸ ς ἡ μᾶ ς λό γων χρή σασθαι διακό νῳ. νυνὶ δὲ τί νος οὐ χὶ περιτεθρύ λληται τὰ ὦ τα τῶ ν καθ̓ ὁ ποιανδή ποτε χρεί αν ὑ μῖ ν ἐ πιφοιτώ ντων, ὡ ς ἡ μῶ ν ἄ τας τινὰ ς γραφό ντων καὶ συγγραφό ντων; τού τῳ γά ρ σε κεχρῆ σθαί φασι τῷ ῥ ή ματι, οἱ ἐ πὶ λέ ξεως τὰ σὰ διηγού μενοι. ἐ μὲ δὲ ἐ πὶ πολλὰ τὴ ν διά νοιαν ἀ γαγό ντα τὴ ν ἐ μαυτοῦ, οὐ δέ ν τι μᾶ λλον τῆ ς ἀ μηχανί ας ἀ φί ησιν.̔́ Ωστε με καὶ τοιοῦ τό ν τι εἰ σῆ λθε: μή τις τῶ ν αἱ ρετικῶ ν κακού ργως τοῖ ς ἑ αυτοῦ συγγρά μμασι τὸ ἐ μὸ ν ὄ νομα παραγρά ψας, ἐ λύ πησέ σου τὴ ν ὀ ρθό τητα καὶ ἐ κεί νην ἀ φεῖ ναι τὴ ν φωνὴ ν προηγά γετο. οὐ γὰ ρ δὴ τοῖ ς γεγραμμέ νοις ὑ φ̓ ἡ μῶ ν πρὸ ς τοὺ ς ἀ νό μοιον κατ̓ οὐ σί αν τολμή σαντας εἰ πεῖ ν τὸ ν Υἱ ὸ ν καὶ Θεὸ ν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί, ἢ πρὸ ς τοὺ ς κτί σμα καὶ ποί ημα εἶ ναι τὸ Πνεῦ μα τὸ ἅ γιον βλασφημή σαντας, ταύ την ἂ ν ἐ πενεγκεῖ ν τὴ ν λοιδορί αν ἠ νέ σχου ὁ τοὺ ς μεγά λους ἄ θλους ἐ κεί νους καὶ περιβοή τους ὑ πὲ ρ τῆ ς ὀ ρθοδοξί ας διενεγκώ ν. λύ σαις δ̓ ἂ ν ἡ μῖ ν τὴ ν ἀ μηχανί αν αὐ τό ς, εἰ ἐ θελή σειας τὰ κινή σαντά σε πρὸ ς τὴ ν καθ̓ ἡ μῶ ν λύ πην φανερῶ ς ἐ ξαγγεῖ λαι.