Reader

̔́ Οπως διετέ θημεν ἐ πὶ τῇ ἀ κοῇ τοῦ πά θους οὐ δεὶ ς ἂ ν ἡ μῖ ν λό γος εἰ ς παρά στασιν τῆ ς ἐ ναργεί ας ἀ ρκέ σειε: νῦ ν μὲ ν τὴ ν ζημί αν λογιζό μενοι, ἣ ν τὸ κοινὸ ν τῶ ν εὐ λαβῶ ν ἐ ζημιώ θη τὴ ν προστά τιν τοῦ καθ̓ ἑ αυτὴ ν τά γματος ἀ πολέ σαν, νῦ ν δὲ τὴ ν φαιδρό τητα τῆ ς σῆ ς σεμνό τητος εἰ ς οἵ αν μετέ πεσε κατή φειαν ἐ ννοοῦ ντες: οἶ κον τοῖ ς πᾶ σι μακαριστὸ ν εἰ ς γό νυ κλιθέ ντα, καὶ συμβί ωσιν διὰ τῆ ς ἄ κρας ἁ ρμονί ας συμπεφυκυῖ αν ὀ νεί ρου θᾶ ττον διαλυθεῖ σαν βλέ ποντες τῇ διανοί ᾳ, πῶ ς οὐ κ ἄ ν, εἰ καὶ ἀ δαμά ντινοι ἦ μεν, τὰ ς ψυχὰ ς κατεκά μφθημεν;̔ Ημῖ ν δὲ καὶ ἐ κ τῆ ς πρώ της μὲ ν ὁ μιλί ας οἰ κειό της τις ἐ γέ νετο πρὸ ς τὴ ν σὴ ν σεμνοπρέ πειαν, καὶ τοσοῦ τό ν σου τῇ ἀ ρετῇ προσετέ θημεν, ὥ στε ἐ πὶ πά σης ὥ ρας διὰ γλώ ττης ἔ χειν τὰ σά: ὅ τε δὲ καὶ τῆ ς μακαρί ας ἐ κεί νης ψυχῆ ς ἐ γενό μεθα ἐ ν συνηθεί ᾳ, ὄ ντως ἐ πεί σθημεν τὸ ν τῆ ς Παροιμί ας λό γον ἐ φ̓ ὑ μῖ ν βεβαιού μενον, ὅ τι παρὰ Θεοῦ ἁ ρμό ζεται γυνὴ ἀ νδρί— οὕ τω πρὸ ς τρό πους ἀ λλή λοις ἦ τε, ὥ σπερ ἐ ν κατό πτρῳ ἑ κά τερος τὸ τοῦ ἑ τέ ρου ἦ θος ἐ ν ἑ αυτῷ προδεικνύ ς. καὶ πολλὰ ἂ ν εἰ πώ ν τις οὐ δὲ πολλοστοῦ μέ ρους τῆ ς ἀ ξί ας ἐ φί κοιτο.̓ Αλλὰ τί χρὴ παθεῖ ν πρὸ ς νό μον Θεοῦ πά λαι κεκρατηκό τα, τὸ ν ἐ λθό ντα εἰ ς γέ νεσιν τοῖ ς καθή κουσι χρό νοις πά λιν ὑ πεξελθεῖ ν, καὶ ψυχὴ ν ἑ κά στην λειτουργή σασαν τῷ βί ῳ τὰ ἀ ναγκαῖ α, εἶ τα τῶ ν δεσμῶ ν τοῦ σώ ματος ἀ πολύ εσθαι; Οὔ τε πρῶ τοι πεπό νθαμεν, ὦ θαυμά σιε, οὔ τε μό νοι: ἀ λλ̓ ὧ ν γονεῖ ς πεπεί ρανται καὶ πά πποι καὶ οἱ ἄ νω τοῦ γέ νους ἅ παντες, τού των καὶ ἡ μεῖ ς ἐ ν πεί ρᾳ γεγό ναμεν. καὶ πλή ρης ὁ παρὼ ν βί ος τῶ ν τοιού των παραδειγμά των. σὲ δέ, τοσοῦ τον τῇ ἀ ρετῇ τῶ ν λοιπῶ ν διαφέ ροντα, καὶ ἐ ν μέ σοις τοῖ ς πά θεσι προσῆ κε τὸ τῆ ς ψυχῆ ς μεγαλοφυὲ ς ἀ ταπεί νωτον διασώ ζειν, μὴ τῇ νῦ ν ζημί ᾳ δυσχεραί νοντα, ἀ λλὰ τῆ ς ἐ ξ ἀ ρχῆ ς δωρεᾶ ς χά ριν εἰ δό τα τῷ δεδωκό τι. τὸ μὲ ν γὰ ρ ἀ ποθανεῖ ν κοινὸ ν τῶ ν τῆ ς αὐ τῆ ς μετεσχηκό των φύ σεως, τὸ δὲ ἀ γαθῇ συνοικῆ σαι ὀ λί γοις τοῖ ς κατὰ τὸ ν βί ον μακαρισθεῖ σιν ὑ πῆ ρξεν: ὅ που καὶ αὐ τὸ τὸ λυπηρῶ ς ἐ νεγκεῖ ν τὴ ν διά ζευξιν οὐ μικρό ν ἐ στι τῶ ν ἐ κ Θεοῦ δωρεῶ ν τοῖ ς εὐ γνωμό νως λογιζομέ νοις: πολλοὺ ς γὰ ρ ἔ γνωμεν τὴ ν διά λυσιν τῆ ς ἀ καταλλή λου συνοική σεως ὥ σπερ βά ρους ἀ πό θεσιν δεξαμέ νους.̓ Από βλεψον πρὸ ς τὸ ν οὐ ρανὸ ν καὶ τὸ ν ἥ λιον, καὶ πᾶ σαν περί σκεψαι τὴ ν κτί σιν ἐ ν κύ κλῳ, ὅ τι ταῦ τα μέ ν, τοσαῦ τα ὄ ντα καὶ τηλικαῦ τα, μικρὸ ν ὕ στερον οὐ φανή σεται: καὶ ἐ κ πά ντων τού των ἐ κεῖ νο συνά γαγε, ὅ τι μέ ρος ὄ ντες τῆ ς ἀ ποθνησκού σης κτί σεως, τὸ ἐ κ τῆ ς κοινῆ ς φύ σεως ἐ πιβά λλον ἡ μῖ ν ὑ πεδεξά μεθα: ἐ πεὶ καὶ ὁ γά μος αὐ τὸ ς τοῦ ἀ ποθνή σκειν ἐ στὶ παραμυθί α. διό τι γὰ ρ εἰ ς τὸ παντελὲ ς παραμέ νειν οὐ κ ἐ νῆ ν, τῇ διαδοχῇ τοῦ γέ νους τὸ πρὸ ς τὸ ν βί ον διαρκὲ ς ὁ δημιουργὸ ς ἐ μηχανή σατο. εἰ δέ, ὅ τι θᾶ ττον προαπῆ ρεν ἡ μῶ ν, ἀ νιώ μεθα, μὴ βασκαί νωμεν τῇ μὴ ἐ πὶ πολὺ τῶ ν ὀ χληρῶ ν τοῦ βί ου ἀ ναπλησθεί σῃ, ἀ λλὰ κατὰ τὴ ν χά ριν τὴ ν τῶ ν ἀ νθῶ ν ἔ τι ποθοῦ ντας ἡ μᾶ ς ἐ πιλιπού σῃ. πρὸ πά ντων δέ σε τὸ τῆ ς ἀ ναστά σεως δό γμα ψυχαγωγησά τω, Χριστιανὸ ν ὄ ντα καὶ ἐ π̓ ἐ λπί δι τῶ ν μελλό ντων ἀ γαθῶ ν τὴ ν ζωὴ ν διεξά γοντα. Οὕ τως οὖ ν διανοεῖ σθαι προσῆ κεν, ὡ ς ὁ δό ν τινα παρελθού σης, ἣ ν καὶ ἡ μᾶ ς δεή σει πορεύ εσθαι: εἰ δὲ ὅ τι πρὸ ἡ μῶ ν, οὐ κ ὀ δυρμῶ ν τοῦ το ἄ ξιον. μικρὸ ν γὰ ρ ὕ στερον τυχὸ ν τὸ ἡ μέ τερον ἐ λεεινό τερον, εἰ ἐ πὶ πλεῖ ον παραταθέ ντες πλεί οσι γενοί μεθα τιμωρί αις ὑ πό χρεοι. ἀ λλὰ τῆ ς λύ πης τὸ βά ρος ὁ λογισμὸ ς ἡ μῶ ν ἀ ποσεισά μενος, τὴ ν περὶ τοῦ πῶ ς ἡ μᾶ ς προσῆ κε πρὸ ς τὸ ἐ φεξῆ ς εὐ αρεστεῖ ν τῷ Κυρί ῳ φροντί δα μεταλαβέ τω.