Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
265.0.1
ἐ πισκό ποις Αἰ γύ πτου ἐ ξορισθεῖ σιν Μεγά λην ἐ ν πᾶ σιν εὑ ρί σκομεν τοῦ ἀ γαθοῦ Θεοῦ τὴ ν περὶ τὰ ς ἐ κκλησί ας αὐ τοῦ οἰ κονομί αν, ὥ στε καὶ τὰ δοκοῦ ντα εἶ ναι σκυθρωπὰ καὶ μὴ πά ντῃ κατὰ βού λησιν ἀ παντῶ ντα, καὶ ταῦ τα ἐ π̓ ὠ φελεί ᾳ τῶ ν πολλῶ ν οἰ κονομεῖ σθαι, ἐ ν τῇ δυσθεωρή τῳ τοῦ Θεοῦ σοφί ᾳ καὶ τοῖ ς ἀ νεξιχνιά στοις αὐ τοῦ τῆ ς δικαιοσύ νης κρί μασιν. ἰ δοὺ γὰ ρ καὶ τὴ ν ὑ μετέ ραν ἀ γά πην ἐ κ τῶ ν κατ̓ Αἴ γυπτον τό πων ἀ ναστή σας ὁ Κύ ριος, εἰ ς μέ σην ἀ γαγὼ ν τὴ ν Παλαιστί νην ἱ δρύ σατο, κατὰ μί μησιν τοῦ πά λαἰ Ισραή λ, ὃ ν διὰ τῆ ς αἰ χμαλωσί ας ἀ γαγὼ ν εἰ ς τὴ ν̓ Ασσυρί ων γῆ ν, ἔ σβεσε τὴ ν ἐ κεῖ εἰ δωλολατρεί αν διὰ τῆ ς τῶ ν ἁ γί ων ἐ πιδημί ας. καὶ νῦ ν τοί νυν οὕ τως εὑ ρί σκομεν λογιζό μενοι, ὅ τι τὸ ν ὑ πὲ ρ τῆ ς εὐ σεβεί ας ἆ θλον ὑ μῶ ν προβαλλό μενος ὁ Κύ ριος, ὑ μῖ ν μὲ ν διὰ τῆ ς ἐ ξορί ας στά διον ἤ νοιξε τῶ ν μακαρί ων ἀ γωνισμά των, τοῖ ς δὲ περιτυγχά νουσιν ὑ μῶ ν τῇ ἀ γαθῇ προαιρέ σει ἐ ναργῆ τὰ πρὸ ς σωτηρί αν ἐ χαρί σατο ὑ ποδεί γματα. ἐ πεὶ οὖ ν τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι ἐ μά θομεν ὑ μῶ ν τὴ ν ὀ ρθό τητα τῆ ς πί στεως, ἐ μά θομεν δὲ τὸ περὶ τὴ ν ἀ δελφό τητα ἐ πιμελέ ς, καὶ ὅ τι οὐ παρέ ργως οὐ δὲ ἠ μελημέ νως παρέ χεσθε τὰ κοινωφελῆ καὶ ἀ ναγκαῖ α πρὸ ς σωτηρί αν, ἀ λλ̓ εἴ τι πρὸ ς οἰ κοδομὴ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν ἐ νεργεῖ ν προαιρεῖ σθε, δί καιον ἐ λογισά μεθα κοινωνοὶ γενέ σθαι τῆ ς ἀ γαθῆ ς μερί δος ὑ μῶ ν καὶ συνά ψαι ἑ αυτοὺ ς διὰ τοῦ γρά μματος τῇ ὑ μετέ ρᾳ εὐ λαβεί ᾳ. οὗ περ ἕ νεκα ἀ πεστεί λαμεν καὶ τὸ ν ποθεινό τατον υἱ ὸ ν ἡ μῶ ν καὶ συνδιά κονον̓ Ελπί διον, ὁ μοῦ μὲ ν τὴ ν ἐ πιστολὴ ν διακομί ζοντα, ὁ μοῦ δὲ καὶ παῤ ἑ αυτοῦ δυνά μενον ἀ παγγεῖ λαι ὑ μῖ ν ὅ σα τὴ ν ἐ κ τοῦ γρά μματος ἐ κφύ γῃ διδασκαλί αν. Μά λιστα δὲ ἡ μᾶ ς ἐ πέ ρρωσε πρὸ ς τὴ ν ἐ πιθυμί αν τῆ ς συναφεί ας ὑ μῶ ν ἡ ἀ κοὴ τοῦ περὶ τὴ ν ὀ ρθό τητα ζή λου τῆ ς εὐ σεβεί ας ὑ μῶ ν: ὅ τι οὔ τε πλή θει συνταγμά των οὔ τε ποικιλί ᾳ σοφισμά των παρηνέ χθη ὑ μῶ ν τὸ στερρὸ ν τῆ ς καρδί ας: ἀ λλ̓ ἐ πέ γνωτε μὲ ν τοὺ ς κατὰ τῶ ν ἀ ποστολικῶ ν δογμά των καινοτομοῦ ντας, σιωπῇ δὲ κατασχεῖ ν τὴ ν ἐ νεργουμέ νην παῤ αὐ τῶ ν βλά βην οὐ κατεδέ ξασθε. καὶ γὰ ρ τῷ ὄ ντι πολλὴ ν εὕ ρομεν λύ πην παρὰ πᾶ σι τοῖ ς ἀ ντεχομέ νοις τῆ ς τοῦ Κυρί ου εἰ ρή νης ἐ πὶ ταῖ ς νεωτεροποιί αις ταῖ ς παντοδαπαῖ ς̓ Απολιναρί ου τοῦ Λαοδικέ ως, ὃ ς τοσού τῳ πλέ ον ἐ λύ πησεν ἡ μᾶ ς, ὅ σῳ ἔ δοξεν εἶ ναι ἐ ξ ἡ μῶ ν τὸ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς. τὸ μὲ ν γὰ ρ παρὰ φανεροῦ πολεμί ου παθεῖ ν τι, κἂ ν ὑ περβά λλῃ τῷ ἀ λγεινῶ, φορητό ν πώ ς ἐ στι τῷ καταπονουμέ νῳ, καθὼ ς γέ γραπται, ὅ τι Εἰ ὁ ἐ χθρὸ ς ὠ νεί δισέ με ὑ πή νεγκα ἄ ν: τὸ δὲ παῤ ὁ μοψύ χου καὶ οἰ κεί ου βλά βης τινὸ ς πειραθῆ ναι, τοῦ το δύ σφορον παντελῶ ς καὶ οὐ δεμί αν ἔ χον παραμυθί αν. ὃ ν γὰ ρ προσεδοκή σαμεν συνασπιστὴ ν ἕ ξειν τῆ ς ἀ ληθεί ας, τοῦ τον εὕ ρομεν νῦ ν ἐ ν πολλοῖ ς ἐ μποδί ζοντα τοῖ ς σωζομέ νοις ἐ κ τοῦ περιέ λκειν αὐ τῶ ν τὸ ν νοῦ ν καὶ ἀ ποσπᾷ ν τῆ ς εὐ θύ τητος τῶ ν δογμά των. τί γὰ ρ ἐ ν ἔ ργοις παῤ αὐ τοῦ τολμηρὸ ν καὶ θερμὸ ν οὐ κ ἐ πρά χθη; τί δὲ ἐ ν λό γοις οὐ παρεπενοή θη νεώ τερον καὶ ἐ πικεκινδυνευμέ νον; οὐ πᾶ σα μὲ ν̓ Εκκλησί α ἐ φ̓ ἑ αυτὴ ν ἐ μερί σθη, μά λιστα δὲ ταῖ ς ὑ πὸ τῶ ν ὀ ρθοδό ξων κυβερνωμέ ναις ἐ πιπεμφθέ ντων παῤ αὐ τοῦ πρὸ ς τὸ σχί σαι καὶ ἰ δί αν τινὰ παρασυναγωγὴ ν ἐ κδικῆ σαι; οὐ χὶ γελᾶ ται τὸ μέ γα τῆ ς εὐ σεβεί ας μυστή ριον, ὡ ς ἄ νευ λαοῦ καὶ κλή ρου ἐ πισκό πων περιερχομέ νων, καὶ ὄ νομα ψιλὸ ν περιφερό ντων, οὐ δὲ ν δὲ κατορθού ντων εἰ ς προκοπὴ ν τοῦ εὐ αγγελί ου τῆ ς εἰ ρή νης καὶ σωτηρί ας; οὐ χὶ οἱ περὶ τοῦ Θεοῦ λό γοι πλή ρεις παῤ αὐ τῷ εἰ σιν ἀ σεβῶ ν δογμά των, τῆ ς παλαιᾶ ς ἀ σεβεί ας τοῦ ματαιό φρονος Σαβελλί ου δἰ αὐ τοῦ νῦ ν ἀ νανεωθεί σης ἐ ν τοῖ ς συντά γμασιν; εἰ γὰ ρ ἃ περιφέ ρουσιν οἱ Σεβαστηνοὶ μὴ συμπέ πλασται παῤ ἐ χθρῶ ν, ἀ λλὰ κατ̓ ἀ λή θειαν αὐ τοῦ εἰ σι συγγραφαί, οὐ δεμί αν εἰ ς ἀ σέ βειαν ὑ περβολὴ ν καταλέ λοιπε, τὸ ν αὐ τὸ ν Πατέ ρα λέ γων καὶ Υἱ ὸ ν καὶ Πνεῦ μα, καὶ ἄ λλα τινὰ σκοτεινὰ ἀ σεβή ματα, ἃ ἡ μεῖ ς οὐ δὲ ταῖ ς ἀ κοαῖ ς ἡ μῶ ν κατεδεξά μεθα παραδέ ξασθαι, εὐ χό μενοι μηδεμί αν μερί δα ἔ χειν πρὸ ς τοὺ ς ἐ κεῖ να τὰ ῥ ή ματα φθεγξαμέ νους. οὐ χὶ συγκέ χυται παῤ αὐ τῷ ὁ τῆ ς ἐ νανθρωπή σεως λό γος; οὐ κ ἀ μφί βολος γέ γονε τοῖ ς πολλοῖ ς ἡ σωτή ριος τοῦ Κυρί ου ἡ μῶ ν οἰ κονομί α ἐ κ τῶ ν θολερῶ ν αὐ τοῦ καὶ σκοτεινῶ ν περὶ σαρκώ σεως ζητημά των; ἃ πά ντα συναγαγεῖ ν καὶ εἰ ς ἔ λεγχον καταστῆ σαι μακροῦ καὶ χρό νου καὶ λό γου δεῖ ται. τὸ ν δὲ τῶ ν ἐ παγγελιῶ ν τό πον τί ς οὕ τως ἠ φά νισε καὶ ἠ μαύ ρωσεν, ὡ ς ἡ τού του μυθοποιί α; ὅ ς γε τὴ ν μακαρί αν ἐ λπί δα, τὴ ν ἀ ποκειμέ νην τοῖ ς πολιτευσαμέ νοις κατὰ τὸ Εὐ αγγέ λιον τοῦ Χριστοῦ, οὕ τω ταπεινῶ ς καὶ ἐ ρριμμέ νως ἐ τό λμησεν ἐ ξηγή σασθαι, ὥ στε εἰ ς γραώ δεις μύ θους καὶ λό γους̓ Ιουδαϊ κοὺ ς ἐ κτραπῆ ναι: ἄ νωθεν ἐ παγγέ λλεται τοῦ ναοῦ τὴ ν ἀ νανέ ωσιν, καὶ τῆ ς νομικῆ ς λατρεί ας τὴ ν παρατή ρησιν, καὶ πά λιν ἀ ρχιερέ α τυπικὸ ν μετὰ τὸ ν ἀ ληθινὸ ν ἀ ρχιερέ α, καὶ θυσί αν ὑ πὲ ρ ἁ μαρτιῶ ν μετὰ τὸ ν ἀ μνὸ ν τοῦ Θεοῦ τὸ ν αἴ ροντα τὴ ν ἁ μαρτί αν τοῦ κό σμου: καὶ βαπτί σματα μερικὰ μετὰ τὸ ἓ ν βά πτισμα, καὶ σποδὸ ν δαμά λεως ῥ αντί ζουσαν τὴ ν̓ Εκκλησί αν τὴ ν οὐ κ ἔ χουσαν διὰ τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως σπῖ λον ἢ ῥ υτί δα ἤ τι τῶ ν τοιού των, καὶ καθαρισμὸ ν λέ πρας μετὰ τὴ ν ἀ πά θειαν τῆ ς ἀ ναστά σεως: καὶ ζηλοτυπί ας προσφορά ν, ὅ τε οὔ τε γαμοῦ σιν οὔ τε γαμί σκονται: ἄ ρτοι προθέ σεως μετὰ τὸ ν ἄ ρτον τὸ ν ἐ κ τοῦ οὐ ρανοῦ: λύ χνοι καιό μενοι μετὰ τὸ φῶ ς τὸ ἀ ληθινό ν: καὶ ὅ λως εἰ νῦ ν ὁ νό μος τῶ ν ἐ ντολῶ ν ἐ ν δό γμασι κατή ργηται, δῆ λον ὅ τι τό τε τὰ δό γματα τοῦ Χριστοῦ ἐ ν τοῖ ς νομικοῖ ς ἐ ντά λμασιν ἀ κυρωθή σεται.̓ Επὶ τού τοις αἰ σχύ νη μὲ ν καὶ ἐ ντροπὴ ἐ κά λυψεν ἡ μῶ ν τὰ πρό σωπα, λύ πη δὲ βαρεῖ α πεπλή ρωκεν ἡ μῶ ν τὰ ς καρδί ας. διὸ παρακαλοῦ μεν ὑ μᾶ ς, ὡ ς ἐ πιστή μονας ἰ ατροὺ ς καὶ δεδιδαγμέ νους ἐ ν πραΰ τητι παιδεύ ειν τοὺ ς ἀ ντιδιατιθεμέ νους, πειραθῆ ναι αὐ τὸ ν ἐ παναγαγεῖ ν πρὸ ς τὴ ν εὐ ταξί αν τῆ ς̓ Εκκλησί ας, καὶ πεῖ σαι αὐ τὸ ν καταφρονῆ σαι τῆ ς πολυφωνί ας τῶ ν συνταγμά των, ἐ βεβαί ωσε γὰ ρ τὸ ν τῆ ς παροιμί ας λό γον, ὅ τι Οὐ κ ἔ στιν ἐ κ πολυλογί ας ἐ κφυγεῖ ν ἁ μαρτί αν, στερρῶ ς δὲ αὐ τῷ προβά λλειν τὰ τῆ ς ὀ ρθοδοξί ας δό γματα, ἵ να κἀ κεί νου ἡ ἐ πανό ρθωσις φανερὰ γέ νηται καὶ τοῖ ς ἀ δελφοῖ ς αὐ τοῦ γνωρισθῇ ἡ μεταμέ λεια. Εὔ λογον δὲ καὶ περὶ τῶ ν κατὰ Μά ρκελλον ὑ πομνῆ σαι τὴ ν εὐ λά βειαν ὑ μῶ ν, ἵ να μηδὲ ν ἀ περισκέ πτως μηδ̓ εὐ κό λως περὶ αὐ τῶ ν τυπώ σητε. ἀ λλ̓ ἐ πειδὴ δογμά των ἕ νεκεν ἀ σεβῶ ν ἐ ξῆ λθε τῆ ς̓ Εκκλησί ας ἐ κεῖ νος, τοὺ ς ἑ πομέ νους αὐ τῷ ἀ ναγκαῖ ον, ἀ ναθεματί σαντας ἐ κεί νην τὴ ν αἵ ρεσιν οὕ τω δεκτοὺ ς γενέ σθαι τῇ κοινωνί ᾳ, ἵ ν̓ οἱ ἡ μῖ ν συναπτό μενοι δἰ ὑ μῶ ν παρὰ πά σης δεχθῶ σι τῆ ς ἀ δελφό τητος. ἐ πεὶ νῦ ν γε οὐ μετρί α κατέ σχε λύ πη τοὺ ς πολλού ς, ἀ κού σαντας ὅ τι παραγενομέ νους πρὸ ς τὴ ν ὑ μετέ ραν τιμιό τητα καὶ προσή κασθε καὶ κοινωνί ας αὐ τοῖ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς μετεδώ κατε. καί τοιγε εἰ δέ ναι ὑ μᾶ ς ἐ χρῆ ν, ὅ τι τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι οὔ τε κατὰ τὴ ν ἀ νατολὴ ν μό νοι ἐ στέ, ἀ λλὰ καὶ πολλοὺ ς ἔ χετε τῆ ς ἑ αυτῶ ν μερί δος, οἳ τὴ ν τῶ ν πατέ ρων ἐ κδικοῦ σιν ὀ ρθοδοξί αν, τῶ ν κατὰ Νί καιαν τὸ εὐ σεβὲ ς δό γμα τῆ ς πί στεως ἐ κθεμέ νων: καὶ οἱ τῆ ς δύ σεως πά ντες σύ μφωνοι ὑ μῖ ν τε καὶ ἡ μῖ ν τυγχά νουσιν: ὧ ν δεξά μενοι τῆ ς πί στεως τὸ ν τό μον ἔ χομεν παῤ ἑ αυτοῖ ς, ἑ πό μενοι αὐ τῶ ν τῇ ὑ γιαινού σῃ διδασκαλί ᾳ. ἔ δει οὖ ν πά ντας πληροφορεῖ σθαι τοὺ ς ἐ ν τῇ αὐ τῇ συναφεί ᾳ τυγχά νοντας ὑ μῖ ν, ἵ να καὶ τὰ γινό μενα μᾶ λλον βεβαιωθῇ ἐ ν τῇ πλειό νων συγκαταθέ σει, καὶ ἡ εἰ ρή νη μὴ διεσπᾶ το ἐ ν τῇ τινων προσλή ψει ἑ τέ ρων ἀ φισταμέ νων. οὕ τως οὖ ν ἦ ν πρέ πον βουλεύ σασθαι ὑ μᾶ ς στιβαρῶ ς καὶ πρά ως περὶ πραγμά των πά σαις ταῖ ς κατὰ τὴ ν οἰ κουμέ νην ἐ κκλησί αις διαφερό ντων. οὐ γὰ ρ ὁ ταχύ τι δογματί σας ἐ παινετό ς, ἀ λλ̓ ὁ παγί ως καὶ ἀ σαλεύ τως ἕ καστα κανονί σας, ὥ στε καὶ εἰ ς τὸ ν μετὰ ταῦ τα χρό νον ἐ ξεταζομέ νην τὴ ν γνώ μην δοκιμωτέ ραν φαί νεσθαι, οὗ τος ἀ πό δεκτος καὶ παρὰ Θεῷ καὶ ἀ νθρώ ποις, ὡ ς οἰ κονομῶ ν τοὺ ς λό γους αὐ τοῦ ἐ ν κρί σει. Ταῦ τα, ὅ σα ἐ δί δου ἡ μῖ ν ἡ διὰ τοῦ γρά μματος ὁ μιλί α, προσεφθεγξά μεθα ὑ μῶ ν τὴ ν εὐ λά βειαν. παρά σχοι δὲ ὁ Κύ ριος καὶ εἰ ς ταὐ τὸ ν ἡ μᾶ ς ἀ λλή λοις γενέ σθαι ποτέ, ἵ να, πά ντα πρὸ ς καταρτισμὸ ν τῶ ν ἐ κκλησιῶ ν τοῦ Θεοῦ μεθ̓ ὑ μῶ ν οἰ κονομή σαντες, μεθ̓ ὑ μῶ ν δεξώ μεθα τὸ ν μισθὸ ν τὸ ν ἡ τοιμασμέ νον παρὰ τοῦ δικαί ου κριτοῦ τοῖ ς πιστοῖ ς καὶ φρονί μοις οἰ κονό μοις. τέ ως δὲ νῦ ν καταξιώ σατε ἡ μῖ ν ἀ ποστεῖ λαι τὰ ς προτά σεις, ἐ φ̓ αἷ ς ἐ δέ ξασθε τοὺ ς Μαρκέ λλου, ἐ κεῖ νο εἰ δό τες, ὅ τι κἂ ν πά νυ τὸ καθ̓ ἑ αυτοὺ ς ἀ σφαλί σησθε, μό νοις ἑ αυτοῖ ς ἐ πιτρέ ψαι πρᾶ γμα τοσοῦ τον οὐ κ ὀ φεί λετε, ἀ λλὰ χρὴ καὶ τοὺ ς ἐ ν τῇ δύ σει καὶ τοὺ ς κατὰ τὴ ν ἀ νατολὴ ν κοινωνικού ς συμψή φους αὐ τῶ ν τῇ ἀ ποκαταστά σει γενέ σθαι.