Letters
Choose a text
id="mobileReaderAuthor" class="mobile-reader-author" href="/authors/basil-the-great" aria-label="More works by Basil the Great">
—
⋯
Original / primary: Textus receptus
32.0.1
̓ Απολαύ ει τοῦ καιροῦ καὶ ὁ θεοφιλέ στατος ἀ δελφὸ ς ἡ μῶ ν Γρηγό ριος ὁ ἐ πί σκοπος: ὀ δυνᾶ ται γὰ ρ μετὰ πά ντων καὶ αὐ τὸ ς ἐ πηρεί αις ἀ λλεπαλλή λοις, ὥ σπερ τισὶ πληγαῖ ς ἀ προσδοκή τοις, τυπτό μενος. ἄ νθρωποι γὰ ρ μὴ φοβού μενοι τὸ ν Θεό ν, τά χα που καὶ ὑ πὸ τοῦ μεγέ θους τῶ ν κακῶ ν βιαζό μενοι, ἐ πηρεά ζουσιν αὐ τῷ ὡ ς χρή ματα Καισαρί ου παῤ αὐ τῶ ν εἰ ληφό τος. Καὶ οὐ τὸ τῆ ς ζημί ας βαρύ, πά λαι γὰ ρ ἔ μαθε χρημά των ὑ περορᾷ ν: ἀ λλ̓ ὅ τι μικρὰ παντελῶ ς δεξά μενοι τῶ ν ἐ κεί νου, διὰ τὸ ἐ πὶ οἰ κέ ταις αὐ τοῦ γενέ σθαι τὸ ν βί ον καὶ ἀ νθρώ ποις οὐ δὲ ν οἰ κετῶ ν αἱ ρετωτέ ροις τὸ ν τρό πον, οἱ κατὰ πολλὴ ν ἄ δειαν τὰ πλεί στου ἄ ξια διανειμά μενοι ἐ λά χιστα παντελῶ ς ἀ πέ σωσαν τού τοις: ἃ νομί ζοντες μηδενὶ ὑ ποκεῖ σθαι, εὐ θὺ ς ἀ νά λωσαν εἰ ς τοὺ ς δεομέ νους, καὶ διὰ τὴ ν ἑ αυτῶ ν προαί ρεσιν καὶ διὰ τὴ ν φωνὴ ν τοῦ κατοιχομέ νου. λέ γεται γὰ ρ τοῦ το εἰ πεῖ ν ἀ ποθνή σκων, ὅ τι τὰ ἐ μὰ πά ντα βού λομαι γενέ σθαι τῶ ν πτωχῶ ν. ὡ ς οὖ ν διά κονοι τῆ ς ἐ ντολῆ ς τοῦ Καισαρί ου, εὐ θὺ ς αὐ τὰ ᾠ κονό μησαν συμφερό ντως. καὶ νῦ ν περιέ στηκε πενί α μὲ ν Χριστιανοῦ, πολυπραγμοσύ νη δὲ τῶ ν ἀ γοραί ων ἑ νό ς. διὸ ἐ πῆ λθε τῇ πά ντα ἐ παινετῇ σου καλοκἀ γαθί ᾳ δηλῶ σαι, ἵ να καὶ τὸ ν ἄ νδρα τιμῶ ν, ὃ ν ἐ κ παλαιοῦ γνωρί ζεις, καὶ τὸ ν κύ ριον δοξά ζων τὸ ν εἰ ς ἑ αυτὸ ν ἀ ναδεχό μενον τὰ τοῖ ς δού λοις αὐ τοῦ γινό μενα, καὶ ἡ μᾶ ς τιμῶ ν τοὺ ς ἐ ξαιρέ τους σεαυτοῦ, καὶ διαλεχθῇ ς τῷ Κό μητι τῶ ν θησαυρῶ ν περὶ αὐ τοῦ τὰ εἰ κό τα, καὶ τρό πον ἐ πινοή σῃ ς, τῇ μεγά λῃ σαυτοῦ συνέ σει, ἀ παλλαγῆ ς τῶ ν ἐ φυβρί στων τού των καὶ ἀ φορή των ὀ χλή σεων. Πά ντως δὲ οὐ δεὶ ς οὕ τως ἀ γνοεῖ τὸ ν ἄ νδρα, ὥ στε περὶ αὐ τοῦ τι τῶ ν ἀ πρεπῶ ν ὑ πολαβεῖ ν, ὡ ς ἄ ρα τῶ ν χρημά των περιεχό μενος σχηματί ζεται τὰ τοιαῦ τα. ἐ γγύ θεν γὰ ρ τῆ ς ἐ λευθεριό τητος αὐ τοῦ ἡ ἀ πό δειξις: ἡ δέ ως ἐ ξί σταται τῶ ν λειψά νων τῆ ς οὐ σί ας αὐ τοῦ τῷ ταμιεί ῳ: ὥ στε ὑ ποδεχθῆ ναι μὲ ν αὐ τοῦ τὴ ν οὐ σί αν, τὸ ν δὲ συνή γορον τοῦ ταμιεί ου λέ γοντα πρὸ ς τοὺ ς ἐ πιφυομέ νους καὶ ἀ παιτεῖ ν τὰ ς ἀ ποδεί ξεις, διὰ τὸ ἡ μέ τερον πρὸ ς τὰ τοιαῦ τα ἀ νεπιτή δειον. ἔ ξεστι γὰ ρ μαθεῖ ν τῇ τελειό τητί σου, ὅ τι ἕ ως ἐ ξῆ ν, οὐ δεὶ ς ἀ πῆ λθεν ἀ ποτυχὼ ν ὧ ν ἐ βού λετο, ἀ λλὰ τὸ ἐ πιζητού μενον ἀ πονητὶ ἕ καστος ἐ κομί σατο, ὥ στε καὶ μεταμέ λειν τοῖ ς πολλοῖ ς διό τι μὴ πλέ ον ᾔ τησαν ἀ π̓ ἀ ρχῆ ς. ὃ καὶ μά λιστα πολλοὺ ς ἐ ποί ησε τοὺ ς ἐ πηρεαστά ς: πρὸ ς γὰ ρ τὸ τῶ ν προλαβό ντων ὑ πό δειγμα ἀ φορῶ ντες, ἄ λλος ἄ λλον διαδέ χεται συκοφαντῶ ν. Πρὸ ς οὖ ν ταῦ τα πά ντα τὴ ν σὴ ν σεμνό τητα παρακαλοῦ μεν στῆ ναι, καὶ ὥ σπερ τι ῥ εῦ μα ἐ πισχεῖ ν καὶ διακό ψαι τῶ ν κακῶ ν τὴ ν συνέ χειαν. οἶ δας δὲ ὅ πως βοηθή σεις τῷ πρά γματι, ὥ στε μὴ ἀ ναμέ νειν παῤ ἡ μῶ ν διδαχθῆ ναι τὸ ν τρό πον, οἳ δἰ ἀ πειρί αν τῶ ν τοῦ βί ου πραγμά των, καὶ αὐ τὸ τοῦ το ἀ γνοοῦ μεν, πῶ ς ἂ ν γέ νοιτο ἡ μῖ ν τῆ ς ἀ παλλαγῆ ς τυχεῖ ν. καὶ σύ μβουλος οὖ ν καὶ προστά της αὐ τὸ ς γενοῦ, τὸ εἶ δος τῆ ς βοηθεί ας διὰ τῆ ς μεγά λης σεαυτοῦ φρονή σεως ἐ ξευρώ ν.