Reader

Καὶ ἄ λλως μὲ ν ἡ δέ ως ὁ ρῶ ν τοὺ ς ἀ γαθοὺ ς παῖ δας διά τε τὸ ὑ πὲ ρ τὴ ν ἡ λικί αν τῶ ν ἠ θῶ ν εὐ σταθὲ ς καὶ διὰ τὸ πρὸ ς τὴ ν σὴ ν εὐ λά βειαν οἰ κεῖ ον, ἀ φ̓ οὗ τι καὶ μέ γα προσδοκᾷ ν ἔ στιν ἐ π̓ αὐ τοῖ ς, ἐ πειδὴ καὶ μετὰ γραμμά των σῶ ν εἶ δον αὐ τοὺ ς προσιό ντας μοι, ἐ διπλασί ασα τὸ ἐ π̓ αὐ τοῖ ς φί λτρον. ὅ τε δὲ ἀ νέ γνων τὴ ν ἐ πιστολὴ ν καὶ εἶ δον ἐ ν αὐ τῇ ὁ μοῦ μὲ ν τὸ περὶ τὰ ς ἐ κκλησί ας προνοητικὸ ν τῆ ς σῆ ς διαθέ σεως, ὁ μοῦ δὲ τὸ περὶ τὴ ν ἀ νά γνωσιν τῶ ν θεί ων γραφῶ ν ἐ πιμελέ ς, ηὐ χαρί στησα τῷ Κυρί ῳ, καὶ ἐ πηυξά μην τὰ ἀ γαθὰ τοῖ ς τὰ τοιαῦ τα ἡ μῖ ν διακομί ζουσι γρά μματα, καὶ πρό γε αὐ τῶ ν αὐ τῷ τῷ γρά ψαντι ἡ μῖ ν.̓ Επεζή τησας τὸ πολυθρύ λλητον ἐ κεῖ νο, καὶ παρὰ πᾶ σιν ἄ νω καὶ κά τω περιφερό μενον ῥ ητό ν, τί να τὴ ν λύ σιν ἔ χει: τό, Πᾶ ς ὁ ἀ ποκτεί νας Κά ϊ ν ἑ πτὰ ἐ κδικού μενα παραλύ σει. διὰ τού του δὲ τέ ως μὲ ν αὐ τὸ ς σεαυτὸ ν συνέ στησας, τὸ τοῦ Τιμοθέ ου ὃ παρέ δωκεν αὐ τῷ Παῦ λος, ἀ κριβῶ ς φυλά ττοντα, δῆ λος γὰ ρ εἶ προσέ χων τῇ ἀ ναγνώ σει: ἔ πειτα καὶ ἡ μᾶ ς τοὺ ς γέ ροντας καὶ νεναρκηκό τας ἤ δη καὶ τῷ χρό νῳ καὶ τῇ ἀ σθενεί ᾳ τοῦ σῶ ματος καὶ τῷ πλή θει τῶ ν θλί ψεων, αἳ πολλαὶ νῦ ν περὶ ἡ μᾶ ς κινηθεῖ σαι ἐ βά ρησαν ἡ μῶ ν τὴ ν ζωή ν, ὅ μως διανέ στησας, καὶ ζέ ων τῷ πνεύ ματι κατεψυγμέ νους ἡ μᾶ ς, ὡ ς τὰ φωλεύ οντα τῶ ν ζώ ων, εἰ ς ἐ γρή γορσιν μετρί αν καὶ ζωτικὴ ν ἐ νέ ργειαν ἐ πανά γεις.̓́ Εστι δ̓ οὖ ν τὸ ῥ ητὸ ν καὶ ἁ πλῶ ς οὕ τω νοηθῆ ναι δυνά μενον καὶ ποικί λον ἐ πιδέ ξασθαι λό γον. ἡ μὲ ν οὖ ν ἁ πλουστέ ρα καὶ παντὶ δυναμέ νη ἐ κ τοῦ προχεί ρου παραστῆ ναι διά νοια αὕ τη ἐ στί ν: ὅ τι δεῖ τὸ ν Κά ϊ ν ἑ πταπλασί ονα ἀ ποδοῦ ναι τὴ ν τιμωρί αν ὑ πὲ ρ ὧ ν ἥ μαρτεν. οὐ γά ρ ἐ στι δικαί ου κριτοῦ ἴ σας πρὸ ς ἴ σας ὁ ρί ζειν τὰ ς ἀ ντιδό σεις, ἀ λλ̓ ἀ νά γκη τὸ ν κατά ρξαντα κακοῦ μετὰ προσθή κης ἀ ποτί σαι τὰ ὀ φειλό μενα, εἰ μέ λλοι αὐ τό ς τε βελτί ων ταῖ ς τιμωρί αις γενή σεσθαι, καὶ τοὺ ς λοιποὺ ς σωφρονεστέ ρους ποιή σειν τῷ ὑ ποδεί γματι. οὐ κοῦ ν, ἐ πειδὴ τέ τακται ἑ πτά κις ἀ ποπληρῶ σαι τὴ ν δί κην τῶ ν ἡ μαρτημέ νων τὸ ν Κά ϊ ν, παραλύ σει, φησί, τοῦ το τὸ ὑ πὸ τῆ ς θεί ας κρί σεως ἐ π̓ αὐ τῷ δεδογμέ νον ὁ ἀ ποκτεί νας αὐ τό ν. οὗ τό ς ἐ στιν ὁ νοῦ ς ὁ ἐ ντεῦ θεν ἀ πὸ τῆ ς πρώ της ἀ ναγνώ σεως ἡ μῖ ν προσπί πτων.̓ Επειδὴ δὲ ἐ ρευνᾷ ν πέ φυκε τὰ βά θη τῶ ν φιλοπονωτέ ρων ἡ διά νοια, ἐ πιζητεῖ, τὸ δί καιον πῶ ς ἐ ν τῷ ἑ πτά κις ἀ ποπληροῦ ται, καὶ τί τὰ ἐ κδικού μενα, πό τερον τὰ ἁ μαρτηθέ ντα ἑ πτά ἐ στιν, ἢ ἓ ν μὲ ν τὸ ἁ μά ρτημα, ἑ πτὰ δὲ ἐ πὶ τῷ ἑ νὶ αἱ κολά σεις; ἀ εὶ μὲ ν οὖ ν ἡ Γραφὴ τὸ ν τῆ ς ἀ φέ σεως τῶ ν ἁ μαρτημά των ἀ ριθμὸ ν ἐ ν τοῖ ς ἑ πτὰ περιορί ζει. ποσά κις, φησί ν, ἁ μαρτή σει εἰ ς ἐ μὲ ὁ ἀ δελφό ς μου, καὶ ἀ φή σω αὐ τῷ;̔̔ Ο Πέ τρος ἐ στὶ λέ γων τῷ Κυρί ῳ.̓ ἕ ως ἑ πτά κις; εἶ τα ἀ πό κρισις τοῦ Κυρί ου: Οὐ λέ γω σοι ἕ ως ἑ πτά κις, ἀ λλ̓ ἕ ως ἑ βδομηκοντά κις ἑ πτά. οὐ γὰ ρ ἐ π̓ ἄ λλον ἀ ριθμὸ ν μετέ βη ὁ Κύ ριος, ἀ λλὰ τὸ ν ἑ πτὰ πολυπλασιά σας, ἐ ν αὐ τῷ τὸ ν ὅ ρον ἔ θετο τῆ ς ἀ φέ σεως. καὶ δἰ ἑ πτὰ μὲ ν ἐ τῶ ν ὁ̔ Εβραῖ ος ἀ πελύ ετο τῆ ς δουλεί ας: ἑ πτὰ δε ἑ βδομά δες ἐ τῶ ν τὸ ν ὀ νομαστὸ ν ἰ ωβηλαῖ ον ἐ ποί ουν ἐ ν τοῖ ς πά λαι, ἐ ν ᾧ ἐ σαββά τιζε μὲ ν ἡ γῆ, χρεῶ ν δὲ ἦ σαν ἀ ποκοπαί, δουλεί ας ἀ παλλαγή, καὶ οἱ ονεὶ νέ ος ἄ νωθεν καθί στατο βί ος, ἐ ν τῷ ἑ βδοματικῷ ἀ ριθμῷ τοῦ παλαιοῦ τρό πον τινὰ τὴ ν συντέ λειαν δεχομέ νου. ταῦ τα δὲ τύ ποι τοῦ αἰ ῶ νος τού του, ὃ ς διὰ τῶ ν ἑ πτὰ ἡ μερῶ ν ἀ νακυκλού μενος ἡ μᾶ ς παρατρέ χει: ἐ ν ᾧ γί νονται αἱ τῶ ν μετριωτέ ρων ἁ μαρτημά των ἐ κτί σεις, κατὰ τὴ ν φιλά νθρωπον ἐ πιμέ λειαν τοῦ ἀ γαθοῦ Δεσπό του, ὡ ς μὴ τῷ ἀ περά ντῳ αἰ ῶ νι παραδοθῆ ναι ἡ μᾶ ς εἰ ς κό λασιν. τὸ μὲ ν οὖ ν ἑ πτά κις, διὰ τὴ ν πρὸ ς τὸ ν κό σμον τοῦ τον συγγέ νειαν, ὡ ς τῶ ν φιλοκό σμων ἀ νθρώ πων ἀ π̓ αὐ τῶ ν ὀ φειλό ντων μά λιστα ζημιοῦ σθαι, ὧ ν ἕ νεκεν εἵ λοντο πονηρεύ εσθαι. ἐ κδικού μενα δέ, εἴ τε τὰ παρὰ τοῦ Κά ϊ ν ἡ μαρτημέ να λέ γοις, εὑ ρή σεις ἑ πτά: εἴ τε τὰ παρὰ τοῦ κριτοῦ ἐ π̓ αὐ τῷ ἐ παχθέ ντα, καὶ οὕ τως οὐ κ ἀ ποτεύ ξῃ τῆ ς ἐ ννοί ας. ἐ ν μὲ ν οὖ ν τοῖ ς παρὰ τοῦ Κά ϊ ν τετολμημέ νοις πρῶ τον ἁ μά ρτημα φθό νος ἐ πὶ τῇ προτιμώ σει τοῦ̓́ Αβελ: δεύ τερον δό λος, μεθ̓ οὗ διελέ χθη τῷ ἀ δελφῷ, εἰ πώ ν: Διέ λθωμεν εἰ ς τὸ πεδί ον: τρί τον φό νος, προσθή κη τοῦ κακοῦ: τέ ταρτον, ὅ τι καὶ ἀ δελφοῦ φό νος, μεί ζων ἡ ἐ πί τασις: πέ μπτον, ὅ τι καὶ πρῶ τος φονεὺ ς ὁ Κά ϊ ν, πονηρὸ ν ὑ πό δειγμα τῷ βί ῳ καταλιπώ ν: ἕ κτον ἀ δί κημα, ὅ τι γονεῦ σι πέ νθος ἐ ποί ησεν: ἕ βδομον, ὅ τι Θεῷ ἐ ψεύ σατο: ἐ ρωτηθεὶ ς γά ρ, Ποῦ̓́ Αβελ ὁ ἀ δελφό ς σου; εἶ πεν, Οὐ κ οἶ δα. ἑ πτὰ οὖ ν τὰ ἐ κδικού μενα παρελύ ετο ἐ ν τῷ ἀ ναιρεθῆ ναι τὸ ν Κά ϊ ν. ἐ πειδὴ γὰ ρ εἶ πεν ὁ Κύ ριος, ὅ τἰ Επικατά ρατος ἡ γῆ, ἣ ἔ χανε δέ ξασθαι τὸ αἷ μα τοῦ ἀ δελφοῦ σου: καὶ, Στέ νων καὶ τρέ μων ἔ σῃ ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς: ὁ Κά ϊ ν φησί ν: Εἰ ἐ κβά λλεις με σή μερον ἀ πὸ τῆ ς γῆ ς, καὶ ἀ πὸ τοῦ προσώ που σου κρυβή σομαι, καὶ ἔ σομαι στέ νων καὶ τρέ μων ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς: καὶ πᾶ ς ὁ εὑ ρί σκων με ἀ ποκτενεῖ με. πρὸ ς δὲ τοῦ το ὁ Κύ ριό ς φησιν: Οὐ χ οὕ τω: πᾶ ς ὁ ἀ ποκτεί νας Κά ϊ ν ἑ πτὰ ἐ κδικού μενα παραλύ σει. ἐ πειδὴ γὰ ρ ἐ νό μισεν εὐ ά λωτος εἶ ναι παντὶ ὁ Κά ϊ ν, διὰ τὸ τὴ ν ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς ἀ σφά λειαν μὴ ἔ χειν̔ ἐ πικατά ρατος γὰ ρ ἡ γῆ ἀ π̓ αὐ τοῦ̓, καὶ τῆ ς ἀ πὸ Θεοῦ βοηθεί ας ἠ ρημῶ σθαι, ὀ ργισθέ ντος αὐ τῷ ἐ πὶ τῷ φό νῳ, ὡ ς οὔ τε ἀ πὸ γῆ ς οὔ τε ἀ π̓ οὐ ρανοῦ ἀ ντιλή ψεως αὐ τῷ λειπομέ νης:̓́ Εσται, φησί, πᾶ ς ὁ εὑ ρί σκων με, ἀ ποκτενεῖ με: ἐ λέ γχει αὐ τοῦ τὸ σφά λμα ὁ λό γος λέ γων, Οὐ χ οὕ τω, τουτέ στιν, οὐ κ ἀ ναιρεθή σῃ. κέ ρδος γὰ ρ τοῖ ς κολαζομέ νοις ὁ θά νατος, ἀ παλλαγὴ ν φέ ρων τῶ ν λυπηρῶ ν. ἀ λλὰ παραταθή σῃ τῷ βί ῳ, ἵ να κατ̓ ἀ ξί αν τῶ ν ἡ μαρτημέ νων ἀ ντιμετρηθῇ σοι τὰ κολαστή ρια. ἐ πειδὴ δὲ τὸ ἐ κδικού μενον διχῶ ς νοεῖ ται, τό τε ἁ μαρτηθέ ν, ἐ φ̓ ᾧ ἡ ἐ κδί κησις, καὶ ὁ τρό πος τῆ ς κολά σεως, δἰ οὗ ἡ ἐ κδί κησις, ἴ δωμεν εἰ ἑ πτὰ τρό ποι βασανιστηρί ων ἐ πηνέ χθησαν τῷ πονηρευσαμέ νῳ. Τὰ μὲ ν οὖ ν ἑ πτὰ ἁ μαρτή ματα τοῦ Κά ϊ ν ἐ ν τοῖ ς κατό πιν ὁ λό γος ἀ πηριθμή σατο. νῦ ν δὲ ζητοῦ μεν εἰ ἑ πτά ἐ στι τὰ εἰ ς κό λασιν αὐ τῷ ἐ παγό μενα, καί φαμεν οὕ τως. μετὰ τὴ ν πεῦ σιν τοῦ Κυρί ου, Ποῦ̓́ Αβελ ὁ ἀ δελφό ς σου; ἣ ν οὐ χὶ μαθεῖ ν βουλό μενος, ἀ λλὰ μετανοί ας αὐ τῷ ἀ φορμὴ ν παρεχό μενος, ὁ φιλά νθρωπος Δεσπό της προσή γαγεν, ὡ ς δηλοῖ αὐ τὰ τὰ ῥ ή ματα. ἀ ρνησαμέ νου γὰ ρ αὐ τοῦ, ταχὺ ν ποιεῖ ται τὸ ν ἔ λεγχον, εἰ πώ ν: Φωνὴ αἵ ματος τοῦ ἀ δελφοῦ σου βοᾷ πρό ς με. ὥ στε τὸ Ποῦ̓́ Αβελ ὁ ἀ δελφό ς σου; ἐ κεί νῳ ἀ φορμὴ ν ἐ δί δου τῆ ς συναισθή σεως τοῦ ἡ μαρτημέ νου, οὐ τῷ Θεῷ ἐ γί νετο διδασκαλί ας πρό ξενον. εἰ γὰ ρ μὴ ἔ τυχεν ἐ πισκοπῆ ς Θεοῦ, εἶ χεν ἂ ν πρό φασιν ὡ ς ἐ γκαταλελειμμέ νος καὶ οὐ δεμί αν λαβὼ ν ἀ φορμὴ ν εἰ ς μετά νοιαν. νῦ ν δὲ ἐ πεφά νη αὐ τῷ ὁ ἰ ατρό ς, ἵ να προσφύ γῃ αὐ τῷ ὁ ἀ σθενῶ ν. ὁ δὲ οὐ μό νον οὐ κρύ πτει τὸ ἕ λκος, ἀ λλὰ καὶ ἕ τερον προσεξεργά ζεται, τῷ φό νῳ τὸ ψεῦ δος ἐ πισυνά πτων, Οὐ κ οἶ δα. μὴ φύ λαξ τοῦ ἀ δελφοῦ μου εἰ μὶ ἐ γώ; ἐ ντεῦ θεν λοιπὸ ν ἀ ρί θμει τὰ ς τιμωρί ας. ἐ πικατά ρατος ἡ γῆ ἀ πὸ σοῦ. μί α κό λασις. ἐ ργᾷ τὴ ν γῆ ν. δευτέ ρα αὕ τη. ἀ νά γκη γά ρ τις ἄ ρρητος αὐ τῷ συνέ ζευκτο, πρὸ ς τὸ ἔ ργον τῆ ς γῆ ς αὐ τὸ ν κατεπεί γουσα, ὥ στε μηδὲ βουλομέ νῳ αὐ τῷ ἐ ξεῖ ναι ἀ ναπαύ εσθαι, ἀ λλ̓ ἀ εὶ αὐ τὸ ν προσταλαιπωρεῖ σθαι τῇ ἐ χθρᾷ αὐ τοῦ γῇ, ἣ ν ἐ πικατά ρατον αὐ τὸ ς ἑ αυτῷ ἐ ποί ησε, μιά νας αὐ τὴ ν ἀ δελφικῷ αἵ ματι. ἐ ργᾷ οὖ ν τὴ ν γῆ ν, δεινὴ τιμωρί α, ἡ μετὰ τῶ ν μισού ντων διαγωγή, σύ νοικον ἔ χειν πολέ μιον, ἄ παυστον ἐ χθρό ν. ἐ ργᾷ τὴ ν γῆ ν: τουτέ στι, κατατεινό μενος τοῖ ς ἔ ργοις τοῖ ς γεηπονικοῖ ς, οὐ δέ να χρό νον ἀ νή σεις, οὔ τε νυκτὸ ς οὔ τε ἡ μέ ρας ἐ κλυό μενος ἐ κ τῶ ν πό νων, ἀ λλὰ δεσπό του τινὸ ς πικροῦ χαλεπωτέ ραν ἔ χων τὴ ν ἄ ρρητον ἀ νά γκην, ἐ πὶ τὰ ἔ ργα σε διεγεί ρουσαν. Καὶ οὐ προσθή σει δοῦ ναι τὴ ν ἰ σχὺ ν αὐ τῆ ς. καί τοι εἰ καὶ τὸ τῆ ς ἐ ργασί ας ἄ παυστον εἶ χέ τινα καρπό ν, αὐ τὸ ς ὁ πό νος οὐ μετρί α βά σανος ἦ ν τῷ ἀ εὶ κατατεινομέ νῳ καὶ κοπιῶ ντι. ἐ πειδὴ δὲ καὶ ἐ ργασί α ἄ παυστος καὶ ἄ καρπος ἡ περὶ γῆ ν ταλαιπωρί ἁ οὐ γὰ ρ ἐ δί δου τὴ ν ἰ σχύ ν̓, τρί τη αὕ τη ἐ στὶ τιμωρί α ἡ ἀ καρπί α τῶ ν πό νων. Στέ νων καὶ τρέ μων ἔ σῃ ἐ πὶ τῆ ς γῆ ς. δύ ο προσέ θηκεν ἄ λλαις ταῖ ς τρισί: στεναγμὸ ν διηνεκῆ, καὶ τρό μον τοῦ σώ ματος, τὸ ν ἐ κ τῆ ς ἰ σχύ ος στηριγμὸ ν τῶ ν μελῶ ν οὐ κ ἐ χό ντων. ἐ πειδὴ γὰ ρ κακῶ ς ἐ χρή σατο τῇ δυνά μει τοῦ σώ ματος, ὑ φῃ ρέ θη αὐ τοῦ ὁ τό νος, ὥ στε κλονεῖ σθαι αὐ τὸ ν καὶ κατασεί εσθαι, οὔ τε ἄ ρτον ῥ ᾳ δί ως προσφέ ρειν δυνά μενον τῷ στό ματι οὔ τε ποτὸ ν προσκομί ζειν, τῆ ς πονηρᾶ ς χειρὸ ς μετὰ τὴ ν ἀ νοσί αν πρᾶ ξιν οὐ δὲ ταῖ ς ἰ δί αις καὶ ἀ ναγκαί αις χρεί αις τοῦ σώ ματος λοιπὸ ν ὑ πηρετεῖ σθαι συγχωρουμέ νης. ἄ λλη τιμωρί α, ἣ ν αὐ τὸ ς ἀ πεκά λυψεν ὁ Κά ϊ ν εἰ πώ ν: Εἰ ἐ κβά λλεις με νῦ ν ἀ πὸ τῆ ς γῆ ς, καὶ ἀ πὸ τοῦ προσώ που σου κρυβή σομαι. τί ἐ στι τὸ Εἰ ἐ κβά λλεις με ἀ πὸ τῆ ς γῆ ς; τουτέ στιν, εἰ χωρί ζεις με τῆ ς ἀ π̓ αὐ τῆ ς ὠ φελεί ας. οὐ γὰ ρ μετετί θετο ἐ φ̓ ἕ τερον τό πον, ἀ λλ̓ ἠ λλοτριοῦ το τῶ ν ἀ π̓ αὐ τῆ ς καλῶ ν. Καὶ ἀ πὸ τοῦ προσώ που σου κρυβή σομαι. ἡ βαρυτά τη κό λασις τοῖ ς εὐ φρονοῦ σιν ὁ ἀ πὸ Θεοῦ χωρισμό ς. καὶ ἔ σται, φησί, πᾶ ς ὁ εὑ ρί σκων με ἀ ποκτενεῖ με. εἰ κά ζει ἐ κ τοῦ ἀ κολού θου τῶ ν προαγό ντων. εἰ ἀ πὸ τῆ ς γῆ ς ἐ κβέ βλημαι, εἰ ἀ πὸ τοῦ προσώ που σου κρυβή σομαι, λεί πεται ἀ πὸ παντὸ ς ἀ ναιρεῖ σθαι. τί οὖ ν ὁ Κύ ριος; οὐ χ οὕ τως. ἀ λλ̓ ἔ θετο σημεῖ ον ἐ π̓ αὐ τό ν. ἑ βδό μη αὕ τη τιμωρί α, τὸ μηδὲ κρύ πτεσθαι τὴ ν τιμωρί αν, ἀ λλὰ σημεί ῳ προδή λῳ πᾶ σι προκεκηρύ χθαι, ὅ τι οὗ τό ς ἐ στιν ὁ τῶ ν ἀ νοσί ων ἔ ργων δημιουργό ς. καὶ γὰ ρ τῷ ὀ ρθῶ ς λογιζομέ νῳ βαρυτά τη κολά σεων ἡ αἰ σχύ νη: ἣ ν καὶ περὶ τῆ ς κρί σεως μεμαθή καμεν, ὅ τι οὗ τοι ἀ ναστή σονται εἰ ς ζωὴ ν αἰ ώ νιον, καὶ οὗ τοι, εἰ ς αἰ σχύ νην καὶ ὀ νειδισμὸ ν αἰ ώ νιον.̓ Ακολουθεῖ τού τῳ ζή τημα συγγενέ ς, τὸ παρὰ τοῦ Λά μεχ ταῖ ς γυναιξὶ ν εἰ ρημέ νον, ὅ τἴ Ανδρα ἀ πέ κτεινα εἰ ς τραῦ μα ἐ μοί, καὶ νεανί σκον εἰ ς μώ λωπά μοι: ὅ τι εἰ ἑ πτά κις ἐ κδεδί κηται ἐ κ Κά ϊ ν, ἐ κ δὲ Λά μεχ ἑ βδομηκοντά κις ἑ πτά. καὶ νομί ζουσί τινες ὑ πὸ τοῦ Λά μεχ ἀ νῃ ρῆ σθαι τὸ ν Κά ϊ ν, ὡ ς μέ χρι τῆ ς γενεᾶ ς ἐ κεί νης διαρκέ σαντος αὐ τοῦ, ἐ πὶ τῷ μακροτέ ραν δοῦ ναι τὴ ν τιμωρί αν. ἔ στι δὲ οὐ κ ἀ ληθέ ς. δύ ο γὰ ρ φαί νεται φό νους πεποιηκώ ς, ἐ ξ ὧ ν αὐ τὸ ς διηγεῖ ται. ἄ νδρα ἀ πέ κτεινα καὶ νεανί σκον: τὸ ν ἄ νδρα εἰ ς τραῦ μα, καὶ νεανί σκον εἰ ς μώ λωπα. ἄ λλο οὖ ν τραῦ μα, καὶ ἄ λλο μώ λωψ: καὶ ἄ λλο ἀ νή ρ, καὶ ἄ λλο νεανί σκος.̔́ Οτι ἐ κ Κά ϊ ν ἐ κδεδί κηται ἑ πτά κις, ἐ κ δὲ Λά μεχ ἑ βδομηκοντά κις ἑ πτά. τετρακοσί ας καὶ ἐ ννενή κοντα τιμωρί ας ὑ ποσχεῖ ν εἰ μι δί καιος, εἴ περ δικαί α ἡ τοῦ Θεοῦ κρί σις ἐ πὶ τῷ Κά ϊ ν, ὥ στε ἑ πτὰ αὐ τὸ ν παρασχεῖ ν τὰ ς κολά σεις. ὁ μὲ ν γά ρ, ὥ σπερ οὐ κ ἔ μαθε παῤ ἄ λλου φονεύ ειν, οὕ τως οὐ δὲ εἶ δε τιμωρί αν ὑ πέ χοντα φονευτή ν: ἐ γὼ δέ, ἐ ν ὀ φθαλμοῖ ς ἔ χων τὸ ν στέ νοντα καὶ τρέ μοντα καὶ τὸ μέ γεθος τῆ ς ὀ ργῆ ς τοῦ Θεοῦ, οὐ κ ἐ σωφρονί σθην τῷ ὑ ποδεί γματι. ὅ θεν ἄ ξιό ς εἰ μι τετρακοσί ας καὶ ἐ ννενή κοντα δοῦ ναι κολά σεις.̓́ Ενιοι δέ τινες πρὸ ς τοιοῦ τον ὥ ρμησαν λό γον, οὐ κ ἀ πᾴ δοντα τοῦ ἐ κκλησιαστικοῦ δό γματος: ὅ τι ἀ πὸ τοῦ Κά ϊ ν ἕ ως τοῦ κατακλυσμοῦ ἑ πτὰ παρεληλύ θασι γενεαί, καὶ ἐ πή χθη πά σῃ τῇ γῇ ἡ τιμωρί α, διὰ τὸ πολλὴ ν γενέ σθαι χύ σιν τῆ ς ἁ μαρτί ας. τὸ δὲ ἁ μά ρτημα τοῦ Λά μεχ οὐ κατακλυσμοῦ δεῖ ται πρὸ ς θεραπεί αν, ἀ λλ̓ αὐ τοῦ τοῦ αἴ ροντος τὴ ν ἁ μαρτί αν τοῦ κό σμου. ἀ ρί θμησον τοί νυν ἀ πὸ̓ Αδὰ μ μέ χρι τῆ ς παρουσί ας τοῦ Χριστοῦ τὰ ς γενεά ς, καὶ εὑ ρή σεις, κατὰ τὴ ν τοῦ Λουκᾶ γενεαλογί αν, τῇ ἑ βδομηκοστῇ καὶ ἑ βδό μῃ διαδοχῇ γεγεννημέ νον τὸ ν Κύ ριον. Ταῦ τα μὲ ν οὖ ν εἰ ς δύ ναμιν ἐ ξητά σθη, πολλῶ ν τῶ ν ἐ νό ντων ἐ ξετασθῆ ναι παρεθέ ντων, ἵ να μὴ ἔ ξω τοῦ μέ τρου τῆ ς ἐ πιστολῆ ς τὸ ν λό γον προαγά γωμεν: ἀ ρκεῖ δὲ τῇ συνέ σει σου καὶ τὰ βραχέ α σπέ ρματα. δί δου γά ρ, φησί, τῷ σοφῷ ἀ φορμή ν, καὶ σοφώ τερος ἔ σται, καί, Λό γον δεξά μενος σοφό ς, αἰ νέ σει αὐ τό ν, καὶ ἐ π̓ αὐ τὸ ν προσθή σει. Τὰ δὲ τοῦ Συμεὼ ν ῥ ή ματα πρὸ ς τὴ ν Μαρί αν οὐ δὲ ν ἔ χει ποικί λον οὐ δὲ βαθύ: εὐ λό γησε γὰ ρ αὐ τοὺ ς Συμεώ ν, καὶ εἶ πε πρὸ ς Μαρί αν τὴ ν μητέ ρα αὐ τοῦ:̓ Ιδοὺ οὗ τος κεῖ ται εἰ ς πτῶ σιν καὶ ἀ νά στασιν πολλῶ ν ἐ ν τῷ̓ Ισραή λ, καὶ εἰ ς σημεῖ ον ἀ ντιλεγό μενον. καὶ σοῦ δὲ αὐ τῆ ς τὴ ν ψυχὴ ν διελεύ σεται ῥ ομφαί α: ὅ πως ἂ ν ἀ ποκαλυφθῶ σιν ἐ κ πολλῶ ν καρδιῶ ν διαλογισμοί. ἐ ν οἷ ς ἐ κεῖ νο ἐ θαύ μασα, πῶ ς, τὰ προά γοντα ὡ ς σαφῆ παρελθώ ν, ἓ ν τοῦ το ἐ πεζή τησας, τὸ Καὶ σοῦ δὲ αὐ τῆ ς τὴ ν ψυχὴ ν διελεύ σεται ῥ ομφαί α. καί τοι ἐ μοὶ οὐ χ ἧ ττον φαί νεται ἄ πορον, πῶ ς ὁ αὐ τὸ ς εἰ ς πτῶ σιν κεῖ ται καὶ ἀ νά στασιν, καὶ τί τὸ σημεῖ ον τὸ ἀ ντιλεγό μενον, ἢ τρί τον, πῶ ς τῆ ς Μαρί ας τὴ ν ψυχὴ ν διελεύ σεται ῥ ομφαί α.̔ Ηγοῦ μαι τοί νυν εἰ ς πτῶ σιν καὶ ἀ νά στασιν εἶ ναι τὸ ν Κύ ριον, οὐ κ ἄ λλων πιπτό ντων καὶ ἄ λλων ἀ νισταμέ νων, ἀ λλὰ τοῦ ἐ ν ἡ μῖ ν χεί ρονος καταπί πτοντος, καὶ τοῦ βελτί ονος διανισταμέ νου. καθαιρετικὴ μὲ ν γὰ ρ τῶ ν σωματικῶ ν παθῶ ν ἐ στιν ἡ τοῦ Κυρί ου ἐ πιφά νεια, διεγερτικὴ δὲ τῶ ν τῆ ς ψυχῆ ς ἰ διωμά των. ὡ ς ὅ ταν λέ γῃ Παῦ λος:̔́ Οταν ἀ σθενῶ, τό τε δυνατό ς εἰ μι, ὁ αὐ τὸ ς καὶ ἀ σθενεῖ καὶ δύ ναται, ἀ λλ̓ ἀ σθενεῖ μὲ ν τῇ σαρκί, δυνατὸ ς δέ ἐ στι τῷ πνεῦ ματι. οὕ τω καὶ ὁ Κύ ριος οὐ χὶ τοῖ ς μὲ ν τοῦ πί πτειν τὰ ς ἀ φορμὰ ς παρέ χει, τοῖ ς δὲ τοῦ ἀ νί στασθαι. οἱ γὰ ρ πί πτοντες ἀ πὸ τῆ ς στά σεως, ἐ ν ᾗ ποτε ἦ σαν, καταπί πτουσι. δῆ λον δὲ ὅ τι οὐ δέ ποτε στή κει ὁ ἄ πιστος, ἀ εὶ χαμαὶ συρό μενος μετὰ τοῦ ὄ φεως, ᾧ συνέ πεται. οὐ κ ἔ χει οὖ ν ὅ θεν πέ σῃ, διὰ τὸ προκαταβεβλῆ σθαι τῇ ἀ πιστί ᾳ. ὥ στε πρώ τη εὐ εργεσί α τὸ ν στή κοντα τῇ ἁ μαρτί ᾳ πεσεῖ ν καὶ ἀ ποθανεῖ ν, εἶ τα ζῆ σαι τῇ δικαιοσύ νῃ καὶ ἀ ναστῆ ναι, τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως ἑ κά τερον ἡ μῖ ν χαριζομέ νης. πιπτέ τω τὰ χεί ρονα, ἵ να λά βῃ καιρὸ ν τὰ βελτί ονα πρὸ ς τὴ ν ἀ νά στασιν. ἐ ὰ ν μὴ πέ σῃ ἡ πορνεί α, ἡ σωφροσύ νη οὐ κ ἀ νί σταται: ἐ ὰ ν μὴ ἡ ἀ λογί α συντριβῇ, τὸ λογιστικὸ ν ἐ ν ἡ μῖ ν οὐ κ ἀ νθή σει. οὕ τως οὖ ν εἰ ς πτῶ σιν καὶ ἀ νά στασιν πολλῶ ν. Εἰ ς δὲ σημεῖ ον ἀ ντιλεγό μενον: κυρί ως σημεῖ ον ἔ γνωμεν παρὰ τῇ Γραφῇ τὸ ν σταυρὸ ν εἰ ρημέ νον. ἔ θηκε γά ρ, φησί, Μωσῆ ς τὸ ν ὄ φιν ἐ πὶ σημεί ου, τουτέ στιν, ἐ πὶ σταυροῦ. ἢ σημεῖ ό ν ἐ στι τὸ παραδό ξου τινὸ ς καὶ ἀ φανοῦ ς πρά γματος ἐ νδεικτικό ν, ὁ ρώ μενον παρὰ τῶ ν ἁ πλουστέ ρων, νοού μενον δὲ παρὰ τῶ ν ἐ ντρεχῶ ν τὴ ν διά νοιαν. ἐ πεὶ οὖ ν οὐ παύ ονται ζυγομαχοῦ ντες περὶ τῆ ς ἐ νανθρωπή σεως τοῦ Κυρί ου, οἱ μὲ ν ἀ νειληφέ ναι σῶ μα, οἱ δὲ ἀ σώ ματον αὐ τοῦ τὴ ν ἐ πιδημί αν γεγενῆ σθαι διοριζό μενοι, καὶ οἱ μὲ ν παθητὸ ν ἐ σχηκέ ναι τὸ σῶ μα, οἱ δὲ φαντασί ᾳ τινὶ τὴ ν διὰ σώ ματος οἰ κονομί αν πληροῦ ν: καὶ ἄ λλοι χοϊ κό ν, ἄ λλοι δὲ ἐ πουρά νιον σῶ μα: καὶ οἱ μὲ ν προαιώ νιον τὴ ν ὕ παρξιν, οἱ δὲ ἀ πὸ Μαρί ας τὴ ν ἀ ρχὴ ν ἐ σχηκέ ναι. διὰ τοῦ το Εἰ ς σημεῖ ον ἀ ντιλεγό μενον.̔ Ρομφαί αν δὲ λέ γει τὸ ν λό γον τὸ ν πειραστικό ν, τὸ ν κριτικὸ ν τῶ ν ἐ νθυμή σεων, τὸ ν διικνού μενον ἄ χρι μερισμοῦ ψυχῆ ς τε καὶ πνεύ ματος, ἁ ρμῶ ν τε καὶ μυελῶ ν, καὶ κριτικὸ ν ἐ νθυμή σεων. ἐ πειδὴ τοί νυν πᾶ σα ψυχὴ παρὰ τὸ ν καιρὸ ν τοῦ πά θους οἱ ονεὶ διακρί σει τινὶ ὑ πεβά λλετο, κατὰ τὴ ν τοῦ Κυρί ου φωνή ν, εἰ πό ντος, ὅ τι Πά ντες σκανδαλισθή σεσθε ἐ ν ἐ μοί, προφητεύ ει ὁ Συμεὼ ν καὶ περὶ αὐ τῆ ς τῆ ς Μαρί ας, ὅ τι παρεστῶ σα τῷ σταυρῷ, καὶ βλέ πουσα τὰ γινό μενα, καὶ ἀ κού ουσα τῶ ν φωνῶ ν, μετὰ τὴ ν τοῦ Γαβριὴ λ μαρτυρί αν, μετὰ τὴ ν ἀ πό ρρητον γνῶ σιν τῆ ς θεί ας συλλή ψεως, μετὰ τὴ ν μεγά λην τῶ ν θαυμά των ἐ πί δειξιν, γενή σεται, φησί, τις καὶ περὶ τὴ ν σὴ ν ψυχὴ ν σά λος. ἔ δει γὰ ρ τὸ ν Κύ ριον ὑ πὲ ρ παντὸ ς γεύ σασθαι θανά του, καὶ ἱ λαστή ριον γενό μενον τοῦ κό σμου, πά ντας δικαιῶ σαι ἐ ν τῷ αὐ τοῦ αἵ ματι. καὶ σοῦ οὖ ν αὐ τῆ ς, τῆ ς ἄ νωθεν δεδιδαγμέ νης τὰ περὶ τοῦ Κυρί ου, ἅ ψεταί τις διά κρισις. τουτέ στιν ἡ ῥ ομφαί α. ὅ πως ἂ ν ἀ ποκαλυφθῶ σιν ἀ πὸ πολλῶ ν καρδιῶ ν διαλογισμοὶ αἰ νί ττεται, ὅ τι, μετὰ τὸ ν σκανδαλισμὸ ν τὸ ν ἐ πὶ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ γενό μενον τοῖ ς τε μαθηταῖ ς καὶ αὐ τῇ τῇ Μαρί ᾳ, ταχεῖ ά τις ἴ ασις ἐ πακολουθή σει παρὰ τοῦ Κυρί ου, βεβαιοῦ σα αὐ τῶ ν τὴ ν καρδί αν εἰ ς τὴ ν ἐ π̓ αὐ τῷ πί στιν. οὕ τω γὰ ρ εἴ δομεν καὶ Πέ τρον μετὰ τὸ σκανδαλισθῆ ναι βεβαιό τερον τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως ἀ ντισχό μενον. τὸ ἀ νθρώ πινον οὖ ν σαθρὸ ν διηλέ γχθη, ἵ να τὸ ἰ σχυρὸ ν τοῦ Κυρί ου διαδειχθῇ.