Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
271.0.1
Εὐ θὺ ς καὶ κατὰ πό δας τῆ ς σῆ ς ἀ ναχωρή σεως ἐ πιστὰ ς τῇ πό λει, ὅ σον ἠ θύ μησα διαμαρτώ ν σου, τί δεῖ καὶ λέ γειν πρὸ ς ἄ νδρα οὐ λό γου δεό μενον, ἀ λλὰ πεί ρᾳ εἰ δό τα, τῷ τὰ ὅ μοια πεπονθέ ναι; ὅ σου γὰ ρ ἦ ν ἄ ξιον ἐ μοὶ ἰ δεῖ ν τὸ ν πά ντα ἄ ριστον Εὐ σέ βιον, καὶ περιπτύ ξασθαι, καὶ πρὸ ς τὴ ν νεό τητα πά λιν τῇ μνή μῃ ἐ πανελθεῖ ν, καὶ ὑ πομνησθῆ ναι ἡ μερῶ ν ἐ κεί νων, ἐ ν αἷ ς καὶ δωμά τιον ἡ μῖ ν ἕ ν, καὶ ἑ στί α μί α, καὶ παιδαγωγὸ ς ὁ αὐ τό ς, καὶ ἄ νεσις, καὶ σπουδή, καὶ τρυφή, καὶ ἔ νδεια, καὶ πά ντα ἡ μῖ ν ἐ ξ ἴ σου πρὸ ς ἀ λλή λους ὑ πῆ ρχε. πό σου οἴ ει τί θεσθαί με ἄ ξιον πά ντα ταῦ τα διὰ τῆ ς σῆ ς συντυχί ας ἀ ναλαβεῖ ν τῇ μνή μῃ, καὶ τὸ βαρὺ τοῦ το γῆ ρας ἀ ποξυσά μενον, νέ ον δοκεῖ ν πά λιν ἐ κ γέ ροντος γεγενῆ σθαι; ἀ λλ̓ ἐ κεί νων μέ ν με διέ φυγεν ἡ ἀ πό λαυσις, τὸ δὲ διὰ γρά μματος ἰ δεῖ ν σου τὴ ν λογιό τητα, καὶ τὸ ν ἐ νό ντα τρό πον ἑ αυτὸ ν παραμυθή σασθαι, οὐ κ ἀ φῃ ρέ θην, τῇ συντυχί ᾳ τοῦ αἰ δεσιμωτά του Κυριακοῦ τοῦ συμπρεσβυτέ ρου: ὃ ν αἰ σχύ νομαι συνιστῶ ν σοι καὶ οἰ κεῖ ον ποιῶ ν δἰ ἐ μαυτοῦ, μή ποτε δό ξω περί εργό ν τι ποιεῖ ν σοὶ προσά γων τὰ ἴ διά σου καὶ ἐ ξαί ρετα. ἀ λλ̓ ἐ πειδή με δεῖ καὶ μά ρτυρα εἶ ναι τῆ ς ἀ ληθεί ας, καὶ τοῖ ς συνημμέ νοις πνευματικῶ ς τὰ μέ γιστα τῶ ν ἐ μοὶ προσό ντων χαρί ζεσθαι, τὸ μὲ ν περὶ τὴ ν ἱ ερωσύ νην ἀ νεπηρέ αστον τοῦ ἀ νδρὸ ς ἡ γοῦ μαι καὶ σοὶ φανερὸ ν εἶ ναι, βεβαιῶ δὲ κἀ γώ, οὐ δεμί αν γνωρί ζων κατ̓ αὐ τοῦ παρὰ τῶ ν πᾶ σιν ἐ πιβαλλό ντων τὰ ς χεῖ ρας, τῶ ν μὴ φοβουμέ νων τὸ ν Κύ ριον, ἐ πή ρειαν. καί τοιγε εἴ τι ἐ γεγό νει παῤ αὐ τῶ ν, οὔ θ̓ οὕ τως ἀ νά ξιος ἦ ν ὁ ἀ νή ρ: οἱ δὲ ἐ χθροὶ τοῦ Κυρί ου βεβαιοῦ σι τοὺ ς βαθμοὺ ς μᾶ λλον οἷ ς ἂ ν προσπολεμῶ σιν, ἢ ἀ φαιροῦ νταί τι τῆ ς ὑ παρχού σης αὐ τοῖ ς παρὰ τοῦ Πνεύ ματος χά ριτος. πλὴ ν ἀ λλ̓, ὅ περ ἔ φην, οὐ δὲ κατεπενοή θη τι τοῦ ἀ νδρό ς. ὡ ς οὖ ν πρεσβύ τερον ἀ νεπηρέ αστον καὶ ἡ μῖ ν συνημμέ νον καὶ πά σης αἰ δοῦ ς ἄ ξιον, οὕ τω καταξί ου αὐ τὸ ν ὁ ρᾷ ν, σαυτό ν τε ὠ φελῶ ν καὶ ἡ μῖ ν χαριζό μενος.