Reader

Κύ ριος ὁ Θεὸ ς ἡ μῶ ν, ἐ φ̓ ὃ ν ἠ λπί σαμεν, τοσαύ την ὑ μῶ ν ἑ κά στῳ παρά σχοι χά ριν εἰ ς τὸ ἐ πιτυχεῖ ν τῆ ς προκειμέ νης ἐ λπί δος, ὅ σης αὐ τοὶ χαρᾶ ς τὰ ς καρδί ας ἡ μῶ ν ἐ νεπλή σατε, ἔ κ τε τῶ ν γραμμά των ἃ ἐ πεστεί λατε ἡ μῖ ν διὰ τῶ ν ποθεινοτά των συμπρεσβυτέ ρων ἡ μῶ ν, καὶ ἐ κ τῆ ς συμπαθεί ας τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς λυπηρῶ ν ἣ ν συνεπαθή σατε ἡ μῖ ν, ὡ ς ἐ νδεδυμέ νοι σπλά γχνα οἰ κτιρμοῦ, καθὼ ς ἀ πή γγειλαν ἡ μῖ ν οἱ προειρημέ νοι. καὶ γὰ ρ εἰ καὶ τὰ τραύ ματα ἡ μῶ ν ὅ μοια διαμέ νει, ἀ λλ̓ οὖ ν φέ ρει τινὰ ἡ μῖ ν ῥ ᾳ στώ νην τὸ ἑ τοί μους ἔ χειν τοὺ ς ἰ ατρού ς, δυναμέ νους, εἰ καιροῦ λά βοιντο, ταχεῖ αν ἐ παγαγεῖ ν τῶ ν ἀ λγημά των τὴ ν ἴ ασιν. διὸ καὶ πά λιν ὑ μᾶ ς διὰ τῶ ν ἀ γαπητῶ ν καὶ προσφθεγγό μεθα καὶ παρακαλοῦ μεν, εἰ μὲ ν δί δωσιν ὑ μῖ ν ὁ Κύ ριος ἄ δειαν τοῦ ὡ ς ἡ μᾶ ς ἀ φικέ σθαι, μὴ ὀ κνῆ σαι ἡ μῶ ν τὴ ν ἐ πί σκεψιν. ἐ ντολῆ ς γά ρ ἐ στι τῆ ς μεγί στης ἡ τῶ ν ἀ σθενού ντων ἐ πί σκεψις. εἰ δὲ ὁ ἀ γαθὸ ς Θεὸ ς καὶ σοφὸ ς τῆ ς ζωῆ ς ἡ μῶ ν οἰ κονό μος τὴ ν χά ριν ταύ την εἰ ς ἕ τερον καιρὸ ν ταμιεύ εται, ἀ λλ̓ ἐ πιστεί λατε ἡ μῖ ν ὅ σα παῤ ὑ μῶ ν πρέ πει γραφῆ ναι εἰ ς παρά κλησιν μὲ ν τῶ ν θλιβομέ νων, διό ρθωσιν δὲ τῶ ν συντετριμμέ νων. πολλὰ γὰ ρ ἤ δη τὰ συντρί μματα τῆ ς̓ Εκκλησί ας γέ γονε, καὶ πολλὴ ἡ μῖ ν επ̓ αὐ τοῖ ς ἡ θλί ψις: καὶ προσδοκί α βοηθεί ας ἑ τέ ρωθεν οὐ δαμό θεν, ἐ ὰ ν μὴ ὁ Κύ ριος δἰ ὑ μῶ ν τῶ ν γνησί ως δουλευό ντων αὐ τῷ ἐ ξαποστεί λῃ τὴ ν ἴ ασιν. Τὸ μὲ ν οὖ ν ἰ ταμὸ ν καὶ ἀ ναί σχυντον τῆ ς αἱ ρέ σεως τῶ ν̓ Αρειανῶ ν, φανερῶ ς ἀ πορραγὲ ν τοῦ σώ ματος τῆ ς̓ Εκκλησί ας, μέ νει ἐ πὶ τῆ ς ἰ δί ας πλά νης, καὶ ὀ λί γα ἡ μᾶ ς λυμαί νεται διὰ τὸ πᾶ σι πρό δηλον αὐ τῶ ν τὴ ν ἀ σέ βειαν εἶ ναι: οἱ δὲ τὴ ν δορὰ ν τοῦ προβά του περιβεβλημέ νοι καὶ τὴ ν ἐ πιφά νειαν ἥ μερον προβαλλό μενοι καὶ πραεῖ αν, ἔ νδοθεν δὲ σπαρά σσοντες ἀ φειδῶ ς τὰ τοῦ Χριστοῦ ποί μνια, καὶ διὰ τὸ ἐ ξ ἡ μῶ ν ὡ ρμῆ σθαι, εὐ κό λως ἐ μβά λλοντες βλά βην τοῖ ς ἁ πλουστέ ροις, οὗ τοί εἰ σιν οἱ χαλεποὶ καὶ δυσφύ λακτοι. οὓ ς ἀ ξιοῦ μεν παρὰ τῆ ς ὑ μετέ ρας ἀ κριβεί ας πρὸ ς πά σας τὰ ς κατὰ τὴ ν ἀ νατολὴ ν ἐ κκλησί ας δημοσιευθῆ ναι, ἵ να ἢ ὀ ρθοποδή σαντες γνησί ως ὦ σι σὺ ν ἡ μῖ ν, ἢ μέ νοντες ἐ πὶ τῆ ς διαστροφῆ ς ἐ ν ἑ αυτοῖ ς μό νοις τὴ ν βλά βην ἔ χωσι, μὴ δυνά μενοι ἐ κ τῆ ς ἀ φυλά κτου κοινωνί ας τῆ ς ἰ δί ας νό σου μεταδιδό ναι τοῖ ς πλησιά ζουσιν. ἀ νά γκη δὲ τού των ὀ νομαστὶ μνησθῆ ναι, ἵ να καὶ αὐ τοὶ γνωρί σητε τοὺ ς ταραχὰ ς παῤ ἡ μῖ ν ἐ ργαζομέ νους: καὶ ταῖ ς ἐ κκλησί αις ἡ μῶ ν φανερὸ ν καταστή σατε. ὁ μὲ ν γὰ ρ παῤ ἡ μῶ ν λό γος ὕ ποπτό ς ἐ στι τοῖ ς πολλοῖ ς, ὡ ς τά χα διά τινας ἰ διωτικὰ ς φιλονεικί ας τὴ ν μικροψυχί αν πρὸ ς αὐ τοὺ ς ἑ λομέ νων: ὑ μεῖ ς δέ, ὅ σον μακρὰ ν αὐ τῶ ν ἀ πῳ κισμέ νοι τυγχά νετε, τοσού τῳ πλέ ον παρὰ τοῖ ς λαοῖ ς τὸ ἀ ξιό πιστον ἔ χετε, πρὸ ς τῷ καὶ τὴ ν παρὰ τοῦ Θεοῦ χά ριν συναί ρεσθαι ὑ μῖ ν εἰ ς τὴ ν ὑ πὲ ρ τῶ ν καταπονουμέ νων ἐ πιμέ λειαν. ἐ ὰ ν δὲ καὶ συμφώ νως πλεί ονες ὁ μοῦ τὰ αὐ τὰ δογματί σητε, δῆ λον ὅ τι τὸ πλῆ θος τῶ ν δογματισά ντων ἀ ναντί ρρητον πᾶ σι τὴ ν παραδοχὴ ν κατασκευά σει τοῦ δό γματος.̓́ Εστι τοί νυν εἷ ς τῶ ν πολλὴ ν ἡ μῖ ν κατασκευαζό ντων λύ πην, Εὐ στά θιος ὁ ἐ κ τῆ ς Σεβαστεί ας τῆ ς κατὰ τὴ ν μικρὰ ν̓ Αρμενί αν: ὅ ς, πά λαι μαθητευθεὶ ς τῷ̓ Αρεί ῳ, καὶ ὅ τε ἤ κμαζεν ἐ πὶ τῆ ς̓ Αλεξανδρεί ας τὰ ς πονηρὰ ς κατὰ τοῦ Μονογενοῦ ς συντιθεὶ ς βλασφημί ας, ἀ κολουθῶ ν ἐ κεί νῳ καὶ τοῖ ς γνησιωτά τοις αὐ τοῦ τῶ ν μαθητῶ ν ἐ ναριθμού μενος, ἐ πειδὴ ἐ πανῆ λθεν εἰ ς τὴ ν ἑ αυτοῦ, τῷ μακαριωτά τῳ ἐ πισκό πᾡ Ερμογέ νει τῷ Καισαρεί ας, κρί νοντι αὐ τὸ ν ἐ πὶ τῇ κακοδοξί ᾳ, ὁ μολογί αν ἔ δωκε πί στεως ὑ γιοῦ ς. καὶ οὕ τω τὴ ν χειροτονί αν ὑ π̓ αὐ τοῦ δεξά μενος, μετὰ τὴ ν ἐ κεί νου κοί μησιν πρὸ ς τὸ ν ἐ πὶ τῆ ς Κωνσταντινουπό λεως Εὐ σέ βιον ἔ δραμεν, οὐ δενὸ ς ἔ λαττον καὶ αὐ τὸ ν τὸ δυσσεβὲ ς δό γμα τοῦ̓ Αρεί ου πρεσβεύ οντα. εἶ τα ἐ κεῖ θεν διὰ οἵ ας δή ποτε αἰ τί ας ἀ πελαθεί ς, ἐ λθὼ ν τοῖ ς ἐ πὶ τῆ ς πατρί δος ἀ πελογή σατο πά λιν, τὸ μὲ ν δυσσεβὲ ς ἐ πικρυπτό μενος φρό νημα, ῥ ημά των δέ τινα ὀ ρθό τητα προβαλλό μενος. καὶ τυχὼ ν τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς ὡ ς ἔ τυχεν, εὐ θὺ ς φαί νεται γρά ψας ἀ ναθεματισμὸ ν τοῦ ὁ μοουσί ου ἐ ν τῷ κατὰ̓ Αγκύ ραν γενομέ νῳ αὐ τοῖ ς συλλό γῳ. κἀ κεῖ θεν ἐ πὶ τὴ ν Σελεύ κειαν ἐ λθώ ν, δέ δρακε μετὰ τῶ ν ἑ αυτοῦ ὁ μοδό ξων ἃ πά ντες ἴ σασιν. ἐ ν δὲ τῇ Κωνσταντινουπό λει συνέ θετο πά λιν τοῖ ς ἀ πὸ τῶ ν αἱ ρετικῶ ν προταθεῖ σι. καὶ οὕ τως ἀ πελαθεὶ ς τῆ ς ἐ πισκοπῆ ς διὰ τὸ ἐ ν τῇ Μελιτινῇ προκαθῃ ρῆ σθαι, ὁ δὸ ν ἑ αυτῷ τῆ ς ἀ ποκατατά σεως ἐ πενό ησε τὴ ν ὡ ς ὑ μᾶ ς ἄ φιξιν. καὶ τί να μέ ν ἐ στιν ἃ προετά θη αὐ τῷ παρὰ τοῦ μακαριωτά του ἐ πισκό που Αιβερί ου, τί να δὲ ἃ αὐ τὸ ς συνέ θετο, ἀ γνοοῦ μεν, πλὴ ν ὅ τι ἐ πιστολὴ ν ἐ κό μισεν ἀ ποκαθιστῶ σαν αὐ τό ν, ἣ ν ἐ πιδεί ξας τῇ κατὰ Τύ ανα συνό δῳ ἀ ποκατέ στη τῷ τό πῳ. οὗ τος νῦ ν πορθεῖ τὴ ν πί στιν ἐ κεί νην, ἐ φ̓ ᾗ ἐ δέ χθη, καὶ τοῖ ς ἀ ναθεματί ζουσι τὸ ὁ μοού σιον σύ νεστι, καὶ πρωτοστά της ἐ στὶ τῆ ς τῶ ν πνευματομά χων αἱ ρέ σεως. ἐ πεὶ οὖ ν αὐ τό θεν γέ γονεν αὐ τῷ ἡ δύ ναμις τοῦ ἀ δικεῖ ν τὰ ς ἐ κκλησί ας, καὶ τῇ παῤ ὑ μῶ ν δεδομέ νῃ αὐ τῷ παρρησί ᾳ κέ χρηται εἰ ς καταστροφὴ ν τῶ ν πολλῶ ν, ἀ νά γκη αὐ τό θεν ἐ λθεῖ ν καὶ τὴ ν διό ρθωσιν, καὶ ἐ πισταλῆ ναι ταῖ ς ἐ κκλησί αις τί να μέ ν ἐ στιν ἐ φ̓ οἷ ς ἐ δέ χθη, πῶ ς δὲ νῦ ν μεταβληθεὶ ς ἀ κυροῖ τὴ ν χά ριν τὴ ν δοθεῖ σαν αὐ τῷ διὰ τῶ ν τό τε πατέ ρων. Δεύ τερος μετ̓ αὐ τό ν ἐ στιν̓ Απολινά ριος, οὐ μικρῶ ς καὶ αὐ τὸ ς τὰ ς ἐ κκλησί ας παραλυπῶ ν. τῇ γὰ ρ τοῦ γρά φειν εὐ κολί ᾳ πρὸ ς πᾶ σαν ὑ πό θεσιν ἔ χων ἀ ρκοῦ σαν αὐ τῷ τὴ ν γλῶ σσαν, ἐ νέ πλησε μὲ ν τῶ ν ἑ αυτοῦ συνταγμά των τὴ ν οἰ κουμέ νην, παρακού σας τοῦ ἐ γκλή ματος τοῦ λέ γοντος, ὅ τι Φύ λαξαι ποιῆ σαι βιβλί α πολλά: ἐ ν δὲ τῷ πλή θει δηλονό τι πολλὰ καὶ ἡ μά ρτηται. πῶ ς γὰ ρ δυνατὸ ν ἐ κ πολυλογί ας ἐ κφυγεῖ ν ἁ μαρτί αν; ἔ στι μὲ ν οὖ ν αὐ τοῦ καὶ τὰ τῆ ς θεολογί ας, οὐ κ ἐ κ γραφικῶ ν ἀ ποδεί ξεων, ἀ λλ̓ ἐ ξ ἀ νθρωπί νων ἀ φορμῶ ν τὴ ν κατασκευὴ ν ἔ χοντα: ἔ στι δὲ αὐ τῷ καὶ τὰ περὶ ἀ ναστά σεως μυθικῶ ς συγκεί μενα, μᾶ λλον δὲ̓ Ιουδαϊ κῶ ς, ἐ ν οἷ ς φησι πά λιν ἡ μᾶ ς πρὸ ς τὴ ν νομικὴ ν ὑ ποστρέ φειν λατρεί αν, καὶ πά λιν ἡ μᾶ ς περιτμηθή σεσθαι, καὶ σαββατί ζειν, καὶ βρωμά των ἀ πέ χεσθαι, καὶ θυσί ας προσοί σειν Θεῷ, καὶ προσκυνή σειν ἐ ν̔ Ιεροσολύ μοις ἐ πὶ τοῦ ναοῦ, καὶ ὅ λως ἀ πὸ Χριστιανῶ ν̓ Ιουδαί ους γενή σεσθαι. ὧ ν τί ἂ ν γέ νοιτο καταγελαστό τερον, μᾶ λλον δὲ ἀ λλοτριώ τερον τοῦ εὐ αγγελικοῦ δό γματος; εἶ τα καὶ τὰ περὶ σαρκώ σεως τοσαύ την ἐ ποί ησε τῇ ἀ δελφό τητι τὴ ν ταραχή ν, ὥ στε ὀ λί γοι λοιπὸ ν τῶ ν ἐ ντετυχηκό των τὸ ν ἀ ρχαῖ ον τῆ ς εὐ σεβεί ας διασώ ζουσι χαρακτῆ ρα: οἱ δὲ πολλοί, ταῖ ς καινοτομί αις προσέ χοντες, ἐ ξετρά πησαν εἰ ς ζητή σεις καὶ φιλονεί κους ἐ φευρέ σεις τῶ ν ἀ νωφελῶ ν τού των ῥ ημά των.̔ Ο μέ ντοι Παυλῖ νος, εἰ μέ ν τι καὶ περὶ τὴ ν χειροτονί αν ἐ πιλή ψιμον ἔ χει αὐ τοὶ ἂ ν εἴ ποιτε: ἡ μᾶ ς δὲ λυπεῖ, τοῖ ς Μαρκέ λλου προσπεπονθὼ ς δό γμασι, καὶ τοὺ ς ἀ κολουθοῦ ντας αὐ τῷ ἀ διακρί τως εἰ ς τὴ ν κοινωνί αν ἑ αυτοῦ προσιέ μενος. οἴ δατε δέ, ἀ δελφοὶ τιμιώ τατοι, ὅ τι πά σης ἡ μῶ ν τῆ ς ἐ λπί δος ἀ θέ τησιν ἔ χει τὸ Μαρκέ λλου δό γμα, οὔ τε Υἱ ὸ ν ἐ ν ἰ δί ᾳ ὑ ποστά σει ὁ μολογοῦ ν, ἀ λλὰ προενεχθέ ντα καὶ πά λιν ὑ ποστρέ ψαντα εἰ ς τὸ ν ὅ θεν προῆ λθεν, οὔ τε τὸ ν Παρά κλητον ἰ δί ως ὑ φεστηκέ ναι συγχωροῦ ν: ὥ στε οὐ κ ἄ ν τις ἁ μά ρτοι Χριστιανισμοῦ μὲ ν παντελῶ ς ἀ λλοτρί αν ἀ ποφαί νων τὴ ν αἵ ρεσιν,̓ Ιουδαϊ σμὸ ν δὲ παρεφθαρμέ νον αὐ τὴ ν προσαγορεύ ων. τού των τὴ ν ἐ πιμέ λειαν γενέ σθαι παῤ ὑ μῶ ν ἐ πιζητοῦ μεν. γέ νοιτο δ̓ ἄ ν, εἰ ἐ πιστεῖ λαι καταξιώ σητε πά σαις ταῖ ς κατὰ τὴ ν ἀ νατολὴ ν ἐ κκλησί αις, τοὺ ς ταῦ τα παραχαρά σσοντας, εἰ μὲ ν διορθοῖ ντο, εἶ και κοινωνικού ς, εἰ δὲ ἐ πιμέ νειν φιλονεί κως βού λοιντο ταῖ ς καινοτομί αις, χωρί ζεσθαι ἀ π̓ αὐ τῶ ν. καὶ ὅ τι μὲ ν ἔ δει ἡ μᾶ ς συνεδρεύ οντας μετὰ τῆ ς ὑ μετέ ρας φρονή σεως ἐ ν κοινῇ σκέ ψει τὰ περὶ τού των διαλαβεῖ ν, οὐ δὲ αὐ τοὶ ἀ γνοοῦ μεν: ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ ὁ καιρὸ ς οὐ κ ἐ νδί δωσι καὶ τὸ ἀ ναβά λλεσθαι βλαβερό ν, τῆ ς ἀ π̓ αὐ τῶ ν βλά βης ἐ ρριξωμέ νης, ἀ ναγκαί ως ἀ πεστεί λαμεν τοὺ ς ἀ δελφού ς, ἵ να ὅ σα καὶ τὴ ν ἐ κ τοῦ γρά μματος διδασκαλί αν παρέ λαθε, ταῦ τα παῤ ἑ αυτῶ ν ἀ ναδιδά ξαντες, κινή σωσιν ὑ μῶ ν τὴ ν εὐ λά βειαν εἰ ς τὸ παρασχέ σθαι τὴ ν ἐ πιζητουμέ νην βοή θειαν ταῖ ς τοῦ Θεοῦ ἐ κκλησί αις.