Reader

Καλῶ ς ἐ ποί ησας ἐ πιστεί λας ἡ μῖ ν, ἔ δειξας γὰ ρ οὐ μικρὸ ν τὸ ν καρπὸ ν τῆ ς ἀ γά πης: καὶ συνεχῶ ς ποί ει τοῦ το. μὴ μέ ντοι νομί σῃ ς ἀ πολογί ας σοι δεῖ ν, ὅ ταν ἡ μῖ ν ἐ πιστέ λλῃ ς. γνωρί ζομεν γὰ ρ ἑ αυτού ς, καὶ οἴ δαμεν, ὅ τι παντὶ ἀ νθρώ πῳ πρὸ ς πά ντας ὁ μοτιμί ας ἰ σό της ἐ στὶ κατὰ τὴ ν φύ σιν, ὑ περοχαὶ δὲ ἐ ν ἡ μῖ ν οὐ κατὰ γέ νος, οὐ δὲ κατὰ περιουσί αν χρημά των, οὐ δὲ κατὰ τὴ ν τοῦ σώ ματος κατασκευή ν, ἀ λλὰ κατὰ τὴ ν ὑ περοχὴ ν τοῦ φό βου τοῦ πρὸ ς τὸ ν Θεό ν. ὥ στε τί κωλύ ει σε πλεῖ ον φοβού μενον τὸ ν Δεσπό την, μεί ζονα ἡ μῶ ν εἶ ναι κατ̓ αὐ τὸ τοῦ το; συνεχῶ ς οὖ ν ἡ μῖ ν ἐ πί στελλε, καὶ γνώ ριζε πῶ ς ἡ περὶ σὲ ἀ δελφό της, καὶ τί νες τῶ ν τῆ ς ἐ κκλησί ας τῆ ς καθ̓ ὑ μᾶ ς ὑ γιαί νουσιν, ἵ να εἰ δῶ μεν οἷ ς χρὴ γρά φειν, καὶ τί σιν ἐ παναπαύ εσθαι. ἐ πεὶ δὲ ἀ κού ω τινὰ ς εἶ ναι τοὺ ς τὸ εὐ θὲ ς περὶ τῆ ς ἐ νανθρωπή σεως τοῦ Κυρί ου δό γμα ἐ ν διαστρό φοις ὑ πολή ψεσι παραχαρά σσοντας, παρακαλῶ αὐ τοὺ ς διὰ τῆ ς σῆ ς ἀ γά πης ἀ ποσχέ σθαι τῆ ς ἀ τό που ἐ κεί νης ἐ ννοί ας, ἣ ν ἔ χειν τινὲ ς ἡ μῖ ν καταγγέ λλονται, ὡ ς αὐ τοῦ τοῦ Θεοῦ εἰ ς σά ρκα τραπέ ντος, καὶ οὐ χὶ προσλαβό ντος διὰ τῆ ς ἁ γί ας Μαρί ας τὸ τοῦ̓ Αδὰ μ φύ ραμα, ἀ λλ̓ αὐ τοῦ τῇ οἰ κεί ᾳ θεό τητι εἰ ς τὴ ν ὑ λικὴ ν φύ σιν μεταβληθέ ντος. Τοῦ το δὲ τὸ ἄ τοπον ἐ λέ γξαι καὶ πά νυ ῥ ᾴ διον. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ αὐ τό θεν ἔ χει τὸ ἐ ναργὲ ς ἡ βλασφημί α, νομί ζω τῷ φοβουμέ νῳ τὸ ν Κύ ριον ἀ ρκεῖ ν καὶ μό νην τὴ ν ὑ πό μνησιν. εἰ γὰ ρ ἐ τρά πη, καὶ ἠ λλοιώ θη. τοῦ το δὲ ἀ πεί η καὶ λέ γειν καὶ ἐ ννοεῖ ν, τοῦ Θεοῦ εἰ πό ντος:̓ Εγώ εἰ μι καὶ οὐ κ ἠ λλοί ωμαι. ἔ πειτα, πῶ ς εἰ ς ἡ μᾶ ς διέ βη ἡ τῆ ς ἐ νανθρωπή σεως ὠ φέ λεια, εἰ μὴ τὸ ἡ μέ τερον σῶ μα, τῇ θεό τητι συναφθέ ν, κρεῖ ττον ἐ γέ νετο τῆ ς τοῦ θανά του ἐ πικρατεί ας; οὐ γὰ ρ τραπεὶ ς οἰ κεῖ ον ὑ πεστή σατο σῶ μα, ὅ περ παχυνθεί σης αὐ τῷ τῆ ς θεϊ κῆ ς φύ σεως ὑ πέ στη. πῶ ς δὲ ἡ ἀ περί ληπτος θεό της εἰ ς μικροῦ σώ ματος ὄ γκον περιεγρά φη, εἴ περ ἐ τρά πη πᾶ σα ἡ τοῦ Μονογενοῦ ς φύ σις;̓ Αλλὰ τοῦ το μὲ ν οὐ δέ να ἡ γοῦ μαι νοῦ ν ἔ χοντα καὶ τὸ ν φό βον τοῦ Θεοῦ κεκτημέ νον πά σχειν τὸ ἀ ρρώ στημα. ἐ πειδὴ δὲ ἦ λθεν εἰ ς ἐ μὲ ἡ φή μη, ὅ τι τινὲ ς τῶ ν μετὰ τῆ ς ἀ γά πης σου ἐ ν τῇ ἀ σθενεί ᾳ ταύ τῃ τῶ ν λογισμῶ ν εἰ σιν, ἀ ναγκαῖ ον ἡ γησά μην, μὴ ψιλὴ ν ποιή σασθαι τὴ ν πρό σρησιν, ἀ λλ̓ ἔ χειν τι τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἡ μῶ ν τοιοῦ τον, ὃ δύ ναται καὶ οἰ κοδομῆ σαι τὰ ς ψυχὰ ς τῶ ν φοβουμέ νων τὸ ν Κύ ριον. ταῦ τα οὖ ν παρακαλοῦ μεν, διορθώ σεως τυχεῖ ν ἐ κκλησιαστικῆ ς καὶ τῆ ς πρὸ ς τοὺ ς αἱ ρετικοὺ ς κοινωνί ας ὑ μᾶ ς ἀ πέ χεσθαι, εἰ δό τας ὅ τι τὸ ἐ ν τού τοις ἀ διαφορεῖ ν τὴ ν ἐ πὶ τοῦ Χριστοῦ παρρησί αν ἡ μῶ ν ἀ φαιρεῖ ται.