Reader

Τί οὐ κ ἂ ν εἴ ποι σοφιστὴ ς ἀ νή ρ, καὶ σοφιστὴ ς τοιοῦ τος, ᾧ γε ἴ διον εἶ ναι τῆ ς τέ χνης ὡ μολό γηται, καὶ τὰ μεγά λα μικρὰ ποιεῖ ν ὅ τε βού λεται, καὶ τοῖ ς μικροῖ ς περιτιθέ ναι μέ γεθος; ὁ ποῖ ον δή τι καὶ περὶ ἡ μᾶ ς ἐ πεδεί ξω. τὴ ν γὰ ρ ἐ πιστολὴ ν ἐ κεί νην τὴ ν ῥ υπῶ σαν, ὡ ς ἂ ν ὑ μεῖ ς οἱ περὶ τοὺ ς λό γους τρυφῶ ντες εἴ ποιτε, οὐ δὲ ν οὖ σαν τῆ ς ἐ ν χερσί σου ταύ της ἀ νεκτοτέ ραν, τοσοῦ τον ἦ ρας τῷ λό γῳ, ὡ ς ἡ ττηθῆ ναι δῆ θεν αὐ τῆ ς, καὶ ἡ μῖ ν τῶ ν πρωτεί ων τοῦ γρά φειν παραχωρεῖ ν: ὅ μοιον ποιῶ ν ταῖ ς τῶ ν πατέ ρων παιδιαῖ ς, ὅ ταν ταῖ ς παῤ ἑ αυτῶ ν νί καις παραχωρῶ σι τοῖ ς παισὶ ν ἐ ναβρύ νεσθαι, οὔ τε ἑ αυτού ς τι ζημιοῦ ντες, καὶ τῶ ν παί δων τρέ φοντες τὸ φιλό τιμον. Τῷ ὄ ντι δὲ καὶ ἀ μύ θητον ὅ σην ἡ δονὴ ν εἶ χεν ὁ λό γος ἐ ν τῇ πρὸ ς ἡ μᾶ ς παιδιᾷ: οἷ ον Πολυδά μαντό ς τινος ἢ Μί λωνος παγκρατί ου ἢ πά λης ἀ γωνί αν παραιτουμέ νου τὴ ν πρὸ ς ἐ μὲ αὐ τό ν: πολλὰ γὰ ρ περισκεψά μενος οὐ δὲ ν εὗ ρον ἀ σθενεί ας ὑ πό δειγμα: ὥ στε τοὺ ς τὰ ς ὑ περβολὰ ς τῶ ν λό γων ἐ πιζητοῦ ντας ἐ νταῦ θά σε μᾶ λλον ἄ γανται τῆ ς δυνά μεως, οὕ τω δυνηθέ ντα ταῖ ς παιδιαῖ ς πρὸ ς ἡ μᾶ ς καταβῆ ναι, ἢ εἰ τὸ ν βά ρβαρον ἦ γες ὑ πὲ ρ τὸ ν̓́ Αθω πλέ οντα. ἀ λλ̓ ἡ μεῖ ς μέ ν, ὦ θαυμά σιε, Μωσεῖ καὶ̓ Ηλί ᾳ καὶ τοῖ ς οὕ τω μακαρί οις ἀ νδρά σι σύ νεσμεν, ἐ κ τῆ ς βαρβά ρου φωνῆ ς διαλεγομέ νοις ἡ μῖ ν τὰ ἑ αυτῶ ν, καὶ τὰ παῤ ἐ κεί νων φθεγγό μεθα, νοῦ ν μὲ ν ἀ ληθῆ, λέ ξιν δὲ ἀ μαθῆ, ὡ ς αὐ τὰ ταῦ τα δηλοῖ: εἰ γά ρ τι καὶ ἦ μεν παῤ ὑ μῶ ν διδαχθέ ντες, ὑ πὸ τοῦ χρό νου ἐ πελαθό μεθα. Αὐ τὸ ς δὲ ἐ πί στελλε ἡ μῖ ν, ἄ λλας ὑ ποθέ σεις ἐ πιστολῶ ν ποιού μενος, αἳ καὶ σὲ δεί ξουσι καὶ ἡ μᾶ ς οὐ κ ἐ λέ γξουσι. τὸ ν υἱ ὸ ν̓ Ανυσί ου ἤ δη σοι προσή γαγον ὡ ς ἐ μαυτοῦ υἱ ό ν. εἰ δὲ ἐ μό ς ἐ στι παῖ ς, τοῦ πατρό ς ἐ στι τὸ παιδί ον, πέ νης ἐ κ πέ νητος. γνώ ριμον δὲ τὸ λεγό μενον ἀ νδρὶ σοφῷ τε καὶ σοφιστῇ.