Reader

̓ Απῄ τει μὲ ν τὰ συμβά ντα τὴ ν ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν παρουσί αν, τοῦ τε τὴ ν τιμὴ ν τῷ μακαρί ῳ τοῖ ς οἰ κειοτά τοις ὑ μῖ ν συνεκπληρῶ σαι, καὶ τοῦ τῆ ς ἐ πὶ τῷ πά θει κατηφεί ας ἀ π̓ αὐ τῆ ς τῆ ς θέ ας τῶ ν σκυθρωποτέ ρων συμμετασχεῖ ν, καὶ ὥ στε τῶ ν ἀ ναγκαί ων βουλευμά των ὑ μῖ ν κοινωνῆ σαι. ἐ πεὶ δὲ τὴ ν σωματικὴ ν συνά φειαν πολλὰ τὰ διακωλύ οντα, λειπό μενον ἦ ν διὰ τοῦ γρά μματος κοινωνεῖ ν ὑ μῖ ν τῶ ν παρό ντων. Τὰ μὲ ν οὖ ν τοῦ ἀ νδρὸ ς θαύ ματα, ἐ φ̓ οἷ ς καὶ μά λιστα τὴ ν ζημί αν ἡ μῖ ν ἀ φό ρητον ὑ πά ρχειν λογιζό μεθα, οὔ τ̓ ἂ ν ἐ πιστολῆ ς μέ τρον ὑ ποδέ ξαιτο, καὶ ἄ λλως ἄ ωρον ἀ νδραγαθημά των πλή θει τὸ ν λό γον προσά γειν, οὕ τω συμπεπτωκυί ας τῆ ς ψυχῆ ς ἡ μῶ ν ἐ πὶ τῇ λύ πῃ. τί γὰ ρ τῶ ν ἐ κεί νου τοιοῦ τον, οἷ ον ἢ τῆ ς μνή μης ἡ μῶ ν ἐ κπεσεῖ ν ἢ σιωπᾶ σθαι ἄ ξιον νομισθῆ ναι; πά ντα μὲ ν γὰ ρ ἀ θρό ως εἰ σά παξ εἰ πεῖ ν ἀ μή χανον, τὸ δὲ ἐ κ μέ ρους λέ γειν, δέ δοικα μὴ προδοσί αν ἔ χῃ τῆ ς ἀ ληθεί ας. οἴ χεται ἀ νὴ ρ διαφανέ στατα δὴ τῶ ν καθ̓ ἑ αυτὸ ν πᾶ σιν ὁ μοῦ τοῖ ς ἀ νθρωπί νοις ὑ περενεγκὼ ν ἀ γαθοῖ ς, ἔ ρεισμα πατρί δος, ἐ κκλησί ων κό σμος, στῦ λος καὶ ἑ δραί ωμα τῆ ς ἀ ληθεί ας, στερέ ωμα τῆ ς εἰ ς Χριστὸ ν πί στεως, οἰ κεί οις ἀ σφά λεια, δυσμαχώ τατος τοῖ ς ὑ πεναντί οις, φύ λαξ πατρῴ ων θεσμῶ ν, νεωτεροποιί ας ἐ χθρό ς: ἐ ν ἑ αυτῷ δεικνὺ ς τὸ παλαιὸ ν τῆ ς̓ Εκκλησί ας σχῆ μα, οἷ ον ἀ πό τινος ἱ εροπρεποῦ ς εἰ κό νος, τῆ ς ἀ ρχαί ας καταστά σεως, τὸ εἶ δος τῆ ς ὑ π̓ αὐ τὸ ν ἐ κκλησί ας διαμορφῶ ν, ὥ στε τοὺ ς αὐ τῷ συγγενομέ νους τοῖ ς πρὸ διακοσί ων ἐ τῶ ν καὶ ἐ πέ κεινα φωστή ρων τρό πον ἐ κλά μψασι συγγεγονέ ναι δοκεῖ ν. Οὕ τως οὐ δὲ ν οἴ κοθεν οὐ δὲ νεωτέ ρας φρενὸ ς εὕ ρημα προέ φερεν ὁ ἀ νή ρ, ἀ λλά, κατὰ τὴ ν Μωϋ σέ ως εὐ λογί αν, ᾔ δει προκομί ζειν ἐ κ τῶ ν ἀ δύ των τῆ ς καρδί ας αὐ τοῦ ἀ γαθῶ ν θησαυρῶ ν παλαιὰ παλαιῶ ν καὶ παλαιὰ ἀ πὸ προσώ που νέ ων. ταύ τῃ τοι καὶ τῆ ς προτιμή σεως οὐ κατὰ τὴ ν ἡ λικί αν ἐ ν τοῖ ς συλλό γοις τῶ ν ὁ μοτί μων ἠ ξιοῦ το, ἀ λλ̓ ὑ πὲ ρ πά ντας ἦ ν τῷ τῆ ς σοφί ας ἀ ρχαί ῳ, ἐ κ κοινῆ ς συγχωρή σεως τὸ πρωτεῖ ον καρπού μενος. ὅ σον δὲ τῆ ς τοιαύ της ἀ γωγῆ ς τὸ κέ ρδος οὐ δεὶ ς ἂ ν ἐ πιζητή σειε, πρὸ ς ὑ μᾶ ς ἀ ποβλέ πων. μό νοι γὰ ρ ὧ ν ἴ σμεν, ἢ κομιδῇ γε ἐ ν ὀ λί γοις, ἐ ν χειμῶ νι τοσού τῳ καὶ λαί λαπι πραγμά των ἀ κύ μαντον τῇ ἐ κεί νου κυβερνή σει τὴ ν ζωὴ ν διηγά γετε. οὐ γὰ ρ ἥ ψατο ὑ μῶ ν αἱ ρετικῶ ν πνευμά των ζά λη, καταποντισμοὺ ς ἐ πά γουσα καὶ ναυά για ταῖ ς εὐ περιτρέ πτοις ψυχαῖ ς. μή τε δὲ ἅ ψαιτό ποτε, ὦ Δέ σποτα τῶ ν ἁ πά ντων, ὃ ς τῷ σῷ θερά ποντι Γρηγορί ῳ, τῷ ἐ ξ ἀ ρχῆ ς πηξαμέ νῳ τὴ ν κρηπῖ δα τῆ ς̓ Εκκλησί ας, τῆ ς ἐ πὶ μή κιστον ἀ ταραξί ας τὴ ν χά ριν ἔ δωκας.̔̀ Ην μὴ προδῶ τε ὑ μεῖ ς ἐ ν τῷ παρό ντι καιρῷ: μηδὲ θρή νων ἀ μετρί ᾳ, καὶ τῷ ἐ κδό τους ἑ αυτοὺ ς τοῖ ς λυπηροῖ ς ποιῆ σαι, τοὺ ς τῶ ν ἀ ναγκαί ων καιροὺ ς τοῖ ς ἐ φεδρεύ ουσι πρό ησθε. ἀ λλ̓ εἰ δεῖ πά ντως θρηνεῖ ν̔ ὥ σπερ οὖ ν οὔ φημι, ἵ να μὴ ὁ μοιωθῶ μεν ἐ ν τού τῳ τοῖ ς μὴ ἔ χουσιν ἐ λπί δἀ, ὑ μεῖ ς δέ, εἰ δοκεῖ, οἷ ό ν τις χορὸ ς πενθή ρης τὸ ν κορυφαῖ ον ἑ αυτῶ ν προστησά μενοι, ἐ μμελέ στερον μετ̓ ἐ κεί νου τὸ συμβὰ ν ἀ ποκλαύ σατε. Καί τοιγε εἰ καὶ μὴ ἐ π̓ ἐ σχά του γή ρως ἤ λαυνεν ὁ ἀ νή ρ, ἀ λλ̓ οὖ ν τοῦ γε χρό νου ἕ νεκεν τῆ ς ὑ μετέ ρας ἐ πιστασί ας οὐ κ ἐ νδεῶ ς εἶ χε τοῦ βί ου. τοῦ τε σώ ματος τοσοῦ τον μετεῖ χεν, ὅ σον τῆ ς ψυχῆ ς τὸ καρτερὸ ν ἐ πὶ ταῖ ς ἀ λγηδό σιν αὐ τοῦ δεικνύ ναι. τυχὸ ν δὲ ἄ ν τις ὑ μῶ ν ὑ πολά βοι ὅ τι καὶ ὁ χρό νος αὔ ξησις συμπαθεί ας καὶ προσθή κη φί λτρου, οὐ χὶ ἀ φορμὴ κό ρου τοῖ ς πειραθεῖ σιν ἐ γγί νεται, ὥ στε, ὅ σῳ ἐ ν πλεί ονι χρό νῳ τῆ ς εὐ εργεσί ας πεπεί ρασθε, τοσού τῳ μᾶ λλον τῆ ς ἀ πολεί ψεως ἐ παισθά νεσθε: σώ ματος δὲ δικαί ου καὶ σκιὰ τοῦ παντὸ ς ἀ ξί α τοῖ ς εὐ λαβέ σι. καὶ εἴ η γε πολλοὺ ς ὑ μῶ ν ἐ πὶ ταύ της εἶ ναι τῆ ς διανοί ας: οὐ δὲ γὰ ρ αὐ τὸ ς ἀ μελῶ ς ἔ χειν τοῦ ἀ νδρό ς φημι χρῆ ναι, ἀ λλ̓ ἀ νθρωπί νως συμβουλεύ ω τὸ λυπηρὸ ν διαφέ ρειν: ἐ πεὶ ὅ σα γέ ἐ στιν εἰ πεῖ ν ἀ ποκλαιομέ νους τὴ ν ζημί αν οὐ δὲ ἐ μὲ αὐ τὸ ν διαφεύ γει. Σιωπᾷ μὲ ν γλῶ ττα ποταμοῖ ς ἴ σα τὰ ς ἀ κοὰ ς ἐ πικλύ ζουσα: καρδί ας δὲ βά θος οὐ δενὶ τέ ως καταληπτό ν, ὀ νεί ρων ἀ σθενέ στερον ὅ σα γε πρὸ ς ἀ νθρώ πους, διιπτά μενον οἴ χεται. τί ς ὀ ξύ τερος ἐ κεί νου προϊ δέ σθαι τὸ μέ λλον; τί ς ἐ ν οὕ τω σταθερῷ καὶ παγί ῳ τῆ ς ψυχῆ ς ἤ θει, ἀ στραπῆ ς τά χιον τοῖ ς πρά γμασιν ἐ πελθεῖ ν ἱ κανό ς; ὦ πό λις πολλοῖ ς μὲ ν ἤ δη προειλημμέ νη πά θεσιν, ὑ π̓ οὐ δενό ς γε μὴ ν οὕ τως εἰ ς αὐ τὰ τὰ καί ρια τοῦ βί ου ζημιωθεῖ σα. νῦ ν ἀ πή νθηκέ σοι κό σμος ὁ κά λλιστος: ἐ κκλησί α δὲ μέ μυκε, καὶ σκυθρωπά ζουσι πανηγύ ρεις, καὶ τὸ ἱ ερὸ ν συνέ δριον τὸ ν κορυφαῖ ον ἐ πιποθεῖ: λό γοι δὲ μυστικοὶ τὸ ν ἐ ξηγητὴ ν ἀ ναμέ νουσιν, οἱ παῖ δες τὸ ν πατέ ρα, οἱ πρεσβῦ ται τὸ ν ἡ λικιώ την, οἱ ἐ ν τέ λει τὸ ν ἔ ξαρχον, ὁ δῆ μος τὸ ν προστά την, οἱ βί ου δεό μενοι τὸ ν τροφέ α: πά ντες αὐ τὸ ν ἐ κ τῶ ν οἰ κειοτά των ὀ νομά των ἀ νακαλού μενοι, ἐ πὶ οἰ κεί ῳ πά θει, οἰ κεῖ ον ἑ αυτῷ καὶ προσή κοντα ἕ καστος τὸ ν θρῆ νον αἴ ρουσιν.̓ Αλλὰ ποῦ μοι ὁ λό γος ὑ φ̓ ἡ δονῆ ς τῶ ν δακρύ ων ἐ κφέ ρεται; οὐ κ ἀ νανή ψομεν; οὐ χ ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν γενησό μεθα; οὐ κ ἀ ποβλέ ψομεν πρὸ ς τὸ ν κοινὸ ν Δεσπό την, ὃ ς ἕ καστον τῶ ν ἁ γί ων τῇ ἰ δί ᾳ γενεᾷ ἐ πιτρέ ψας ὑ πηρετή σασθαι, τοῖ ς καθή κουσι χρό νοις πρὸ ς ἑ αυτὸ ν πά λιν ἀ νεκαλέ σατο; νῦ ν ἐ ν καιρῷ τῶ ν ἐ κεί νου φωνῶ ν ὑ πομνή σθητε, ὃ ς ἐ κκλησιά ζων ὑ μῖ ν ἀ εὶ διεστέ λλετο, Βλέ πετε, λέ γων, τοὺ ς κύ νας, βλέ πετε τοὺ ς κακοὺ ς ἐ ργά τας. πολλοὶ οἱ κύ νες. τί λέ γω κύ νες; λύ κοι μὲ ν οὖ ν βαρεῖ ς, ἐ ν ἐ πιφανεί ᾳ προβά των τὸ δολερὸ ν ὑ ποκρύ πτοντες, πανταχοῦ τῆ ς οἰ κουμέ νης τὸ Χριστοῦ ποί μνιον διασπῶ σιν. οὓ ς φυλακτέ ον ὑ μῖ ν, ἐ γρηγορικοῦ τινὸ ς ποιμέ νος ἐ πιστασί ᾳ. ὃ ν ὑ μέ τερον μὲ ν αἰ τῆ σαι, φιλονεικί ας πά σης καὶ φιλοπρωτί ας τὰ ς ψυχὰ ς καθαρεύ οντας, τοῦ Κυρί ου δὲ ἀ ναδεῖ ξαι, ὃ ς ἀ πὸ τοῦ μεγά λου προστά του τῆ ς ἐ κκλησί ας ὑ μῶ ν Γρηγορί ου μέ χρι τοῦ μακαρί ου τού του, ἄ λλον ἐ π̓ ἄ λλῳ προστιθεὶ ς καὶ συναρμό ζων ἀ εί, οἷ ον ἔ κ τινος ἁ ρμοῦ λί θων πολυτελῶ ν, θαυμαστὸ ν οἷ ον κά λλος τῆ ς ἐ κκλησί ας ὑ μῶ ν ἐ χαρί σατο. ὥ στε οὐ δὲ τῶ ν ἐ φεξῆ ς ἀ πελπιστέ ον. οἶ δε γὰ ρ Κύ ριος τοὺ ς ὄ ντας αὐ τοῦ, καὶ ἀ γά γοι ἂ ν εἰ ς τὸ μέ σον τοὺ ς παῤ ἡ μῶ ν τυχὸ ν οὐ προσδοκωμέ νους. Πά λαι με θέ λοντα τῶ ν λό γων παύ σασθαι, ἡ ὀ δύ νη τῆ ς καρδί ας οὐ κ ἐ πιτρέ πει. ἀ λλ̓ ἐ πισκή πτω ὑ μῖ ν πρὸ ς τῶ ν πατέ ρων, πρὸ ς τῆ ς ὀ ρθῆ ς πί στεως, πρὸ ς τοῦ μακαρί ου τού του, διαναστῆ ναι τὴ ν ψυχή ν, οἰ κεῖ ον ἕ καστον ἑ αυτοῦ τὸ σπουδαζό μενον κρί ναντα, καὶ τῆ ς ἐ φ̓ ἑ κά τερα τῶ ν πραγμά των ἐ κβά σεως πρῶ τον αὐ τὸ ν ἀ πολαύ σειν ἡ γού μενον: μηδέ, τὸ τοῖ ς πολλοῖ ς συμβαῖ νον, πρὸ ς τὸ ν πλησί ον τὴ ν τῶ ν κοινῶ ν ἐ πιμέ λειαν ἀ πωθεῖ σθαι, εἶ τα, ἑ κά στου τῇ αὐ τοῦ διανοί ᾳ τῶ ν πραγμά των ὀ λιγωροῦ ντος, λαθεῖ ν ἅ παντας ἴ διον ἑ αυτοῖ ς κακὸ ν διὰ τῆ ς ἀ μελεί ας ἐ πισπασαμέ νους. Ταῦ τα εἴ τε ὡ ς γειτό νων συμπά θεια, εἴ τε ὡ ς ὁ μοδοξού ντων κοινωνί α, εἴ τε καί, ὅ περ ἀ ληθέ στερό ν ἐ στι, τῷ τῆ ς ἀ γά πης πειθομέ νων νό μῳ καὶ τὸ ν ἐ κ τοῦ σιωπῆ σαι κί νδυνον ἐ κκλινό ντων, μετὰ πά σης εὐ νοί ας δέ ξασθε, πεπεισμέ νοι ὅ τι καύ χημα ἡ μῶ ν ἐ στέ, καθά περ καὶ ἡ μεῖ ς ὑ μῶ ν, εἰ ς τὴ ν ἡ μέ ραν τοῦ Κυρί ου, καὶ ὅ τι, ἐ κ τοῦ δοθησομέ νου ποιμέ νος ὑ μῖ ν, ἢ ἐ πὶ πλέ ον τῷ συνδέ σμῳ τῆ ς ἀ γά πης ἑ νωθησό μεθα, ἢ πρὸ ς παντελῆ διά στασιν: ὃ μὴ γέ νοιτο, μηδὲ ἔ σται τῇ τοῦ Θεοῦ χά ριτι, οὐ δ̓ ἂ ν αὐ τὸ ς εἴ ποιμι νῦ ν βλά σφημον οὐ δέ ν. τοῦ το δὲ εἰ δέ ναι ὑ μᾶ ς βουλό μεθα, ὅ τι εἰ καὶ πρὸ ς τὴ ν εἰ ρή νην τῶ ν ἐ κκλησί ων συντρέ χοντα ἡ μῖ ν οὐ κ ἔ σχομεν τὸ ν μακά ριον, διά τινας, ὡ ς αὐ τὸ ς ἡ μῖ ν διεβεβαιοῦ το, προλή ψεις, ἀ λλ̓ οὖ ν γε τῆ ς πρὸ ς αὐ τὸ ν ὁ μοδοξί ας καὶ τοῦ ἀ εὶ κοινωνὸ ν ἐ πικαλεῖ σθαι τῶ ν πρὸ ς τοὺ ς αἱ ρετικοὺ ς ἀ γώ νων, ὑ πὸ μά ρτυρι τῷ Θεῷ καὶ ἀ νθρώ ποις τοῖ ς πεπειραμέ νοις ἡ μῶ ν, οὐ δέ να καιρὸ ν ἀ πελεί φθημεν.