Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
300.0.1
̓ Επειδὴ ἐ ν δευτέ ρᾳ τά ξει πατέ ρων ἔ θετο ἡ μᾶ ς ὁ Κύ ριος τοῖ ς Χριστιανοῖ ς, τῶ ν παί δων ἡ μῖ ν τῶ ν εἰ ς αὐ τὸ ν πεπιστευκό των τὴ ν διὰ τῆ ς εὐ σεβεί ας μό ρφωσιν ἐ πιτρέ ψας, τὸ συμβὰ ν ἐ πὶ τὸ ν μακά ριον υἱ ό ν σου πά θος καὶ ἡ μέ τερον ἴ διον εἶ ναι ἐ λογισά μεθα, καὶ ἐ πεστενά ξαμεν αὐ τοῦ τῇ ἀ ωρί ᾳ τοῦ χωρισμοῦ, συμπαθό ντες μά λιστά σοι, καὶ ὑ πολογισά μενοι ἡ λί κον ἔ σται τῆ ς ὀ δύ νης τὸ βά ρος πατρὶ τῷ κατὰ φύ σιν, ὅ που γε καὶ ἡ μῖ ν, τοῖ ς κατὰ τὴ ν ἐ ντολὴ ν ᾠ κειωμέ νοις, τοσοῦ τον τῆ ς καρδί ας τὸ κατηφὲ ς ἐ νεγέ νετο. ἐ π̓ ἐ κεί νῳ μὲ ν γὰ ρ οὐ δὲ ν ἔ δει σκυθρωπὸ ν οὔ τε παθεῖ ν, οὔ τε φθέ γγεσθαι, ἐ λεεινοὶ δὲ οἱ τῶ ν ἐ π̓ αὐ τῷ ἐ λπί δων διαμαρτό ντες. καὶ τῷ ὄ ντι πολλῶ ν δακρύ ων καὶ στεναγμῶ ν ἄ ξιοι, ἐ κπέ μψαντες παῖ δα ἐ ν αὐ τῷ τῷ ἄ νθει τῆ ς ἡ λικί ας ἐ πὶ λό γων ἄ σκησιν, ὑ ποδέ ξασθαι σιωπῶ ντα τὴ ν μακρὰ ν ταύ την καὶ ἀ πευκταί αν σιωπή ν. ἀ λλὰ ταῦ τα μὲ ν ὡ ς ἀ νθρώ πους ἡ μᾶ ς εὐ θὺ ς ἐ κί νησε, καὶ δά κρυον ἐ ξεχέ αμεν προπετέ ς, καὶ στεναγμὸ ν ἀ φή καμεν ἐ κ μέ σης τῆ ς καρδί ας ἀ παί δευτον, τοῦ πά θους ἀ θρό ως, οἷ ό ν τινος νεφέ λης, τὸ ν λογισμὸ ν ἡ μῶ ν περισχό ντος. ἐ πεὶ δὲ ἡ μῶ ν αὐ τῶ ν ἐ γενό μεθα, καὶ διεβλέ ψαμεν τῷ τῆ ς ψυχῆ ς ὀ φθαλμῷ πρὸ ς τὴ ν φύ σιν τῶ ν ἀ νθρωπί νων, τῷ μὲ ν Κυρί ῳ ἀ πελογησά μεθα, ἐ φ̓ οἷ ς κατὰ συναρπαγὴ ν ἡ ψυχὴ ἡ μῶ ν διετέ θη πρὸ ς τὸ συμβά ν, ἑ αυτοὺ ς δὲ ἐ νουθετή σαμεν μετρί ως φέ ρειν ταῦ τα, ἐ κ τῆ ς παλαιᾶ ς τοῦ Θεοῦ ἀ ποφά σεως συγκληρωθέ ντα τῇ ζωῇ τῶ ν ἀ νθρώ πων. Οἴ χεται παῖ ς αὐ τὸ τῆ ς ἡ λικί ας ἄ γων τὸ βιώ σιμον, διαπρέ πων ἐ ν χοροῖ ς ὁ μηλί κων, ποθεινὸ ς διδασκά λοις, ἀ πὸ ψιλῆ ς τῆ ς ἐ ντεύ ξεως εἰ ς εὔ νοιαν δυνά μενος καὶ τὸ ν ἀ γριώ τατον ἐ πισπά σασθαι, ὀ ξὺ ς ἐ ν μαθή μασι, πρᾶ ος τὸ ἦ θος, ὑ πὲ ρ τὴ ν ἡ λικί αν κατεσταλμέ νος: καὶ πλεί ω τού των εἰ πὼ ν ἐ λά ττω ἄ ν τις εἴ ποι τῆ ς ἀ ληθεί ας: ἀ λλ̓ ὅ μως ἄ νθρωπος παῤ ἀ νθρώ που γενό μενος. τί τοί νυν λογί ζεσθαι τὸ ν πατέ ρα τοῦ τοιού του προσῆ κε; τί ἄ λλο γε ἢ ἀ ναμνησθῆ ναι τοῦ ἑ αυτοῦ πατρό ς, ὅ τι τέ θνηκε; τί οὖ ν θαυμαστό ν, ἐ κ θνητοῦ γεννηθέ ντα θνητοῦ γενέ σθαι πατέ ρα; Τὸ δὲ πρὸ ὥ ρας, καὶ πρὶ ν κορεσθῆ ναι τοῦ βί ου, καὶ πρὶ ν εἰ ς μέ τρον ἡ λικί ας ἐ λθεῖ ν, καὶ φανῆ ναι τοῖ ς ἀ νθρώ ποις, καὶ διαδοχὴ ν τοῦ γέ νους καταλιπεῖ ν, ταῦ τα οὐ κ αὔ ξησις τοῦ πά θους, ὡ ς ἐ μαυτὸ ν πεί θω, ἀ λλὰ παραμυθί α τοῦ γεγονό τος ἐ στί ν. εὐ χαριστεῖ σθαι ὀ φεί λει τοῦ Θεοῦ ἡ διά ταξις, ὅ τι μὴ κατέ λιπεν ὑ πὲ ρ γῆ ς ὀ ρφανὰ τέ κνα, ὅ τι μὴ γυναῖ κα χή ραν θλί ψει μακρᾷ ἔ κδοτον ἀ φῆ κεν ἢ ἀ νδρὶ ἑ τέ ρῳ συνοική σουσαν καὶ τῶ ν προτέ ρων τέ κνων καταμελή σουσαν. τὸ δέ, ὅ τι οὐ παρετά θη τῷ βί ῳ τού τῳ ἡ ζωὴ τοῦ παιδό ς, τί ς οὕ τως ἀ γνώ μων, ὡ ς μὴ τὸ μέ γιστον τῶ ν ἀ γαθῶ ν τοῦ το νομί ζειν εἶ ναι; ἡ γὰ ρ ἐ πὶ πλεῖ ον ἐ νταῦ θα διατριβὴ πλειό νων κακῶ ν ἐ στιν ἀ φορμή. οὐ κ ἐ ποί ησε κακό ν: οὐ κ ἔ ρραψε δό λον τῷ πλησί ον: οὐ κ εἰ ς ἀ νά γκην ἦ λθε φρατρί αις καταμιγῆ ναι πονηρευομέ νων: οὐ κ ἐ νεπλά κη τοῖ ς κατ̓ ἀ γορὰ ν κακοῖ ς: οὐ χ ὑ πέ μεινεν ἀ νά γκην ἁ μαρτημά των, οὐ ψεῦ δος, οὐ κ ἀ γνωμοσύ νην, οὐ πλεονεξί αν, οὐ φιληδονί αν, οὐ τὰ τῆ ς σαρκὸ ς πά θη, ὅ σα ταῖ ς ἀ ναγώ γοις ψυχαῖ ς ἐ γγί νεσθαι πέ φυκεν: οὐ δεμιᾷ κηλί δι τὴ ν ψυχὴ ν ἀ πῆ λθε κατεστιγμέ νος, ἀ λλὰ καθαρὸ ς ἀ νεχώ ρησε πρὸ ς τὴ ν ἀ μεί νω λῆ ξιν. οὐ γῆ κατέ κρυψε τὸ ν ἀ γαπητό ν, ἀ λλ̓ οὐ ρανὸ ς ὑ πεδέ ξατο. Θεὸ ς ὁ τὰ ἡ μέ τερα οἰ κονομῶ ν, ὁ τὰ ς τῶ ν χρό νων ὁ ροθεσί ας ἑ κά στῳ νομοθετῶ ν, ὁ ἀ γαγὼ ν εἰ ς τὴ ν ζωὴ ν ταύ την, αὐ τὸ ς καὶ μετέ στησεν. ἔ χομεν διδασκά λιον ἐ ν ταῖ ς ὑ περβολαῖ ς τῶ ν συμφορῶ ν τὴ ν περιβό ητον ἐ κεί νην φωνὴ ν τοῦ μεγά λοὐ Ιώ β:̔ Ο Κύ ριος ἔ δωκεν, ὁ Κύ ριος ἀ φεί λετο: ὡ ς τῷ Κυρί ῳ ἔ δοξεν, οὕ τω καὶ ἐ γέ νετο. εἴ η τὸ ὄ νομα Κυρί ου εὐ λογημέ νον εἰ ς τοὺ ς αἰ ῶ νας.