Reader

̓ Απή γγειλέ μοἰ Ακτί ακος ὁ διά κονος, ὅ τι σέ τινες ἐ λύ πησαν καθ̓ ἡ μῶ ν, διαβά λλοντες ἡ μᾶ ς ὡ ς οὐ κ εὐ νοϊ κῶ ς πρὸ ς τὴ ν σὴ ν διακειμέ νους σεμνό τητα. ἐ γὼ δὲ οὐ κ ἐ θαύ μασα εἴ τινέ ς εἰ σιν ἀ νδρὶ τοσού τῳ παρεπό μενοι κό λακες. πεφύ κασι γά ρ πως ταῖ ς μεγά λαις δυναστεί αις αἱ ἀ νελεύ θεροι αὐ ταὶ παραφύ εσθαι θεραπεῖ αι, οἳ διὰ τὸ ἀ πορεῖ ν οἰ κεί ου ἀ γαθοῦ, δἰ οὗ γνωρισθῶ σιν, ἐ κ τῶ ν ἀ λλοτρί ων κακῶ ν ἑ αυτοὺ ς συνιστῶ σι. καὶ σχεδό ν, ὥ σπερ ἡ ἐ ρυσί βη τοῦ σί του ἐ στὶ φθορὰ ἐ ν αὐ τῷ γινομέ νη τῷ σί τῳ, οὕ τω καὶ ἡ κολακεί α τὴ ν φιλί αν ὑ ποδυομέ νη λύ μη ἐ στὶ τῆ ς φιλί ας. οὐ τοί νυν ἐ θαύ μασα, ὡ ς ἔ φην, εἴ τινες, ὥ σπερ οἱ κηφῆ νες τὰ σμή νη, οὕ τως αὐ τοὶ τὴ ν λαμπρά ν σου καὶ θαυμαστὴ ν ἑ στί αν περιβομβοῦ σιν.̓ Αλλ̓ ἐ κεῖ νό μοι θαυμαστὸ ν ἐ φά νη καὶ παντελῶ ς παρά λογον, τὸ σέ, ἄ νδρα ἐ πὶ τῷ βά ρει τοῦ ἤ θους μά λιστα διαφανῆ, ἀ νασχέ σθαι αὐ τοῖ ς ἀ μφοτέ ρας ἀ νεῖ ναι τὰ ς ἀ κοά ς καὶ διαβολὴ ν κατ̓ ἐ μοῦ παραδέ ξασθαι, ὃ ς πολλοὺ ς ἀ γαπή σας ἐ κ τῆ ς πρώ της ἡ λικί ας μέ χρι τοῦ γή ρως τού του, οὐ δέ να οἶ δα εἰ ς φιλί αν τῆ ς σῆ ς τελειό τητος προτιμή σας. καὶ γὰ ρ καὶ εἰ μὴ ὁ λό γος ἔ πεισέ με ἀ γαπᾷ ν τοιοῦ τον ὄ ντα, ἐ ξή ρκει ἡ ἐ κ παιδὸ ς συνή θεια προσδῆ σαί με τῇ ψυχῇ σου. οἶ δας δὲ ὅ σον δύ ναται πρὸ ς φιλί αν τὸ ἔ θος. εἰ δὲ οὐ δὲ ν δεί κνυμι τῆ ς προαιρέ σεως ταύ της ἄ ξιον, σύ γγνωθί μου τῇ ἀ σθενεί ᾳ. καὶ γὰ ρ οὐ δὲ αὐ τὸ ς ἔ ργον παῤ ἐ μοῦ εἰ ς ἀ πό δειξιν τῆ ς εὐ νοί ας ἐ πιζητή σεις, ἀ λλὰ προαί ρεσιν δηλονό τι τὰ βέ λτιστά σοι συνευχομέ νην. μὴ γά ρ ποτε εἰ ς τοῦ το καταβαί η τὰ σά, ὥ στε τῆ ς παρὰ τῶ ν οὕ τω μικρῶ ν, ὁ ποῖ ος αὐ τό ς εἰ μι, εὐ εργεσί ας προσδεηθῆ ναι. Πῶ ς οὖ ν ἔ μελλον ἐ γὼ ὑ πεναντί ον τί σοι λέ γειν ἢ πρά ττειν ἐ ν τοῖ ς κατὰ Μεμνό νιον πρά γμασι; ταῦ τα γά ρ μοι ἀ πή γγειλεν ὁ διά κονος. πῶ ς δὲ τὴ ν̔ Υμητί ου εὐ πορί αν προτιμοτέ ραν ἐ τιθέ μην τῆ ς σῆ ς οἰ κειώ σεως, ἀ νδρὸ ς οὕ τω δαπανῶ ντος τὴ ν οὐ σί αν; ἀ λλ̓ οὐ κ ἔ στι τού των οὐ δὲ ν ἀ ληθέ ς: οὔ τε τι εἴ ρηται παῤ ἐ μοῦ οὔ τε πέ πρακται ὑ πεναντί ον. ἐ κεῖ νο δὲ ἴ σως ἀ φορμὴ ν ἔ δωκε τοῖ ς τὰ ψευδῆ λέ γουσι, τὸ παῤ ἐ μοῦ πρὸ ς τινὰ ς τῶ ν θορυβού ντων λεχθέ ν, ὅ τι Εἰ μὲ ν προεί ρηται εἰ ς ἔ ργον ἀ γαγεῖ ν τὴ ν ἑ αυτοῦ γνώ μην ὁ ἄ νθρωπος, κἂ ν θορυβή σητε ὑ μεῖ ς, κἂ ν μή, γενή σεται πά ντως καὶ λαλού ντων ὑ μῶ ν καὶ σιωπώ ντων οὐ δὲ ν ἧ ττον τὰ σπουδαζό μενα: εἰ δὲ μεταβουλεύ σεται, μὴ παρασύ ρητε τὸ σεμνό τατον ὄ νομα τοῦ φί λου ἡ μῶ ν, μηδὲ ἐ ν προσχή ματι δῆ θεν τῆ ς περὶ τὸ ν προστά την ὑ μῶ ν σπουδῆ ς ἑ αυτοῖ ς τι κέ ρδος ἐ ντεῦ θεν, ἐ ξ ὧ ν ἐ πανατεί νεσθε φό βον καὶ ἀ πειλή ν, καταπρά ττεσθε. πρὸ ς δὲ αὐ τὸ ν ἐ κεῖ νον τὸ ν τὰ ς διαθή κας γρά φοντα οὔ τε δἰ ἐ μαυτοῦ οὔ τε δἰ ἑ τέ ρου ἐ φθεγξά μην ἢ μικρὸ ν ἢ μεῖ ζον περὶ τοῦ πρά γματος τού του. Καὶ τού τοις ἀ πιστεῖ ν οὐ κ ὀ φεί λεις, εἰ μὴ παντελῶ ς με ἀ πεγνωσμέ νον ἡ γῇ, καὶ καταφρονεῖ ν τῆ ς μεγά λης ἁ μαρτί ας τοῦ ψεύ δους. ἀ λλὰ πά νυ ἡ μῖ ν αὐ τὸ ς καὶ τὴ ν ἐ πὶ τῷ πρά γματι τού τῳ ὑ πό νοιαν ἄ φες, καὶ τοῦ λοιποῦ πά σης διαβολῆ ς ὑ ψηλοτέ ραν ποιοῦ τὴ ν ἐ μὴ ν περὶ σὲ διά θεσιν, τὸ ν̓ Αλέ ξανδρον μιμού μενος, ὅ ς, ἐ πιστολὴ ν κατὰ τοῦ ἰ ατροῦ δεξά μενος ὡ ς ἐ πιβουλεύ οντος, ἐ πειδὴ ἔ τυχεν ἐ ν αὐ τῷ τῷ καιρῷ φά ρμακον λαβὼ ν ὥ στε πιεῖ ν, τοσοῦ τον ἀ πέ σχε πιστεῦ σαι τῷ διαβά λλοντι, ὥ στε ὁ μοῦ τε τὴ ν ἐ πιστολὴ ν ἀ νεγί νωσκε, καὶ τὸ φά ρμακον ἔ πινεν. οὐ δενὸ ς γὰ ρ τῶ ν ἐ πὶ φιλί ᾳ γνωρί μων ἀ τιμό τερον ἐ μαυτὸ ν ἀ ξιῶ τί θεσθαι, τῷ μή τε ἁ λῶ ναί ποτε εἰ ς φιλί αν ἐ ξαμαρτώ ν, καὶ ἔ τι παρὰ τοῦ Θεοῦ μου λαβεῖ ν τὴ ν ἐ ντολὴ ν τῆ ς ἀ γά πης, ἧ ς χρεώ στης εἰ μὶ οὐ μό νον κατὰ τὴ ν κοινὴ ν τῶ ν ἀ νθρώ πων φύ σιν, ἀ λλ̓ ὅ τι καὶ ἰ δί ως εὐ εργέ την σε γνωρί ζω ἐ μαυτοῦ τε καὶ τῆ ς πατρί δος.