Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
290.0.1
Πολλὰ ἀ γαθὰ γέ νοιτο τοῖ ς κινοῦ σι τὴ ν τιμιό τητά σου πρὸ ς τὴ ν συνεχῆ ὁ μιλί αν ἡ μῶ ν τὴ ν διὰ τοῦ γρά μματος. μὴ γὰ ρ οἴ ου συνηθεί ας ἕ νεκεν λέ γεσθαι παῤ ἡ μῶ ν τὰ τοιαῦ τα, ἀ λλὰ ἐ κ διαθέ σεως ἀ ληθινῆ ς πλεί στου ἀ ξί αν τί θεσθαι ἡ μᾶ ς τὴ ν φωνή ν σου. τί γὰ ρ ἂ ν ἐ μοὶ Νεκταρί ου γέ νοιτο τιμιώ τερον, τοῦ ἐ κ παιδὸ ς μὲ ν ἀ πὸ τῶ ν καλλί στων ἡ μῖ ν γνωρισθέ ντος, νῦ ν δὲ ἐ κ παντοί ας ἀ ρετῆ ς εἰ ς τοσοῦ τον περιφανεί ας ἀ ναδραμό ντος; ὥ στε μοι φί λων ἁ πά ντων φί λτατος ὁ σά μοι γρά μματα διαφέ ρων. Περὶ μέ ντοι τῆ ς τῶ ν προστησομέ νων τῆ ς συμμορί ας ἐ κλογῆ ς, εἰ μὲ ν ἀ νθρώ ποις χαριζό μενος, ἢ ἱ κεσί αις ἐ νδιδού ς, ἢ φό βῳ εἴ κων ποιῶ τι, μή τε ταῦ τα ποιή σαιμι. οὐ γὰ ρ οἰ κονό μος, ἀ λλὰ κά πηλος ἔ σομαι, τὴ ν δωρεὰ ν τοῦ Θεοῦ πρὸ ς ἀ νθρωπί νας φιλί ας διαμειβό μενος. εἰ δὲ αἱ μὲ ν διδό μεναι ψῆ φοι παρὰ ἀ νθρώ πων δί δονται ἐ κ τῆ ς ἔ ξωθεν ἐ πιφανεί ας μαρτυρεῖ ν ἐ χό ντων, ἅ περ ἂ ν μαρτυρῶ σιν, αἱ δὲ κρί σεις τῶ ν ἐ πιτηδειοτέ ρων τῷ εἰ δό τι τὰ ἀ πό ρρητα τῶ ν καρδιῶ ν παρὰ τῆ ς ἡ μετέ ρας ταπεινώ σεως ἐ πιτρέ πονται, τά χα τῷ παντὶ βέ λτιον καταθέ μενον τὴ ν μαρτυρί αν σπουδῆ ς μὲ ν καὶ διαστά σεως πά σης ὡ ς ὑ πὲ ρ οἰ κεί ων τῶ ν μαρτυρηθέ ντων ἀ φί στασθαι, προσεύ χεσθαι δὲ τῷ Θεῷ μὴ λαθεῖ ν τὸ συμφέ ρον. οὕ τω γὰ ρ οὐ κέ τι ἄ νθρωπον τῆ ς ἐ φ̓ ἑ κά τερα ἐ κβά σεως αἰ τιασό μεθα, ἀ λλὰ τῷ Θεῷ τὴ ν χά ριν τῶ ν γινομέ νων εἰ σό μεθα. καί τοι εἰ κατὰ ἄ νθρωπον γί νεται ταῦ τα, οὐ δὲ γί νεται, ἀ λλὰ μί μησις μέ ν ἐ στι, τῆ ς ἀ ληθεί ας δὲ πά μπληθες ἀ πολεί πεται. Σκέ ψαι δέ, ὅ τι οὐ δὲ μικρό ς τις παραπέ πηγε κί νδυνος τῷ ἐ κ παντὸ ς τρό που τὸ ἑ αυτοῦ κρατῆ σαι φιλονεικοῦ ντι, μή ποτε τῶ ν ἁ μαρτανομέ νων ἐ φ̓ ἑ αυτοὺ ς ἑ λκύ σωμεν τὴ ν μερί δα. πολλὰ γὰ ρ ἂ ν ἁ μαρτηθεί η καὶ παρὰ τῶ ν οὐ κ ἂ ν προσδοκηθέ ντων ποτέ, διὰ τὸ εὔ κολον τῆ ς ἀ νθρωπί νης φύ σεως. εἶ τα ἰ δί ᾳ μὲ ν τοῖ ς φί λοις συμβουλεύ σαντες πολλά κις τὰ κρά τιστα, κἂ ν ἀ πί θανοι δό ξωμεν τοῖ ς βουλευομέ νοις, οὐ χαλεπαί νομεν: ἐ ν οἷ ς δὲ οὐ βουλὴ ἀ νθρώ πων, ἀ λλὰ κρί σις ἐ στὶ Θεοῦ, μὴ καὶ τῶ ν τοῦ Θεοῦ κριμά των προτιμηθέ ντες δυσχερανοῦ μεν; εἰ μὲ ν οὖ ν παρὰ ἀ νθρώ πων δί δοται, τί χρὴ παῤ ἡ μῶ ν αἰ τεῖ ν, ἀ λλ̓ οὐ χὶ αὐ τὸ ν παῤ ἑ αυτοῦ λαμβά νειν; εἰ δὲ παρὰ Κυρί ου, εὔ χεσθαι προσῆ κεν, ἀ λλ̓ οὐ χὶ ἀ γανακτεῖ ν: καὶ ἐ ν τῇ εὐ χῇ μὴ τὸ ἴ διον θέ λημα αἰ τεῖ ν, ἀ λλ̓ ἐ πιτρέ πειν τῷ οἰ κονομοῦ ντι τὸ συμφέ ρον Θεῷ. ὁ δὲ Θεὸ ς ὁ ἅ γιος ἀ παγά γοι πᾶ σαν πεῖ ραν λυπηρῶ ν πραγμά των ἀ πὸ τοῦ οἴ κου ὑ μῶ ν, καὶ αὐ τῷ τε σοὶ καὶ πᾶ σι τοῖ ς προσή κουσί σοι ἄ νοσον καὶ ἀ βλαβῆ ἐ ν πά σῃ εὐ θηνί ᾳ τὸ ν βί ον ἐ πιμετρή σειεν.