Reader

Πῶ ς σοι τὸ ν ἐ ν μέ σῳ τοῦ τον χρό νον τὸ σῶ μα ἔ σχεν; εἰ καθαρῶ ς ἀ πέ λαβες τῆ ς χειρὸ ς τὴ ν ἐ νέ ργειαν; πῶ ς δὲ τὰ λοιπὰ τοῦ βί ου πρά γματα; εἰ κατὰ γνώ μην χωρεῖ σοι, ὥ σπερ εὐ χό μεθα καὶ ὡ ς ἔ στιν ὀ φειλό μενον τῇ σῇ προαιρέ σει; καὶ γὰ ρ οἷ ς μὲ ν εὔ κολος πρὸ ς μεταβολὴ ν ἡ διά νοια, τού τοις οὐ δὲ ν ἀ πεικὸ ς καὶ τὸ ν βί ον εἶ ναι μὴ τεταγμέ νον, οἷ ς δὲ πεπηγυῖ α ἡ γνώ μη, καὶ ἀ εὶ ἑ στῶ σα καὶ ἡ αὐ τή, τού τοις ἀ κό λουθον συμφώ νως τῇ προαιρέ σει τὴ ν ζωὴ ν διεξά γειν. τῷ ὄ ντι γὰ ρ κυβερνή τῃ μὲ ν οὐ κ ἐ φεῖ ται γαλή νην ποιεῖ ν ὅ τε βού λεται, ἡ μῖ ν δὲ ἀ κύ μονα ἑ αυτοῖ ς καθιστᾷ ν τὸ ν βί ον καὶ πά νυ ῥ ᾴ διον, ἐ ὰ ν τοὺ ς ἔ νδοθεν ἐ κ τῶ ν παθῶ ν ἐ πανισταμέ νους ἡ μῖ ν θορύ βους κατασιγά σωμεν, καὶ τῶ ν ἔ ξωθεν προσπιπτό ντων ὑ ψηλοτέ ραν τὴ ν γνώ μην καταστησώ μεθα. καὶ γὰ ρ οὔ τε ζημί αι, οὔ τε ἀ ρρωστί αι, οὔ τε αἱ λοιπαὶ δυσχέ ρειαι τοῦ βί ου, ἅ ψονται τοῦ σπουδαί ου, ἕ ως ἂ ν ἔ χῃ τὴ ν διά νοιαν τῷ Θεῷ, ἐ μπορευομέ νην, καὶ τὸ μέ λλον ἀ ποσκοποῦ σαν, καὶ τῆ ς χαμό θεν ἐ γειρομέ νης ζά λης κού φως καὶ εὐ σταλῶ ς ὑ περαί ρουσαν. ἐ πεὶ οἵ γε σφοδρῶ ς ταῖ ς τοῦ βί ου μερί μναις κατειλημμέ νοι, οἷ ον ὄ ρνιθες πολύ σαρκοι εἰ κῆ τὸ πτερὸ ν ἔ χοντες, κά τω που σύ ρονται μετὰ τῶ ν βοσκημά των. Σὲ δὲ τοσοῦ τον ἰ δεῖ ν ὑ πὸ τῶ ν πραγμά των ἐ πετρά πημεν, ὅ σον οἱ ἐ ν πελά γει ἀ λλή λους παραμειβό μενοι. πλὴ ν ἀ λλ̓, ἐ πειδὴ καὶ ἐ ξ ὄ νυχος ἔ στιν ὅ λον γνωρί σαι τὸ ν λέ οντα, ἐ κ βραχεί ας τῆ ς πεί ρας ἡ γού μεθά σε ἱ κανῶ ς ἐ γνωκέ ναι. ὅ θεν καὶ μέ γα ποιού μεθα τὸ ἐ ν λό γῳ σέ τινι τὰ καθ̓ ἡ μᾶ ς τί θεσθαι καὶ μὴ ἀ πεῖ ναί σου τῆ ς διανοί ας, ἀ λλὰ διηνεκῶ ς σοι συνεῖ ναι διὰ τῆ ς μνή μης. δεῖ γμα δὲ μνή μης τὸ γρά φειν: ὅ περ ὅ σῳ ἂ ν συνεχέ στερον ποιῇ ς, τοσού τῳ πλέ ον ἡ μῖ ν χαριῇ.