Reader

̓ Εγὼ ἴ σον ἡ μά ρτημα κρί νας καὶ ἀ νεπιτιμή τους ἐ ᾷ ν τοὺ ς ἁ μαρτά νοντας καὶ ὑ περβαί νειν τὸ μέ τρον τῇ τιμωρί ᾳ, τὴ ν ἐ μοὶ ἐ πιβά λλουσαν ἐ πέ θηκα δί κην τῷ δε, ἐ ξορί σας αὐ τὸ ν τῆ ς ἐ κκλησιαστικῆ ς κοινωνί ας: καὶ τοῖ ς ἠ δικημέ νοις παρῄ νεσα μὴ ἑ αυτοὺ ς ἐ κδικεῖ ν, ἀ λλὰ τῷ Κυρί ῳ τὴ ν ἀ νταπό δοσιν ἐ πιτρέ ψαι, ὥ στε εἴ τι ὄ φελος ἡ μῶ ν παραγγελμά των, τό τε ἂ ν ἠ κού σθην, πολλῷ ἀ ξιοπιστό τερον κεχρημέ νος τῷ λό γῳ ἢ ὅ σον ἂ ν δυνηθεί η δυσωπῆ σαι τὰ γρά μματα.̓ Επεὶ δὲ ἤ κουσα ῥ ημά των πολλὴ ν ἐ χό ντων βαρύ τητα, καὶ τό τε ἡ σύ χασα, καὶ νῦ ν οὐ κ οἶ μαι πρέ πον εἶ ναί μοι περὶ τῶ ν αὐ τῶ ν διαλέ γεσθαι. ἐ γὼ γά ρ, φησί ν, ἀ νδρὸ ς ὑ περεῖ δον καὶ παιδοποιί ας καὶ βί ου. ἵ να ἑ νὸ ς τού του τύ χοιμι, τῆ ς παρὰ Θεοῦ εὐ δοκιμή σεως καὶ παρὰ τοῖ ς ἀ νθρώ ποις τοῦ βελτί ονος ἀ ξιοῦ σθαι λό γου, ἐ πειδὴ ἄ νθρωπος, ἐ κ παιδὸ ς ταῖ ς οἰ κοφθορί αις ἐ ντεθραμμέ νος, εἰ σβιασά μενό ς ποτε τῇ συνή θει ἑ αυτοῦ ἀ ναιδεί ᾳ ἐ νέ πεσεν ἡ μῶ ν τῷ οἴ κῳ, καὶ μέ χρι ψιλῆ ς συντυχί ας ἐ γέ νετο γνώ ριμος ἡ μῖ ν, καὶ ἀ γνοί ᾳ τῶ ν κατ̓ αὐ τὸ ν καὶ αἰ δοῖ τινι ἀ παιδεύ τῳ προφανῶ ς αὐ τὸ ν αἰ σχυνομέ νη ἐ λά σαι: εἰ ς τοσοῦ τον ἐ ξῆ λθεν ἀ σεβεί ας καὶ ὕ βρεως, ὥ στε ἐ μπλῆ σαι μὲ ν τὴ ν πό λιν πᾶ σαν τῶ ν κατ̓ ἐ μοῦ βλασφημιῶ ν, προγρά μματι δὲ δημοσί ῳ στηλιτεῦ σαι ἐ κτεθέ ντι ἐ πὶ τῶ ν προθύ ρων τῆ ς ἐ κκλησί ας. ἐ φ̓ οἷ ς καὶ τυχώ ν τινος παρὰ τῶ ν νό μων ἀ γανακτή σεως, πά λιν ἐ πανελθὼ ν ἀ νενεώ σατο τὰ ς αὐ τοῦ βλασφημί ας. πά λιν τῶ ν ἐ μῶ ν λοιδοριῶ ν πλή ρης ἡ ἀ γορά, τὰ γυμνά σια, τὰ θέ ατρα, αἱ οἰ κί αι τῶ ν δἰ ὁ μοιό τητα τοῦ βί ου δεχομέ νων αὐ τό ν. καὶ μηδὲ ἐ πὶ τοῖ ς βελτί οσι γνωρί ζεσθαι, ἐ ν οἷ ς εὐ πρεπὴ ς ἦ ν, ὑ πῆ ρξέ μοι ἐ κ τῶ ν αἰ σχί στων, διὰ τὸ παρὰ πᾶ σι τῇ ἀ κολά στῳ γνώ μῃ γενέ σθαι περιφανῆ.̓ Επὶ τού τοις, φησί ν, οἱ μὲ ν ἥ δονται ταῖ ς βλασφημί αις, διὰ τὸ φύ σει χαί ρειν ταῖ ς λοιδορί αις τοὺ ς ἀ νθρώ πους: οἱ δὲ ἄ χθεσθαι μὲ ν λέ γουσιν, οὐ συναλγοῦ σι δέ: ἄ λλοι πεί θονται ἀ ληθεῖ ς εἶ ναι τὰ ς λοιδορί ας: ἄ λλοι ἀ μφί βολοί εἰ σι, τῷ πλή θει τῶ ν ὅ ρκων αὐ τοῦ προσέ χοντες. ὁ δὲ συναλγῶ ν οὐ κ ἔ στιν: ἀ λλ̓ ὄ ντως νῦ ν τῆ ς ἐ ρημί ας ᾐ σθό μην, καὶ ἐ μαυτὴ ν ὀ δύ ρομαι, οὐ κ ἀ δελφό ν, οὐ φί λον, οὐ συγγενῆ, οὐ δοῦ λον, οὐ κ ἐ λεύ θερον, οὐ δέ να ἀ νθρώ πων τὸ παρά παν ἔ χουσα συναλγοῦ ντα: καὶ, ὡ ς ἔ οικε, μό νην ἑ αυτὴ ν ἐ λεεινοτέ ραν τῆ ς πό λεως εὑ ρί σκω, ἐ ν ᾗ τοσαύ τη σπά νις μισοπονή ρων ἐ στί ν: οἳ τὴ ν εἰ ς ἀ λλή λους γινομέ νην παροινί αν οὐ κ οἴ ονται βαδί ζουσαν ἐ ν κύ κλῳ καὶ αὐ τού ς ποτε καταλή ψεσθαι. Ταῦ τα καὶ πολλῷ ἔ τι πληκτικώ τερα μετὰ ἀ μυθή των δακρύ ων πρὸ ς ἐ μὲ διεξελθοῦ σα, ἀ πῆ λθεν, οὐ δὲ ἐ μὲ τῶ ν μέ μψεων ἐ λεύ θερον ἀ φεῖ σα, ὅ τι δέ ον πατρικῶ ς αὐ τῇ συναλγεῖ ν, ἐ ναδιαφορῶ κακῷ τοσού τῳ καὶ φιλοσοφῶ ἐ ν ἀ λλοτρί οις παθή μασιν. οὐ γὰ ρ χρημά των ἄ φεσιν κελεύ εις ὑ περιδεῖ ν, οὐ δὲ τοὺ ς εἰ ς τὸ σῶ μα πό νους συνενεγκεῖ ν, ἀ λλ̓ εἰ ς αὐ τὴ ν ζημιωθῆ ναι τὴ ν ὑ πό ληψιν, ἧ ς ἡ βλά βη κοινὴ ζημί α τοῦ κλή ρου γί νεται.̓ Επὶ τού τοις τοῖ ς ῥ ή μασι τί να με βού λει νῦ ν πρὸ ς αὐ τὴ ν εἰ πεῖ ν αὐ τὸ ς δοκί μασον, ὦ θαυμά σιε, ἔ χοντα τοιαύ την κρί σιν παῤ ἑ αυτῷ: μὴ παραδιδό ναι ταῖ ς ἀ ρχαῖ ς τοὺ ς κακού ργους, μὴ μέ ντοι μηδὲ ἐ ξαιρεῖ σθαι παραδοθέ ντας: οἷ ς πά λαι προεί ρηται παρὰ τοῦ ἀ ποστό λου φοβεῖ σθαι τὸ ν ἄ ρχοντα ἐ πὶ τῷ πονηρῷ ἔ ργῳ: Οὐ γὰ ρ εἰ κῆ, φησί, τὴ ν μά χαιραν φορεῖ. ὥ σπερ οὖ ν τὸ παραδοῦ ναι οὐ φιλά νθρωπον, οὕ τω καὶ τὸ ἐ ξαιρεῖ σθαι τρέ φοντό ς ἐ στι τὴ ν παροινί αν. ἴ σως δ̓ ἂ ν γέ νοιτό τις ὑ πέ ρθεσις τῆ ς εἰ σό δου μέ χρι τῆ ς ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν παρουσί ας: καὶ τό τε δεί ξομεν, ὅ τι οὐ δὲ ν ἡ μῶ ν ὄ φελος, ἐ κ τοῦ μὴ εἶ ναι τοὺ ς πειθομέ νους.