Reader

Καλῶ ς μου καθή ψω καὶ πρεπό ντως πνευματικῷ ἀ δελφῷ, ἀ ληθινὴ ν ἀ γά πην παρὰ τοῦ Κυρί ου δεδιδαγμέ νῳ, ὅ τι σοι μὴ πά ντα καὶ μικρὰ καὶ μεί ζω φανερὰ ποιοῦ μεν τῶ ν τῇ δε. καὶ γὰ ρ ἐ πιβά λλει καὶ σοὶ φροντί ζειν τῶ ν καθ̓ ἡ μᾶ ς καὶ ἡ μῖ ν τῇ σῇ ἀ γά πῃ ἀ ναφέ ρειν τὰ ἡ μέ τερα. ἀ λλὰ γί νωσκε, τιμιώ τατε ἡ μῖ ν καὶ ποθεινό τατε ἀ δελφέ, ὅ τι τὸ συνεχὲ ς τῶ ν θλί ψεων, καὶ ὁ πολὺ ς οὗ τος ὁ κλό νος ὁ νῦ ν σαλεύ ων τὰ ς ἐ κκλησί ας, πρὸ ς οὐ δὲ ν ἡ μᾶ ς ξενί ζεσθαι τῶ ν γινομέ νων ποιεῖ. ὡ ς γὰ ρ οἱ ἐ ν τοῖ ς χαλκεί οις τὰ ς ἀ κοὰ ς κατακτυπού μενοι ἐ ν μελέ τῃ εἰ σὶ τῶ ν ψό φων, οὕ τως ἡ μεῖ ς τῇ πυκνό τητι τῶ ν ἀ τό πων ἀ γγελιῶ ν εἰ θί σθημεν λοιπὸ ν ἀ τά ραχον ἔ χειν καὶ ἀ πτό ητον τὴ ν καρδί αν πρὸ ς τὰ παρά λογα. τὰ μὲ ν οὖ ν παρὰ τῶ ν̓ Αρειανῶ ν ἐ κ παλαιοῦ κατὰ τῆ ς̓ Εκκλησί ας σκευωρού μενα, εἰ καὶ πολλὰ καὶ μεγά λα καὶ κατὰ πᾶ σαν διαβεβοημέ να τὴ ν οἰ κουμέ νην, ἀ λλ̓ οὖ ν φορητὰ ἡ μῖ ν ἐ στι διὰ τὸ παρὰ φανερῶ ν ἐ χθρῶ ν καὶ πολεμί ων τοῦ λό γου τῆ ς ἀ ληθεί ας γί νεσθαι: οὓ ς ὅ ταν μὴ ποιή σωσι τὰ συνή θη θαυμά ζομεν, οὐ χ ὅ ταν μέ γα τι καὶ νεανικὸ ν κατὰ τῆ ς εὐ σεβεί ας τολμή σωσι. λυπεῖ δὲ ἡ μᾶ ς καὶ ταρά σσει τὰ παρὰ τῶ ν ὁ μοψύ χων καὶ ὁ μοδό ξων γινό μενα. ἀ λλ̓ ὅ μως καὶ ταῦ τα, διὰ τὸ πολλὰ εἶ ναι καὶ συνεχῶ ς ἐ μπί πτειν ἡ μῶ ν ταῖ ς ἀ κοαῖ ς, οὐ δὲ ταῦ τα παρά δοξα καταφαί νεται. ὅ θεν οὔ τε ἐ κινή θημεν ἐ πὶ τοῖ ς πρώ ην γινομέ νοις ἀ τά κτως, οὔ τε τὰ ς σὰ ς διωχλή σαμεν ἀ κοά ς, τοῦ το μὲ ν εἰ δό τες ὅ τι φή μη διακομί σει αὐ τομά τως τὰ πεπραγμέ να, τοῦ το δὲ ἀ ναμέ νοντες ἑ τέ ρους ἀ γγέ λους τῶ ν λυπηρῶ ν γενέ σθαι: ἔ πειτα οὔ τε κρί ναντες εὔ λογον εἶ ναι ὑ μᾶ ς ἀ γανακτεῖ ν ἐ πὶ τοῖ ς τοιού τοις, ὥ σπερ δυσχεραί νοντας διό τι παρώ φθητε. αὐ τοῖ ς μέ ντοι τοῖ ς ταῦ τα ποιή σασιν ἐ πεστεί λαμεν τὰ πρέ ποντα, παρακαλοῦ ντες αὐ τού ς, ἐ πειδή τινα διχό νοιαν ἔ παθον οἱ ἐ κεῖ ἀ δελφοί, τῆ ς μὲ ν ἀ γά πης μὴ ἀ ποστῆ ναι, τὴ ν δὲ διό ρθωσιν ἀ ναμέ νειν παρὰ τῶ ν δυναμέ νων ἐ κκλησιαστικῶ ς ἰ ατρεύ ειν τὰ πταί σματα. ὅ περ ἐ πειδὴ ἐ ποί ησας, καλῶ ς καὶ προσηκό ντως κινηθεί ς, ἐ πῃ νέ σαμέ ν σε, καὶ ηὐ χαριστή σαμεν τῷ Κυρί ῳ, ὅ τι ἐ στὶ λεί ψανον τῆ ς παλαιᾶ ς εὐ ταξί ας σωζό μενον παρὰ σοὶ καὶ ἡ̓ Εκκλησί α τὴ ν ἑ αυτῆ ς ἰ σχὺ ν οὐ κ ἀ πώ λεσεν ἐ ν τῷ ἡ μετέ ρῳ διωγμῷ. οὐ γὰ ρ μεθ̓ ἡ μῶ ν ἐ διώ χθησαν καὶ οἱ κανό νες. πολλά κις οὖ ν ὀ χληθεὶ ς παρὰ τῶ ν Γαλατῶ ν, οὐ δέ ποτε ἠ δυνή θην αὐ τοῖ ς ἀ ποκρί νασθαι, ἀ ναμέ νων τὰ ς ὑ μετέ ρας ἐ πικρί σεις. καὶ νῦ ν, ἐ ὰ ν ὁ Κύ ριος δῷ, καὶ θελή σωσιν ἀ νασχέ σθαι ἡ μῶ ν, ἐ λπί ζομεν τὸ ν λαὸ ν προσά ξειν τῇ ἐ κκλησί ᾳ, ὡ ς μὴ αὐ τοὺ ς ἡ μᾶ ς ὀ νειδί ζεσθαι Μαρκελλιανοῖ ς προσκεχωρηκέ ναι, ἀ λλ̓ ἐ κεί νους μέ λη γενέ σθαι τοῦ σώ ματος τῆ ς̓ Εκκλησί ας τοῦ Χριστοῦ, ὥ στε τὸ ν πονηρὸ ν ψό γον, τὸ ν κατασκεδασθέ ντα ἐ κ τῆ ς αἱ ρέ σεως, ἐ ναφανισθῆ ναι τῇ ἡ μετέ ρᾳ προσλή ψει, καὶ μὴ ἡ μᾶ ς καταισχυνθῆ ναι ὡ ς προσθεμέ νους αὐ τοῖ ς.̓ Ελύ πησε δὲ ἡ μᾶ ς ὁ ἀ δελφὸ ς Δωρό θεος, ὡ ς αὐ τὸ ς ἐ πέ στειλας, μὴ πά ντα προσηνῶ ς μηδὲ πρά ως διαλεχθεὶ ς τῇ κοσμιό τητί σου. καὶ τοῦ το τῇ τῶ ν καιρῶ ν λογί ζομαι δυσκολί ᾳ. ἐ οί καμεν γὰ ρ εἰ ς μηδὲ ν εὐ οδοῦ σθαι ὑ πὸ τῶ ν ἁ μαρτιῶ ν ἡ μῶ ν, εἴ περ οἱ σπουδαιό τατοι τῶ ν ἀ δελφῶ ν οὐ χ εὑ ρί σκονται προσηνεῖ ς, οὐ δὲ εὔ θετοι ταῖ ς διακονί αις τῷ μὴ πά ντα κατὰ γνώ μην ἡ μετέ ραν ἐ πιτελεῖ ν. ὃ ς ἐ πανελθὼ ν διηγή σατο ἡ μῖ ν τὰ ς ἐ πὶ τοῦ σεμνοτά του ἐ πισκό που Δαμά σου πρὸ ς τὴ ν σὴ ν τιμιό τητα γενομέ νας αὐ τῷ διαλέ ξεις, καὶ ἐ λύ πει ἡ μᾶ ς λέ γων τοῖ ς̓ Αρειομανί ταις συγκατηριθμῆ σθαι τοὺ ς θεοφιλεστά τους ἀ δελφοὺ ς ἡ μῶ ν τοὺ ς συλλειτουργοὺ ς Μελέ τιον καὶ Εὐ σέ βιον. ὧ ν εἰ καὶ μηδὲ ν ἄ λλο συνί στη τὴ ν ὀ ρθοδοξί αν, ὁ γοῦ ν παρὰ τῶ ν̓ Αρειανῶ ν πό λεμος ἀ πό δειξιν ἔ χει ὀ ρθό τητος οὐ κ ὀ λί γην τοῖ ς εὐ γνωμό νως λογιζομέ νοις. τὴ ν δὲ σὴ ν εὐ λά βειαν συνά πτειν αὐ τοῖ ς εἰ ς ἀ γά πην ὀ φεί λει καὶ ἡ κοινωνί α τῶ ν ὑ πὲ ρ Χριστοῦ παθημά των. ἐ κεῖ νο δὲ πέ πεισο, ὡ ς ἀ ληθῶ ς τιμιώ τατε, ὅ τι οὐ κ ἔ στι τι ῥ ῆ μα ὀ ρθοδοξί ας, ὃ μὴ μετὰ πά σης παρρησί ας παρὰ τῶ ν ἀ νδρῶ ν τού των ἐ κηρύ χθη ὑ πὸ Θεῷ μά ρτυρι καὶ ἀ κροαταῖ ς ἡ μῖ ν. οἳ οὐ δ̓ ἂ ν πρὸ ς ὥ ραν αὐ τῶ ν ἐ δεξά μεθα τὴ ν συνά φειαν, εἰ σκά ζοντας αὐ τοὺ ς περὶ τὴ ν πί στιν εὕ ρομεν. ἀ λλὰ, εἰ δοκεῖ, τὰ παρελθό ντα ἐ ά σωμεν, τοῖ ς δὲ ἐ φεξῆ ς ἀ ρχή ν τινα δῶ μεν εἰ ρηνική ν. χρῄ ζομεν γὰ ρ ἀ λλή λων πά ντες κατὰ τὴ ν τῶ ν μελῶ ν κοινωνί αν, καὶ μά λιστα νῦ ν, ὅ τε αἱ τῆ ς ἀ νατολῆ ς ἐ κκλησί αι πρὸ ς ἡ μᾶ ς ἀ ποβλέ πουσι, καὶ τὴ ν μὲ ν ὑ μετέ ραν ὁ μό νιαν ἀ φορμὴ ν εἰ ς στηριγμὸ ν καὶ βεβαιό τητα λή ψονται: ἐ ὰ ν δὲ αἴ σθωνται ὑ μᾶ ς ἐ ν ὑ ποψί ᾳ τινὶ πρὸ ς ἀ λλή λους εἶ ναι, ἐ κλυθή σονται καὶ παρή σουσιν ἑ αυτῶ ν τὰ ς χεῖ ρας, πρὸ ς τὸ μὴ ἀ νταί ρειν τοῖ ς πολεμί οις τῆ ς πί στεως.